ایالات

Ghost Fleet ناوگان جدید کشتی های بدون سرنشین ایالات متحده

[ad_1]

هفته قبل، نیروی دریایی ایالات متحده یک کشتی موسوم به «ناوگان ارواح» (Ghost Fleet) جدید را غسل تعمید داد، یک کشتی سطحی بدون سرنشین که Mariner نام دارد. این کشتی بدون سرنشین برای انجام فعالیت‌ بدون وجود خدمه انسانی طراحی شده و نقش یک کشتی آزمایشی برای برنامه کشتی های سرویس سرنشین دار/بدون سرنشین را خواهد داشت، که هدف نهایی اون دنبال کردن اسکورت های بدون سرنشین با کشتی های جنگی سرنشین دار در میدان جنگ است. این برنامه که با نام Ghost Fleet Overlord شناخته می شود، احتمالاً بهترین شانس نیروی دریایی ایالات متحده برای رشد کمی و توانایی های ناوگان خود است. Mariner در آناپولیس، مریلند به آب انداخته شد، جایی که آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده قرار دارد.

Ghost Fleet ناوگان جدید کشتی های بدون سرنشین ایالات متحده

این کشتی سومین فروند از چهار فروند کشتی بدون سرنشین سایز متوسط یا MUSV است که قرار است تست شود. دو کشتی اول Nomad و Ranger نام داشته و چهارمین کشتی بی سرنشین نیز Vanguard نام دارد که در حال ساخت می باشد. کشتی بدون سرنشین Mariner توسط کمپانی Gulf Craft در لوییزیانا ساخته شده که در زمینه ساخت کشتی های باربری ساحلی برای صنعت نفت و گاز کوشش می کند. کشتی های باربری ساحلی معمولاً به خدمه اندکی نیاز داشته و بستر باری صاف و بلندی در قطعه عقب برای حمل کانتینرها و بارهای عظیم دارند. نیروی دریای ایالات متحده این بسترهای باربری را برای نصب بارهای عملیاتی و حتی لانچرهای راکت مناسب یافته است. در سال ۲۰۲۱ بود که نیروی دریایی یک لانچر ماژولار را روی کشتی بدون سرنشین Ranger نصب کرده و یک راکت ضد کشتی/ضد هوایی با شتاب بالای SM-6 را از اون شلیک کرد.

Ghost Fleet ناوگان جدید کشتی های بدون سرنشین ایالات متحده

نیروی دریایی ایالات متحده حساب زیادی روی کشتی های بدون سرنشین دوباره کرده است تا ناوگان دریای خود را بدون نیاز به مشکلات بودجه ای نیرومند کند. این قسمت از ارتش ایالات متحده که در حال آماده ۳۰۰ فروند کشتی در اندازه ها و انواع مختلف در اختیار دارد می خواهد تا سال ۲۰۴۵ توانایی خود را به ۵۲۳ فروند افزایش دهد و ۱۵۰ فروند از این کشتی ها از نوع بدون سرنشین یا همان ناوگان ارواح باشد. کشتی های ارواح کم ارزش ترین کشتی ها برای ساخت هستند و به سبب نداشتن خدمه، استفاده از اون ها کم ارزش تر است. می توان این کشتی ها را به ماموریت های پرخطر تر فرستاد که نیاز به خدمه انسانی ندارند و می توانند به شکل مستقل یا در کنار کشتی های سرنشین دار نیز انجام وظیفه کنند.

Ghost Fleet ناوگان جدید کشتی های بدون سرنشین ایالات متحده

نقش حیاتی کشتی های بدون سرنشین

اولین ماموریت کشتی های بدون سرنشین بخشی از یک تیم کشتی های سرنشین دار/بدون سرنشین خواهد بود، برای مثال به نام یک خشاب شناور برای کشتی های سرنشین دار. ناوشکن های کلاس Ticonderoga که توانایی حمل راکت های هدایت شونده دارند به ۱۲۲ سیلوی پرتاب عمودی MK 41 مجهز هستند در حالی که ناوشکن های کلاس Arleigh Burke بین ۹۰ تا ۹۶ سیلوی پرتاب راکت دارند. این سیلوها ترکیبی از راکت های ضد هوایی، ضد کشتی، ضد زیردریایی و راکت های کروز برای حمله به اهداف زمینی را در خود جای می دهند.

