برچسب: استخدامی

رییس سازمان اداری و استخدامی سرزمین گفت: با هماهنگی وزارت آموزش و آموزش و سازمان سنجش قرار شد تا مهرماه امسال به قید فوریت آزمون جاذبه ۷ هزار معلم برگزار شود.

آزمون استخدامی آموزش و آموزش کی برگزار می شود؟

میثم لطیفی رئیس سازمان اداری و استخدامی سرزمین درباره استخدام‌های جدید اظهار داشت: با وزیر آموزش و آموزش نشستی داشتیم و قرار شد برای مناطقی که نیاز جدی به جاذبه معلم داریم تا سقف ۷ هزار نفر جاذبه سریع داشته باشیم. وی افزود: قرار شد با هماهنگی سازمان سنجش و وزارت آموزش و آموزش نقاط بحرانی کمبود معلم که برای مهر ماه نیاز جدی داریم، از سوی آموزش و آموزش اعلام و به فوریت آزمون جاذبه آنها برگزار شود.

نیروهای غیر رسمی فعلی آموزش و آموزش هیچ امتیاز خاصی برای اولویت در جاذبه ندارند

رئیس سازمان اداره و استخدامی درباره اینکه آیا نیروهای فعلی و غیر رسمی آموزش و آموزش، در اولویت جاذبه هستند یا خیر؟ گفت: در قانون به صراحت آمده کسانی که قبلاً با دستگاه‌ها همکاری داشته‌اند، امتیاز مخصوص‌ای ندارند؛ الا اینکه تجربه دارند و احتمال قبولی‌شان زیادتر است نسبت به کسی که بی تجربه است و تنها دانشش را دارد؛ لذا قانون تصریح دارد که نباید امتیاز مخصوص‌ای در نظر گرفته شود.

معاون رئیس جمهور تأکید کرد: بنابراین بر پایه آنچه مجوز اون اخذ شده، برگزاری آزمون استخدامی عادلانه با زمان برابر برای همه است.

وضعیت کارنامه سبزها به کجا رسید؟

لطیفی در خصوص تجمعات قبل داوطلبان آزمون‌های گذشته استخدام معلمان در برابر وزارت آموزش و آموزش و نگهداری به تقاضای آنها تصریح کرد: برخی از این تجمع کنندگان، عنوانی برای خود صحیح کرده بودند تحت عنوان «کارنامه سبزها»؛ این عنوان، قانونی نیست و در هیچ جای قانون نیامده است؛ این افراد کسانی هستند که در آزمون‌هایی که ۲ تا ۳ برابر ظرفیت، از سو دستگاه مربوطه برای مصاحبه دعوت شده بودند، هستند.

وی خاطرنشان کرد: این افراد خواهان اون بودند تا در آزمون‌های بعدی در اولویت جاذبه باشند اما قانون چنین اجازه‌ای نداده است؛ قانون می‌گوید افرادی که در لیست چند برابر ظرفیت هستند، برای مصاحبه و گزینش فراخوان می‌شوند و اگر در مراحل جاذبه و گزینش تأیید شدند، به نام نیروی دولت جاذبه و استخدام می‌شوند اما اگر این اتفاق نیفتد، قرار نیست در آزمون‌های بعدی در اولویت قرار گیرند.

رئیس سازمان اداری و استخدامی سرزمین گفت: قانون به ما می‌گوید اگر قرار است آزمون‌های استخدامی دیگری هم برگزار شود، دوباره هم باید زمان برابر برای همه ساختن شود؛ چون ممکن است افرادی که توانایی بالاتری دارند درون دایره نیروهای کارکنان دولت شوند اما «کارنامه سبزها» درخواست امتیاز مخصوص داشتند که قانون چنین اجازه‌ای به ما نمی‌دهد.

۱۰۰ هزار ایثارگر تبدیل وضعیت شدند

معاون رئیس جمهور درباره تعداد ایثارگران تبدیل وضعیت شده تا کنون، یادآور شد: نزدیک به ۱۰۰ هزار نفر از ایثارگران مشمول این قانون تبدیل وضعیت شده‌اند اما این روند همچنان در جریان است برخی از مشمولان همه مراحل را کامل طی کرده‌اند برخی دیگر هم مدارک را بارگذاری کرده‌اند ولی همه روند را طی نکرده‌اند؛ دستگاه اجرایی مربوطه هم باید موافقت نهایی را اعلام کند.

