برچسب: فضانوردان

نتیجه راهپیمایی فضایی فضانوردان روس در ماموریت 7 ساعته ناسا، فیلم‌های جذاب و دیدنی بود که با مردم دنیا به اشتراک گذاشته شد.

راهپیمایی فضای فضانوردان روس، 7 ساعت و 47 دقیقه به طول انجامید. این دو فضانورد روس ویدئوهایی فوق‌العاده زیبا از فضا به اشتراک گذاشتند که در اون سیاره زمین به شکل کامل و کروی‌اش قابل مشاهده است.

زیادتر بخوانید: کشت برنج در فضا توسط فضانوردان چینی

راهپیمایی فضایی فضانوردان روس

راهپیمایی فضایی فضانوردان روس به نام هشتمین تجربه کوشش خارج از ایستگاه فضایی به شمار می‌رود که توسط اولگ آرتمیف و دنیس ماتویف شکل گرفت. البته این دو فضانورد روس سه هفته قبل نیز اقدام به راهپیمایی فضایی (Spacewalk) کرده بودند که به دلیل افت ولتاژ باتری آرتمیف، نیمه تمام مانده بود.

بنا بر شرح ناسا، راهپیمایی فضای فضانوردان روس با موفقیت به اتمام رسید و آنها به تمامی اهدافی که از این راهپیمایی داشتند دست یافتند:

آرتمیف و ماتویف اهداف اصلی خود را تکمیل کردند که شامل جابجایی یک پنل کنترل خارجی از یک منطقه عملیاتی به منطقه دیگر برای بازوی رباتیک اروپایی و آزمایش یک مکانسیم سفت‌و‌مقاوم روی دست می‌شود که برای ساده‌سازی دریافت محموله‌ها استفاده می‌شود.

این راهپیمایی فوق‌العاده با هدف دوست شدن کاربران از کوشش‌های ایستگاه‌های فضایی و فضانوردان، به طور مستقیم از یوتیوب ناسا پخش شد. علاوه بر این ناسا ویدئوهای حیرت انگیز دیگری پخش کرده که در اون کره زمین را در فاصله 402 کیلومتری قابل رویت است. در ادامه ویدیوهای مربوط به این ماموریت را ببینید:

ویدئو ارسالی از راهپیمایی فضایی فضانوردان روس که در اون بازوی رباتیک اروپایی دیده می‌شود:

فضانوردان روسی در این فیلم در حال گسترش جرثقیل باری Strela از ماژول Zarya به مازول Poisk هستند.

یکی از جذابیت‌های وجود در ایستگاه فضایی تماشای طلوع و افول خورشید است که در هر 24 ساعت 16 بار اتفاق می‌افتد. با توجه به سرعت ایستگاه فضایی که تقریبا 28 هزار کیلومتر در ساعت در حال چرخش است، دیدن این زیبایی هر بار برای فضانوردان حیرت انگیز و جذاب خواهد بود.

زیادتر بخوانید:

نظر شما درباره‌ راهپیمایی فضایی فضانوردان روس چیست؟ دیدگاه خود را در قسمت کامنت ها با جونی در بین بگذارید.

این روزها خبر کشت برنج در فضا توسط فضانوردان چینی منتشر شده است. توانایی آموزش غذا در فضا مهارتی ضروری بوده که کشورها در حال توسعه اون هستند.

چینی‌ها در ایستگاه فضایی تیانگونگ چین (Tiangong Space Station) توناسته‌اند برنج بکارند و آموزش دهند. از آنجایی که غذا یک عنصر ضروری برای بقای فضانوردان است، این توانایی می‌تواند برای سفرهای طولانی فضانوردان کاربردی باشد.

زیادتر بخوانید: آهنگ‌آرایی داده‌ها و تصاویر تلسکوپ جیمز وب به قطعه‌ ها صوتی!

کشت برنج در فضا توسط فضانوردان چینی

ژنگ هوی کیونگ، پژوهشگر علوم گیاهی مولکولی آکادمی علوم چین است. او درباره کشت و کار برنج در فضا با روزنامه دولتی چاینا دیلی (China Daily) مصاحبه‌ای انجام داده و گفته است:

اگر بخواهیم روی مریخ فرود بیاییم و به کاوش در سیاره قرمز بپردازیم، آوردن غذا از زمین برای مسافرت طولانی و ماموریت فضانوردان در فضا کافی نیست. ما باید یک منبع غذایی پایدار برای اکتشافات فضایی طولانی وقت خود پیدا کنیم.

فضانوردان بذرهای برنج را در در آزمایشگاه فضایی ونتیان (Wentian Space Laboratory آموزش‌ داده‌اند و در آغاز تابستان، ماژول تحقیقاتی را به مدار پرتاب کرده تا به ایستگاه فضایی چین متصل شود.

این ماژول تحقیقاتی دارای هشت محموله آزمایشی مختلف بوده که یکی از اون‌ها نهال‌های بذری برنج بود. به گفته ژنگ، این بذرها رشد فراوان خوبی دارند. وی در ادامه گفته است: «از تاریخ شروع آزمایش برنج در 29 ژوئیه، نهال‌های بذری برنج شاخه بلند به اندازه حدود 30 سانتی‌متر رسیده‌اند و نهال‌های بذری نوع برنج کوتوله با نام Xiao Wei، حدود 5 سانتی‌متر رشد کرده‌اند.»

قرار است فضانوردان بر این گیاهان نظارت داشته باشند و در شکل برنده بودن، بذرهای جدید تولید شده را جمع‌آوری کرده و برای مطالعات زیادتر به زمین منتقل کنند. ژنگ در ادامه گفته است:

ما می‌خواهیم به بررسی این داستان بپردازیم که نیروی گرانش نزدیک به صفر چگونه می‌تواند بر تاریخ شکوفه دار شدن گیاه در سطح مولکولی تاثیرگذار باشد و اینکه آیا می‌توان از چنین محیطی برای کنترل فرآیند مربوطه استفاده کرد یا خیر؟

هدف آزمایش فضانوردان چینی در تیانگونگ تولید چرخه زندگی کامل گیاه است که با یک بذر شروع شده و با گیاه بالغ که دانه‌های جدیدی تولید می‌کند، به آخر می‌رسد.

