[ad_1]
از آنجایی که مغز کودکان به طور کامل رشد نکرده است، معمولاً از رفتار نادرست به نام ابزاری برای برقراری ارتباط با نیازها و وضعیت عاطفی خود استفاده می کنند. اما گاهی زمان بدرفتاری کودکان علامت این است که والدین در حال انجام کار اشتباهی هستند و تنبیه بهترین راه حل نیست. بسیاری از بزرگسالان ابدا نمیدانند که چگونه اعمالشان میتواند سبب بداخلاقی و بدرفتاری کودکان باشد.
ما در این مطلب روزیاتو به شما خواهیم گفت که چگونه والدین بدرفتاری را در فرزندان خود تشویق می کنند.

-
از فرزندان خود بیش از حد انتقاد می کنند
انتقاد مداوم دلیل می شود هر کسی حس کند هیچ وقت نمی تواند کاری را صحیح انجام دهد؛ بچه ها در این زمینه زیادتر صدمه پذیر هستند. اگر والدین از فرزندان خود صبر آراستگی دارند و به جای تمجید فقط مورد انتقاد قرار می گیرند، جای تعجب نیست که بچه های کوچک شما بدرفتاری کنند. بدتر از اون این است که این رفتار مخرب از سو والدین منجر به مشکلاتی می شود که به کمک بهداشت جاری شغل ای نیاز دارد.

-
جبهه متحدی برای فرزندان خود ندارند
درگیری بین والدین به کودکان می آموزد که یکی از والدین را نادیده بگیرند و برای پشتیبانی گرفتن به جستجو دیگری بروند. کودکان تا زمانی که به پاسخ دلخواه خود دست یابند، از هر یک از والدین به شکل جداگانه درخواست خواهند کرد. هنگامی در معرض قوانین و ساختارهای جدید قرار می گیرند، ممکن است حس کنند که شما بیش از حد مقاوم گیر یا بی انصاف هستید. و همین منجر به اقدام و شورش علیه قدرت شما می شود.

-
کوشش می کنند دوست فرزندانشان باشند
والدین باحال می خواهند دوستان فرزندانشان باشند و در قوانین و انضباط راحت هستند. اما خطرات این دوستی زیادتر از فواید اون است، زیرا در این نوع سبک فرزندپروری، بزرگسالان قدرت اقتدار و احترام فرزندان خود را از دست میدهند. “والدین باحال” فرزندان خود را مجبور می کنند تصمیماتی بگیرند که قادر به گرفتن اون نیستند. برخی از متخصصان از این حالت به نام فروپاشی والدین یاد می کنند.

-
انتخاب های زیادی به فرزندانشان می دهند
۲ انتخابی که از نظر والدین قابل قبول است کافی است، اما انتخاب های فراوان می تواند کودک را تحت نشان قرار دهد. ناتوانی در انتخاب، برای بچه ها، در نهایت دلیل ساختن آشفتگی، ساختن اختلال و در نهایت بدرفتاری کودکان می شود. اگر کودک چیزی غیرقابل قبول را انتخاب کند، ممکن است والدین را مجبور کند که به قول خود بازگردند و همانند یک دروغگوی غیرقابل اطمینان به نظر برسد. در نتیجه، کودک کوشش می کند برای رسیدن به راه خود به نق زدن ادامه دهد.

-
آنها الگوی خوبی نیستند
با این که آشکار است که کودکان همان کاری را انجام می دهند که می بینند والدینشان انجام می دهند، در زندگی روزمره، ما بیشتر اون را یاد بردن می کنیم. دفعه سپس که مادری را در صف سوپرمارکت می بینید یا در پارکینگ معلولان پارک می کند، می دانید که احتمالاً فرزندانش نیز همین رفتار را دارند. اما خوشبختانه، والدینی که الگوی خوبی هستند، به احتمال فراوان فرزندانی دارند که کار صحیح را انجام میدهند، حتی اگر تحت نظارت نباشند.

-
بدون هیچ توضیحی به فرزندشان دستور میدهند
همه ما والدینی را می شناسیم که فرزندان خود را همانند سربازان کوچک عظیم می کنند. بچه ها آنچه را که به آنها گفته می شود انجام می دهند بدون اینکه سبب اون را بفهمند. این کودکان ممکن است عصیان کنند زیرا حس می کنند با آنها ناعادلانه رفتار شده است. آنها ممکن است درگیر صحبت های بی ادبی شوند و درها را به هم بکوبند، که منجر به تنبیه شدیدتر می شود.
با توضیح اینکه برای چی کارها به روش خاصی انجام می شوند، می توان اون را به راحتی برطرف کرد. یک توضیح به کودکان می آموزد که خودتنظیم شوند. علاوه بر این، ممکن است نوجوانان به ارزش ها و فرآیند تصمیم گیری شما احترام بگذارند.

-
از کمک شغل ای دوری می کنند
البته کج خلقی در سنین پایین طبیعی است. اما اگر کودک از کنترل خارج شود، ممکن است وابسته اختلال رفتاری شود. برخی از والدین دلایل و دلیل هایی برای رفتار بد فرزندانشان پیدا می کنند، اما هیچ وقت نمی پذیرند که مشکلی وجود دارد. امتناع از کمک یک متخصص فقط وضعیت را بدتر می کند. این رفتار حتی ممکن است در آینده کودک را به سوابق کیفری سوق دهد.

-
به جای فرزندان خود صحبت می کنند
نحوه صحبت کردن بی ادبانه کودک ممکن است با فقدان توانایی های اجتماعی توضیح داده شود. این حالت زمانی اتفاق می افتد که والدین همیشه از سو کودک صحبت می کنند. کودکان با قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی رسم و موهبت های اجتماعی را می آموزند. چیزی به سادگی معرفی خود یا گفتن “ببخشید” و “متشکرم” به کودک ادب و نحوه برقراری ارتباط با دیگران را می آموزد.

-
خندیدن به بدرفتاری کودکان دلیل ادامه دادن بد رفتاری می شود
هنگامی بچهها کوچک هستند، ما بیشتر نمیتوانیم وقت رفتارهای شیطنت آمیز آنها جلوی خنده خود را بگیریم. ما می دانیم که هنگامی بچه ها قیافه می گیرند یا هنگامی عصبانی می شوند، بیشتر خنده دار و بامزه به نظر می رسند. با این حال، مواظب باشید، زیرا خندیدن به کودک ممکن است در آینده دلیل دردسر شود. در خانوادههایی که به بچهها میخندیدند، بدرفتاری کودکان احتمالاً در آینده به مشکل تبدیل میشود.
با چه نکاتی موافقید؟ آیا تا به حال متوجه شده اید که رفتار و گفتار شما دلیل می شود که فرزندتان بدرفتاری کند؟
منظور می کنیم این مطالب را هم بخوانید:
نکات اساسی فرزندپروری از سلامتی کودک تا تربیت کودک
با ۴ مرحله تربیت کودک بر طبق عقل و فرهنگ تبتی ها دوست شوید
۱۴ توصیه مهم روانشناسان کودک به والدین برای تربیت کردن صحیح فرزندانشان
۷ روش مواجهه با عصبانیت، پرخاشگری و کج خلقی کودکان در آراستگی راحتی
[ad_2]