وی تأکید کرد: احتمال می‌دهیم ایثارگرانی که تبدیل وضعیت شده‌اند، بیش از این باشند؛ چون برخی دستگاه‌ها و سازمان‌ها هنوز اطلاعات خود را در سامانه مربوطه اعلام نکرده‌اند.

قانون تبدیل وضعیت ایثارگران چه می‌گوید؟

خاطرنشان می‌شود مطابق ماده ۲۱ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران و طناب «و» تبصره ۲۰ قانون بودجه سال ۱۴۰۱ کل سرزمین، ایثارگرانی که تا قبل از این قانون در دستگاه‌های اجرایی جاذبه شده باشند، تبدیل وضعیت می‌شوند.

برای استخدام پیمانی ۳۳۷۶ نفر (۱۱۴۵ نفر در واحدهای بیمه‌ای و ۲۲۳۱ نفر در واحدهای درمانی) در مشاغل کارشناسی در روز جمعه مورخ ۱۴۰۱/۷/۱۵ به شکل همزمان در مراکز استان‌های سرزمین توسط سازمان سنجش آموزش سرزمین برگزار خواهد شد.

به شرح ایلنا، ابوالفضل عفت‌نژاد (معاون توسعه مدیریت و منابع انسانی سازمان تامین‌ اجتماعی) از شروع فرآیند ثبت‌نام داوطلبان استخدام پیمانی جهت فراهم‌ نیروی انسانی مورد نیاز واحدهای تابعه سراسر سرزمین در مهر ماه سال جاری خبر داد.

عفت نژاد با اعلام این خبر گفت: آزمون کتبی برای استخدام پیمانی ۳۳۷۶ نفر (۱۱۴۵ نفر در واحدهای بیمه‌ای و ۲۲۳۱ نفر در واحدهای درمانی) در مشاغل کارشناسی در روز جمعه مورخ ۱۴۰۱/۷/۱۵ به شکل همزمان در مراکز استان‌های سرزمین توسط سازمان سنجش آموزش سرزمین برگزار خواهد شد. ثبت‌نام این آزمون از روز دوشنبه مورخ ۱۴۰۱/۵/۳۱ تا آخر روز شنبه ۱۴۰۱/۶/۵ شکل خواهد پذیرفت.

معاون توسعه مدیریت و منابع انسانی سازمان تامین‌ اجتماعی ادامه داد: نکته حائز با ارزش و مهم بودن در این آزمون، لحاظ نمودن امتیاز بومی (۴۰ درصد امتیاز بومی شهرستان) و همچنین قانون اصلاح سن (سابقه اشتغال در دستگاه‌های اجرایی وشرکت‌های تابعه) و جوانی فراوانی و حمایت از خانواده (امتیاز سنی و افزایش نمره کتبی آزمون) است.

وی افزود: همچنین همزمان با آزمون استخدام پیمانی و در همان تاریخ، آزمون جاذبه نیروی شرکتی (کار و تامین) به تعداد ۱۱۲۰ نفر (۲۵۸ نفر در واحدهای بیمه‌ای و ۸۶۲ نفر در واحدهای درمانی) در مشاغل غیرکارشناسی نیز توسط سازمان سنجش آموزش سرزمین برگزار خواهد شد. ثبت‌نام این آزمون از روز یکشنبه مورخ ۱۴۰۱/۶/۶ لغایت شنبه ۱۴۰۱/۶/۱۲ شکل می‌پذیرد. در مجموع در این دو آزمون (استخدام پیمانی و جاذبه شرکتی) مجموعاً ۴۴۹۶ نفر ظرفیت بکارگیری نزد‌بینی شده است.

براساس این شرح، داوطلبان استخدام می‌توانند در شکل احراز شرایط حسب مفاد دفترچه راهنمای آزمون استخدامی که از راه سایت رسمی سازمان به نشانی www.tamin.ir و سایت سازمان سنجش و آموزش سرزمین به نشانی www.sanjesh.org منتشر خواهد شد، از روز دوشنبه مورخ ۱۴۰۱/۵/۳۱ نسبت به ثبت‌نام در سامانه مربوطه اقدام کنند.

