رازگشایی از حقه‌های احضار روح

دانایان فکر می‌کنند که توضیحی برای ارواح پیدا کرده‌اند اما مردم نمی‌خواهند اون را بشنوند.

به شرح پایگاه خبری صفحه اقتصاد ، همانطور که فیلم شکارچیان ارواح علامت داد، معتقدان واقعی به ماوراء طبیعی به ندرت در نهادهای علمی برنده می شوند. در طول تاریخ، دانشمندانی که به تئوری‌هایی در مورد ارواح، جادو و زندگی پس از مرگ می‌پرداختند، توسط همتایان خود بی‌اعتبار و محکوم می‌شدند که پایه‌های عقلانی این رشته را خدشه‌دار می‌کنند.

حتی اسحاق نیوتن علاقه خود به کیمیاگری را کم با ارزش و مهم بودن جلوه داد تا شهرت خود را به نام پدر علم مدرن نگه داری کند.

با این حال محققانی همانند جان فریار و ساموئل هیبرت با شادی بودند که گوشه‌های تاریک ذهن را روشن کنند؛ این پزشکان پیشگام، مشاهده ارواح را نه به نام مخلوقات خارجی، بلکه به نام محصول نقص در مغز یا از اعصاب نوری بیش از حد تحریک شده تفسیر کردند.

برای چنین نظریه پردازانی، ماوراء طبیعی با تمام توهمات خود از تاریک ترین فرورفتگی های ذهن سرچشمه می گیرد.

مشاهدات، مردگانی نبودند که به زندگان ظاهر می‌شدند، بلکه توهمات زودگذری بودند که توسط یک جاری غیرقابل نزد‌بینی ساختن می‌شدند که بیشتر توسط بیماری‌ها و ضعف در سلامت برانگیخته می‌شدند.

همانطور که ابنزر اسکروج در صدا کریسمس دلیل‌ چارلز دیکنز به روح شریک تجاری فقیدش جیکوب مارلی گفت:” شما ممکن است یک قطعه گوشت گاو هضم نشده، یک لکه خردل، یک خرده پنیر، یک قطعه سیب زمینی هضم نشده باشید.”

ارواح می‌توانند وسایل را جابه‌جا کنند؟

اما بسیاری از مردم از مشغول کردن خود با این توهمات خوشی می بردند. معنویت گرایی – این اعتقاد که ارواح مردگان می توانند با زنده ها ارتباط برقرار کنند – از سال ۱۸۴۸ در شمال ایالت نیویورک شروع شد – در دهه ۱۸۵۰ به بریتانیا گسترش یافت. یکی از جذابیت های اون این بود که به نظر می رسید شواهد تجربی و قابل مشاهده ای از نشان دنیا ارواح بر مکان مادی ما ارائه می دهد.

در طول جلسات – جلساتی که در اون افراد کوشش می کردند از راه یک رسانه با متوفی تماس بگیرند – ظاهراً ارواح می توانستند دلیل بلند شدن و جابجایی مبلمان شوند. فیزیکدان برجسته مایکل فارادی تصمیم گرفت تا این اتفاقات شگفت آور را روشن کند.

فارادی که یک آزمایشگر با شادی بود، دلیل‌ ایدئوموتور را نوآوری کرد تا پابرجا کند که این چیز تازه هیچ ارتباطی با ارواح ندارد. در عوض، این محصول حرکات ناخودآگاه عضلانی شرکت کنندگان در جلسه بود.

با وجود تلاش های دانایان قرن نوزدهم، ارواح هیچ وقت به طور قانع کننده ای به قلمرو توضیح علمی کشیده نشده اند.