برچسب: ساکن

افسانه قدیمی تایوان در مورد افراد کوتاه قد تاریک پوست که در کوه های دورافتاده زندگی می‌کردند و یکباره ناپدید شدند، پس از کشف بقایای یک زن از مردمان نگریتو (Negrito) در غاری که قدمت اون به ۶ هزار سال نزد می‌رسد تایید شد.

قبایل بومی این سرزمین وقت‌هاست که قصـه‌هایی درباره شکارچیان ریزجثه که ۴ هزار و ۸۰۰ سال نزد به آنجا رفته بودند تعریف کرده‌اند، اما فقدان شواهد، وجود این گروه را به وقت چند صد سال در هاله‌ای از ابهام قرار داده بود.

بررسی دی ان ای روی جمجمه کشف‌شده علامت می‌دهد که به نمونه های آفریقایی نزدیک است و ویژگی‌های جمجمه‌های نگریتوهای فیلیپین و آفریقای جنوبی را دارد که همگی به سبب قد کوتاه و جثه کوچکشان معروف هستند. باستان شناسان همچنین استخوان‌های ران این زن را کشف کرده‌اند که علامت می‌دهد او حدود یک متر و ۴۰ سانت قد داشته است.

بقایای این زن در یکی از عظیم‌ترین غارهای شیائوما که در خط ساحلی شرقی جزایر تایوان قرار دارد پیدا شد. همچنین در پوسته های خاک رسوباتی از ظرف گلی‌های دوران نوسنگی و یافته‌های عصر آهن وجود داشت که قدمت آنها به ۲۰۰۰ تا ۶۲۰۰ سال نزد برمی‌گردد. بقایای این زن علامت می‌دهد که او در حالت چمباتمه و نظیر دیگر گورهای شکارچیان جنوب چین و آسیای جنوب شرقی اون دوران قرار داشت.

هنوز مشخص نیست که برای این گروه بومیان چه اتفاقی افتاده است اما محققان در حال مطالعه این داستان هستند که ورود مردمان آسترونزیایی می‌تواند منجر به نابودی و ناپدید شدن نگریتوها در تایوان شده باشد.

کلمه نگریتو یا سیاه پوست کوچک، واژه اسپانیایی کلمه نگرو است که اولین بار توسط مبلغان اسپانیایی قرن شانزدهم برای وصف چادرنشینان فیلیپینی که با شکار زندگی خود را می‌گذرانند استفاده می‌شد. مشخصه گروه های نگریتو، قدِ کوتاه، پوست تاریک و موهای وز بوده که در جنوب تایلند، شبه جزیره مالی و جزایر آندامان ساکن بودند.

۱۶ گروه آسترونزیایی شناخته‌شده در تایوان وجود دارد و همه آنها به جز یکی افسانه‌های مشابهی درباره مردم نگریتو دارند. افسانه‌های مربوط به نگریتو در سه دوره فرهنگی عمده جمع آوری شده است: سلسه چین در سال‌های ۱۶۸۳ تا ۱۸۹۵، دوره حکومت ژاپن از ۱۸۹۵ تا ۱۹۴۵ و دوران پس از ۱۹۴۵. اسناد متعددی از پادشاهی چین، وجود افراد کوتاه‌قد و تاریک پوست در جزیره را تاییدکرده‌ و نشانه می‌کنند که آنها به زبانی متفاوت صحبت می‌کردند و فقط با همدیگر ازدواج می‌کردند.

در طول دوره ژاپن، محققان قصـه‌های مربوط به مردم نگریتو را از راه تحقیقات میدانی در میان قبایل آسترونزی جمع آوری و تفسیر کردند که در مجموع ۲۵ مورد از این افسانه‌ها در تایوان جمع‌آوری شد. پس از سال ۱۹۴۵ این داستان زیادتر مورد توجه قرار گرفت و تعداد قصـه‌های گردآوری‌شده با تحقیقات میدانی زبانی و قوم‌شناسی به ۲۵۸ قصـه افزایش یافت.

با این حال مردمان آسترونزیایی نظرات متفاوتی در مورد نگریتوها داشتند. مطالعات علامت می‌دهد که برخی از قبایل بومی آنها را به نام اجداد خود می‌دانستند، در حالی که برخی دیگر آنها را بیگانه و دشمن قلمداد می‌کردند.