در نبردهای طولانی و مداوم، ممکن است کشتی های جنگی با اتمام انواع خاصی از راکت های موجود در مخازن خود مواجه شوند و نیروی دریایی راهی برای پر کردن دوباره مخزن این سیلوها در دوران وجود در دریا ندارد. یک کشتی سرنشین دار شاید بتواند یک یا تعداد بیشتری کشتی بدون سرنشین را هدایت کند، کشتی هایی که هر کدام راکت های زیادی روی خود داشته و قدرت آتش کشتی های سرنشین دار را در ماموریت های دفاعی یا تهاجمی افزایش خواهند داد. در صورتی که راکت های دشمن از صفحه دفاعی عبور کند،کشتی های بدون سرنشین می توانند با قرار گرفتن خود در موقعیت مناسب، راکت های دشمن را از کشتی های سرنشین دار دور کرده و با فدا کردن خود، جان ملوانان را نجات دهند.

Ghost Fleet ناوگان جدید کشتی های بدون سرنشین ایالات متحده

کشتی های رباتیک در آینده چه توانمندی هایی خواهند داشت؟

با پیشرفت هوش مصنوعی، یک کشتی بدون سرنشین می تواند با محموله هایی نظامی برای ماموریت های مهم مجهز شود که به اون اجازه دهند مستقلاً دست به انجام ماموریت بزند. می توان یک MUSV را با ماژول های جنگی ضد زیردریایی مجهز کرد که از اون جمله می توان به رشته های سونار کششی نشانه کرد که به کشتی امکان می دهد هفته های زیادی در قلب دریا بماند و گشت زنی کند. هنگامی سیستم سونار یک زیردریایی دشمن را شناسایی کند، کشتی داده های سونار را به اپراتور انسانی که هزاران مایل آنطرف تر قرار دارد منتقل خواهد کرد. سپس از اینکه مشخص شد هیچ زیردریایی خودی یا متحدی در منطقه وجود ندارد، اپراتور انسانی می تواند به کشتی ارواح دستور شلیک یک اژدر ضد زیردریایی MK 54 دهد.

Ghost Fleet ناوگان جدید کشتی های بدون سرنشین ایالات متحده

این سناریو جنگ ضد زیردریایی فراوان کارآمد، مقرون به صرفه و خبر بدی برای زیردریایی های دشمن است. به جای یک ناوشکن ۱.۸ میلیارد دلاری کلاس Burke و نزدیک به ۴۰۰ خدمه برای گشت زنی از یک وسعت آبی کوچک، نیروی دریایی می تواند با ۱۲ کشتی بدون سرنشین و هزینه ای ۱۵۰ میلیون دلاری برای هر کدام از اون ها، منطقه ای ۱۲ برابر این سطح دریایی را گشت زنی کند، در حالی که تعداد خدمه مورد نیاز تنها چند نفر خواهد بود. کشتی های بدون سرنشین همانند هواپیماها، تانک ها و سیستم های نظامی بدون سرنشین دیگر برای آزادی پنتاگون از ساخت سیستم های نظامی فراوان گرانقیمت طراحی شده اند. سیستم های بدون سرنشین که کم ارزش قیمت و کارآمد هستند می توانند دلیل شوند که رویه ی ساخت تعداد کمی از سلاح های گرانقیمت که امکان ساخت تعداد زیادی از اون ها وجود ندارد، برعکس شود. با این وجود هنوز مشخص نیست که عملکرد این کشتی های بدون سرنشین در نبردهای پیچیده و ترکیبی که انسان ها در اون وجود دارند یا در مواجهه با کشتی های باربری غیرنظامی چگونه خواهد بود.

[ad_2]

ایالات متحده چه تانک های پیشرفته ای را به اوکراین خواهد داد؟

[ad_1]

برای اولین بار، مقامات رسمی ایالات متحده گفته اند که گزینه تانک های پیشرفته غربی برای تحویل به اوکراین «کاملاً روی میز قرار دارد». این اظهارنظرها کاملاً در تضاد با سیاست های آمریکا بوده که بر پایه اون بیشتر سلاح هایی که در اختیار اوکراین قرار داده می شوند از نوع دفاعی هستند، کشوری که در هفتمین ماه جنگ خود با روسیه قرار دارد. تانک های مدرنی همانند تانک آمریکایی M1 Abrams به اوکراین ادامه خواهند داد قدرت بیشتری در میدان جنگ برای بازپس گرفتن قلمروهای از دست داده اش داشته باشد. خبرگزاری ها مدعی هستند که نمایندگان اوکراینی که در ایالات متحده وجود دارند از مقامات دولت بایدن خواسته اند تانک های غربی در اختیار این سرزمین قرار دهد. یک رتبه رسمی وزارت نگهداری ایالات متحده گفته است که دولت بایدن در حال بررسی دقیق نیازهای اوکراین در حال آماده و در آینده نزدیک بوده و تصریح کرده است: «تانک ها در کنار دیگر حوزه ها کاملاً روی میز هستند».