مطالب زیادتر در جونی:

.

نظر شما درباره‌ی کشت برنج در فضا توسط فضانوردان چینی چیست؟ دیدگاه خود را در قسمت کامنت ها با جونی در بین بگذارید و اخبار علمی را با ما دنبال کنید.

ناسا با ساخت دستگاه‌های مختلف کوشش دارد مشکلات و موانعی که در راه کشف سیارات جدید وجود دارند را برطرف کند. این سازمان در رویکرد جدید خود به جستجو مشکل اکسیژن فضانوردان در سفرهای طولانی رفته و راهکار جدیدی را پیدا کرده است.

ناسا اخیرا توانسته با تلسکوپ جیمز وب به حقایق جدیدی از سیارات منظومه شمسی برسد و در عین حال، به‌دنبال رفع نواقص دستگاه‌ها و اختراع کم وزن‌ترین قطعه‌ ها برای فضانوردان است.

یکی از موضوعات مهمی که سال‌هاست ناسا با اون درگیر شده، مشکل اکسیژن فضانوردان در سفرهای طولانی است. دانایان با کشف روشی جدید، تلاش دارند که این مشکل را برطرف کنند.

مشکل اکسیژن فضانوردان در سفرهای طولانی

گروهی از متخصصان و محققان دانشگاه واریک انگلستان به روشی جدید برای تولید اکسیژن دست یافته‌اند. در این روش به جای استفاده از دستگاه‌های سنگین و پرمصرف، از آهن‌ربا استفاده می‌شود. دانایان این دانشگاه در انگلستان می گویند که این آهن‌ربا می‌تواند، حباب‌های گاز را در یک منطقه جمع کند تا با همدیگر ادغام شوند. با وجود این روش که راه‌حلی برای مشکل اکسیژن فضانوردان در سفرهای طولانی است، دیگر نیازی به بودن شناوری طبیعی در فضا برای تامین اکسیژن فضانوردان نخواهد بود.

حباب‌های گازی که در سیاره زمین موجود است، درون یک مایع قرار دارند. این گازهایی که درون مایع وجود دارند به شکل خودکار به بالا حرکت می‌کنند و به سبب گرانش زمین، مایع در قسمت پایینی قرار می‌گیرد.

زمانی که فضانوردان به سیارات مسافرت می‌کنند از دستگاه‌های خاصی در ایستگاه‌های فضایی استفاده می‌کنند که این دستگاه‌ها با استفاده از سانترفیوژ، گاز موجود در فضا را به خارج می‌آورند و اکسیژن فضانوردان را تامین می‌کند.

حل مشکل اکسیژن فضانوردان

دستگاه‌هایی که فضانوردان تا قبل از کشف این روش استفاده می‌کردند، فراوان سنگین و پرمصرف بودند و انرژی بسیاری برای ادامه کوشش این دستگاه‌ها، مصرف می‌شد. جدای از این‌ها، تعمیرات این دستگاه‌ها فراوان زما‌ن‌بر و مقاوم بود.

ناسا در یکی از تحقیق‌های خود اعلام کرد که این سیستم‌های فعلی و دستگاه‌های موجود که در ایستگاه‌های فضایی بین‌المللی از اون‌ها استفاده می‌شود، برای سفرهای طولانی زمان چون مسافرت به مریخ و سیارات دیگر ابدا مناسب نیستند و به دنبال اختراع دستگاه‌ها و روش‌های جدید است.

ناسا به دنبال بکارگیری روش جدیدی است که محققین دانشگاه واریک کشف کرده‌اند. در این روش دیگر احتیاجی به استفاده و تولید سانترفیوژ برای تولید اکسیژن در فضا نخواهد بود.

با منتشر شدن چگونگی استفاده از این روش، دانایان مرکز علمی‌های کاربردی فضایی و گرانش صفر در آلمان به دنبال جدا کردن گاز از مایع با استفاده از آهن‌ربا هستند. این دانایان مایعات مختلفی را مورد بررسی قرار دادند تا ببینند یک آهنربای مصنوعی برای آوردن حباب‌های گاز به سطح الکترود و جداسازی اون‌ها چگونه عمل می‌کند.

روش‌های تولید اکسیژن در فضا

ناسا سال‌هاست که روش‌های متخلفی را برای تولید اکسیژن به کار می‌برد؛ اما در بین اون‌ها، راحت‌ترین راه برای تولید اکسیژن استفاده از الکترولیز است. در این روش جریان برق از درون آب می‌گذرد و اتم‌های هیدروژن و اکسیژن را از هم جدا می‌کند. هرچند که برای جدا کردن اکسیژن از الکترولیت به یک محفظه سانتریفیوژ مصنوعی نیاز است.

این محفظه که سانترفیوژ را درون خود محافظت می‌کند، فراوان سنگین است و برای همین دانایان به دنبال کشف و اختراع روش جدید بودند. پژوهشگران و دانایان دانشگاه واریک پی بردند که می‌توان با یک آهنربای نئودیمیمی ساده گاز را در گرانش ناتوان فضا از مایع جدا کرد.

پرفسور Katharina Brinkert، عضو تیم پژوهشی دانشگاه واریک در رابطه استفاده از این روش گفت:

نتایج این تحقیق تاثیر فوق‌العاده زیادی روی توسعه هرچه زیادتر سیستم‌های جداسازی گاز برای سفرهای فضایی طولانی دارد.

