برچسب: منزوی

علامت های کودکان منزوی چیست؟ برای چی کودکان وابسته انزواطلبی می شوند؟ چگونه می توان کودکان را از دنیایی تنهایشان خارج کرد؟ تمام این سوالات برای والدینی ساختن شده است که دارای کودک منزوی هستند و این داستان در اون ها نگرانی های زیادی را ساختن می کند. مهم ترین علامت ای که می توان در این کودکان مشاهده کرد ناراحت بودن  در خود فرورفتگی است این کودکان به دیگران نزدیک نمی شود و در جمع از افراد فاصله می گیرند. طبق نظرات بسیاری از روانشناسان دلیل های متعددی برای انزواطلبی در این افراد وجود دارد که باید مورد بررسی قرار بگیرد و با پی بردن به این دلیل ها می توان راهکارهای اصولی منظور کرد.

 

نحوه رفتار صحیح با کودک منزوی

با توجه به اینکه نوع برقراری روابط کودکان از همان ابتدا دارای با ارزش و مهم بودن است و شکل دهنده روابط اجتماعی پهناور اون ها در آینده است می توان خاطر علامت کرد که انزواطلبی در کودک می تواند مسئله ای جدی برای بررسی و حل باشد. تحققات علامت می دهد که نوع روابط افراد می تواند تاثیرگذاری های مختلفی داشته باشد و فراوان در موفقیت اون ها تاثیرگذار است. در اینجا خوب تر است به این نکته نیز توجه داشته باشید که کودکان به طور کلی اجتماعی یا گوشه گیر هستند که در وجود کودک نهفته است.

برخی از موارد ممکن ست حساسیت های بیش از حد والدین موجب شود تا کودکشان را منزوی تلقی کنند و این به دلیل عدم آگاهی از ویژگی های کودک منزوی است. اما باید بیان کرد که کودکان به طور معمول به دلیل خجالت یا کمرویی ممکن است کمی در برقراری رابطه خود تردید کنند و این به معنای انزواطلبی آنها نیست. در صورتی که کودکان منزوی توانایی برقرار رابطه با دیگران را ندارد و در تمام شرایط و موقعیت ها خود را از دیگران دور نگه می دارند.

پی بردن به علامت های انزوا:

با عنایت به توضیحات فوق خوب تر است برای تشخیص این مشکل در کودکان و معالجه اون به روانشناس و مشاوره در این زمینه مراجعه کنید تا به درستی این علامت ها را در کودک شما تشخیص دهد و راه های درمانی مناسب ارائه دهد. اگر کودک شما دارای وابستگی بیش از حد به شما است، وابسته خوف و عدم اطمینان به نفس است، در منزل کمتر بازی می کند و کمتر سخن می زند می توان علامت هایی از انزواطلبی را در او مشاهده کرد.

یکی از روش های جذاب در این زمینه که بسیاری از روانشناسان از اون استفاده می کنند و کمک می کند تا روحیات کودکان را با رنگ های به کار برده در نقاشی اش بشناسید استفاده از روانشناسی رنگ در کودکان است.

درک کردن کودک:

نباید در مواجه با کودک گوشه گیر، او را تنبیه و کوچک کرد بلکه باید به این امر پی برد که کودک به دلیل مشکلاتی وابسته این رفتار است بنابراین تلاش کنید زیادتر او را درک کنید و با مهربانی و تشویق زیادتر او را درون جمع کنید.

تشویق کردن:

شرایط های مختلفی را برای کودک ساختن کنید تا جاذبه دوستان و همسالان شود همچنین می توانید بازی های جاذبه کننده را برای تحریک او در برقراری ارتباط با دوستان تهیه کنید. در اینجا برای نگه داری این رفتار باید او را تشویق کنید تا از برقراری رابطه با دیگران زیادتر حس شادی و موفقیت داشته باشد.

رابطه خود را با کودک نیرومند کنید:

یکی دیگر از راهکارهای مواجهه با کودک منزوی برقراری ارتباط والدین با کودک است باید تلاش کنید زیادتر با کودک سخن بزنید زیادتر با او بازی کنید و همچنین تلاش کنید فرزند پسر با پدر ارتباط توانا تر داشته باشد و فرزند دختر نیز با مادر زیادتر هم صحبت شود.

رفتارهایی که در برخورد با کودکان منزوی منظور نمی شود :

اگر کودک وابستگی شدید به والدین دارد به طوری که حتی ثانیه ای از آنها جدا نمی شود و برای خوابیدن در کنار پدر و مادرش پافشاری می کند، باید حتما به پزشک اطفال مراجعه شود.

خوف و اضراب کودکتان را درک کرده و بفهمید که اضطرابش واقعی است، ضمن اینکه هیچگاه به دلیل جمع گریزی و عدم برقراری ارتباط با دیگران وی را ملامت نکنید، چون انجام این کار اطمینان به نفس کودک را می گیرد و وی را زیادتر از جمع دور می کند.

کودکتان را با کودکان دیگر که روابط عمومی بالایی دارند، سنجیدن نکنید.

زمانی که کودک شما در مهمانی دوستانی پیدا می کند و با آنها بازی می کند از شما جدا خواهد شد و شب را به تنهایی در اتاقش می خوابد، حال می توانید وی را تشویق به این کار کنید، البته تشویق باید کلامی و بدون هیچ هزینه ای باشد؛ مثلا ” آفرین چقدر رسا درود دادی”، “مامان عظیم! علیرضا شب قبل تنها در تختخواب خودش خوابیده است” و …

توقع تغییر ناگهانی و یک شبه از کودکتان نداشته باشید و از وی برای تلاش های کوچکش قدردانی نمایید.

در صورتی که کودکتان مرتبا روی پای شما می نشیند و از شما آویزان است، به او بگویید که می تواند کنارتان بنشیند اما نباید روی پایتان بنشیند، می توانید وی را تشویق کنید در شکل گوش دادن به حرفتان، سپس از مهمانی وی را به پارک می برید.

کودکتان را تشویق به ارتباط خوب تر با پدرش کنید، زیرا ارتباط زیادتر با پدر به کودک پسر کمک می کند تا تطابق و همانندسازی بهتری با هم جنس خود داشته باشد و برای ایفای نقش مردانه مهیا شود.

سپس از آموزش توانایی های واجب به کودک خود، باید بتوانید اضطراب تان را کنترل نمایید؛ باید توانایی های واجب را به او آموخته و با وی تمرین کنید، سپس یواش یواش به کودک زمان دهید تا بتواند خودش به تنهایی آنها را انجام دهد.

منبع : آرگا

برچسب :