برچسب: کلازر

به شرح صفحه اقتصاد، روز قبل جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۲ به آلن اسپکت، جان اف کلازر و آنتون زیلینگر برای انجام آزمایش‌ها با فوتون‌های درهم‌تنیده، اثبات نقض نابرابری‌های بل و علم اطلاعات کوانتومی پیشگامانه اعطا شد.

آدام اسمیت، مدیر رسانه‌ای آکادمی نوبل طی مصاحبه‌ای با جان کلازر (John Clauser) یکی از سه برنده جایزه نوبل فیزیک امسال به صحبتی دوستانه با این دانشمند پرداخت:

آدام اسمیت: درود، من آدام اسمیت است و از وب سایت جایزه نوبل تماس می‌گیرم. 

جان کلازر: درود. من تمام روز با سایت‌های مختلف صحبت می‌کردم، اما هنوز چیزی از آکادمی سوئد نشنیده‌ام.

اسمیت: خب، در واقع من از آکادمی سوئد تماس نمی‌گیرم، اما این سنت را داریم که مصاحبه‌های فراوان کوتاهی را با برندگان جدید ضبط می‌کنیم

اسمیت: می‌دانم که در حال آماده در تماس دیگری هستید، اما اگر بتوانید سه یا چهار دقیقه با من صحبت کنید، فوق‌العاده خواهد بود.

کلازر: حتما، بفرمایید.

اسمیت: خب، اول از همه بابت این جایزه تبریک می‌گویم.

کلازر: متشکرم.

اسمیت: همانطور که گفتید، تمام سحر سرتان شلوغ بوده و در تماس بوده‌اید.

کلازر: بله. فراوان طول کشید تا حتی یک فنجان قهوه بخورم. ساعت سه سحر از خواب بیدار شدم.

اسمیت: اوه خدای من، چه شروعی برای یک روز فراوان طولانی.

کلازر: تماس‌های تلفنی زیادی وجود داشت.

اسمیت: خوب، این پیشرفت یواش با چیزهای ساده در زندگی خوب است. شما فردی بودید که فکر می‌کردید ممکن است قضایای بل را در آزمایشگاه آزمایش کنید و مردم اعتقاد نمی‌کردند.

کلازر: بله، خوب، من این ایده را به طور مستقل با آبنر شیمونی و مایک هورن در بین گذاشتم و سپس یک سخنرانی کوچک نوشتیم و در انجمن فیزیک آمریکا سخنرانی کردیم. در اون جلسه دور هم جمع شدیم و تصمیم گرفتیم منابع خود را به اشتراک بگذاریم و آنچه را که مقاله CHSH (کلازر،هورن، شیمونی و هولت) نامیده میشود در سال ۱۹۶۹ منتشر کردیم و این به نوعی اولین منظور برای انجام آزمایش بود و سپس در سال ۷۲، من آمدم. در واقع در سال ۶۹، مدرکم را در کلمبیا گرفتم و به برکلی آمدم و در واقع پس از اون با استوارت فریدمن، یک دانشجوی مقطع فوق لیسانس، همکاری کردم. این آخر نامه دکترای او در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شد و ما اولین آزمون آزمایشی قضیه بل را انجام دادیم.

اسمیت: من متوجه شدم که بسیاری از فیزیکدانان عظیم شما را اعتقاد نکردند و افرادی همانند ریچارد پی فاینمن نظر شما را رد کردند.

کلازر: در واقع بله. هنگامی من در دانشکده کلمبیا بودم و در حالی که آزمایش را انجام می دادم، یک مکالمه کوتاه داشتم که در اون فاینمن به نوعی مرا از دفترش خارج رها کرد. او از اینکه من حتی باید این احتمال را که ممکن است مکانیک کوانتومی نزد بینی درستی ارائه ندهد را در نظر بگیرم، فراوان رنجیده شد و تنها از راه تلاش‌های فراوان مهربانانه چارلی تاونز و هوارد شوگارت در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی توانستم آزمایش‌ها را انجام دهم و سپس از اون، تمام اعضای هیئت علمی من در کلمبیا گفتند: چه وقت تلف کردنی است، شما به نتایجی رسیدید که همه صبر داشتند؛ حالا شروع کنید به انجام فیزیک واقعی.