محققین این مقاله معتقدند که می‌توان از آهنرباها برای ساخت سیستم‌‌‌‌‌‌‌های کاملا پسیو استفاده کرد. در این سیستم‌ها دیگر نیازی به مصرف انرژی اضافی و دستگاه‌های سنگین و پرمصرف نخواهد بود.

روش دیگری که ناسا از اون برای حل مشکل اکسیژن فضانوردان در سفرهای طولانی استفاده می‌کند، استفاده از دستگاه کوچکی به نام موکسی است. این دستگاه توانست در آپریل سال 2021 برای اولین بار کربن دی اکسید سطح مریخ را به اکسیژن تبدیل کند.

زیادتر بخوانید:

نظر شما در مورد مشکل اکسیژن فضانوردان در سفرهای طولانی چیست؟ لطفا نظرات خود را در قطعه کامنت با جونی در بین بگذارید.

بهترین فیلم‌ ها درباره فضانوردان به آثاری می‌پردازد که به آرزوی دیرینه بشر که همان مسافرت به فضا است پرداخته‌اند.

بر پایه تعریف فدراسیون بین‌المللی هوانوردی (FAI)، پرواز در ارتفاع بالاتر از یکصد کیلومتر مسافرت فضایی محسوب می‌شود. فدراسیون بین‌المللی هوانوردی ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری از سطح متوسط دریاها را خط فرضی بین دو کشور بین جو زمین و فضا یا به اصطلاح خط کارمن نامیده است. ما در این نوشتار به فیلم‌هایی می‌پردازیم که خط کارمن را رد کرده‌ و درونِ ماجرایی جذاب شده‌اند.

بهترین فیلم‌ ها درباره فضانوردان

فضانوردان و سفرهای فضایی واقعی

فهرست مطالبی که در نوشتار تحلیل و معرفی بهترین فیلم‌ ها درباره فضانوردان خواهید خواند به شرح زیر است:

• Apollo 13 (1995)
  • تحلیل آپولو 13
    • دانلود از تلگرام
• The Martian (2015)
  • تحلیل مریخی
    • دانلود از تلگرام
• The Right Stuff (1983)
  • تحلیل مردان واقعی
• Interstellar (2014)
  • تحلیل بین‌ستاره‌ای
    • دانلود از تلگرام
• 2001: A Space Odyssey (1968)
  • تحلیل ادیسه فضایی
    • دانلود از تلگرام
• First Man (2018)
  • تحلیل نخستین انسان
    • دانلود از تلگرام
• Gravity (2013)
  • تحلیل جاذبه
    • دانلود از تلگرام
• Moon (2009)
  • تحلیل ماه 
    • دانلود از تلگرام

نخستین انسان بر روی ماه نیل آرمسترانگ فضانورد آمریکایی است که طی مأموریت آپولو ۱۱ در ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۶۹ میلادی بر روی ماه قدم نهاد. فضاپیمای ماه‌نشین مأموریت آپولو ۱۱ بیش از ۲۱ ساعت روی سطح ماه قرار داشت که در طول اون آرمسترانگ و فضانورد همکارش دوباره آلدرین بیش از دو ساعت و نیم روی سطح ماه به کار و نصب دستگاه‌های گوناگون پرداختند. فراوان از نظریه‌پردازان تئوری توطئه معتقد هستند مسافرتِ آرمسترانگ و دوستان به ماه در استدیوی ویدئویی ضبط شده است.

Apollo 13 (1995)

آپولو 13 فیلمی ۱۴۰ دقیقه‌ای به کارگردانی ران هاوارد با بازی تام هنکس محصول سرزمین ایالات متحده آمریکا است. فیلم نامزد ۹ جایزه اسکار بود که در دو رتبه بهترین صدا و تدوین برنده به دریافت جایزه گردید.

تحلیل آپولو 13

احتمالاً یکی از مهمترین چیزهای آپولو 13 این واقعیت است که علیرغم فراوانی بازیگران سرشناس هالیوود توانسته است چنین فیلمی واقع گرایانه باشد. البته تام هنکس می تواند به طور قانع کننده ای در هر بخشی از دنیا بازی کند و نقش او در آپولو 13 نیز از این قاعده مستثنی نیست. به نظر می‌رسید که به همه بازیگران درگیر، نقش‌هایی داده شده بود که برای بازی کردن به دنیا آمده بودند، زیرا در نقش‌ها فراوان برنده بودند. وقایع واقعی ماموریت تاریخی آپولو 13 به طرز حیرت انگیزی در اینجا بازآفرینی می شود و نتایج اون تماشایی است.

Apollo 13

این فیلم نه تنها بازی فوق‌العاده‌ای دارد، بلکه تصویری تقریباً بی‌نقص از دوره زمانی را ارائه می‌کند، حتی تا خط کش‌هایی که برای انجام محاسبات استفاده می‌شوند. مخاطب به معنای واقعی کلمه در تاریخ به دهه 1960 بازگردانده می شود و همه این رویدادهای شور انگیز جهانی دوباره زنده می شوند و این یکی از چیزهایی است که این فیلم را فراوان ویژه می کند. بسیاری از فیلم‌ها تلاش می‌کنند این کار را انجام دهند، و اکثریت قریب به اتفاق اون‌ها به‌شدت شکست می‌خورند، بنابراین حس خوبی است که گاهی زمان‌ اون را صحیح انجام می‌دهیم.

Apollo 13

یکی دیگر از مواردی که در آپولو 13 به اندازه کافی مورد استفاده قرار گرفت جلوه های مخصوص بود. من کاملا مخالف جلوه های مخصوص بیش از حد هستم، زیرا اگر وجود آنها در فیلم توجیه نشود، گاهی زمان‌ می توانند فیلم را به خودی خود خراب کنند (طوفان کامل را برای دارید؟). جلوه های مخصوص آپولو 13 اما به خوبی به فیلم کمک کرد. البته مهم ترین جلوه مخصوص فیلم به غیر از منظره‌ های فضایی، جاذبه صفر بود که بی نقص و نقص انجام شد.

