برچسب: حدیث

احادیثی پر بار از حضرت امام حسین (علیه السلام)

حدیث ۱ :

امام حسین (ع) : کیف یستدل علیک بما هو فی وجوده مفتقر إلیک ؟ أ یکون لغیرک من الظهور ما لیس لک حتی یکون هو المظهر لک ؟ متی غبت حتی تحتاج إلی سبب یدل علیک ؟ و متی بعدت حتی تکون الَثار هی التی توصل إلیک ؟ عمیت عین لا تراک علیها رقیبا…
چگونه با چیزی که خود در وجودش نیازمند توست ، برای وجود تو سبب آورده شود؟ آیا چیزی هست که آشکارتر از تو باشد تا وسیله آشکار کردن تو باشد؟ کی پنهانی تا نیازمند دلیلی باشی که بر تو دلالت کند؟ و کی دوری تا آثارت وسیله رسیدن به تو باشند؟ کور باد اون چشمی که تو را مواظب و نگهبان خود نبیند.

دعای عرفه ، بحار الانوار، ج ۹۸، ص ۲۲۶

——————————————–
حدیث ۲ :
امام حسین (ع) : ماذا وجد من فقدک ؟ و ما الذی فقد من وجدک ؟ لقد خاب من رضی دونک بدلا.

چه دارد اون کس که تو را ندارد؟ و چه ندارد اون که تو را دارد؟ اون کس که به جای تو چیز دیگری را پسندد و به اون راضی شود، مسلما زیان کرده است .

دعای عرفه ، بحار الانوار، ج ۹۸، ص ۲۲۸

——————————————–

حدیث ۳ :
امام حسین (ع) :لا أفلح قوم إشتروا مرضاه المخلوق بسخط الخالق

کسانی که رضایت مخلوق را به بهای غضب آفریننده بخرند، رستگار نخواهند شد.

مقتل خوارزمی ، ج ۱، ص ۲۳۹

——————————————–

حدیث ۴ :
امام حسین (ع) : لا یأمن یوم القیامه إلا من خاف خدا فی الدنیا.

هیچ کس روز قیامت در امان نیست ، مگر اون که در دنیا خدا خوف باشد.

بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۱۹۲

——————————————–

حدیث ۵ :
امام حسین (ع) : قال (خدا ): “ألمؤمنون و المؤمنات بعضهم أولیاء بعض یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر”. فبدأ خدا بالأمر بالمعروف و النهی عن المنکر فریضه منه لعلمه بأنها إذا أدیت و أقیمت إستقامت الفرائض کلها هینها و صعبها، و ذلک أن الأمر بالمعروف و النهی عن المنکر دعاء إلی الاسلام مع رد المظالم و مخالفه الظالم …

پروردگار متعال فرموده است : “مردان و زنان مؤمن دوست یکدیگرند، امر به نیکی و نهی از بدی می کنند”. پروردگار نخست امر به سرشناس و نهی از منکر را به نام یک فریضه از سوی خودش ذکر کرده است ، زیرا او آگاه است که اگر این وظیفه اجرا شود، وظایف دیگر همه ، چه مقاوم و چه آسان انجام می گیرد، زیرا امر به سرشناس و نهی از منکر دعوت به اسلام می کند و حقوق ظلم دیدگان را بازمی ستاند و با ستمگران به مخالفت برمی خیزد…

تحف العقول ، ص ۲۳۷

——————————————–
حدیث ۶ :
امام حسین (ع) : أیها الناس إن رسول خدا (ص ) قال من رأی سلطانا جائرا مستحلا لحرام خدا ناکثا وظیفه مخالفا لسنه رسول خدا یعمل فی عباد خدا بالإثم و العدوان فلم یغیر علیه بفعل و لا قول کان حقا علی خدا أن یدخله مدخله .

ای مردم ! رسول خدا فرمود: هر کس سلطان زورگویی را ببیند که حرام خدا را حلال نموده ، پیمان الهی را می شکند و با سنت و قوانین رسول خدا از در مخالفت در آمده و در بین بندگان خدا، راه گناه و معصیت و ظلم و دشمنی را در نزد می گیرد، ولی با عمل یا سخن اظهار مخالفت نکند، بر پروردگار است که او را در محل و درجه اون سلطان ظالم قرار دهد.

مقتل خوارزمی ، ج ۱، ص ۲۳۴

——————————————–

حدیث ۷ :
امام حسین (ع) : إن الناس عبید الدنیا، و الدین لعق علی ألسنتهم یحوطونه ما درت معائشهم فإذا محصوا بالبلاء قل الدیانون .