روابط‌ عمومی سازمان فراهم‌ اجتماعی همچنین اعلام کرده است: ضروری است داوطلبان گرامی توجه فرمایند هرگونه اطلاع‌رسانی در خصوص آزمون‌های استخدامی یادشده، صرفاً از راه سایت رسمی این سازمان با اعتبار و قابل استناد است.

صفحه اقتصاد– اظهارات میثم لطیفی، معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان امور اداری و استخدامی سرزمین در خصوص تعداد فرودگاه های ایران و آلمان، انتقادات زیادی را به دنبال داشت و ایشان بعداً نسبت به ارائه اطلاعات اشتباه خود موضع گیری نکرد. او در یک مصاحبه اعلام کرده که آلمان 5 فرودگاه دارد و تنها فرودگاه سوددِه ایران، فرودگاه لامرد است.

در حالی که اطلاعات موجود علامت می دهد، نه آلمان فقط 5 فرودگاه دارد و نه فرودگاه لامرد، تنها فرودگاه سودده ایران است. برای چی که فرودگاه های مهرآباد، امام خمینی و مشهد، فرودگاه های سودده سرزمین بوده و 51 فرودگاه دیگر ایران زیاندِه هستند.

به هر رو میثم لطیفی، دکترای مدیریت منابع انسانی از دانشگاه امام راستگو (ع) داشته و استاد این دانشگاه بوده و از شهریور 1400 به نام معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان امور اداری و استخدامی سرزمین منصوب شده.

در گفتگوی اختصاصی «صفحه اقتصاد» با پزشک جمشید عدالتیان (اقتصاددان و فعال اقتصادی)، دلیل زیاندِه بودن فرودگاه های ایران، دلایل احتمالی ارائه اطلاعات غلط توسط معاون رئیس جمهور و پیامدهای ارائه اطلاعات ناصحیح بررسی شده است. عدالتیان، مدرک دکترای مدیریت و اقتصاد خودش را در سال 1990 میلادی از دانشگاه کاسِل آلمان دریافت کرده و علاوه بر کوشش در حوزه  اقتصادی استاد دانشگاه است.

*****

 *در همه سال های قبل در مورد زیاندِه بودن فرودگاه های سرزمین صحبت می شده و در روزهای اخیر آقای لطیفی، معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان امور اداری و استخدامی سرزمین، گفته که ما 50 یا 54 فرودگاه داریم که به غیر از فرودگاه لامرد، همگی زیاندِه هستند ولی آلمان فقط 5 فرودگاه دارد.

ایشان تعداد فرودگاه های ایران و آلمان را سنجیدن کرده و تعداد فرودگاه های ایران را عملاً حدود 10 ده برابر آلمان اعلام کرده اند. به نام مقدمه گفت و گو می خواهیم بدانیم از دیدگاه اقتصادی، تاسیس فرودگاه و دایر کردن پروازهای مختلف هواپیمایی در دنیای جدید چه اهمیتی دارد؟

-فرودگاه ها از نظر ارتباطات جهانی با ارزش و مهم بودن داشته و اگر یک فرودگاه، به نوعی «هاب» باشد و مرکزی برای پروازهای مختلف داخلی و خارجی، می تواند درآمدزا باشد. برای مثال، در این زمینه می توان فرودگاه استانبول یا فرودگاه دوبی را نام برد و تعداد زیادی از ایرانیان که می خواهند به کشورهای دیگر مسافرت کنند، اول با هواپیما از ایران به فرودگاه استانبول یا فرودگاه دوبی می روند و سپس از عوض کردن هواپیما در اون فرودگاه، به کشورهای دیگر مسافرت می کنند.

وجود این نوع فرودگاه ها، هم دلیل رواج هواپیمایی اون سرزمین می شود و هم دلیل این می شود ترانزیت هواپیماها افزایش پیدا کند و با نقاط مختلف دنیا از جمله فرودگاه فرانکفورت آلمان مرتبط شوند. از این راه، دسترسی سرزمین به تمام نقاط دنیا، از نظر باربری و مسافر سریع تر خواهد بود و وجود فرودگاه، تاثیرات زیادی در سرعت عمل صادر کنندگان و تجار دارد. هر چه ارتباطات توانا تر، دقیق تر و امن تر باشد می تواند مثمر ثمر باشد.