Apollo 13

من فقط خوشحالم که آنها تصمیم گرفتند برای این منظره‌ ها با یکی از اون هواپیماهای Zero-G بالا بروند، به جای اینکه بازیگران با تنبلی در دور و بر حرکت کنند و طوری رفتار کنند که گویی در جاذبه صفر هستند، زیرا این امر فراوان چیزها را از بین می برد. فیلم آپولو 13 داستانی عالی دارد که برای واقعی بودن اون، بازیگری عالی، کارگردانی استادانه و طنز فراوان ذوقی، حتی خوب تر شده است.

این نه تنها یک فیلم فراوان مشغول کننده است، بلکه آموزشی نیز است، که باید والدین را خوشحال کند (انگار آنها به چیزی دلپذیرتر از دیدن زنده شدن سال های جوانی خود در صفحه نقره ای نیاز دارند). آپولو 13 که باید حتما ببینید، یک کلاسیک همزمان است.

The Martian (2015)

مریخی فیلمی آمریکایی در سبک علمی–تخیلی به کارگردانی ریدلی اسکات است که در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۱۵ منتشر شد. مت دیمون برای بازی در این فیلم برنده جایزه گلدن گلوب شد. همچنین فیلم نامزد هفت قسمت در جوایز اسکار بود که در هیچ‌یک برنده نبود.

تحلیل مریخی

فیلمنامه یکی از نقاط قوت «مریخی» است که به خوبی مسیرش را پیدا می‌کند. این متن قدرتمند اون‌قدر مضامین مهم چاشنی روایت می‌کند که در برخی برش‌ها، فضایی بودن داستان کاملا به کنار رانده می‌شود و مضامین انسانی و دراماتیک جای ریزه‌کاری‌های فضایی را می‌گیرند. به لحاظ رویکرد کلی، «مریخی» جانب واقعیت را رها کرده و ابدا تصمیم ندارد یک فیلم رئال فضایی بسازد.

The Martian

اما ویژگی علمی فیلم شاید به این دلیل با بی‌اعتنایی کارگردان مواجه شده که ریدلی اسکات دغدغه‌های مهم‌تری را دنبال می‌کند و گونه فضایی را دلیل‌ای برای پرداختن به مسائلی از قبیل تنهایی، پرتاب‌شدگی، دلتنگی و تلاش برای صیانت وجود و بقا قرار داده است. ویژگی‌های منحصربه‌فرد «مریخی»، از تاریخ شروع تلاش مارک برای ساختن دنیا کوچک خودش روی کره مریخ، نمودار می‌شوند.

در این قسمت، دومینویی از خلاقیت‌های فیلمساز نزد چشم مخاطب قرار می‌گیرد و تلاش‌های دلپذیر قهرمان قصـه برای ادامه عمر کاملا به فرم می‌رسد. با این حال، شاید مشکل عظیم «مریخی» این باشد که خلاقیت‌هایش در حد همین نوآوری‌های کوچک، برای خلق یک دنیا شخصی توسط مارک، باقی می‌همانند و در مجموع، فیلم از سطح یک درام فضایی ساده فراتر نمی‌رود.

The Right Stuff (1983)

مردان واقعی یک فیلم درام تاریخی حماسی آمریکایی محصول ۱۹۸۳ به نویسندگی و کارگردانی فیلیپ کافمن و بر پایه کتابی به همین نام نوشته تام ولف در سال ۱۹۷۹ است. این فیلم درباره خلبانان آزمایشی نیروی دریایی، تفنگداران دریایی و نیروی هوایی است که در تحقیقات هوانوردی در پایگاه نیروی هوایی ادواردز، کالیفرنیا، و همچنین مرکوری هفت، هفت خلبان نظامی که به نام فضانوردان پروژه مرکوری، انتخاب شدند، شرکت داشتند. اولین پرواز فضایی انسان توسط ایالات متحده در این فیلم سمی شپرد، اد هریس، اسکات گلن، فرد درون، دنیس کواید و باربارا هرشی بازی می‌کنند. لوون هلم روایتگر و نقش خلبان آزمایشی نیروی هوایی جک ریدلی است.

The Right Stuff

این فیلم یک بمب گیشه بود و حدود 21 میلیون دلار در مقابل بودجه 27 میلیون دلاری فروخت. با وجود این، تمجید پهناور منتقدان را دریافت کرد و در پنجاه و ششمین دوره جوایز اسکار نامزد هشت جایزه اسکار شد که چهار مورد از اون ها را برنده شد. این فیلم در بازار ویدیوی خانگی موفقیت بزرگی داشت. در سال 2013، این فیلم برای محافظت در فهرست مردمی فیلم توسط کتابداری کنگره به نام “از نظر فرهنگی، تاریخی، یا زیبایی شناختی مهم” انتخاب شد.

تحلیل مردان واقعی

۱۹۴۷/۱۰/۱۴. خلبان آزمایشی، «چاک ییگر» (شپارد) نخستین انسانی است که با هواپیمای بل ایکس – یک دیوار صوتی را می‌شکند؛ در حالی که چند نفر از همکارانش نزد از او در این راه کشته شده‌اند. ۱۹۵۳. خلبان جوانی همانند «گوردون کوپر» (کوائید)، «گاس گریسام» (درون) و «دک اسلیتن» (پالین) به انجمن خلبانان آزمایشی پایگاه ادواردز پیوستنه‌اند، «ییگر» هنوز سریع‌ترین مرد دنیاست.

