10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی از دید سایت جونی

[ad_1]

مقاوم‌ترین چیز برای یک بازیگر می‌تواند بازی در نقش بازیگر دیگری باشد. 10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی از دید سایت جونی را گردآوری کرده‌ایم.

به عکس کشیدن زندگی یک بازیگر می‌تواند چالشی شور انگیز برای هر کارگردانی تلقی شود. در سال‌های اخیر فیلم‌ها و سریال‌های زیادی درباره‌ی بازیگران معروف سینما ساخته شده است. گاهی این فیلم‌ها چندان خوب در نمی‌آید و گاهی نیز با یک دلیل‌ به یاد ماندنی مواجه می‌شویم.

10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی از دید سایت جونی

روشنایی . . . صدا . . . عکس . . . حرکت !

در این قطعه فهرست عناوین 10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی از دید سایت جونی را در یک دید می‌توانید مشاهده کنید:

  1. Johnny Depp – Ed Wood (Ed Wood)
  2. Robert Downey Jr. – Charlie Chaplin (Chaplin)
  3. Renée Zellweger – Judy Garland (Judy)
  4. Jim Carrey – Andy Kaufman (Man On The Moon)
  5. Martin Landau – Bela Lugosi (Ed Wood)
  6. Ben Affleck – George Reeves (Hollywoodland)
  7. Cate Blanchett – Katharine Hepburn (The Aviator)
  8. Margot Robbie – Sharon Tate (Once Upon A Time In Hollywood)
  9. Michelle Williams – Marilyn Monroe (My Week With Marilyn)
  10. Jason Scott Lee – Bruce Lee (Dragon: The Bruce Lee Story)
10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی
10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی

امروز فهرستی را برایتان مهیا‌کرده‌ایم که در اون 10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی از دید سایت جونی قرار گرفته است.

Johnny Depp – Ed Wood (Ed Wood)

فیلم سینمایی «اد وود / Ed Wood» ساخته تیم برتون، یکی از فیلم‌های مهم این کارگردان، در ظاهر ادای دینی است به همکاری که به خیال گروهی از منتقدین بدترین فیلمساز تاریخ بوده اما در عمل یادآوری همه اون چیزهایی است که چنین القابی را برای اد وود به هدیه آورده است.

اگر مردم عنوانی همچون «بدترین کارگردان تاریخ» به گوش‌شان بخورد به احتمال فراوان به یاد «اد وود» خواهند افتاد، هرچند این چیزی نبوده که فیلمساز مذکور خواهانش باشد.

«تیم برتون»، یک دلیل‌ بیوگرافی سیاه و سفید در مورد وود ساخته که هم به نوعی از او تقدیر کرده است، هم تا حدودی او را زیر سوال برده است، نقش وود را هم «جانی دپ» بازی می‌کند، در کنار دیگر بازیگرانی که شخصیت‌شان در فیلم به شکلی شگفت آور شباهت‌هایی به شخصیت‌های واقعی‌شان دارد.

مقاوم است، بخواهید زیادتر از وود در مورد این مسائل آگاهی پیدا کنید: فیلم‌های بد او  فضای غیر قابل باوری که او در اون فیلم‌ها را می‌ساخته است. فیلم او، «نقشه‌ شماره‌ی 9 از فضای خارج» که مراحل تولید اون در یک چهارم پایانی فیلم به عکس کشیده می‌شود، بیشتر «بدترین فیلم تاریخ» شناخته می‌شود.

با اینکه این فیلم واقعاً فراوان بد است، احتمالاً فراوان هم مناسب این عنوان نیست. در هر حال، اون عنوان بخشی دوری ناپذیر از این فیلم است.

«اد وود» با سکانسی شروع می‌شود که نمایش این فیلمساز با نام «کمپانی بی‌ثبات» در روزنامه‌ها به باد انتقاد گرفته شده است. با این حال، وود با شجاعت تمام به سو سینما می‌رود.

سپس از فرصتی که برای ملاقات با «بلا لاگوسی» (مارتین لاندا) پیدا می‌کند و به او اندکی اعتبار می‌بخشد، او شروع به مهیا‌سازی بودجه برای تولید «گلن یا گلندا» می‌کند؛ داستانی مربوط به یک مبدل پوش که به دنبال کشف هویت واقعی‌اش است.

Robert Downey Jr. – Charlie Chaplin (Chaplin)

چاپلین فیلمی بیوگرافی، کمدی و درام محصول سال ۱۹۹۲ کشورهای آمریکا و بریتانیا به کارگردانی ریچارد اتنبرو است. بازیگرانی چون رابرت داونی جونیور، جرالدین چاپلین، آنتونی هاپکینز، میلا یوویچ، مویرا کلی، کوین کلاین، دن اکروید و مریسا تومی در Chaplin به ایفای نقش پرداخته‌اند.