ایالات متحده چه تانک های پیشرفته ای را به اوکراین خواهد داد؟

برخلاف تانک هایی که تاکنون در اختیار اوکراین قرار داده شده، این رتبه رسمی آمریکایی به وضوح به تانک های غربی نشانه کرده است. در صورتی که این خبر واقعیت داشته باشد سطح جدیدی از کمک ها در راه اوکراین است که یکی از اون ها می تواند تحویل برخی از بهترین و پرخطر ترین تانک ها به اوکراین باشد. کشورهای عضو ناتو تاکنون میلیاردها دلار کمک تسلیحاتی در اختیار اوکراین قرار داده اند که شامل ۳۰۰ تانک بوده است. این تانک ها که عمدتاً از کشورهای لهستان، جمهوری چک، مقدونیه شمالی و رومانی بوده اند همگی از تانک هایی هستند که بر پایه تانک های روسی (همبستگی جماهیر شوروی) دوران جنگ سرد ساخته شده اند، همانند تانک های سری T-72. تانک های روسی و اوکراینی نیز عمدتاً بر پایه پلتفرم T-72 و تا حدودی بر پایه مدل گازی توربینی T-80 ساخته شده اند. بدین ردیف نیروهای زرهی اوکراینی به سرعت و به سادگی توانستند با تانک های اهدایی دوست شده و به شکلی موثر از اون ها در میدان جنگ استفاده کنند.

اما تانک هایی که تاکنون به اوکراین اهدا شده اند بدون معضل و مشکل نیز نیستند. یک مورد اینکه اون ها عمدتاً، بر پایه استانداردهای کنونی، کهنه و از دور خارج شده هستند، هرچند انواع PT-91 Twardy اهدایی لهستان و T-55S که از سوی رومانی اهدا شده اند در زمینه قدرت آتش، کنترل آتش، سنسورها و قدرت تحرک روزآمد شده اند. دوم اینکه مهندسی دی ان ای مشترک بدین معناست که تانک های T-72 ناتو، همانند تانک های روسی T-72, T-80 و T-90 که در خط مقدم به کار گرفته شده اند، دارای نقاط ضعف مهندسی مشابهی هستند که در میدان جنگ فراوان خبرساز بوده است. تانک های مدرن ناتو که پنتاگون می خواهد به اوکراین بدهد، دهه ها پیشرفته تر از بیشتر تانک هایی هستند که در میدان جنگ اوکراین به کار گرفته می شوند، البته غیر از تعدادی از تانک های مدرن روسی T-90M. ناتو عمدتاً از تانک های آمریکایی سری M1A2 Abrams و تانک های آلمانی Leopard 2 استفاده می کند.

1706374 1663703295

این تانک ها دارای یک توپ اصلی ۱۲۰ میلیمتری، سیستم کنترل آتش پیشرفته و دوربین های دید در شب مادون قرمز غیرفعال بوده و فراوان مرگبارتر و سریع تر و کارآمدتر از تانک های کنونی اوکراین هستند. تمام این قابلیت ها اما بدون هزینه نیست و همه این هزینه نیز از نوع مالی نیست. تانک های غربی ماشین های جنگی پیچیده ای هستند و اگر چه تانک های آمریکایی و روسی برای انجام کاری مشابه طراحی و ساخته شده اند اما از پایه با هم تفاوت دارند. علیرغم تفاوت ها، تغییر راه سریع و با عجله به سو تانک های غربی می تواند ارزشش را داشته باشد زیرا تانک های ناتو به وضوح برتر از تانک های روسی هستند و حضورشان می تواند زلزله ای در میدان جنگ اوکراین ساختن کند.

نیروهای زرهی اوکراین (خدمه تانک و خدمه تعمیر و پشتیبانی) که در استفاده و محافظت از تانک های T-64 و T-64BM به توانایی کامل دست یافته اند باید آموزش های کاملاً جدیدی دریافت کنند. اون ها همچنین باید راه استفاده و تعمیر تجهیزات الکترونیکی کاملاً جدیدی را فرا بگیرند که شامل سیستم کامپیوتر مرکزی، سنسورهای مادون قرمز، کامپیوترهای بالستیک و تجهیزات ارتباطی دیجیتال است. ماه ها وقت نیاز است تا حتی زبده ترین واحدهای تانک اوکراینی بتوانند از تانک های آمریکایی استفاده نمایند. همچنین یک سری نگرانی های لجستیکی نیز وجود دارد: تانک های ناتو از گلوله های ۱۲۰ میلیمتری برای توپ اصلی و گلوله های ۷.۶۲ میلیمتری برای مسلسل روی تانک استفاده می کنند که با گلوله های کنونی تانک های اوکراینی مطابقت و سازگاری ندارند.