زمانی «اسکات کراس فیلد» (ویلسن) رکورد او را می‌شکند، «ییگر» نزد از آخر سال دوباره عنوانش را پس می‌گیرد. ۱۹۵۷/۱۰/۴. اسپوتنیک از استار سیتی شوروی به فضا پرتاب می‌شود و اضطراب و آشفتگی فرماندار بر واشینگتن بر سر چگونگی ورود به «مسابقه فضائی» با دستور رئیس‌جمهور برای انتخاب افرادی از بین خلبانان آزمایشی برای تمرین‌های فضانوردی، به اوج می‌رسد.

The Right Stuff

«ییگر» این کار را نزول تا حد «موش آزمایشگاهی» می‌داند و نمی‌پذیرد، ولی تعداد زیادی از همکارانش برای آزمایش‌های طاقت‌فرسای جسمانی داوطلب می‌شوند و سرانجام از بین پنجاه و شش نفر، یک تیم هفت نفره انتخاب می‌شود. ۱۹۵۹/۴/۹. این هفت نفر – «جان گلن» (هریس)، «آلن شپارد» (گلن)، «اسکات کارپنتر» (فرانک)، «والتر شیرا» (هنریکسن)، «کوپر»، «گریسام» و «اسلیتن» – به قهرمانان مردمی بدل می‌شوند و کم‌کم فشارهای ناششی از شهرت و دوری از خانواده را تجربه می‌کنند، درحالی که برنامه موشکی اطلس هم به کندی نزد می‌رود.

این مردان از این که مجبور به تمرین با میمون‌ها هستند، حسابی سرخورده می‌شوند و تلاش می‌کنند تا طراحی کپسول پرواز را تغییر دهند و تقاضا می‌کنند تا اون را «خلبان» بنامند. با وجود این در ۱۹۶۱/۱/۳۱ میمونی در نخستین کپسول فضائی، با موفقیت از دماغه کاناورال به فضا پرتاب می‌شود. زمانی روس‌ها در ۱۹۶۱/۴/۱۲، «یوری گاگارین» را به مدار زمین می‌فرستند، «شپارد» برای مواجهه به همانند آمریکائی‌ها – پروازی پانزده دقیقه‌ای در ۱۹۶۱/۵/۵ – انتخاب می‌شود.

مأموریت بعدی به «گریسام» می‌رسد، ولی زمانی به وقت فرود آمدن می‌رود، او را به ترسیدن و دستپاچگی متهم می‌کنند. در پایگاه ادواردز، «ییگر» در مقابل تمسخر و ریشخند خلبان کم سن از فضانوردان نگهداری می‌کند؛ برای پاسخ به پرواز «تیتوف»، پروازی بر مدار زمین توسط «گلن» طراحی می‌شود، در رژه عمومی نظم داده شده توسط «رئیس‌جمهور جانسن» (موفات) حمایت می‌کند.

The Right Stuff

۱۹۶۲/۲/۲۰. «گلن» نخستین آمریکائی است که در مدار زمین می‌گردد و پس از به وجود آمدن اشکال خطرناکی در سپر حرارتی، سفینه‌اش را به سلامت به زمین دوباره می‌گرداند. «ییگر» تلاش می‌کند با هواپیمای تحقیقاتی NF-104 رکورد اوج‌گیری هواپیماها را بشکند که هواپیما از کنترلش خارج می‌شود، ولی او به سلامت خارج می‌پرد. ۱۹۶۳/۵/۱۵. «کوپر» را برای شمارش معکوس پرواز مدار بیست و دو – آخرین مأموریت یک نفره پروژه مرکیوری در کپسولش بیدار می‌کنند.

احیاگر ژانر هوانوردی، با ادای دین‌های آشکار به شاهکارهای کلاسیک این ژانر از بال‌ها (ویلیام ولمن، ۱۹۲۷) گرفته تا فقط فرشتگان بال دارند (هوارد هاکس، ۱۹۳۹). اقتباسی هنرمندانه از رمان پُرفروش وولف که به مضمون اصلی اون یعنی کنکاش در «اسطوره مردانگی» وفادار می‌ماند. تصویری غمگنانه از آخرین کابوی‌های قرن که نمی‌خواهند به قراردادهای عصر تکنولوژی بدن دهند؛ خلبانانی که با عشق و غریزه پرواز می‌کنند و تکنیک را حوزه این عشق می‌دانند.

در این دنیای ارزش‌های قدیمی، «ییگر» از همه اصول‌گراتر است و شمایلی است کامل از دنیای مردانه آثار هاکس که ظاهراً ناخواسته به دنیای ارزش‌های جدید پرتاب شده است. عکس کافمن از این دنیای شبه اسطوره‌ای مبتنی بر چشم‌اندازهای خوشگل، لحن غیر احساساتی (اگرچه فیلم همانند دیگر آثار این ژانر از مایه‌های رمانس هم برخوردار است) و ضرباهنگ پُرتنش است. خود چاک ییگرِ واقعی در نقش یک متصدی بار ظاهر می‌شود.

Interstellar (2014)

بین‌ستاره‌ای فیلمی علمی تخیلی حماسی به کارگردانی کریستوفر نولان است که در ۲۰۱۴ اکران شد. فیلم‌نامهٔ این فیلم را نولان به دنبال برادرش جاناتان نوشته‌است. فیزیکدان نظری، کیپ تورن یکی از تهیه‌کنندگان اجرایی و مشاور علمی فیلم است. بازیگران فیلم متیو مک‌کانهی، ان هتوی، جسیکا چستین، بیل اروین، الن برستین، مت دیمون، و مایکل کین هستند. ماجرای این فیلم در یک فضای تخریب‌شهر جریان دارد که بشریت در تلاش است تا زنده بماند. قصـه اون دربارهٔ فضانوردانی است که از راه کرم‌چاله‌ای در نزدیکی زحل به کهکشان دیگری مسافرت می‌کنند تا سیارهٔ قابل سکونتی پیدا کنند. این یکی از فیلم های آخرالزمانی است.