فیلم Chaplin که محصول مشترک کمپانی‌های کارولکو پیکچرز و استودیوکانال و گروه رسانه‌ای آر.سی.اس به حساب می‌آید، با بودجه ۳۱ میلیون دلاری ساخته ‌شده و در گیشه سینماهای سرتاسر دنیا به‌ فروش ۹۹.۵ میلیون دلاری رسیده‌است.

Chaplin که بر پایه کتاب سرگذشت من به قلم چارلی چاپلین و کتاب زندگی و هنر چاپلین به قلم دیوید رابینسون ساخته شده، در شصت و پنجمین دوره مراسم اسکار و پنجاهمین دوره مراسم گلدن گلوب، نامزد دریافت جوایز متعددی شده و بسیاری از منتقدان عملکرد داونی جونیور در Chaplin را مورد شکرگزاری قرار داده‌اند.

“چاپلین” (1992) فیلمی به کارگردانی ریچارد اتنبرو به بیوگرافی چارلی چاپلین کمدین نابغه و از پیشگامان هنر سینما میپردازد. فیلمنامه اقتباسی از کتابهای “شرح حال من” بقلم چارلی چاپلین و “چاپلین: زندگی و هنر” نوشته دیوید رابینسون است.

در جریان فیلم چارلی پیر در سوئیس خاطراتش را برای جرج هایدن (آنتونی هاپکینز) ویراستار کتاب زندگینامه اش روایت میکند. هایدن شخصیتی غیرواقعی است که در جریان فیلم میکوشد تا از زوایای پنهان زندگی چارلی آگاهی یابد.

چارلی در 1889 و در لندن عصر ویکتوریا چشم به دنیا دوباره کرد. در شروع فیلم علامت داده میشود که در پنج سالگی به واسطه نبوغی که داشت توانست جای مادرش حنا(با بازی جرالدین چاپلین نوه واقعی اش) را روی منظره‌ بگیرد!

چارلی در شرایطی که با فقر شدید دست به گریبان است کودکی سختی را سپری میکند و به هایدن از کتک خوردن هایش میگوید. در حالیکه یکسال را در نوانخانه میگذراند برای امرار معاش ناچار میشود تا دنبال برادرش سیدنی از بچگی به کار مشغول شود.

پدر چارلی صدا خوانی بوده که در کودکی رهایشان میکند و در فقر و فلاکت میمیرد. مادرش نیز به سبب مشکلات ذهنی در بیمارستان روانی بستری میشود.

چارلی کم سن(رابرت داونی جونیور) در نوزده سالگی برای ادامه کوشش و دستیابی به اهدافش به آمریکا مهاجرت میکند و در آنجا کاراکتر معروف ولگرد کوچک (little tramp) را می آفریند.

در جریان فیلم چارلی به این واقعیت اذعان میکند که ولگرد کوچک را با الهام گرفتن از شخصیت واقعی خودش خلق شده و خطاب به هایدن میگوید: “اگر میخواهی مرا درک کنی فیلمهایم را ببین!”

Renée Zellweger – Judy Garland (Judy)

فیلم “جودی” ساخته فیلمساز کم سن “روپرت گولد” که تنها دلیل‌ بلند سینمایی اش فیلم جنایی معمایی “قصـه واقعی” در سال 2015 بود، آخرین ماههای زندگی “جودی گارلند”، ستاره سرشناس سالهای دهه 30 و 40 و 50 هالیوود را به عکس می کشد.

بازیگری که ایفای نقش “دوروتی” در فیلم “جادوگر آز” یا جادوگر شهر زمرد و اون صدا On The Rainbow که در سن 17 سالگی اجرا کرد، همچنان معروفترین اثرش باقی ماند.

بازی در فیلم هایی همانند “مرا در سنت لوییس ملاقات کن” ساخته وینست مینه لی و “ستاره ای متولد می شود” به کارگردانی جرج کیوکر از مشهورترین آثارش به شمار رفته اند که این آخری، از تقدیر در زمانی ساخته شد که درواقع ستاره جودی گارلند افول کرده بود و از اون پس دیگر تقریبا در هیچ فیلم بلند سینمایی وجود پیدا نکرد و بازی اش به سریال های تلویزیونی و نمایشات کافه ها و کاباره ها محدود شد.

