بهترین فیلم های گودزیلا از دید سایت جونی ؛ این هیولای غول جسم نمی‌میرد!

مجموعه فیلم‌های گودزیلا یکی از طولانی‌ترین مجموعه‌های تاریخ است. در این مقاله بهترین فیلم های گودزیلا از دید سایت جونی را بررسی می‌کنیم.

اکثر مخاطبان معتقدند که سالهای اوج گودزیلا به آخر رسیده است و این هیولای غول جسم دیگر جایی در سینمای هالیوود و دنیا ندارد، اما همانطور که مشاهده می‌کنید در دهه اخیر فیلم‌های بسیاری از اون ساخته شده است که علامت می‌دهد گودزیلا هنوز هم از محبوبیت مخصوص‌ای بین طرفداران خود برخوردار است.

بهترین فیلم های گودزیلا از دید سایت جونی

این هیولای غول جسم نمی‌میرد!

در این قطعه فهرست عناوین بهترین فیلم های گودزیلا از دید سایت جونی را در یک دید می‌توانید مشاهده کنید:

1. Godzilla 1985 (1985) – 31
2. Godzilla (1998) – 32
3. King Kong Vs. Godzilla (1963) – 40
4. Godzilla 2000 (2000) – 41
5. Godzilla: King Of The Monsters (2019) – 48
6. Godzilla Vs. Kong (2021) – 59
7. Godzilla (2014) – 62
8. Shin Godzilla (2016) – 67
9. Gojira (1954) – 78

در این مقاله کوشش کرده‌ایم بهترین فیلم های گودزیلا از دید سایت جونی را برایتان بررسی کنیم و سیر شکل گیری این مجموعه فیلم محبوب را با هم مطالعه کنیم.

Godzilla 1985 (1985) – 31

فیلم سینمایی The Return of Godzilla به‌کارگردانی R.J. Kizer و Koji Hashimoto در 35 سال نزد یعنی سال 1363 در گونه اتفاقای، ترسناک، علمی تخیلی و مهیج تولید شده است.

The Return of Godzilla که اولین فیلم R.J. Kizer و Koji Hashimoto محسوب می‌شود و توانست در مرجع ارزشگذاری سینما و تلویزیون نمره 5.5 از 10 را از سوی مردم بدست بیاورد که علامت می‌دهد عموم مردم The Return of Godzilla را اثری بی‌ارزش و فراوان بد ارزیابی می‌کنند.

در The Return of Godzilla بازیگرانی چون Raymond Burr ، Ken Tanaka ، Yasuko Sawaguchi ، Yôsuke Natsuki ، Shin Takuma ، Keiju Kobayashi و Eitarô Ozawa به ایفای نقش و بازیگری پرداخته‌اند.

در فیلم The Return of Godzilla حدود 13 بازیگر جلوی دوربین رفته‌اند که از نظر تعداد بازیگران می‌توان The Return of Godzilla را یک دلیل‌ پربازیگر عنوان کرد. از دیگر بازیگران فیلم The Return of Godzilla می‌توان به Taketoshi Naitô ، Mizuho Suzuki ، Junkichi Orimoto ، Hiroshi Koizumi ، Kei Satô و Nobuo Kaneko نشانه کرد.

متوسط سن بازیگران The Return of Godzilla براساس میزان سنی که از آنها در دایرهالمعارف آنلاین سینما و تلویزیون ثبت شده، 80 سال است که علامت می‌دهد بازیگران The Return of Godzilla عمدتا از نظر سنی افرادی پیر و باتجربه هستند.

Godzilla (1998) – 32

گودزیلا نام هیولایی بزر الجثه است که اولین حضورش بر پرده سینماها به مجموعه فیلمهایی ژاپنی به نام « گودزیلا » در دهه 50 میلادی دوباره می گردد.

اولین فیلم سینمایی ساخته شده براساس این شخصیت در ژاپن به فروش و محبوبیت بسیاری دست یافت و پس از اون دنباله هایی برای این مجموعه ساخته شد که تحت عناوینی همچون « گودزیلا علیه گیدورا » و مواردی مشابه، روانه سینماها شد و تا چند دهه فیلم محبوب ژاپنی ها بود.

