صحبت های رئیس جمهور در مجمع عمومی سازمان ملل

[ad_1]

 ایران به دنبال ساخت سلاح اتمی نیست/امروز دنیا به “ایران توانا” نیازمند است

حجت الاسلام والمسلمین رئیسی در سخنرانی خود در هفتاد و هفتمین مجمع عمومی سازمان ملل با بیان اینکه ملت ایران بر این اعتقاد است که عدالت، وحدت‌آفرین است و ظلم،‌ جنگ افروز، تاکید کرد: اینکه کشوری در درون خود مدعی عدالت باشد، اما در خارج، انواع تروریست‌ها را تربیت کند و به جان ملت‌ها بیاندازد، یا با تحمیل فشارهای مختلف، ملت‌ها را به تسلیم مجبور کند، باید هم از بشریت شرم کند، هم از آزادی، و هم از عدالت.

رییس جمهور کشورمان به منظور شرکت در هفتاد و هفتمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد و در راستای تلاش برای تحقق «ردیف عادلانه بین‌المللی از راه چندجانبه گرایی اقتصادی» در نیویورک وجود دارد.

متن کامل  سخنرانی رئیس جمهور در ۷۷ مین اجلاس سران ملل متحد (۱۴۰۱) به این شرح است:

بسم خدا الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و صلی خدا علی سیدنا محمد وآله الطاهرین و صحبه المنتجبین

لَقَدْ أرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَ أَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْکِتَابَ وَ الْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ

همانا ما پیامبران خود را با دلایل روشن فرستادیم و دنبال آنها کتاب و میزان فرو فرستادیم تا مردم به قسط و عدالت برخیزند. (حدید- ۲۵)

پروردگارا درود و تحیات ما را به جاری پاک پیامبران عظیم، «ابراهیم، موسی،‌ عیسی و محمد» صلوات خدا علیهم بفرست که پیامِ‌ «عقلانیت، عدالت، ‌معنویت و اخلاق» را به جهانیان رساندند و بنیان‌های جهل و ظلم را فرو ریختند، تا انسان‌ها جهانی خوب تر برای خود بسازند.

جناب آقای رئیس

خانم‌ها و آقایان

معیار اساسی برای ساخت جهانی خوب تر، عدالت است. همه‌ آرمان‌های بشری، نهایتا با عدالت سنجیده می‌شوند. «عقلانیتِ مبتنی بر وحی» قائل به چارچوبی وسیع برای عدالت است؛ عدالت یعنی نفی ظلم. ما پرچمدار عدالتی هستیم که همه‌ سطوح ظلم، اعم از «ظلم به خود، خدا، جامعه، و دنیا هستی» را نفی می‌کند. میل به برقراری عدالت، ودیعه‌ای الهی در وجود همگان است و انباشت بی­‌عدالتی، موجب حرکت ملت­ها در قطعه انقلاب‌های مردمی می‌شود.

اگرچه بسیاری از حرکت‌ها به بلوغ انقلاب نرسیدند و بسیاری از انقلاب‌ها از راه اصیل خود منحرف شدند، اما موفقیت برخی از ملت‌ها همانند ملت ایران در تداوم ماهیت انقلاب خود،‌ امید به برقراری عدالت را همچنان در قلب‌های مردم دنیا، زنده و پابرجا نگه داشته است.

انقلاب اسلامی ایران، تبلور حرکت ملت ایران به سو عدالت بود که با وجود فتنه‌های مختلف، توانسته است از کرامت و اصالت آرمان‌های خود صیانت نماید. ملت ایران در قدم نخست، بنای یک ردیف مدنی- سیاسی پیشرفته بر پایه «عقلانیتِ منبعث از وحی» را به نام جمهوری اسلامی بنا نهاد و در قدم دوم، به دنبال شکل دهی به «ردیف و نظام عادلانه بین‌المللی» است. عناصر کلیدی در این راه، «خداخواهی، آگاهی‌بخشی، نوع دوستی، و چندجانبه‌گرایی» است.

