شعر پروین اعتصامی در شکرگزاری “کشف حجاب” رضاشاه!

[ad_1]

شعر پروین اعتصامی در ستایش

شعری از پروین اعتصامی در تاریخ حکومت رضا شاه و در حمایت از کشف حجاب رضاخانی سروده شده و در چاپ های جدید دیوان پروین حذف شده است را بخوانید

رخشندهٔ اعتصامی سرشناس به پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام الملک) از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان معروف اواخر دورهٔ قاجار بود. وی در فروردین ۱۳۲۰ شمسی به دلیل ابتلا به حصبه فوت کرد و در قم به خاک سپرده شد.

تنها اثری که از این شاعر مشهور برجای مانده است، دیوان وی است که شامل ۵ هزار و ۶۰۶ بیت در قطعه ۲۰۹ قصیده، قطعه، غزل، مثنوی و ۵ قطعه کوتاه دو سه بیتی و ۱۱ تک‌بیتی است و در اون جز چند غزل دیده نمی‌شود؛ البته چنانکه در لغت‌ نامه دهخدا آمده است در این دیوان همه اشعار اعتصامی وجود ندارد؛ وی چند سال نزد از مرگ خود، یک قطعه از اشعارش را که مطلوب طبعش نبوده سوزانده است. این شاعر به تشویق ملک‌ الشعرای بهار در ۱۳۱۵ خورشیدی دیوان خود را منتشر کرد و مورد توجه و بخت عمومی قرار گرفت.

شعری از پروین اعتصامی که در تاریخ حکومت رضا شاه و در حمایت از کشف حجاب سروده شده است:

زن در ایران، نزد از این گویی که ایرانی نبود
پیشه‌ اش، جز تاریک‌ روزی و پریشانی نبود
زندگی و مرگش اندر گوشه عزلت می‌ گذشت
زن چه بود اون روزها، گر زآن که زندانی نبود
کس چو زن اندر سیاهی قرن ها منزل نکرد
کس چو زن در معبد سالوس، قربانی نبود
در عدالتخانه انصاف زن شاهد نداشت
در دبستان خوبی زن دبستانی نبود
در قفس می‌ آرمید و در قفس می‌ داد جان
در گلستان نام از این مرغ گلستانی نبود
نقص ها را لباسٔ دوری پوشانده‌ ست و بس
لباسٔ عجب و هوی خوب تر ز عریانی نبود
چشم و قلب را پرده می بایست اما از عفاف
چادر پوسیده، بنیاد مسلمانی نبود
خسروا، دست توانای تو، آسان کرد کار
ورنه در این کار مقاوم امید آسانی نبود
شه نمی‌ شد گر‌ در این گمگشته کشتی ناخدای
ساحلی پیدا از این دریای طوفانی نبود
باید این انوار را پروین به چشم عقل دید
مهر رخشان را نشاید گفت نورانی نبود

 

گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
seemorgh.com/culture
منبع: asrislam.com

[ad_2]