اما سالها سپس و هزاران کیلومتر دورتر در هالیوود، سری فیلمهای « پارک ژوراسیک » استیون اسپیلبرگ که حول اساس دایناسورها می چرخید، به فروش فراوان بالایی دست یافته بودند و تهیه کنندگان نیز که از این استقبال به وجد آمده بودند، تصمیم گرفتند راهی برای در منظره‌ بودن این دایناسورهای بزر الجثه در سینما پیدا کنند که « گودزیلا » و سابقه درخشانش را به یاد آوردند.

البته آمریکایی ها در همان سالهایی که گودزیلا در ژاپن در اوج محبوبیت بود، تلاشهایی هم انجام دادند تا بلکه بتوانند این هیولای بزر را به نوعی درون داستانهای آمریکایی هم بکنند اما نتیجه کار چندان رضایت قسمت نبود.

به همین جهت در سال 1998 فیلمی تحت عنوان « گودزیلا » به کارگردانی رولند امریش و بازی متیو برودریک و ژان رنو به اکران عمومی در آمد که از هر نظر اثری فراوان سطحی و فاجعه بار محسوب می شد که نشانی از بزرگی گودزیلا بر پرده سینماها نداشت.

در واقع گودزیلایی که رولند امریش به سینماها آورده بود ابدا شباهتی به خودِ گودزیلا نداشت و زیادتر مانند به دایناسوری بود که تحت تاثیر رادیو اکتیو قرار گرفته و کمی چهره اش وابسته دگرگونی شده!

King Kong Vs. Godzilla (1963) – 40

گودزیلا یک فرنچایز ۶۶ ساله است و دهه‌هاست که هواداران خود در درون سرزمین آفتاب و فراسوی مرزهای اون را به وجد می‌آورد. او گاهی قهرمان است و گاهی ضدقهرمان و گاه بی‌مهربانی‌ترین هیولایی که می‌توان به چشم دید.

شهرت گودزیلا در درون ژاپن فراتر از حدی است که بتوان تصور کرد، او پادشاه هیولاها و یا به اصطلاح دقیق‌تر خود ژاپنی‌ها، «کایجو‌»ها است و فرماندار مطلق فیلم‌های هیولایی.

گودزیلا تمثیل ژاپن از دنیا بابت بمب اتم هیروشیما و ناکازاکی است و مخرب‌تر از یک بمب اتم، به شهرها و خانه‌ها حمله می‌کند. گودزیلا انتقام دنیا از انسان‌ها است و دقیقا در نقطه مقابل بشریت قرار دارد، حتی اگر گاهی به آنها کمک کند.

از آنسو در هالیوود هم کونگ را داریم که گاهی لقب کینگ کونگ را یدک می‌کشد و گاه تنها با نام کونگ شناخته می‌شود. کونگ گوریل بزر الجثه‌ای است که عاشق یک انسان می‌شود.

او نسل قبلی ما انسان‌ها است و عقل و شعور دارد، کونگ می‌خواهد در کنار انسان‌ها باشد اما انسان‌ها دید حرص‌وار و حریصانه‌ای به او دارند. کونگ با اینکه مجبور می‌شود جلوی انسان‌ها قد علم کند اما واقعیت اینجاست که همیشه یک اتصال باریک بین او و بشریت وجود دارد.

حتی سر و شکل کونگ و انتخاب این هیولا در کالبد یک گوریل، ماهیتی محسوس‌تر برای بشریت دارد و می‌تواند خوب تر با او همذات پنداری کند. دو هیولا از شرق و غرب داریم که کاملا متضاد همدیگر هستند.

این دو هیولا اما در دنیا محبوبیت فراوانی دارند و سالها نزد در دهه ۶۰ میلادی، یک بار به مصاف همدیگر رفتند. فیلم گودزیلا علیه کینگ کونگ در اون تاریخ فروش مناسبی داشت و هواداران را نیز به وجد آورد اما بنا به دلایل مختلف که از صبر این مطلب خارج است، وجود کونگ و گودزیلا در یک دلیل‌ سینمایی تا به امروز دیگر به اون شکل شکل نگرفت.