*از نظر مسافت، وضعیت تاسیس فرودگاه چگونه بوده و آیا هر شهری که پُرجمعیت باشد می تواند فرودگاه داشته باشد؟

-در نقشه پرواز هواپیماها، می بینیم که در اروپا ترافیک عظیمی در این حوزه وجود دارد و هواپیماهای کم ارزش قیمت نیز وجود دارند. برای مثال، بلیت هواپیمای کم ارزش قیمت راه آلمان تا انگلیس 20 یورو بوده یا به هر نقطه ای از اروپا با 20 تا 40 یورو می شود پرواز کرد.

پول بلیت هواپیما، در حد حقوق یک ساعت یک کارگر بوده و او می تواند از دوسلدورف آلمان به کمبریج در نزدیکی لندن برود. الان تعداد زیادی از افراد هستند که در انگلیس کار کرده ولی در آلمان زندگی می کنند یا بالعکس. این افراد، سحر با هواپیما پرواز کرده و سر کار می روند و بعدازظهر به سرزمین خودشان برمی گردند.

در ایالات متحده آمریکا که از نظر جغرافیایی یک سرزمین فراوان وسیع بوده، پرواز با هواپیما راحت تر بوده و برای مثال، بین دو قطعه شرق و غرب آمریکا، تاریخ پرواز حدود 8 ساعت است. امروزه ترافیک هوایی فراوان زیاد افزایش پیدا کرده و مثلاً در فرودگاه فرانکفورت آلمان، هر دقیقه 2 هواپیما پرواز می کنند و 2 هواپیما بر زمین می نشیند. این وضع، علامت دهنده ترافیک فراوان، رفت آمدهای فراوان و ارتباطات و کوشش های یک سرزمین است.

در درون سرزمین خودمان، فرودگاه های موجود عمدتاً فرودگاه های منطقه ای و محلی هستند و به غیر از فرودگاه های تهران، مشهد، اصفهان و چند شهر دیگر، سایر فرودگاه ها پرواز بین المللی ندارند. اصولاً فرودگاه های ما، دارای پروازهای داخلی بوده و به همین سبب، شاید سوددِه نباشند.

البته برنامه توسعه فرودگاه بین المللی امام خمینی، به وقت اجرا نشد و قسمت هایی که الان در این فرودگاه وجود دارد، باید چند دهه قبل یعنی در سال 1982 میلادی تاسیس می شد. در اون حالت، ایران به مرکز ارتباطات شرق و غرب دنیا تبدیل می شد.

در حالی که الان، فرودگاه استانبول و فرودگاه دوبی، چنین مرکزیتی پیدا کرده اند. جذاب است بفهمید که در فرودگاه فرانکفورت آلمان، بیش از 80 هزار نفر کار می کنند و بر این پایه، با تاسیس فرودگاه، شغل های زیادی ساختن شده و آبادانی به وجود می آید. تاسیس فرودگاه های یبن المللی، حقوق ارزی و دلاری فراوان خوبی برای هر سرزمین دارد.

*این 20 یورو حدود 600 هزار تومان می شود. پرواز هواپیماهای اقتصادی و کم ارزش قیمت، برای فرودگاه ها هم جذابیت دارد؟

-در اروپا، یک کارگر با حدود 20 تا 25 یورو یعنی حقوق یک ساعت کار، می تواند مثلاً بین آلمان و انگلیس با هواپیمای اقتصادی، پرواز کند. اگر بخواهیم حقوق یک ساعت کار یک کارگر ساده ایرانی با حدود 200 هزار تومان حقوق روزانه را در نظر بگیریم، چیزی حدود 30 هزار تومان نمی شود.

این فرد با 30 هزار تومان، حتی نمی تواند با اتوبوس مسافرت کند برای چی که دخل و خرج باید تناسب داشته باشد. همچنین در ایران تعداد هواپیماها کم  بوده و هزینه های سربار  که شامل هزینه های فرودگاه و غیره هست، در سطح بالایی است.

ما اگر قیمت بلیت را فرضاً معادل 10 دلار یعنی 300 هزار تومان در نظر بگیریم، در این حالت تقاضای زیای ساختن شده و بازار سیاه ساختن خواهد شد. چون هواپیمای کافی برای پرواز نداریم و البته بیش ترشان امن نیستند. متاسفانه دوره استفاده برخی از هواپیماهای موجود تمام شده و این هواپیماها اسقاطی هستند.