فیلم “جودی” از هنگامی شروع می شود که جودی گارلند دیگر حتی جایی برای ماندن و زندگی و خوابیدن ندارد. او که زمانی لویی بی مه یر (از روسای کمپانی مترو گلدوین مه یر) برایش تا یک میلیون دلار قرارداد می بست، اکنون فقط 150 دلار در پاکتی دریافت می کند تا با بچه هایش برروی منظره‌ یک کافه برنامه اجرا کند.

سپس نقبی به اولین روزهای وجود جودی گارلند در کمپانی “مترو گلدوین مه یر” را شاهدیم. روزهایی که “ال بی” (همان لویی بی مه یر) در حال حقنه کردن اختلاف و تفاوتش با دیگر دختران همسن و سالش است.

“تام اج” که فیلمنامه فیلم “جودی” را براساس نمایشنامه ای به نام “آخر رنگین تیر و کمان” از “پیتر کیلتر” نوشته، زندگی فراوان مقاوم و طاقت فرسای جودی نوجوان در استودیوی سرشناس “مترو گلدوین مه یر” و با رییس دیکتاتور مآبش را به عکس کشیده است.

روزهایی که او نه می توانست یک خواب حسابی داشته باشد و نه یک شکم سیر غذا بخورد. از همان ابتدا او را به قرص هایی معتاد کردند تا وزن و تناسب اندامش را نگه داری کنند. زمانی سرانجام جودی در منظره‌ ای کلافه از این همه درد و سختی، از ادامه وجود در فیلمی سرباز می زند با تهدیدات جدی “ال بی” مواجه می شود.

“ال بی” در پاسخ جودی گارلند که معترض است از فشار کاری حتی نام خودش را هم از یاد برده، به او یادآور می شود که نامش جودی نیست و “فرانسیس قدم” نام دارد با پدری خلافکار و مادری که او را به این استودیو فروخته و حالا اگر بخواهد از دستورات سرپیچی کند، مجددا در همان خیابان های مملو از کثافت و خلافکاری رها می شود.

فیلم “جودی” در این قسمت ها که به قبل جودی گارلند نقب می زند، خاطره روزهایی از استودیوهای هالیوود را زنده می کند که نزد از این تنها تصویری رویایی و شیرین را از اون دیده ایم.

دورانی که آشکار همه خندیدن بر لب داشتند و صدا می خواندند اما در پشت اون چهره زیبا، دنیایی از زشتی و پلشتی و استثمار و برده داری جاری بوده و هست. آنچه دیوید لینچ در فیلم هایی همانند “مالهالند درایو” و یا “اینلند امپایر” به عکس کشید.

در سالهای اخیر فیلم های متعددی درباره برخی شخصیت های سرشناس هالیوود و سینمای آمریکا دیده ایم، از فیلم “چاپلین” در سال 1992 تا “هیچکاک” و “ترومبو” (درباره دالتون ترومبو، فیلمنامه نویس سرشناس) و “نجات دادن آقای بنکس” درباره “پی ال تراورز”، نویسنده “مری پاپینز” و سال قبل فیلم “استن و آلی” درباره لورل و هاردی که نگاهی غم انگیز به اواخر دوران کوشش این دو کمدین تاریخ سینما داشت ولی هیچکدام اینچنین هالیوود و سالهای به اصطلاح رویایی و زرد اش را به چالش نکشیده بودند.

Jim Carrey – Andy Kaufman (Man On The Moon)

یک فیلم کمدی با بازی جیم کری بی تردید دیدن دارد. دلیل‌ کمدی امریکایی که در سال ۱۹۹۹ به دست میلوش فورمن Miloš Forman ساخته شد MAN ON THE MOON نام گرفت. در این فیلم به پوسته‌های مختلف شخصیت یک پسر بچه از دوران کودکی تا بزرگسالی پرداخته می‌شود.

او دلواپس این است که از پای صحبتش بلند شویم و بی اعتنا نسبت به سخن هایش منظره‌ را ترک کنیم. او، از ما و برداشت‌های ما می‌ترسد. “اندی کافمن” می‌خواهد که ما او را بسان یک جامعه زودگذر ننگریم و برایش تامل کنیم وقت بگذاریم.

اندی احمق نیست. او دنیا بینی‌اش به بیماریِ شباهت جهانی آغشته نشده است. او دلش می‌خواهد به آوای حیوانات ارج دهد، لیوان مشروب را روی سر مخاطبش خالی کند، ساعت‌ها بر روی منظره‌ به خوانش یک کتاب قطور مشغول شود.

Martin Landau – Bela Lugosi (Ed Wood)

10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی
10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی

یکی از مشکلات «اد وود» این است، تنها شخصیتی که پردازش خوبی دارد لاگوسی است. دیگر شخصیت‌ها عمدی شخصیت پردازی مناسبی ندارند که دلیل دور شدن مخاطب می‌شود.