Godzilla 2000 (2000) – 41

« گودزیلا » سال 2014 برخلاف نسخه 1998 ، توجه مخصوص ای به توسعه شخصیت های قصـه داشته و تا جایی که فیلمساز این امکان را داشته و کمپانی به کارگردان اجازه داده، ما شاهد پرداخت شخصیت ها در قصـه هستیم.

روابط میان فورد و جوئی برودی، قلب تپنده فیلم به شمار می رود و با اینکه مخصوص نیست و انتظاری هم بابت منحصر به فرد بودنش وجود ندارد، اما خوشبختانه به خوبی در جریان فیلم شکل گرفته و حداقل می شود که مخاطب از مشاهده این روابط اذیت نبیند.

گرت ادواردز به خوبی مخاطب را با قبل شخصیت اصلی قصـه روبرو می کند و تمام دلایل واجب برای تصمیمات او در جریان فیلم را واکاوی می کند و شاید این اولین بار باشد که در سری فیلمهای « گودزیلا » پرداختی با اینچنین جزئیاتی به چشم می خورد.

Godzilla: King Of The Monsters (2019) – 48

«گودزیلا: پادشاه هیولاها» (Godzilla: King of the Monsters) یکی از بهترین گودزیلاهای تاریخ است که به‌عنوانِ دنباله‌ی «گودزیلا»ی گرت ادواردز شناخته می‌شود.

حتما تا حالا تجربه‌ی این را داشته‌اید که اتفاقی برایتان می‌افتد که دلیل می‌شود همه‌چیز را از ریشه زیر سؤال ببرید؛ اتفاقاتی که ‌طوری طاقتِ آدم را سقف می‌کنند که آدم از خودش نمی‌پرسد که «برای چی این اتفاق افتاده؟» بلکه می‌پرسد: «برای چی زندگی می‌کنیم؟ معنای زندگی چیه؟ ابدا برای چی من نباید خودکشی کنم؟».

«گودزیلا پادشاه هیولاها» از اون فیلم‌هایی است که دلیل شد این مجموعه را از ریشه زیر سؤال ببرم. قضیه بیش از اینکه درباره‌ی این باشد که مشکلِ این فیلم چیست، درباره‌ی این بود که ابدا چه لزومی به ساختِ یک گودزیلای آمریکایی دیگر وجود دارد؟

پنچ سال نزد زمانی هالیوود تصمیم گرفت تا سپس از شکستِ اسفناکِ «گودزیلا»ی رولند اِمریک در سالِ ۱۹۹۸، دوباره شانسش را برای ساختِ یک «گودزیلا»ی آمریکایی امتحان کند، تمام تلاشش را کرد تا اشتباهِ اولین فیلمِ آمریکایی گودزیلا را تکرار نکند.

«گودزیلا»ی رولند اِمریک گرچه به‌عنوان یک فیلمِ کایجویی، فیلمِ جذابی است، ولی در حالی اسمِ اسطوره‌ای گودزیلا، عظیم‌ترین هیولای تاریخِ سینما را یدک می‌کشد که تمام تلاشش را می‌کند تا به این تاریخ احترام نگذارد و یک هیولای بنجل و قلابی را به تماشاگرانش قطعه کند.

بنابراین دومین تلاشِ‌ هالیوود باید همان‌قدر که فیلمِ رولند اِمریک به حذف کردنِ «گاد» از «گادزیلا» تلاش کرده بود، برای بازگرداندنِ «گاد» به «زیلا» تلاش می‌کرد.

بنابراین در اتفاقی که معمولا فراوان در هالیوود نادر است، در قطعهِ «گودزیلا»ی گرت ادواردز شاهد فیلمی بودیم که به‌جای اینکه طبقِ روندِ کاری معمولِ هالیوود، اشتباهاتِ قبل‌اش را تکرار کند یا یک آی‌پی را از چیزی که بود خراب‌تر کند، اون‌ها تصمیم گرفتند تا با برطرف کردنِ عظیم‌ترینِ کمبودِ فیلم رولند اِمریک، قلبِ طرفداران را دوباره به دست بیاورند و گودزیلا را در خارج از ژاپن به بزرگِ واقعی‌اش برگردانند.