ما زمانی می خواهیم قیمت بلیت هواپیما را بررسی کنیم، باید اون را با قیمت بلیت قطار و اتوبوس و هزینه استفاده از ماشین شخصی سنجیدن کنیم. همچنین مسافرت با ماشین شخصی، تاریخ زیادی می برد. قیمت بلیت در ایران در حد یک میلیون تومان به بالا بوده و البته بستگی به مسافت دارد.

اگر قیمت بلیت را سنجیدن کنیم قیمت بلیت هواپیما در ایران، نزدیک قیمت بلیت در اروپا هست و مسافت دوسلدورف – کمبریج، همانند تهران- اصفهان می ماند. برای هر بلیت اون راه 20 تا 25 یورو دریافت می شود. این رقم، معادل حدود یک میلیون و 200 هزار تومان بوده و در ایران هم قیمت بلیت در همین حدود است.

 *در سال های اخیر، آمارهای مختلفی مطرح شده و مثلاً گفته شده حداکثر 5 فرودگاه سودآور در ایران داریم. بر پایه یک آمار دیگر، گفته شده فقط 3 فرودگاه داریم که سودآور هستند و اگه هزینه توسعه فرودگاه را در نظر بگیریم همین 3 فرودگاه سودآور هم، زیاندِه هستند.

به نظر شما، مشکل اساسی چه چیزی است که فرودگاه های سرزمین ما سودآور نیستند و این طور زیاندِه شده اند؟

 -ما می توانیم همانند همه کوشش های تولیدی، وضعیت فرودگاه ها را بررسی کنیم. البته فرودگاه، جنبه خدماتی دارد و اگر فرضاً کارهای خدماتی را کوشش تولیدی محسوب کنیم، باید اندوخته گذاری خوبی در فرودگاه ها انجام شود که مسافر با کمترین زحمت ممکنه پرواز کند.

فرودگاه های درون سرزمین ما، عمدتاً پروازهای داخلی داشته و مسافران محدودی دارند. اون 3 فرودگاه نیز قاعدتاً باید شامل فرودگاه هایی از قبیل تهران باشد. فرودگاه تهران که در جای مناسبی قرار دارد اگر چند میلیارد دلار اندوخته گذاری کنیم، روابط خوبی هم با دنیا برقرار کنیم و مشکلات تحریم ها برطرف شود، می تواند جایگزین خوبی برای فرودگاه های دوبی و استانبول باشد.

اول باید اندوخته گذاری کنیم و نرخ بازگشت اندوخته را در نظر بگیریم ولی همین فرودگاه امام که فرودگاه بین المللی است، پرواز چندانی ندارد و کل تعداد پروازهای اون در 24 ساعت شبانه روز، شاید در حد پروازهای نیم ساعت یا یک ساعت پروازهای فرودگاه استانبول باشد.

به این نظم، هزینه های سربار افزایش پیدا می کند و نمی شود قیمت تمام شده را کمتر کنیم. هزینه های سربار در هر فرودگاهی وجود دارد چه تعداد پروازها یک مورد باشد و چه 100 مورد. بنابراین، اول باید اندوخته گذاری سنگینی انجام شود و در مورد اون تبلیغ شود. سپس هم هواپیماهای بین المللی به سرزمین ما پرواز کنند و از ایران ترانزیت کنند یعنی ایران نقطه ای برای پرواز بین شمال، جنوب، شرق و غرب کره زمین و بین اروپا و آسیا شود.

این وضع، مستلزم اندوخته گذاری و بهبود روابط با کشورهای دیگر است تا هواپیماهای شرکت های مختلف دنیا ترجیح بدهند به ایران بیایند. همچنین هتل های خوبی باید در ایران تاسیس شود تا میهمانداران و خلبانان هواپیما بتوانند استراحت کنند. از طرفی دیگر، باید دسترسی خوبی به فرودگاه وجود داشته باشد و در اون حالت، فرودگاه نه تنها می تواند زیاندِه نباشد بلکه حتی می تواند حقوق ارزی نیز داشته باشد. در حال آماده، از این حالت فراوان دور هستیم.