مردم برده و بنده دنیا هستند، و دین لعابی است که تا وسایل زندگی آماده است ، به دور زبان می گردانند، ولی زمانی دوران آزمایش فرا رسد، دینداران کم یاب می شوند.

بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۱۷

——————————————–
حدیث ۸ :
امام حسین (ع) : من حاول أمرا بمعصیه خدا کان أفوت لما یرجو و أسرع لما یحذر.

کسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد وابسته می شود .

بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۲۰

——————————————–
حدیث ۹ :
امام حسین (ع) : ألا ترون أن الحق لا یعمل به ، و أن الباطل لا یتناهی عنه لیرغب المؤمن فی لقاء خدا محقا.

آیا نمی بینید که به حق رفتار نمی شود و کسی از باطل نهی نمی کند، پس بخواهد مؤمن ملاقات خدا را ، در حالی که بر حق باشد.

بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۱۶

——————————————–
حدیث ۱۰ :
امام حسین (ع) : فإنی لا أری الموت إلا سعاده و الحیاه مع الظالمین إلا برما.

به درستی که من مرگ را جز سعادت نمی بینم و زندگی با ستمکاران را جز درد نمی دانم .

تحف العقول ، ص ۲۴۵

——————————————–
حدیث ۱۱ :
امام حسین (ع) : و أنتم أعظم الناس مصیبه لما غلبتم علیه من منازل العلماء لو کنتم تشعرون (تسعون ) ذلک بأن مجاری الأمور و الأحکام علی أیدی العلماء بالله الأمناء علی حلاله وحرامه فأنتم المسلوبون تلک المنزله و ما سلبتم ذلک إلا بتفرقکم عن الحق و اختلافکم فی السنه سپس البینه الواضحه، و لو صبرتم علی الأذی و تحملتم المؤونه فی وجود خدا ، کانت أمور خدا علیکم ترد و عنکم تصدر و إلیکم ترجع ، ولکنکم مکنتم الظلمه من منزلتکم ، و اسلمتم أمور خدا فی أیدیهم یعملون بالشبهات ، و یسیرون فی الشهوات ، سلطهم علی ذلک فرارکم من الموت ، و إعجابکم بالحیاه التی هی مفارقتکم …

مصیبت و گرفتاری شما از همه مردم زیادتر است ، زیرا رتبه و مسند دانایان – اگر بفهمید ( یا بنابر فرض این که لیاقت اون را داشته باشید ) – از دست شما گرفته شده است و این مصیبتها بدان جهت است که رتق و فتق امور و اجرای احکام باید به دست دانایان خداشناسی باشد که بر حلال و حرام خدا امینند. اما این رتبه و منزلت از شما گرفته شده ، بدان جهت که شما از حق کناره گیری کردید و با وجود دلیلهای آشکار و آشکار در سنت پیغمبر اختلاف کردید. اگر شما در برابر اذیت و اذیت حوصله و مقاومت می کردید و درد و سختی را در راه خدا به جان می خریدید، امور الهی در دست شما قرار می گرفت و منشأ و مرجع آنها شما بودید. ولی شما ستمکاران را بر رتبه خود مسلط کردید و امور الهی را به دست آنها سپردید، در حالی که آنان به شبهات عمل می کنند و شهوترانی را پیشه خود قرار داده اند. و آنچه موجب قدرت ستمکاران در این امور شده ، فرار شما از مرگ و دلخوشی به این زندگی ناپایدار است …

تحف العقول ، ص ۲۳۸

——————————————–

حدیث ۱۲ :
امام حسین (ع) : أللهم إنک تعلم أنه لم یکن ما کان منا تنافسا فی سلطان ، و لا التماسا من کنجکاو الحطام ، ولکن لنری المعالم من دینک و نظهر الإصلاح فی بلادک ، و یأمن المظلومون من عبادک ، و یعمل بفرائضک و سننک و أحکامک .

خداوندا، تو آگاهی که آنچه انجام دادیم ، نه برای رقابت در کسب جاه و رتبه بود و نه برای چیزهای پوچ و بیهوده دنیا، بلکه برای این بود که علامت های راه دینت را ارائه دهیم و (مفاسد را) در شهرهای تو اصلاح کنیم تا بندگان مظلوم تو در امنیت و آسایش باشند و به احکام تو عمل کنند.