خانم ها و آقایان

من مفتخرم که نماینده‌ ملتی هستم که میراث‌دار تمدنی عظیم است. ملتی که همیشه آزاد بوده و قرن‌ها تلاش سلطه‌گران برای اسارتِ سرنوشت خود را ناکام گذاشته است. ملتی که همیشه ظلم را مایه‌ تباهی ‌دانسته و در طول تاریخِ خود با اسارت دیگر ملت‌ها نیز مبارزه کرده است؛ از «اسارت بابِلی» تا «اسارت فلسطینی».

ما قائل به سرنوشتِ مشترک برای بشریت هستیم و از جهانی شدن عدالت حمایت می‌کنیم. ما آنچه را برای خود می‌پسندیم برای دیگران آرزو می‌کنیم و آنچه را برای خود نمی‌پسندیم، به دیگران تحمیل نمی‌کنیم. ملت ایران بر این اعتقاد است که عدالت، وحدت‌آفرین است و ظلم،‌ جنگ افروز.

اینکه کشوری در درون خود مدعی عدالت باشد اما در خارج، انواع تروریست‌ها را تربیت کند و به جان ملتها بیاندازد، یا با تحمیل فشارهای مختلف، ملت‌ها را به تسلیم مجبور کند، باید هم از بشریت شرم کند، هم از آزادی، و هم از عدالت.

انسانیت، منحصر به بخشی از انسان‌ها نیست و حقوق بشر جز با تامین حقوق همه بشر متصور نیست. جمهوری اسلامی ایران با الهام از باورهای دینی و بر مبنای روح و نص قانون اساسی خود، یکی از کارآمدترین سازوکارها را در صیانت از حقوق بشر در اختیار داشته و با موثرترین ابزارها، استیفای حقوق نقض شده هر فرد را رسالت انسانی، وظیفه حاکمیتی و وظیفه الهی و یک ماموریت تفویض شده از سوی مردم می‌داند. جمهوری اسلامی، استانداردهای دوگانه برخی از دولت‌ها در زمینه حقوق بشر را مهمترین عامل نهادینه شدنِ نقضِ حقوق انسان دانسته که پیامد اون، موضع گیری‌های متنوع و متعدد در قبال یک رخداد در حال بررسی در جمهوری اسلامی ایران و بیصدا مرگبار درباره کشتن ده‌ها زن بی پناه در زمان کوتاهی در یکی از کشورهای غربی است. تا زمانی که این دوگانگی پابرجا باشد، حقوق بشر از جراحت نقض های مکرر در امان نخواهد بود.

بالاتر از حقوق بشر، حقوق ملت‌هاست که به راحتی توسط قدرت‌های ظالم پایمال می‌شود. حقِ جوامعِ بومیِ کانادا که فرزندانشان بجای کلاس‌های مدرسه در گورهای دسته­ جمعیِ حیاط مدرسه دفن شدند؛ حق تعیین سرنوشت ملت فلسطین، حق توسعه‌ی ملت­های تحت تحریم، حق عمر ملت‌های تحت اشغال یا قربانی تروریسم، حق زندگی آوارگان بی‌پناهی که کودکان را در قفس‌هایی جداگانه از مادران و پدران خود محبوس می‌کنند؛ همگی علامت می‌دهند که درجه مدعی و متهم در مساله حقوق بشر نباید جابجا شود و اینکه ناقضان واقعی حقوق بشر، شایستگی اخلاقی واجب را برای اظهار نظر درباره حقوق بشر ندارند. نقش بی­‌نظیر ایران در نابودی داعش، که فقط یک مورد از جنایاتش این بود که زنان کُرد و ایزدی و مسیحی را به بردگی می‌گرفت، کفایت می‌کند که علامت دهد ما در درجه مدعی و مدافع حقوق بشر هستیم و حامیان داعش در درجه متهم قرار دارند.