*بر پایه اعلام وزارت راه تعداد 89 فرودگاه در ایران وجود دارد که تعداد 54 فرودگاه اون زیرنظر شرکت فرودگاه های سرزمین (وزارت راه و شهر سازی) است و بقیه آنها زیر نظر سایر ارگان ها از جمله وزارت نفت اداره می شوند.

یک گفت و گو در مورد تاسیس این فرودگاه ها این است که نمایندگان مجلس فشار سیاسی درون کرده و در محدوده حوزه انتخابیه آنها فرودگاه تاسیس شده. آقای لطیفی، رئیس سازمان امور اداری و استخدامی سرزمین، ضمن نشانه به فشار نمایندگان برای تبدیل ادارات به اداره کل به داستان تاسیس فرودگاه های بین المللی متعدد سرزمین نشانه کرده اند

به اعتقاد شما، آیا این عامل فقط می تواند نقش اساسی داشته باشد در این که فرودگاه ها در جاهایی تاسیس شده اند که حتی بریخ از آنها پرواز هم ندارند؟

-برخی از فرودگاه های سرزمین ما ممکن است فعال نباشند ولی اگر فقط مراکز استان ها را در نظر بگیریم، وجود 31 فرودگاه در سرزمین واجب و ضروری است. حتی اگر تعداد پرواز به این فرودگاه ها کم باشد ولی باید بشود سریعاً به مراکز استان ها دسترسی داشت.

خارج از مراکز استان ها، گفت و گو مراکز تفریحی مطرح است. برای مثال، کیش در استان هرمزگان با بندرعباس اختلاف دارد و فرودگاه  کیش، پرواز های متعدد دارد. همچنین فرودگاه قشم، پروازهای متعدد دارد. به نظر من، تاسیس تعداد 54 فرودگاه دور از ذهن نیست و با فرودگاه هایی که در کیش و مناطق آزاد اقتصادی سرزمین داریم، فکر می کنم همین تعداد فرودگاه واجب داریم.

*از نظر شما، تا حدی اصرار نمایندگان برای تاسیس فرودگاه صحیح بوده است؟

-نماینده مجلس، یک گفت و گو بوده و داستان دسترسی به نقاط مختلف سرزمین، یک گفت و گو دیگر است. برای چی که ما سرزمین بزرگی هستیم و در یک سرزمین، نمی شود به مراکز استانش پرواز وجود نداشته باشد.

حتی اگر فرودگاه های مراکز استان ها، جراحت کنند، باید همه استان ها فرودگاه داشته باشند. برای چی که یک وقت ممکن است بحران خاصی اتفاق بیفتد و برای مدیریت بحران، باید امکان پرواز به آنجا وجود داشته باشد. بنابراین، تاسیس فرودگاه در مراکز استان ها جزو ضروریات  بوده و این طور نیست که بگوییم چون جراحت می دهند، پس تاسیس آنها صحیح نبوده است.

به هر حال، فرودگاه ها بر حسب ضرورت ساخته شده اند. هر چند که تاسیس فرودگاه، مربوط به یک دوره ویژه نبوده و با پافشاری یک نماینده مجلس، فرودگاه تاسیس نمی شود. فرودگاه ها در دهه های قبل ساخته شده اند و نمی شود تاسیس یک فرودگاه را به یک نماینده مجلس نسبت داد.

خارج از گفت و گو نمایندگان مجلس، داستان دسترسی به مناطق مختلف سرزمین مطرح است. از سو دیگر، ما در سرزمین فرودگاه های محلی هم داریم که شاید پروازهای کمی داشته باشند ولی هواپیماهای شخصی و کوچک می توانند به آنجا پرواز کنند.

برای مثال، شهر طبس فرودگاه دارد و در منطقه مخصوص اقتصادی نقطه مرزی ایران و ترکمنستان، فرودگاه تاسیس شده. در سال های قبل، برخی فرودگاه ها تعطیل بوده و فعالیتی نداشته اند ولی حتماً به 31 استان، باید پرواز داشته باشیم.

*به هر حال، بیش از مراکز استان ها، فرودگاه تاسیس شده.

-بله. برای مثال، کیش جزو استان هرمزگان بوده ولی منطقه ازاد تجاری و یکی از مراکز توریستی و تفریحی سرزمین است. تعداد پروازهای فرودگاه کیش، شاید بیش از فرودگاه بندرعباس هم باشد.