به این ردیف، این داستان تبدیل به عظیم‌ترین ویژگی تبلیغاتی فیلم گرت ادواردز شد: اینکه این فیلم قرار بود تا نسخه‌ی جدیدی از همان گودزیلای ژاپنی را در خاکِ ایالات متحده رها کند که پایه‌ای‌ترین خصوصیاتِ گودزیلا در طراحی و شخصیت‌پردازی‌اش رعایت شده بود: از فیزیکِ راست و ایستاده‌اش که در تضاد با حالتِ خمیده و تی‌رکس‌وارِ گودزیلای رولند اِمریک قرار می‌گرفت تا بدنِ ضدگلوله‌اش که به‌جای فرار کردن از بمب و راکت‌ها در مقابلشان مقاومت می‌کرد.

Godzilla Vs. Kong (2021) – 59

فیلم گودزیلا در سال ۲۰۱۴ راه جدید‌ای برای این هیولا رقم زد و ادغام اون با دنیا کونگ، دلیل خلق مانسترورس شد. دنیای هیولایی حالا ظاهرا به ایستگاه پایانی خود رسیده و جنگ بزر دو تایتان در فیلم نهایی یک آخر باشکوه برای این چهارگانه را رقم زده است.

می‌توان ادعا کرد که قهرمان فیلم کونگ است و ما زاویه قصـه این جنگ بزر را از دیدگاه او می‌بینیم. دلیل این انتخاب هم بی‌شک همذات پنداری خوب تر بیننده با کونگ است، حتی اگر گودزیلا را زیادتر دوست داشته باشد (شخصا تصور می‌کنم هواداران گودزیلا در دنیا تعدادشان فراوان زیادتر باشد).

کونگ یک گوریل بزر‌الجثه است که در فیلم جدید توانسته با زبان نشانه راه ارتباطی با انسان‌ها هم پیدا کند و از همین رو زیادتر از همیشه می‌توان با او همذات پنداری کرد. او حالا یک هیولای تقریبا سخنگو است و شاید این مساله مضحک به نظر برسد (که هست) اما دلیل شده کونگ رسما قهرمان قابل لمس‌تری نسبت به گودزیلا باشد.

کونگ در اسارت است و نمی‌داند که اسارتش در این قسمت از جزیره به نفع خود اوست. او همانند هر موجود جاندار دیگری دلش آزادی می‌خواهد و از این اسارت خسته شده است.

همدم او که دختر بچه‌ای کر و لال و تنها بازمانده ساکنین این جزیره است، کوشش در یواش کردن او دارد اما کونگ طاقتش به سر آمده و دیگر نمی‌خواهد در این اسارت باقی بماند.

تیم پژوهشگر و دانشمندانی که او را تحت حفاظت خود قرار داده‌اند تصمیم می‌گیرند که کونگ را به مرکز زمین، جایی که نیاکان او زندگی می‌کردند ببرند تا راز و رمز قبل او عیان شود.

Godzilla (2014) – 62

پس از گذشت 16 سال از فاجعه رولند امریش بر پرده سینماها، بار دیگر فیلمی براساس شخصیت تقریبا یاد بردن شده ” گودزیلا ” ساخته شده که تفاوت های آشکاری با نسخه سال 1998 دارد.

فیلم با مقدمه ای جذاب شروع می شود که نشانه به محل تولد گودزیلا یعنی ژاپن دارد. فیلم در شروع تماشاگر را به سال 1999 می برد و با زن و شوهری به نامهای جو و سندرا برادی ( به ردیف با بازی برایان کرنستون و ژولیت بینوش ) دوست می کند که در ژاپن در حال بررسی تحقیقات اتمی هستند اما دیری نمی گذرد که همسرِ جو از دنیا می رود و دنیا روی سر جو خراب می شود.

سپس فیلم به تاریخ حال می آید و قصـهِ پسر این زوج به نام فورد ( آرون تیلور جانسون ) را روایت می کند که هم حالا به نام یک خنثی کننده بمب در خدمت ارتش نیروی دریایی آمریکا است و دارای همسر ( الیزات اولسن ) و یک فرزند 4 ساله است.