حضار محترم

اکنون در شرایطی گرد هم آمده‌ایم که با یک واقعیت مهم یعنی «چرخش و تغییر دنیا» و ورود به «دوران و نظمی جدید» مواجه هستیم. دنیاِ کهنه، دنیاِ «یکجانبه‌گرایی»، «سلطه‌طلبی»، «غلبه اندوخته بر اخلاق و عدالت و خوبی»، «توسعه­ دهنده فقر و تبعیض و نابرابری»، «بکارگیری خشونت، تحریم و نقض حقوق ملت­ها» و «استفاده از سازمانها و نهادهای بین‌المللی به نام ابزار فشار بر کشورهای مستقل» بوده و در یک سخن، جهانی از هر نظر ناعادلانه است. این ردیف ناعادلانه، مشروعیتش را در افکار عمومی دنیا از دست داده و تصمیم‌های جدی برای تغییر اون شکل گرفته است. نابودی این ردیف کهنه، تردیدناپذیر است. منطقه ما یعنی غرب آسیا از افغانستان تا عراق، لبنان، فلسطین و ایرانِ سربلند، موزه‌ عظیم نابودی این ردیف کهنه است.

علاوه بر اون، تهدید فزاینده تروریسم و افراط گرایی، انحطاط فرهنگی و نابودی اخلاق سیاسی، تضعیف بی‌سابقه چندجانبه گرایی و رشد بیمارگونه­ کارهاِ نامشروعِ یکجانبه، چالش‌های بزرگی بر سرِ راه پیشرفتِ همه‌جانبه و   برتر بشر پدید آورده­اند.

ما بر این باوریم که برای مواجهه با تهدیدهای قدیمی و معضلات نوین جهانی، گزینه‌ای جز همبستگی و همکاری در چارچوب چندجانبه‌گراییِ مبتنی بر عدالت، و بر پایه اصول و ارزش‌های متعالیِ انسانیِ منبعث از آموزه‌های انبیای الهی وجود ندارد.

حضار محترم

همه­ ملت‌های آزاده، قلب در گرو این ارزش‌های والا دارند اما همین پادشاهی باورها، سبب همه‌ی دشمنی‌ِ ظالمان دنیا با ماست. آنچه ما می‌خواهیم حقوق ملت ایران است و رابطه مبتنی بر ظلم را برنمی‌تابیم. ما پای حقوق ملت خود ایستاده‌ایم. ما بر این باوریم که هرگونه رابطه‌ی ستمگری به جراحت دوستی و امنیت جهانی است و مهمترین تهدید برای جامعه جهانی، ‌”عادی­‌انگاری ظلم” است. دست یافتن به امنیت جهانی از هر طریقی غیر از عدالت، پایدار نخواهد ماند و این همان چیزی است که ما از سازمان ملل صبر داریم انجام دهد.

آری، اجرای عدالت مقاوم است و شاید به همین سبب باشد که بسیاری از مدعیان دوستی از عدالت گریزانند. سوال ما از دولت‌های مدعی اون است که اگر تصمیم‌ای برای اجرای عدالت ندارید، آیا تمایلی برای مواجهه با ظلم هم ندارید؟

منطق ما ریشه در همان فرهنگ قرآنی دارد که فرمود که “نه ظلم کنید و نه زیر بار ظلم بروید.” سرنوشت بسیاری از ملت‌ها با همین عبارت رقم می‌خورد. کسانی که از “قدرتِ منطق” بی­‌استفاده­‌اند به “منطق زور” متوسل می‌شوند. منطقی که بر پایه عدالت باشد، قدرت‌ساز است و بر دلها حکومت می‌کند. کشوری که منطق ندارد، متوسل به کودتا، اشغالگری، مداخله نظامی، لشگرکشی، برخورد گزینشی با تروریسم و چه فراوان ظلم­ها و بی­عدالتی­‌های دیگر می‌شود. آیا توسل به سلاح اتمی، دنیا را به سوی عدالت سوق داد یا زمینه سلطه­‌گری شد؟ کشته شدن صدها هزار کودک عراقی، یمنی‌، سوری و افغان در خدمت کدام آرمان بشری بوده است؟ آیا اینها جلوه های ظلم و بی عدالتی در دنیا نیستند؟