فرمی که برتون برای فیلم انتخاب کرده، نکات مثبت و منفی خود را دارد، که مورد قبلی یکی از اون‌هاست. در هر حال، بدون اینکه این فیلم دلیل‌ بدی از آب درآید، او توانسته حسی مانند به یکی از ساخته‌های وود را به مخاطب القا کند. «اد وود» در واقع قابل توجه و ساده است، اما هیچ‌گاه پر تکلف و مضحک نمی‌شود.

Ben Affleck – George Reeves (Hollywoodland)

10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی
10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی

«هالیوودلند» احتمالاً برای جورج ریوز شهرت و شهرت بیشتری از اون چیزی که حتی در آرزویش هم بود به هدیه آورده است – مجسم کنید زمانی که برای سوپرمن تلویزیونی بودن زیادتر شهرت داشتید، سوژه یک فیلم بلند باشید.

اگر تا هفتاد سالگی زندگی می کرد، ممکن بود برای نوستالژی بچه های در حال بلوغ، برای رنسانس نمایش ها و ستاره های کهنه وجود داشته باشد. اما او احتمالاً ترجیح می‌دهد به این شکل باشد.

ریوز در نقش‌های کوچکی همانند یکی از دوقلوهای تارلتون در «بر باد رفته» شروع کرد و قبل از اینکه خودش درون سرویس شود، در حالی که ستاره‌های عظیم در حال دعوا بودند، نقش‌های خوبی را از اون خود کرد.

Cate Blanchett – Katharine Hepburn (The Aviator)

10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی
10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی

فیلم هوانورد (The Aviator) فیلمی در ژانر بیوگرافی و درام به کارگردانی مارتین اسکورسیزی است. این فیلم محصول کمپانی برادران وارنر است که در سال 2004 اکران شد و توانست پنج جایزه اسکار کسب کند. در این فیلم بازیگران سرشناسی همانند لئوناردو دی کاپریو، کیت بلانشت و کیت بکینسیل به ایفای نقش پرداختند.

فیلم هوانورد بر پایه زندگی هاوارد هیوز (با بازی لئوناردو دی کاپریو) کارگردان، تهیه کننده و خلبان معروف آمریکایی ساخته شده است. البته این فیلم فقط به بخشی از زندگی هیوز بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۶ میلادی (از 24 سالگی تا 42 سالگی) می‌پردازد.

در ابتدای فیلم تمرکز قصـه بر کوشش هیوز در عرصه‌ی سینما است. جایی که شاهد تلاش هیوز برای ساخت فیلم Hell’s Angels (فرشته‌های جهنم) و تاسیس کمپانی فیلمسازی RKO هستیم.

اما پس از اون قصـه به سو کارها هیوز برای ساخت هواپیما و تلاش‌هایش برای شکستن رکورد سرعت پرواز می‌رود. هیوز که به اختلال وسواس فکری عملی (OCD) مبتلا بود، بعدها ایرلاین TWA را تاسیس کرده و به نام رقیب ایرلاین پان آمریکن به ریاست خوان تریپ (با بازی الک بالدوین) درون این حوزه می‌شود.

تلاش‌های او برای موفقیت در ساخت و پرواز با هواپیمایی جدید و برخوردهایش با کاترین هپبورن (با بازی کیت بلانشت) اتفاقات فیلم را تشکیل می‌دهد. The Aviator یکی از مهمترین عناوین فهرست بهترین فیلم ها درباره هنرپیشه ها است.

Margot Robbie – Sharon Tate (Once Upon A Time In Hollywood)

10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی
10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی

قصـه فیلم در سال 1969 روایت می شود و ما در این دوران با بازیگری افول کرده به نام ریک ( لئوناردو دی کاپریو ) مواجه هستیم که نه تنها در بازیگری بلکه در زندگی شخصی نیز فردی شکست خورده محسوب می شود.

نزدیک ترین دوست او به نام کلیف ( برد پیت ) که از لحاظ شخصیتی با خودِ ریک تفاوت های زیادی دارد، تقریباً تنها انسان ارزشمند باقی مانده در زندگی ریک می باشد.

کلیف علاوه بر دوستی با ریک، بدلکار او نیز محسوب می شود و در پروژه های سینمایی در کنار اوست. اما پس از اینکه برنامه تلویزیونی ریک کنسل می شود، وضعیت برای او و کلیف بغرنج تر می شود تا اینکه ماروین ( آل پاچینو ) از راه می رسد و برای ریک یک برنامه وسترن آمریکایی در تلویزیون مهیا می کند تا او سقوط را تجربه نکند.