فورد پس از اینکه به وی خبر می رسد پدرش در ژاپن دستگیر شده، به ژاپن می رود تا پدرش که هنوز نتوانسته فقدان مرگ همسرش را یاد بردن کند و کماکان معتقد است که اتفاقات غیرطبیعی 15 سال قبل بر دلیل‌ زلزله طبیعی نبود و منشا دیگری داشته را به سان فرانسیسکو بیاورد. در همین حال خبر می رسد که یک موجود بزر الجثه از دریا خارج شده و در حال آمدن به سو شهر است و…

« گودزیلا » را گرت ادواردز کارگردانی کرده که به دلیل ساخت یک دلیل‌ هیولا اساس مستقل به نام « هیولاها » نزد سینماگران شناخته می شود. « هیولاها » که در سال 2010 به نمایش در آمد، توانست بازخورد مناسبی نزد مردم و منتقدان سینما بدست بیاورد و می توان گفت که بصورت غیرمنتظره ای، فراوان خوب از آب حقوق.

« هیولاها » برعکس آثار مشابه ای که در اون هیولا به چشم می خورد، ابداً شتابی در به عکس کشیدن هیولای قصـه نداشت و زیادتر پایبند به روابط میان شخصیت ها و روایت قصـه بود.

این ویژگی اصلی فیلم « هیولاها » حالا در فیلم « گودزیلا » نیز مشاهده می شود و به همین جهت مخاطب باید مدتها حوصله کند تا اولین وجود گودزیلا را در فیلم مشاهده نماید.

خوشبختانه هیولای بزر الجثه قصـه ، تنها شخصیت محوری فیلم است و اُبُهت و ترسناک بودن اون به خوبی به عکس کشیده شده است. گودزیلای گرت ادواردز همانند گودزیلای رولند امریش در سال 1998، فکر نمیکند و حتی در اواخر قصـه وجه درام قصـه را به جلو سوق نمی‌دهد!

این گودزیلا واقعاً هیولایی بزر الجثه است که سنگینی قدم هایش لرزه بر بدن مخاطب می اندازد و صدای ترسناک اش که در اینجا با کمی تغییر در اوج و فرود مواجه شده، همچنان تاثیرگذار تر از هر نعره دایناسوری است!

آرون تیلور جانسون در نقش اصلی این فیلم ، جدی تر از همیشه هست و خبری از بامزگی هایش در فیلم « اُردنگی » در اینجا ندارد. تیلور به خوبی برنده شده تا در نقش فورد که کاملا جدی است، خود را به نام بازیگر نقشهای اصلی تثبیت کند و فکر میکنم که وجود برنده تیلور جانسون در « گودزیلا » دلیل شود تا از این پس زیادتر نام او را در آثار پر هزینه هالیوود شاهد باشیم و شاید هم به شیوه سنت یک دهه ی قبل، موفقیت های وی دلیل شود تا یک نقش ” اَبَرقهرمانی ” نصیبش شود!

دیگر ستاره فیلم برایان کرانستون است که حالا با به اتمام رسیدن سریال محبوب « برکینگ بد » ، می توان ردپای او را در آثار سینمایی هم مشاهده کرد. کرانستون در نقش جوئی برودی، وجود مهمی در قصـه ندارد اما با اینحال کار خود را به خوبی انجام داده.

ژولیت بینوش معروف هم وجود کوتاه مدتی در فیلم دارد و این وجود به قدری کوتاه است که خوب تر باشد ابدا در مورد اون صحبتی شکل نگیرد! از بهترین گودزیلاهای سینما این دلیل‌ را می‌توان ام برد.

Shin Godzilla (2016) – 67

برخی‌ کاراکترهای سینمایی هستند که اگرچه یک روز به شهرت خارق‌العاده‌ای دست پیدا کردند، اما قرار نیست یک روز به آخر کارشان برسند و به فراموشی سپرده شوند.

آنها کاراکترهای همیشگی‌ و دنیا‌‌شمولی هستند که به یک فیلم و یک دوران و یک فکر کوتاه نمی‌شوند و در واقع می‌توان از آنها برای صحبت درباره‌ی هرچیزی استفاده کرد.