اسمیت: من عاشق فکر جسورانه شما بودم که امیدوار بودید مکانیک کوانتومی را واژگون کند.

کلازر: خب، داشتم خوشی می‌بردم. این یک آزمایش چالش‌برانگیز بود. در اون تاریخ فکر می‌کردم مهم است، حتی اگر همه به من می‌گفتند دیوانه‌ام و با انجام اون آزمایش کارم را خراب می‌کنم اون را انجام دادم و تا حدودی هم کارم را خراب کردم. من هیچ وقت استاد نشدم، اما از انجام فیزیک تجربی واقعاً چالش برانگیز، خوشی زیادی بردم. پولی برای انجام کار نداشتیم، بنابراین من و استوارت فریدمن مجبور شدیم همه چیز را از ابتدا بسازیم. او تاریخ زیادی را در مغازه صرف برش فلز و هر چیز دیگری کرد و سپس از اینکه مدرکش را گرفت، به پرینستون رفت و من به انجام سه آزمایش دیگر ادامه دادم.  پول فراوان کمی وجود داشت و بنابراین من زباله‌های کهنه یا ضایعات قسمت فیزیک دانشگاه کالیفرنیا را جمع می‌کردم.

اسمیت: بله شنیدم شما برای جمع کردن زباله سرشناس بودید.

کلازر: خوب چیزهای زیادی در انبارها بود که استفاده نشده بود. اکثر مردم ایده‌ای ندارند و فقط می‌گویند خب، ممکن است سودمند باشد، ما اون را در انبار می‌گذاریم. بنابراین من دور و بر را زیر و رو می کردم و می گفتم اوه، من می‌توانم از این استفاده کنم.

اسمیت: می‌دانید که یک فرد سرشناس به نام “الیور اسمیتیز” نیز وجود داشت که اینگونه بود. او برنده جایزه نوبل  فیزیولوژی و پزشکی (۲۰۰۷) بود که دقیقاً همین رویکرد را داشت و مردم روی وسایلی که در راهرو قرار می‌دادند،‌ عبارت کوتاه‌شده NBGBOKFO را برای وی می‌نوشتند.

کلازر: من بعدا در آزمایشگاه‌های افراد مشهوری همانند اوپنهایمر و لارنس کار میکردم که به من گفته می‌شد که آنها هم در ضایعات دنبال چیزهای مختلف بودند.

اسمیت: این یک سنت عالی است و واقعاً یک تشویق فوق‌العاده برای مردم آنجاست که می‌توانید برنده جایزه نوبل شوید و پروفسور نباشید.

کلازر: هر چه شود، من فقط می‌گویم که همه چیز خوب است و از این نظر، این کار من را خراب کرد؛ به همین دلیل هیچ کس علاقه‌ای به استخدام من نداشت. برای یافتن شغل مشکل زیادی داشتم، بنابراین به آزمایشگاه لیورمور رفتم تا آزمایش‌های فیزیک پلاسمای همجوشی کنترل‌شده را انجام دهم. بنابراین من با انجام این آزمایشات پابرجا کردم که یک آزمایش کننده شایسته هستم.

اسمیت: من فکر می‌کنم که فراوان چیزها پابرجا شده است و همه چیز در نهایت خوب شد.

کلازر: بله.

اسمیت: به هر حال، صحبت کردن با شما فراوان خوشحال کننده است و من مشتاقانه چشم به راه هستم که در آینده زیادتر صحبت کنیم. بنابراین در روزهای آینده اطلاعات زیادی توسط بنیاد نوبل برای شما ارسال خواهد شد.

کلازر: فراوان عالی، خوشحالم.فراوان ممنون.

منبع: ایسنا