این در حالی است که ریک خانه ای هم در همسایگی رومن پولانسکی و شارون تیت ( مارگوت رابی ) خریداری کرده است. این فیلم جز بهترین فیلم ها در مورد بازیگران واقعی است.

Michelle Williams – Marilyn Monroe (My Week With Marilyn)

10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی
10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی

شاید در دید اول به نظر بیاید فیلم My Week with Marilyn پرداخت شهوت انگیز به پشت منظره‌ ای از فیلمی از یاد رفته است که ماجراهای غم انگیزی هم در طول ساخت اون اتفاق افتاد.

با این وجود نگاهی دقیق تر به این فیلم نمایانگر بررسی نسبی شخصیت مریلین مونرو است. با این که وقایع فیلم مربوط به شش سال نزد از مرگ مریلین بر دلیل‌ سوء مصرف مواد در سال 1962 هستند، اما او در همین زمانی که به انگلستان رفته بود تا در فیلم The Prince and the Showgirl ساخته یSir Laurence Olivier بازی کند هم، خصوصیاتی از خود به نمایش گذاشت که بعداً دلیل آلوده شدن زندگی شخصی و شغل ی بازیگری اش شدند.

فیلم My Week with Marilyn به شکل فشرده ماجراهای مراحل ضبط منظره‌ های این فیلم را سخن پند آموز می کند و در عین حال به کاوش درباره ی رمز و رازهای شخصیت مریلین مونرو در دوران اوج شهرتش می پردازد.

فیلمنامه ی Adrian Hodges بر پایه دو کتاب از کالین کلارک، دستیار سوم کارگردان در فیلم The Prince and the Showgirl، نوشته شده است. کلارک که در سال 2002 فوت کرد، تا سال 1990 از انتشار خاطرات خود از دورانی که کنار مریلین مونرو گذارنده بود، خودداری کرد.

به نظر می رسد ادعای او مبنی بر وجود عشقی پاک، واقعیت داشته باشد و تصویری که از این بازیگر شیوه می کند با سایر سخن پند آموز های اون دوره همخوانی دارد. فیلمMy Week with Marilyn تجربیات کلارک در این دوران را به شکل فشرده و نسبتاً دقیق به عکس می کشد.

وقایع فیلم در تابستان سال 1956 اتفاق می افتند. در اون تاریخ اولیویر (با بازی Kenneth Branagh) یکی از برجسته ترین افراد سینمای بریتانیا ست و در کل دنیا به نام یکی از بهترین بازیگران شناخته می شود.

مونرو (با بازی Michelle Williams ) مشهورترین بازیگر سینما در اون دوره است اما تلاش دارد از قطعه بازیگری که تنها جذابیت و ظاهری دارد خارج شود و موقعیتی برجسته تر و مهم تر در دنیای سینما به دست آورد.

Jason Scott Lee – Bruce Lee (Dragon: The Bruce Lee Story)

10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی
10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی

زندگی و مرگ بروس لی همیشه به نام یکی از سینمایی ترین اتفاقات تاریخ سینما مطرح بوده است. پس ساخت فیلمی برمبنای زندگی او البته از روی کتاب پرفروش همسرش، ابدا کار عجیبی نیست.

قبل از این ها جیسن اسکات لی در عکس قهرمانی که هنوز در فراوان از کشورها، عکس هایش روی دیوار خانه ها جا خوش کرده، پذیرفتنی است و موسیقی رندی ایدلمن در شکل گرفتن فضاهای مورد نظر کاملا مؤثر بوده است. این فیلم از بهترین فیلم ها در مورد هنرپیشه های واقعی است.

زیادتر بخوانید:

از همراهی شما تا انتهای نوشتار 10 تا از بهترین فیلم ها درباره بازیگران واقعی از دید سایت جونی سپاس‌گزار هستیم. حتما ما را با نظرات خود آگاه کنید. شما می‌توانید به نام نویسنده مهمان در سایت جونی عضو شوید و علاوه بر اشتراک نظرات خود در رابطه با مقاله‌ها، نقد فیلم ، نقد سریال ، اخبار سینما و مطالب خودتان را نیز انتشار دهید. برای مطالعه فراخوان مرتبط با اون بر روی لینک نویسنده مهمان کلیک نمایید. در ضمن شما همراهان گرامی می‌توانید به اینستاگرام جونی جهتِ شناختِ مهمترین فیلم های ژانرهای مختلف و کوتاه نقد و بررسی‌های فیلم‌های روز دنیا مراجعه کنید.



[ad_2]