راستی ایران چه چیزی غیر از مطالبه­ی حقوق قانونی و عادلانه­ خود خواسته است که زورمداران عالم، برآشفته شده­‌اند؟

همکاران محترم

امروز هژمونی‌طلبی و روحیه‌ی جنگ سرد، دنیا را اذیت می‌دهد و دوران جدیدی از ناآرامی، دنیاِ ما را تهدید می‌کند. خواستِ ملت‌های دنیا برای تحقق عدالت، شدیدتر و تصمیم‌ اون‌ها برای پیشرفت، استقلال و برخورداری از امنیت، جدی‌تر شده است. بارور شدن دکترین مقاومت، جلوه بارز عزم ملت­ها برای تحقق عدالت است.

اما در مقابل، یکجانبه‌گرایی به دنبال عقب نگه داشتن کشورها از راه توسعه مستقل خود است. آمریکا نمی‌تواند بپذیرد که کشورها روی پای خود بایستند و ناپخته‌اندیشانه، نظامی‌گری را مایه امنیت تصور می‌کند.

دوستان آمریکا نیز وضع بهتری ندارند. آنچه امروز در اروپا چهره می‌دهد آینه‌ای است از آنچه در دهه‌های قبل در آسیای غربی اتفاق افتاده است. ماهیت لشکرکشی به غرب آسیا و گسترش ناتو به شرق اروپا تفاوتی با یکدیگر ندارند چراکه در هر دو، سرنوشت کشورها توسط آمریکایی تعریف می‌شود که منافع خود را با هزینه‌ی دیگران دنبال می‌کند.

آقای رئیس، حضار محترم

انقلاب اسلامی شروعِ حرکتِ ملت ایران برای رسیدن به درجه شایسته خود بود و در این دوران، بحران‌های مختلفی را همچون کودتا، تروریسم داخلی، تجزیه طلبی، جنگ، فتنه و تحریم را پشت سر گذاشت که هیچ یک از آنها به تنهایی، برای بسیاری از کشورها قابل صبر نبود.

از زمانی که رئیس جمهور وقت ایران محمدعلی رجایی پای خود را که آثار شکنجه‌ی رژیم تحت حمایت آمریکا در اون آشکار بود، روی این تریبون گذاشت، بیش از چهل سال می‌گذرد. او مدتی پس از اون سخنرانی، به دست گروهک تروریستی مورد حمایت آمریکا به شهادت رسید.

چهار دهه نزد، ملت ایران به رهبری امام خمینی(ره) با خارج کردن بیگانگان از مملکت خود، بر سرنوشت خویش مسلط شد و حالا ملت های منطقه با الگوبرداری از اون تجربه، به دنبال بدست گرفتن سرنوشت خود هستند.

ملت ایران که خود قربانی تروریسم بوده است، امروز به تکیه‌گاه امنیت در منطقه و نزد­تاز راستین مبارزه با تروریسم در دنیا تبدیل شده است.

ملت ایران برای رسیدن به اهداف متعالی عادلانه خود، هزینه داده است: چه اون تاریخ که صدام قرارداد الجزایر را پاره کرد و جنگِ تمام عیار نظامی را علیه ما شروع کرد، و چه زمانی که رئیس‌جمهور گذشته آمریکا توافق هسته‌ای را زیر پا گذاشت و جنگِ تمام عیارِ اقتصادی راه رها کرد و از جلوه جدیدی از جنایت علیه بشریت پرده‌برداری کرد.

