[ad_1]
دانایان بهطور مبتکرانهای چهره یک زن خوشگل وابسته به قرن ۱۴ که نزدتر در صومعهای در اسکاتلند کشف شده و یک روحانی را به شکل سه بعدی و دیجیتال بازسازی کردهاند. هر دوی این تصاویر در جشنواره کتابی درباره زندگی در مهد مسیحیت اسکاتلند در دید عموم قرار گرفتند.
این زن ناشناس که در دهه سوم زندگیاش از دنیا رفته و در بستری از صدف های دریایی قرار گرفته بود، در دهه ۱۹۵۰ حین بازسازی سقف صومعه ویتهورن پرایوری (Whithorn Priory) در دامفریس و گالووی اسکاتلند پیدا شد.

متخصصان دانشگاه بردفورد با استفاده از علمی کامپیوتری بازسازی شکل، انیمیشنی شبه واقعی از زنی ساختهاند که قصـه این دِیر را در رویدادی در جشنواره کتاب ویگتاون (Wigtown Book Festival) که روز قبل افتتاح شد روایت میکند.
این انیمیشن ها بخشی از پروژهای هستند که در اون بایگانی باستان شناسی این منطقه بازبینی میشود. موزه های مردمی اسکاتلند و موزه شورای دامفریس و گالووی، جمجمه های سه انسان قرون وسطایی را برای اسکن سه بعدی توسط پزشک آدرین ایوانز گرفتن دادند. این جمجمه ها به شکل دیجیتال بازسازی شده، چهره هایی واقعی پیدا کردند و حتی برای آنکه از این هم واقعیتر شوند، رویشان صداگذاری انجام شد.

پزشک کریستوفر رین، انسان شناس، در وصف این زن گفت جمجمه او از متقارن ترین جمجمه هایی بود که تا به حال دیده و این قویا علامت میدهد که او عالی خوشگل بوده است. او گفت: «شکل انسان در طول دوران کودکی و نوجوانی بهطور قرینه رشد نمیکند، بلکه همانند راه رفتن، به چپ و راست رشد میکند. بنابراین هر نوع بیماری یا حتی ضربه روحی که شما را برای مدتی طولانی از خوابیدن و غذا خوردن بازدارد تقارن چهره را از بین میبرد. هرچه بیماری و تروما در دوران کودکی زیادتر باشد، چهره انسان در بزرگسالی نامتقارنتر خواهد بود.»

این زن در یک تابوت سنگی که جلوی محراب قرار داشت و در کنار قبر اسقف والتر که در سال ۱۲۰۹ به اسقف ویتهورن تبدیل شد، دفن شده بود. همه اینها میتواند علامت دهد که او به رغم کم سن بودن از درجه بالایی برخوردار بوده است. اسکلت سوم وابسته به مردی با کام شکافته نیز در تابوتی در همان نزدیکی پیدا شد.

یافتن این اسکلت ها جهشی عظیم در باستان شناسی مسیحیت بوده و همچنین بینش های جدیدی پیرامون زندگی در اسکاتلند قرون وسطایی به هدیه آورده است.
[ad_2]