تحلیل بین‌ستاره‌ای

گرچه ایده اصلی فیلمنامه (مسافرت به فضا برای نجات جان انسان‌های زمین) ایده‌ای تکراری است، اما به مهربانی عملکرد تمجید برانگیز برادران نولان، در زمینه‌های مختلف، از همین ایده تکراری، فیلمی جان دار و البته غیر کلیشه‌ای پدید آمده. این فیلم، در زمینه دیالوگ نویسی، به خوبی ظاهر شده و همین امر، دلیل می‌شود قصـه فیلم، به شکلی جاری‌تر نزد برود.

به نام مثال، صحبت‌هایی که «برند» درباره عشق می‌کند، به شکلی فوق‌العاده منظور نویسنده را منتقل می‌کنند. همچنین برخی صحبت‌ها برای ساختن آشنایی با مکان فیلم، به شکل برنامه‌های مستند، درون فیلم شده‌اند تا در ابتدا به مخاطب القاء شود با داستانی واقعی سروکار دارد و از شدت قسمت‌های تخیلی، کاسته شود.

علاوه بر اینها، قصـه اینتراستلار از ریتم فراوان خوبی برخورددار است؛ به شکلی که فیلم هیچگاه وابسته افت ریتم نمی‌گردد. زیرا نویسنده، با عملکردی هوشمندانه و در بهترین تاریخ ممکن، رویدادها سیاره میلر و پزشک مان را در فیلم قرار داده تا قصـه را از افت ریتم، نجات دهد و بینندگان زمان ترک صندلی‌شان را نداشته باشند.
فراوان از نزدیکان اینجانب از اینتراستلار به نامِ فیلمی مستندگونه یاد می‌کنند. این نقد را در ابعاد جهانی هم فراوان‌ها زده‌اند. اما توجه مخصوص نولان به درام و ساختارِ محکمِ دراماتیک در فیلم، آنتی‌تزِ خوبی برای تزِ این دوستان است. توجه شما را به ارتباطاتِ مخصوص هنری و گره خوردن اجزای اون به همدیگر در طول فیلم جلب می‌کنم. رابطه عمیق و انسانیِ کوپر با دخترش مورفی یکی از نمونه‌های درامِ محکم فیلم است.

Interstellar

رابطه‌ای که هیچگاه سطحی نمی‌شود و در خلالِ اتفاقاتِ علمیِ فیلم نادیده گرفته نمی‌شود. تراژدیِ کم سن ماندن پدر و پیر شدن دختر در نوع خود جذاب توجه است. همچنین از سپس جاری‌شناسی می‌توان به درامِ شکل گرفته بین Mann (با بازی خوبِ مت دیمن) و کوپر نشانه کرد. بین‌ستاره‌ای فیلمی به غایت دراماتیک، علمی، تخیلی و دارای پارامترهای زیبایی‌شناسانه است که موسیقی جنابِ هانس زیمر به اون جَلایی فوق‌العاده داده است.

هانس زیمر که در سه‌گانهٔ شوالیهٔ تاریکی با نولان همکاری کرده بود، در این فیلم نیز این همکاری را ادامه داد. نولان و زیمر برنامه‌ریزی کردند تا فراتر از سه‌گانه بروند و یک کار منحصربه‌فرد انجام دهند. زیمر گفت: «موسیقی، صدا و چیزهایی را که ما ساختیم را کمی از چکیدهٔ اون‌ها را می‌توان در فیلم دیگران دید، به همین دلیل ما اون را دوباره خواهیم ساخت.»

زیمر همچنین گفت که نولان هیچ فیلمنامه‌ای به وی نداده و در عوض در یک صفحه قصـه را به او داده. نولان اعلام کرد که به زیمر گفته که «من به تو یک پاکت نامه که در اون یک نامه است، می‌دهم، که در اون قصـه اصلی را نوشته و تو یک روز زمان داری تا روی اون کار کنی، و سپس اون را به من علامت می‌دهی.» و سپس زیمر را در بغل گرفته. زیمر برای فیلم ۴۵ جلسه وقت گذاشت که سه بار زیادتر از فیلم تلقین است. آلبوم موسیقی در ۱۸ نوامبر توزیع شد. قطعا این یکی از بهترین فیلم های فضایی تخیلی تاریخ است.

Interstellar

به شرح بیگ بنگ، فیزیکدان نجومی و مروج علم، نیل دگراس تایسون که مجری و کارشناس مستند تلویزیونی «کاسموس» هم بود در مورد فیلم “در بین ستارگان” توضیحاتی می دهد. تایسون در این گفتگو که زیر نویس فارسی دارد اختلاف بین سیاهچاله و کرمچاله را بیان می کند و قسمتی از قسمت علمی فیلم را نقد می‌کند.

در عکس زیر آرتیست Dogan Can Gundogdu یک داده نمایی ساختن کرده که خط زمانیِ فیلمِ علمی – تخیلیِ کریستوفر نولان را توضیح می دهد و مسافرتِ گروهی از محققان را ترسیم می کند؛ این محققان برای غلبه بر محدودیت های مسافرت انسان در فضا و طی کردنِ فواصلِ طولانی در فیلم از کرمچاله ی جدیدی که در دور و بر سیاره زحل کشف شده استفاده می کنند، کرم‌چاله نوعی خمیدگی در فضا است که انسان می‌تواند از راه اون در تاریخ مسافرت کند.

از اشکالاتی که دانایان به فیلم درون کرده اند، قابل سکونت بودن سیاره‌هایی که در مدار یک سیاهچاله قرار دارند، روند سالخوردگی شخصیت‌های فیلم، مسافرت درون سیاهچاله ، سوخت فضاپیمای فیلم و … است. این فیلم از فیلم های مسافرت در تاریخ است.