مدتی نزد رئیس ‌جمهور گذشته آمریکا اعلام کرد که داعش را آمریکا ساختن کرده است؛ برای ما فرقی نمی‌کند که داعش، ساخته‌ی دستِ کدام‌یک از دولت‌های آمریکا باشد. مساله این است که دولتی از اون سو کره زمین، تصمیم گرفت که جغرافیای منطقه‌ی ما را به قیمت ریختن خون صدها هزار زن و کودک، مجدد خط‌کشی کند اما جمهوری اسلامی، این پروژه را متوقف کرد و سپس به عقب راند. فرماندهی و قهرمان این جنگ علیه تروریسم و نابودکننده‌ داعش کسی نبود جز سردار سپهبد قاسم سلیمانی. کسی که در راه آزادی ملت‌های منطقه به شهادت رسید و رئیس جمهور گذشته آمریکا سند این جنایت را به اسم خود زد.

نگهداری عادلانه قضایی به جنایتی که رئیس جمهور گذشته آمریکا به اون اعتراف کرده، خدمت به انسانیت است؛ تا از این پس ظلمی که به ملت های منطقه شده است، به نحوی قلب‌های داغدیده از این ظلم آسودگی پیدا کند و از این پس ظلم، زبون گردد و عدالت، سربلند باشد. ما اجرای عدالت و محاکمه آمر و مباشر شهادت سپهبد قاسم سلیمانی را از راه یک دادگاه عادلانه، حصول نتیجه را دنبال خواهیم کرد.

خانم ها و آقایان

قصـه ملت ایران، قصـه ملتی­ست که آموخته است روی پای خود بایستد و به دیگری تکیه نکند؛ این تجربه را زمانی یادگرفت که در هر دو جنگ جهانی،‌ اعلام بی‌طرفی کرد اما در هر دو بار اشغال نظامی شد؛ یا آنجایی که در پی مردمی کردن صنعت نفت برای نجات از دست استعمار انگلیس، به آمریکا متوسل شد ولی همانها علیه دولت وقت ایران کودتا کردند؛ و آنجایی که در یک توافق چندجانبه‌ی بین‌المللی که مورد تایید شورای امنیت سازمان ملل قرار گرفته بود، وعده‌ی رفع تحریم گرفت ولی خود را در برابر بی‌رحمانه‌ترین نظام تحریم‌ها یافت.

حضار محترم

ملت ایران با داشتن همین نگرش و اون تجارب،‌ سیاست مقاومت و پیشرفت را دنبال کرده است. دقیقا بخاطر ردیف سیاسی و مدنی پیشرفته و مستحکم و عقلانی، ایران اسلامی علیرغم تحریم و تهدید،  امروز یک سرزمین توانا،‌ با دستاوردهای بزر علمی و فنی و استقلال بی نظیر در سطح منطقه و دنیا است. ما معتقدیم که امروز دنیا به “ایران توانا” نیازمند است.

امروز ما در عین صادرات نفت و گاز،‌ شبکه پهناور‌ توزیع برق و گاز را در سراسر سرزمین ساختن کرده‌ایم؛‌ در علم‌ و علوم پیشرفته از جمله سلول‌های بنیادین، صنایع فضایی،  بایو و نانوتکنولوژی و علوم هسته‌ای نزد­تاز هستیم؛‌ رشد ایران در شاخص‌های توسعه‌ی انسانی، چشمگیر است. زیرساخت‌های رفاه اجتماعی از جمله لباس بیمه به‌طور پهناور برای فراوانی ۸۵ میلیونی ایران ساختن شده است و مردمسالاری بصورت فراگیر در ساختار حکومتی جمهوری اسلامی نهادینه و به رویه‌ی اساسی نظام تبدیل شده است. در حالی که ما در دوران جنگ، حتی برای خرید سیم خاردار نیز تحریم بودیم، حالا با دستیابی به علم فنیِ پیشرفته‌ترین تجهیزات نظامی، به نقطه‌ی بازدارندگی رسیده‌ایم. این در حالی است که در همه‌ی این دوران، شاهد دشمنی فزاینده آمریکا در مواجهه با پیشرفت ملت ایران بودیم.

