دلیل فوت عباس معروفی قصـه‌نویس و شاعر چه بود؟ 

عباس معروفی، قصـه‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و شاعر در سن ۶۵ سالگی در دلیل‌ بیماری سرطان در آلمان از دنیا رفت.
به شرح صفحه اقتصاد، صفحۀ رسمی خانۀ هدایت و نشر گردون این خبر را اعلام کرده و نوشته است: «جان ما، همیشگی شد.»
همچنین روابط عمومی نشر ققنوس با تایید این خبر گفت که عباس معروفی سحر امروز (پنج‌شنبه، ۱۰ شهریور) در پی بیماری سرطان از دنیا رفت.
عباس معروفی، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و شاعر در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۳۶ متولد شد. او کوشش ادبی خود را زیر نظر هوشنگ گلشیری و محمدعلی سپانلو شروع کرد و در دهۀ ۶۰ با چاپ رمان «سمفونی مردگان» به شهرت رسید. از دیگر آثار او می‌توان به «سال بلوا»، «جسم فرهاد»، «فریدون سه پسر داشت»، «ذوب شده»، «تماما مخصوص»، «نام تمام مردگان یحیاست»، «روبروی آفتاب»، «آخرین نسل برتر»، «بوی خوش یاس»، «دریاروندگان جزیره آبی‌تر»، «شاهزاده برهنه»، «تا کجا با منی»، «ورگ»، «نامه‌های عاشقانه و منظومه‌ی عین‌القضات و عشق»، «چهل ساله تر از پیامبر» و… نشانه کرد. او در سال ۱۳۶۹ مجلۀ ادبی «گردون» را ساخت کرد.

معروفی در دهه‌های پایانی عمر خود به آلمان رفت و در همان‌جا نیز فوت کرد.

زندگینامه عباس معروفی

عباس معروفی به سال ۱۳۳۶ در تهران (بازار کوچک نایب السلطنه) متولد شد. دیپلمه ریاضی و فیزیک از دبیرستان مروی، و راحت‌التحصیل دانشکده هنرهای زیبا در رشته ادبیات دراماتیک است و حدود یازده سال معلم ادبیات در دبیرستان‌های هدف و خوارزمی تهران بوده‌است.
نخستین مجموعه قصـه او با نام «روبروی آفتاب» در سال ۱۳۵۹ در تهران منتشر شد. نزد و پس از اون نیز قصـه‌های او در برخی مطبوعات به چاپ می‌رسید اما با انتشار «سمفونی مردگان» بود که نامش به نام نویسنده تثبیت شد.
در تابستان ۱۳۶۰ ساختمان کانون نویسندگان ایران توسط دادستانی انقلاب پلمب شد. عباس معروفی زیر نظر هیئت دبیران کانون (احمد شاملو، هوشنگ گلشیری، باقر پرهام، محمد محمدعلی، و محمد مختاری) با شکستن پلمب، اسناد کانون را به جای امن رساند تا جان اعضای کانون محفوظ بماند.
در سال ۱۳۶۶ به نام مدیر اجراهای منظره‌‌ای، مدیر ارکستر سمفونیک تهران، و مدیر روابط عمومی (سه سال و نیم) بیش از ۵۰۰ کنسرت موسیقی از هنرمندان مختلف سرزمین به اجرا درآورد که از تلاش‌های شبانه‌روزی اوست. مجلهٔ موسیقی «آهنگ» نیز به سردبیری او در همین دوران انتشار یافت.
در سال ۱۳۶۹ مجله ادبی «گردون» را پایه‌گذاری کرد و سردبیری آنرا برعهده گرفت و به‌طور جدی به کار مطبوعات ادبی روی آورد. سبک و روال وی در این نشریه با انتظارات دولت ایران مغایر بود و موجب فشارهای پی در پی و سرانجام محاکمه و توقیف اون شد. یکی از مهم‌ترین کارها مجله گردون طرح داستان کوشش مجدد کانون نویسندگان ایران بود. در سال ۱۳۶۹ جلسات سومین دورهٔ کانون نویسندگان ایران شروع شد و در سال ۱۳۷۳ به انتشار متن «ما نویسنده‌ایم» انجامید.
معروفی در پی توقیف «گردون» ناچار به ترک وطن شد. او به پاکستان و سپس به آلمان رفت و مدتی از بورس «خانه هاینریش بل» استفاده گرفت؛ و یک سال هم به نام مدیر در اون خانه کار کرد. پس از اون برای گذران زندگی دست به کارهای مختلف زد؛ مدتی به نام مدیر شبانه یک هتل کار کرد و آنگاه «خانه هنر و ادبیات هدایت» بزرگترین کتابفروشی ایرانی در اروپا را در خیابان کانت برلین، بنیاد نهاد و به کار کتابفروشی مشغول شد؛ و کلاس‌های قصـه‌نویسی خود را نیز در همان محل تشکیل داد. چاپخانه و نشر گردون هم در همین مکان برقرار است که تاکنون بیش از ۳۰۰ عنوان کتاب از نویسندگان تبعیدی و آثار ممنوع در ایران را منتشر کرده‌ است.