2001: A Space Odyssey (1968)

یک ادیسه فضایی یک دستاورد سینمایی است که شاید همانند اون اثری تولید نشود. درخشش کوبریک در سراسر این فیلم دوباره علامت داده شده است. این فیلم درباره اولین تماس بین انسان‌ها و یک تمدن بیگانه می‌باشد. یک ادیسه فضایی که با جلوه‌های مخصوص حیرت‌انگیز، موسیقی متنی متنوع و جزئیات پنهان پر شده است، نه تنها به نام برترین فیلم روانشناختی علمی تخیلی ، بلکه به نام یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ نیز شناخته می‌شود.

تحلیل ادیسه فضایی

یک ادیسه فضایی یک فیلم فنی می‌باشد. دلیل کند بودن اون این است که هدف فیلم این بود که آینده علمی را به طور واقع بینانه به بیننده نمایش دهد. بزرگترین نقطه قوت فیلم در جزئیات اون است. به یاد داشته باشید که زمانی این فیلم ساخته شد، انسان هنوز به ماه نرسیده بود. اما قصـه فیلم در سال 2001 می‌باشد.

ساختن یک نزد‌بینی فوق‌العاده دقیق از آینده، ممکن است غیرممکن به نظر برسد، اما کوبریک توانست تا همچین کاری را به نحوی عالی انجام دهد. علاوه بر جلوه‌های مخصوص باورنکردنی، فیلم‌برداری تمجید‌برانگیز و طراحی منظره‌ عالی، کوبریک به تاریخ کافی برای فکر کردن درباره اینکه انسان بودن به چه معناست و نسل بشر به کجا می‌رود، به بینندگان در طول فیلم می‌دهد.

First Man (2018)

نخستین انسان یک فیلم آمریکایی در ژانر حماسی زندگینامه‌ای درام به کارگردانی دیمین شزل است که در سال سال ۲۰۱۸ اکران شد. فیلم‌نامه این فیلم توسط جاش سینگر و نیکول پرلمن بر پایه کتاب نخستین انسان: زندگی نیل آرمسترانگ، نوشته جیمز آر. هانسن به رشته تحریر درآمده‌است.

رایان گاسلینگ در این فیلم در نقش فضانورد آمریکایی، نیل آرمسترانگ ظاهر شده‌است. از دیگر ستارگان فیلم می‌توان به کلر فوی، کوری استول، کایل چندلر و جیسون کلارک نشانه کرد. قصـه فیلم در سال ۱۹۶۹ اتفاق می‌افتد و رویدادها مأموریت آپولو ۱۱ را با محوریت زندگی نیل آرمسترانگ به عکس می‌کشد. استیون اسپیلبرگ به نام تهیه‌کننده اجرایی با پروژه همکاری داشته‌است.

تحلیل نخستین انسان

دیمن شزل فیلم ساز خوبیست. دنیا خودش را دارد با فقط 33 سال سن. فیلم های شاخصی هم دارد. “ویپلش”، “لالالند” و برای همین آخری جایزه اسکار بهترین کارگردانی را هم برنده شده است. زمانی شروع به ساخت فیلمی بر پایه کتاب ” نخستین انسان: زندگی نیل آرمسترانگ، نوشته جیمز آر. هانسن” و فیلمنامه ای از برنده ی اسکار “جاش سینگر” کرد، درونگرا ترین فیلم کارنامه ش را شاید کارگردانی می کرد.

موسیقی و منظره‌ های شور انگیز پایه کارگردانی شزل است. نمونه های عالی و بسیاری را در ویپلش و لالالند خلق کرده بود. اما در نخستین انسان جز چند منظره‌ خوشگل در زمین و فضا بخصوص منظره‌ ی اتصال “سفینه ی جمنی به آجنیا” و اتفاقات سپس از اون، بیصدا و صدای خود منظره‌ و ریتم ویژه و فیلم برداری با دید اول شخص، منظره‌ آرای این دلیل‌ بودند. البته همه اینها با کارگردانی هنرمندانه شزل به ثمر نشستند و در منظره‌ های حماسی، موسیقی زیبای “جاستین هورویتز”، دوست و همکار کهنه شزل نیز نشان زیادی بر فضای دلیل‌ گذاشته است.

A Space Odyssey

از بازی زیبای “رایان گاسلینگ” در نقش نیل آرمسترانگ و “کلر فوی” در نقش جنی همسر آرمسترانگ نیز نمیتوان گذشت که فراوان عالی توانستند واقعیت شخصیتشان را به عکس بکشند. فیلم به طور کلی به زندگی آرمسترانگ و ویژگی های شخصیتی او میپردازد و بر خلاف فیلم هایی چون “جاذبه” و “بین ستاره ای”، از بزرگی فضا و منظره‌ های وسیع و مبهوت کننده ازکیهان خبری نیست بلکه فیلم زیادتر روی زمین اتفاق می افتد.

Gravity (2013)

فیلم سینمایی گرانش یا جاذبه، فیلمی در ژانر درام و علمی تخیلی می‌باشد، که در سال 2013 پخش و منتشر شد. این فیلم که یکی از بهترین فیلم های نجات و بقا است، به شکل سه بعدی فیلمبرداری شده است، در جشنواره اسکار برنده به دریافت هفت جایزه شد. اگر بخواهیم یکی از بهترین فیلم های بقا را نام ببریم، می‌توانیم به فیلم جاذبه نشانه کنیم.

Gravity

قصـه این دلیل‌ سینمایی درباره‌ی، یک مهندس پزشکی ناسا به نام رایان استون در نخستین مسافرت خود به خارج از کره زمین، به دنبال فضانورد باتجربه مت کوالسکی، دو نفر از اعضای یک تیم 5 نفره از فضانوردان آمریکایی هستند، که ماموریت اون‌ها تعمیر تلسکوپ هابل می‌باشد. در حین یکی از راهپیمایی‌های فضایی، پیام اضطراری مبنی بر انهدام یکی از ماهواره‌های جاسوسی روسیه و پخش شدن قطعه‌های بدنه اون در فضا و برخورد اون‌ها با سایر ماهواره‌های موجود در جو زمین به اون‌ها مخابره می‌شود.