مردم دنیا

این دشمنانِ ما نبودند که کوتاه آمدند، بلکه این ملت ما بود که هر دشمنی را از میدان خارج کرد. ملت ایران با وجود مؤثر و مشارکت فراگیر در ردیف سیاسی برآمده از انقلاب اسلامی، توانست ضمن پایبندی به ارزش‌ها و الهام‌بخشی به ملت‌ها، مرحله اول انقلاب اسلامی را با قدرت و موفقیت طی کند، و اکنون در قدم دوم، «سیاست همسایگی» و «تعمیق چندجانبه‌گرایی اقتصادی» را در اولویت دستور کار سیاست خارجی خود قرار داده است.

جمهوری اسلامی ایران خواهان تعامل حداکثری با همه‌ی کشورهای دنیا بخصوص کشورهای همسایه و دوست خود است. جنگ راه حل بحران‌ها نیست بلکه راه حل بحران، گفتگو و تفاهم است. جمهوری اسلامی ایران به نام کشوری قدرتمند در منطقه، دارای تصمیم و توانایی برای کمک به حل بحران‌ها است. در یک سال قبل پیوندهای اقتصادیِ ایران نیرومند شده، و معامله منطقه‌ایِ اون به‌شکل چشمگیری رشد کرده است،‌ و با گسترش زیرساخت‌های همکاریِ اقتصادیِ پایدار، دوره نوینی از دوستی و اطمینان متقابل پدید آمده است. این سیاست همسایگی، سیاستی امنیت‌ساز و ثبات آفرین است. ما در دورانِ سختیِ همسایگان، اثبات کرده‌ایم که یار همسایگان خود هستیم.

در همه‌ی گفتگوهای پرشماری که با روسا و سران منطقه داشته‌ام یکی از مهمترین نکات مشترک این بوده که امنیت منطقه باید بصورت «درون‌زا و بدون مداخله‌ی خارجی» فراهم‌ شود و راه اون، همکاری است نه بلوک‌بندی. دوران نزدِ رو، دورانِ «همکاری­های پایدار، رفاه،‌ ثبات و برادری» است، اگر سرنوشت منطقه به دست خود کشورهای منطقه رقم بخورد. اشغالگران و غاصبان، رفتنی هستند و همسایگان برای یکدیگر باقی می‌همانند.

روزگاری، جنگی بین دو ملت ایران و عراق با تحریک بیگانگان و دشمنان ایران و عراق پدید آمده بود ولی امروز، بزرگترین نماد برادری و حادثه فرهنگی دنیا یعنی راهپیمایی اربعین، با مجاهدت بی‌نظیر مردم عراق و ایران و دیگر ملت­های دنیا برگزار می‌شود تا از یاد و راه حسین بن علی فرزند محمد رسول خدا تجلیل کنند که جان خود و خانواده­اش را برای آزادی مردم از جهالت و آزادی آنها از ظلم، فدا کرد.

حضار محترم

تمایل دارم توجه شما را به یکی از جلوه‌های غم­ انگیز بی­‌عدالتی که سر منشاء همه بحران‌های منطقه است جلب کنم. تاریخ همزمان، ملتی مظلوم­تر از فلسطین و ظالم تر از رژیم اشغالگر قدس به خود ندیده است. رژیم صهیونیستی که بیش از هفتاد سال آپارتاید، تجاوزگری و کشتار زنان و کودکان منطقه را در کارنامه‌ی سیاه خود دارد، عظیم‌ترین زندان روی زمین را در غزه برپا کرده است و استمرار شهرک‌سازی و تصاویر شیون و گریه مظلومان فلسطینی در دلیل‌ غصب اراضی،‌ منازل و مزارع آنان، و کشتار فرزندانشان، به همه علامت می‌دهد هفت دهه ظلم و اشغالگریِ اسرائیل آشکار آخر ندارد.