هر فیلمساز و نویسنده‌ای می‌تواند آنها را براساس چشم‌انداز خودش پرداخت کند. اینها کاراکترهایی هستند که هیچ‌وقت کهنه نمی‌شوند، بلکه اگر بهشان اجازه داده شود، توانایی متحول شدن دارند.

نه تنها از اسطوره‌شناسی غنی و توانا‌ای استفاده می‌برند که می‌توان از اون استفاده‌برداری کرد، بلکه می‌توان نسخه‌ی جدید‌ای از اون کاراکتر را بدون اینکه از ماهیت و هویت شناخته‌شده‌اش دور شود، معرفی کرد.

گودزیلا هم یکی دیگر از این شخصیت‌هاست. سرانجام داریم درباره‌ی هیولایی سخن می‌زنیم که با ۳۱ فیلمی که از سال ۱۹۵۴ تاکنون از او ساخته شده است، رکورد طولانی‌ترین مجموعه سینمایی تاریخ را در دست دارد و سپس از تمام این فیلم‌ها نه تنها علاقه و تعجب مردم از دیدن گودزیلا در حال قدم برداشتن در میان آسمان‌خراش‌ها و مبارزه با کایجوهای دیگر کم نشده، بلکه افزایش هم پیدا کرده است.

Gojira (1954) – 78

اولین فیلم گودزیلا (گوجیرا)، به نام آغازی برای یک سری طولانی از فیلم های علمی تخیلی و هیولا (کایجو در ژاپن) از استودیو توهو است. ما داستانی داریم که در اون ژاپن پس از انفجار و خفگی شدن چندین کشتی وابسته وحشت می‌شود.

گروهی از مقامات مجری قانون و دانشمند ارشد پزشک یامان (تاکشی شیمورا) برای مطالعه به جزیره اودو نزدیک می‌شوند. در آنجا، یک موجود افسانه‌ای به نام گوجیرا، که ادعا می‌شود مسئول بلایای کشتی است، برای اولین بار ظاهر می‌شود و شروع به حمله به توکیو می‌کند و تمام بشریت را تهدید می‌کند.

این فیلم دراماتیک تمام عناصر واجب را در خود دارد: موجودی آتش‌نفس، سرنگونی ساختمان‌ها، دیوار شعله‌های آتش، فرار و داد شهروندان، طوفان‌ها و دریاها، تانک‌ها و ارتش و دانایان دیوانه و مقامات دولتی که تلاش می‌کنند تا بفهمند که چگونه می توانند وحشتی را که در مقابل خود می بینند شکست دهند.

گودزیلا، با انجام اولین حمله خود به توکیو، منظره‌ های دلخراشی از مرگ و ویرانی و لحظاتی دلخراش را خلق کرد. ایشیرو هوندا کارگردان یکی از بهترین کارهای خود را انجام داد و آکیرا ایفوکوبه آهنگساز یکی از بهترین شاهکارهای موسیقی فیلم خود را به ثمر رساند.

هارو ناکاجیما، کاتسومی تزوکا و ریوساکو تاکاسوگی در به عکس کشیدن گودزیلا کار عالی و واقع بینانه‌ای انجام دادند. عواقب آزمایش بمب اتم در این فیلم به زیبایی به عکس کشیده شده است که پیامی حیاتی به دنیای واقعی می‌فرستد و یکی از بهترین فیلم های در مورد گودزیلا را رقم می‌زند.

زیادتر بخوانید:

از همراهی شما تا انتهای نوشتار بهترین فیلم های گودزیلا از دید سایت جونی سپاس‌گزار هستیم. حتما ما را با نظرات خود آگاه کنید. شما می‌توانید به نام نویسنده مهمان در سایت جونی عضو شوید و علاوه بر اشتراک نظرات خود در رابطه با مقاله‌ها، نقد فیلم ، نقد سریال ، اخبار سینما و مطالب خودتان را نیز انتشار دهید. برای مطالعه فراخوان مرتبط با اون بر روی لینک نویسنده مهمان کلیک نمایید. در ضمن شما همراهان گرامی می‌توانید به اینستاگرام جونی جهتِ شناختِ مهمترین فیلم های ژانرهای مختلف و کوتاه نقد و بررسی‌های فیلم‌های روز دنیا مراجعه کنید.