تحلیل جاذبه

جلوه‌های مخصوص جاذبه یکی از قسمت‌هایی است که باید توجه مخصوص‌ای به اون داشت. آلفونسو کارون در بکارگیری جلوه‌های مخصوص در جاذبه از افراط دوری کرده اما تا جایی که توانسته با تکنیک‌های مختلف کارگردانی و فیلمبرداری، وهم و خوف را به مخاطب انتقال داده است. نزد از این، استنلی کوبریک در 2001 : یک اودیسه فضایی به خوبی برنده شده بود با استفاده از هنر کارگردانی خودش و البته تیم جلوه های مخصوص آرتیست فیلم، محیطی بی نظیر توام با خوف را برای تماشاگران به هدیه بیاورد و حالا پس از گذشت سال‌ها، آلفونسو کارون نیز با استفاده گیری از تیم قدرتمند جلوه‌های مخصوص خود، با هنرمندی و ظرافت کامل، تماشاگر را وجد می آورد و در لحظاتی هم وی را به وحشت می‌اندازد! جلوه های مخصوص بروز و چشم نواز جاذبه اگرچه عالی است، اما مدیریت و خلاقیت کارون در بکارگیری این تکنولوژی، ارزش اون را دو چندان کرده است.

Moon (2009)

ماه فیلمی در ژانر علمی–تخیلی و ماجراجویی به کارگردانی دانکن جونز است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران اون می‌توان به سام راکول و کوین اسپیسی نشانه کرد.

تحلیل ماه

چه حسی بهتان دست می دهد زمانی بفهمید شما، خودتان نیستید؟ یعنی خودِ واقعی تان نیستید؟ زمانی متوجه بشوید شمای اصلی، در واقع یکی دیگر بوده و شما، کپی اون آدمِ اصلی هستید که تمام عواطف و افکارش، فقط بهتان “منتقل شده”؟ این واقعیتِ تلخی ست که سَم بِل، این فضانورد تنها و درمانده، با اون مواجه می شود.

گاو آرام می فهمد که اینهمه حس عشق و علاقه ای که از این راهِ دور، روانه ی همسر و فرزندش می کرده، تصوری بیش نبوده. گردانندگانِ این ایستگاه فضایی، مکان را برای او طوری بازسازی کرده اند که او تصور بکند یک انسان است، که یک موجودِ واقعی ست، اما زمانی با کپیِ خودش مواجه می شود، ذره ذره پی می برد که خودش هم کپیِ یک سَم بِل اصلی ست و عینِ او، هزاران کپیِ دیگر از سَم بِل وجود دارد که هر سه سال یکبار، در ایستگاه فضایی به کار گمارده خواهند شد.

Moon

فیلم از بحرانِ هویتی سخن می زند که شخصیت قصـه با اون دست به گریبان است. تلاش کپیِ سَم یا به عبارتِ صحیح تر، کپیِ کپیِ سَم، برای نجاتِ او از این مخمصه، تلاشی در جهت نیل به عواطف واقعی و عواطف حقیقی و در کل انسانیت آدم هاست. کپیِ کپیِ سَم ابتدا تصمیم می گیرد، سَمِ اول را به زمین بفرستد اما زمانی می بیند او وابسته نابودی جسمانی شده، با رضایت خودِ او، تصمیم می گیرد به زمین برود.

جمله ی آخرش به اون کامپیوترِ سخنگو، همان قلبِ قصـهِ فیلم است: (( ما برنامه ریزی نشدیم، ما آدمیم. )) کپیِ کپیِ سَم، می خواهد انسان باشد، همانطور که کپیِ سَم هم می خواست. بازگشت به زمین، نمادی ست از همین بازگشت به انسانیت و فرار از سردی و تنهایی که مکان خشک و خالی و یخ زده ی ماه، نمایانگر اون است. واقعاً چه فرقی می کند که کدامشان خودش را به زمین برساند؟ یکی از سَم ها هم اگر خودش را به زمین برساند، انگار اون یکی رفته باشد. این دلیل‌ از بهترین فیلم های علمی تخیلی است.

زیادتر بخوانید:

• بهترین فیلم‌ها و سریال‌های 2022
• بهترین فیلم‌ها و سریال‌های 2021
• بهترین فیلم‌ها و سریال‌های IMDB 2022
• بهترین فیلم ها بر پایه انیمیشن های محبوب
• بهترین فیلم های 2022 براساس بازی های ویدیویی
• بهترین سریال‌ها 
• بهترین فیلم های 2022
• بهترین سریال های 2022
• بهترین فیلم های 2021 
• معرفی و تحلیل بهترین سه گانه های تاریخ سینما
• معرفی و تحلیل روانی‌ترین شخصیت‌های تاریخ سینما
• بهترین فیلم هایی که قهرمان قصـه دیالوگی ندارد

از همراهی شما تا انتهای نوشتار بهترین فیلم‌ ها درباره فضانوردان سپاس‌گزار هستیم. حتما ما را با نظرات خود در رابطه با این نوشتار، آگاه کنید. شما می‌توانید به نام نویسنده مهمان در سایت فیگار عضو شوید و علاوه بر اشتراک نظرات خود در رابطه با مقاله‌ها، نقد فیلم ، نقد سریال ، اخبار سینما و مطالب خودتان را نیز انتشار دهید. برای مطالعه فراخوان مرتبط با اون بر روی لینک نویسنده مهمان کلیک نمایید. در ضمن شما همراهان گرامی می‌توانید به اینستاگرام فیگار جهتِ شناختِ مهمترین فیلم های ژانرهای مختلف و کوتاه نقد و بررسی‌های فیلم‌های روز دنیا مراجعه کنید.