soldier looks at a m1a2 sep abrams battle tank during a news photo 1663703144

تانک آمریکایی M1A2 Abrams از موتور توربین گازی استفاده می کند که نیازمند ارسال مداوم بنزین به خط مقدم است. در آخر اینکه تغییر راه به سو تجهیزات نظامی ناتو دلیل می شود که اوکراین به ادوات و تدارکات غربی ناتو وابسته شود و ارتش اوکراین باید به طور کامل با ناتو در ارتباط باشد. در چنین شرایطی، اگر ناتو حس کند که آزادسازی شبه جزیره کریمه که از سال ۲۰۱۴ در تصرف روسیه است، دلیل تحریک بیش از حد روسیه می شود، ممکن است از ارائه تجهیزات نظامی به اوکراین برای آزادسازی این منطقه خودداری کند. در ژوئن قبل بود که ایالات متحده ۴ سیستم راکتی HIMARS را به اوکراین ارسال کرد. ارسال این تعداد کوچک بدین دلیل شکل گرفت تا هم نیاز سریع اوکراین برای یک سیستم راکتی توپخانه ای موثر را برآورده کرده و هم مشخص شود که آیا اوکراینی ها توانایی بکارگیری و محافظت از این سیستم به شکلی موثر و کارآمد را دارند یا خیر. اوکراینی ها از این چهار سیستم راکتی کامیونی به خوبی استفاده کرده و همین موفقیت دلیل شد ایالات متحده ۱۲ سیستم دیگر نیز تحویل ارتش این سرزمین دهد.

february 2022 lower saxony munster leopard 2 a7v main news photo 1663705513

اما در شکل موافقت ایالات متحده با ارسال تانک به اوکراین، چه تانک هایی از کشورهای ناتو در اختیار کی یف قرار خواهند گرفت؟ از دو تانک اصلی ناتو، ظاهراً تانک آلمانی Leopard 2 روی میز نیست زیرا همبستگی فرماندار این سرزمین از ارائه تانک های مدرن غربی به اوکراین خودداری کرده و حتی اگر سرزمین دیگری بخواهد تانک های آلمانی خود را به اوکراین بدهد، اوکراینی ها همچنان برای تهیه قطعه‌ ها یدکی و مهمات به آلمان وابسته خواهند بود. ایالات متحده نیز در شکل تصویب، تانک های M1 Abrams را به اوکراین خواهد فرستاد. یک گزینه نمونه های کهنه تر این تانک، به مخصوص ۲۰۰ دستگاه M1A1 Abrams است که اخیراًتوسط تفنگداران مخصوص دریایی بازنشسته شده است.

یک گزینه دیگر ارسال نمونه های مدرن تر M1A2 است که در حال آماده در ارتش و نیروهای گارد مردمی ایالات متحده به کار می رود. تصمیم برای ارسال تانک به اوکراین یک تغییر سیاسی عظیم در استراتژی ناتو خواهد بود و می تواند راه را برای ارسال تجهیزات پیشرفته بیشتری همانند جت های جنگنده، خودروهای زرهی و غیره آماده سازد. همچنین این اقدام می تواند روسیه ای که با اعزام چند دستگاه سیستم توپخانه ای پیشرفته از جانب ایالات متحده به اوکراین به دردسر بزرگی افتاده، به سو میز گفتگو سوق دهد. موفقیت فعالیت‌ تهاجمی اوکراین در ماه سپتامب رنشان دهنده این مطلب است که اگر ارتش این سرزمین به شکل مناسب با تجهیزات مدرن نظامی ناتو مجهز شود می تواند ضربات سنگین و بی سابقه ای به ارتش روسیه درون کند.

[ad_2]

GBU-72 جدیدترین بمب سنگرشکن ۵۰۰۰ پوندی ایالات متحده

[ad_1]

بدون شک شما نیز نام بمب های سنگرشکن را شنیده اید، بمب هایی که اخیراً اسراییل خواهان دریافت آخرین نسخه اون ها از ایالات متحده شده است، بمب هایی فراوان توانا که برای عبور از دیوارهای بتونی فراوان مستحکم که در پناهگاه ها و پایگاه های زیرزمینی استفاده می شود به کار برده می شوند. نیروی هوایی ایالات متحده اولین بمب سنگرشکن (bunker buster) را در سال ۱۹۸۵ معرفی کرد. بمب های معمول که برای اهداف کلی به کار گرفته می شوند دارای یک بدنه ساخته شده از فولاد نازک مملو از مواد منفجره هستند اما بمب های سنگرشکن ساختار فراوان نازک تری دارند با بدنه ای کلفت تر و مواد منفجره کمتر. این طراحی طوری است که تمام وزن را روی منطقه ای کوچکتر متمرکز می کند و اون را به یک یخ شکن تبدیل می کند تا یک پتک، به همین خاطر بمب سنگرشکن می تواند از بتن یا نقب هایی که در زمین وجود دارد عبور کرده تا به اهدافی برسد که در عمق زمین پنهان شده اند.