دولتهای مدعی آزادی و دموکراسی باید پاسخ بدهند که برای چی از فرمول روشن و عادلانه جمهوری اسلامی برای حل مسئله فلسطین فرار می‌کنند؟ در فلسطین مظلوم، ما به سیاست فلسطینِ واحد معتقدیم. همه سرزمین فلسطین «از بحر تا نهر» وابسته به ساکنان اصلی این سرزمینِ تاریخی و مقدس است. راه حل مساله فلسطین فقط مراجعه به آراء همه فلسطینی‌ها اعم از مسلمان و مسیحی و یهودی در قطعه برگزاری یک همه پرسی فراگیر است.

رژیم اشغالگر قدس که همچنان سرزمین‌های دیگر کشورهای منطقه را در اشغال دارد، نمی‌تواند شریک دوستی و امنیت باشد.

حضار ارجمند

اجازه دهید توجه شما را به یکی دیگر از جلوه‌های بی‌عدالتی، یعنی برخورد دوگانه غرب با کوشش­های دوستی­آمیز هسته‌ای ایران جلب کنم. در حالی‌که رکن اساسیِ امنیتِ جهانی، «خلعِ سلاحِ جهانی» است اما برخی قدرتها تلاش دارند با مسئله‌سازی از کوشش­های دوستی‌آمیز ایران، مساله اصلی یعنی خلع سلاح جهانی، به فراموشی سپرده شود.

من به نام نماینده‌ی ملت عظیم ایران صریحا اعلام می‌کنم که جمهوری اسلامی ایران به دنبال ساخت سلاح اتمی نیست و این سلاح جایی در دکترین دفاعی ما ندارد. این حکم حکومتی، در فتوای رهبر معظم انقلاب اسلامی امام خامنه‌ای حفظه‌خدا اعلام شده است و برای دولت و ملت ایران، فتوای شرعی معظم‌له از هر نظارت بین‌المللی نافذتر است.

این در حالی است که دولت‌های مدعی، خودشان هم تولید سلاح‌های هسته‌ای را ادامه داده و هم به کار برده‌اند و هم این تسلیحات را به رژیم جنگجو صهیونیستی هدیه داده‌اند. کشورهایی که باید خلع سلاح شوند، جایزه می گیرند و کشورهایی که به تعهدات خود پایبند بوده‌اند، حتی از حقوق مندرج در ان.پی.تی نیز محروم می شوند. در حالیکه برنامه دوستی آمیز هسته‌ای ایران تنها دو درصدِ برنامه های هسته‌ای دنیا را شامل می‌شود، ۳۵ درصد بازرسی‌ها از تاسیسات ماست.

حالا از حضار محترم می‌خواهم به دقت به چند نکته توجه کنند:  

جمهوری اسلامی با حسن نیت و با قصدی متین، توافق‌نامه‌ای را در سال ۲۰۱۵ پذیرفت و در همان وهله‌ی اول تمام تعهدات خود را انجام داد اما نتیجه­ی اون، عهدشکنی آمریکا و اِعمال تحریم‌هایی بود که به اذعان خودشان بی‌سابقه‌ترین تحریم‌های تاریخ بود. تحریم، تنبیه عدالتخواهی و استقلال ملت ایران است. تحریم، سلاح کشتار جمعی است و همراهی یا بیصدا در مقابل اون نیز کمک و رضایت دادن به ظلم است.

این امریکا بود که از توافق خارج شد نه ایران. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ۱۵ بار در شرح‌های خود اعلام کرد که ایران به مفاد توافق کاملاً پایبند بوده است.

ایران در عین حال که هزینه‌ی التزام به تعهدات خود را پرداخته، اما به دلیل نقض­عهد سو آمریکایی و ناپایبندی سو اروپایی، از منافع این توافق برخوردار نشده است.