*بر پایه گفته آقای رستمی، عضو هیأت مدیره شرکت فرودگاه ها در فروردین 1401، فقط سه فرودگاه مشهد، امام و مهرآباد سودده هستند. چند سال قبل هم گفته شده بود اگر هزینه توسعه و اندوخته گذاری را در نظر بگیریم همه فرودگاه های ایران زیانده هستند.

-این که چگونه فرودگاه سودده شود بستگی به این دارد که هواپیما خریداری شود، قیمت بلیت هواپیما اصلاح شود و تقاضا بالا برود ولی این که خود فرودگاه ضروری هست یا نیست، یک گفت و گو دیگر است.

*آقای لطیفی گفته است که «50 یا 54 فرودگاه داریم که اکثراً زیانده هستند ولی آلمان فقط 5 فرودگاه دارد». در مورد آلمان این اطلاعات کلی وجود دارد که بیش از 60 فرودگاه دارد. با توجه به اطلاعاتی که جنابعالی در مورد آلمان دارید، چگونه ممکن است معاون رئیس جمهوری، چنین اطلاعاتی را ارائه کند؟

-من آمار دقیق فرودگاه های آلمان را ندارم ولی حداقل من 6 فرودگاه فرانکفورت، دوسلدورف، کلن، مونیخ، برلین و هامبورگ را می شناسم. سرزمین آلمان 16 ایالت دارد و در هر ایالت آلمان 4 یا 5 فرودگاه وجود دارد. می شود گفت که در آلمان، تقریباً همه شهرهای بالای 200 هزار نفر، فرودگاه دارند.

 *بنا به گفته مقامات وزارت راه و شهر سازی و شرکت فرودگاه ها، سه فرودگاه مشهد، امام و مهرآباد سودآور هستند ولی آقای لطیفی گفته فقط فرودگاه لامرد استان فارس سودآور است.

از طرفی، ما می دانیم در آلمان تعداد 36 فرودگاه بین المللی وجود دارد و به هر حال اطلاعات رئیس سازمان اداری و امور استخدامی سرزمین تا این حد اشتباه است. به نظر شما، در اینز مینه اِشکال به کجا برمی گردد؟

-فقط ایشان نیستند که این طور آمار و اطلاعات ارائه می کنند و ما از این دست آمارها در مورد حوزه های مختلف، فراوان می شنویم.

*آیا مسئولی که در دولت هست خودش باید اطلاعات دقیق و واجب را کسب کند و مثلاً بداند آلمان چند فرودگاه دارد یا این که مشاوران و افراد زیردست باید اطلاعات دقیقی به مسئول بالادست خودشان ارائه کنند؟

-به نظر من، این مسئول باید خودش بداند. آدمی که می خواهد سیاستگذاری کند و سنجیدن کند، باید حداقل اطلاعات کلی را در نظر بگیرد و شاخص ها را باید بشناسد تا بتواند تصمیم بگیرد. ما برای تصمیم گیری، به اطلاعات صحیح نیاز داریم. زمانی که اطلاعات ایشان، غلط باشد تصمیم گیری شان هم غلط می شود.

سپس هم در ایران، همه فرافکنی می کنند و این طور نیست که یک دوره مجلس تمام شود و دوره بعدی، سرزمین به طور کلی عوض شود. این طور نیست رئیس جمهور بعدی با رئیس جمهور قبلی، تفاوت اساسی داشته باشد و یک دفعه همه چیز عوض شود. ما یک سیاستگذاری داریم که ربطی به یک دوره 4 ساله ندارد برای چی که ما سند چشم انداز 20 ساله داریم.

زمانی یک مسول، اطلاعات غلط ارائه می کندد، همه را به اشتباه می اندازد و خودش هم به اشتباه می افتد. چون در جایی قرار گرفته که می خواهد تصمیم بگیرد. اساساً سیاستمدار، تصمیم می گیرد و تصمیم گیری بر مبنای اطلاعات است.

اگر به یک مسئول اطلاعات دقیق نداده اند یا این مسئول، اطلاعات دقیبق ندارد، حتماً تصمیم گیری غلط انجام می شود. اگر من بودم در افکار عمومی و بدون اطلاعات کافی، صحبت نمی کردم چون دلیل تردید مردم می شود.