ما بر پایه ظرفیت‌های دیده شده در توافق، اقداماتی قانونی انجام دادیم تا سوِ ناقض به تعهدات خود برگردد. ایران با پایبندی به تعهدات خود،‌ اساس اصلی بقای برجام بوده و اگر ابتکارها و انعطاف‌های جمهوری اسلامی ایران نبود، مذاکرات در همان روزهای نخست متوقف می‌شد.

منطق مذاکراتی ایران بر مبنای تحلیل عادلانه از تحولات فقط یک جمله است: «پایبندی به تعهدات». داستان ضمانت‌های اطمینان‌قسمت صرفاً آمادگی برای یک اتفاق احتمالی نیست. ما از یک تجربه صحبت می‌کنیم. ما تجربه‌ی خروج آمریکا از برجام و بیش از یک سال و نیم تعلل دولت کنونیِ آمریکا در بازگشت به تعهداتِ خود را نزد چشم داریم. همین امروز که دولت آمریکا از تصمیم خود برای بازگشت به تعهدات خود سخن می‌گوید، صدای دیگری از درون اون سرزمین به گوش می‌رسد که تعهدپذیر بودن آمریکا را زیر سوال می‌برد. آیا با اون تجربه و این چشم‌انداز، می‌توانیم در داستان مهمِ ضمانتِ مقاومتِ توافق، با مسامحه عمل کنیم؟

البته جمهوری اسلامی با امکانات وسیع و ارتباطات پهناور با دنیا، آثار تحریم‌ها را یکی پس از دیگری خنثی و زمان‌های جدیدی را خلق کرده است. به اذعان رسمی دولت آمریکا، سیاست فشار حداکثری علیه ایران شکست مفتضحانه خورده است.

ما راه خود را راحت از هرگونه توافق، پیدا کرده و با قدرت ادامه می‌دهیم. ضمن اینکه ما در مذاکرات جدی که داشته‌ایم، علامت داده‌ایم که اگر منافع ملت ایران ضمانت شود، تصمیم‌ای توانا برای حل عادلانه این داستان داریم. معتقدیم گره توافق هسته‌ای از همان جایی باید دوباره شود که گره خورده است.

دوستان و همکاران

آخرین بالا از سخنان من درباره ضرورتِ عدالتِ جهانی است. همه ما و تک تک انسان‌های دنیا باید در ساخت دنیا جدید مشارکت و وجود فعالانه و متعهدانه داشته باشیم. دنیا جدید اگر بخواهد جهانی اخلاقی مشروع و از نظر مردم دنیا، مقبول، و از نظر توانایی در حل و دوره مشکلات جهانی، برنده و پیروزمند باشد راهی ندارد جز اینکه بر اساس عدالت جهانی شکل بگیرد. این مهم نیازمند توجه به اصولی همانند «حس وظیفه مشترک جهانی در مقابل ظلم و بی عدالتی»، «احترام به خواست و تصمیم ملت‌ها و عدم مداخله در راه مستقل رشد آنها»، «نفی استانداردهای دوگانه»، «مخالفت با جنگ و خشونت»، «استقلال و عادلانه عمل کردن نهادهای بین المللی»، و مهمتر از همه «نقش‌آفرینی انسان‌های صالح و عادل در شکل‌دهی به این ردیف جدید» است.

دید ما به آینده بسار امیدوارانه است. مومنانه اعتقاد داریم که بر مبنای مشیّت و تصمیم‌ی الهی، همانطور که پیامبران الهی بشارت داده‌اند، عدالت، جهانی خواهد شد و حکومت بندگان صالحِ خدا در زمین حکمفرما و بشریت با ظهور آخرین منجی رستگار می­شود.

از توجه شما ممنونم. السلام علیکم و رحمه خدا.

گردآوری: گروه خبر سیمرغ
seemorgh.com/news
منبع: isna.ir

[ad_2]