تحف العقول ، ص ۲۳۹

——————————————–
حدیث ۱۳ :
امام حسین (ع) : و أنی لم أخرج أشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما و إنما خرجت لطلب الإصلاح فی أمه جدی صلی خدا علیه و آله ، أرید أن آمر بالمعروف و أنهی عن المنکر و أسیر بسیره جدی و أبی علی بن أبی طالب علیه السلام .

به درستی که من بیهوده ، گردنکش ، ستمگر و ظالم حرکت نکردم ، بلکه برای اصلاح در امت جدم محمد (ص ) حرکت کردم و می خواهم امر به سرشناس و نهی از منکر کنم و به روش جدم محمد (ص ) و پدرم علی بن ابی طالب (ع ) رفتار کنم .

بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۳۲۹

——————————————–

حدیث ۱۴ :
امام حسین (ع) : فإن تکن الدنیا تعد نفیسه فدار پاداش خدا أعلی و أنبل و إن تکن الأبدان للموت أنشئت فقتل امرئ بالسیف فی خدا أفضل و إن تکن الأرزاق قسما مقدرا فقله حرص المرء فی الرزق أجمل و إن تکن الأموال للترک جمعها فما بال متروک به الحر یبخل

اگر دنیا باارزش شمرده شود، منزل آخرت و دار پاداش الهی باارزشتر و والاتر است . و اگر بدن و جسم انسانها برای مرگ خلق شده شده ، به خدا سوگند کشته شدن انسان با شمشیر (شهادت ) خوب تر است . و اگر رزق و روزی مخلوقات تقسیم شده و مقدر گردیده ، زیباتر و نیکوتر اون است که انسان در طلب رزق و روزی کمتر حرص داشته باشد. اگر جمع کردن اموال برای ترک کردن اون است ، برای چی انسان آزاده نسبت به این چیزی که ترک کردنی است بخل بورزد.

بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۷۴

——————————————–
حدیث ۱۵ :
امام حسین (ع) : ویحکم یا شیعه آل أبی سفیان إن لم یکن لکم دین و کنتم لا تخافون المعاد فکونوا أحرارا فی دنیاکم .

وای بر شما ای پیروان آل ابی سفیان ، اگر دینی ندارید و از معاد و روز قیامت نمی ترسید، پس لااقل در دنیا آزاده و جوانمرد باشید.

بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۱

——————————————–
حدیث ۱۶ :
امام حسین (ع) : إن قوما عبدوا خدا رغبه فتلک عباده التجار، و إن قوما عبدوا خدا رهبه فتلک عباده العبید، و إن قوما عبدوا خدا شکرا فتلک عباده الأحرار و هی أفضل العباده.

عده ای از روی حرص عبادت خدا می کنند، این عبادت سوداگران است ، و جمعی از خوف بندگی خدا می کنند، این عبادت بردگان است ، و برخی به انگیزه سپاس خدا را عبادت می کنند، این عبادت آزادمردان و بهترین عبادتهاست .

بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۱۷

——————————————–

حدیث ۱۷ :
امام حسین (ع) : واعلموا أن حوائج الناس إلیکم من نعم خدا علیکم فلا تملوا النعم فتحور نقما.

آگاه باشید که یکی از نعمتهای الهی بر شما حاجات و نیازهای مردم به شما است ، پس از این نعمتها بیزار نشوید که برمی گردند و به جای دیگر می روند.

بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۲۱

——————————————–
حدیث ۱۸ :
امام حسین (ع) : إعتبروا أیها الناس بما وعظ خدا به أولیاءه من سوء ثنائه علی الأحبار، إذ یقول : لولا ینهیهم الربانیون و الأحبار عن قولهم الإثم ، و قال : لعن الذین کفروا من بنی إسرائیل – إلی قوله – لبئس ما کانوا یفعلون ، و إنما عاب خدا ذلک علیهم لأنهم کانوا یرون من الظلمه الذین بین أظهرهم المنکر و الفساد فلا ینهونهم عن ذلک رغبه فیما کانوا ینالون منهم ، و رهبه مما حذرون ، و خدا یقول :
“فلا تخشوا الناس و اخشون ” و قال : “ألمؤمنون و المؤمنات بعضهم أولیاء بعض یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر”.

ای مردم ، پند بگیرید از اون نکوهشهایی که پروردگار به منظور پند و اندرز دوستانش از علمای یهود کرده است ، اون جا که می فرماید:
“برای چی روحانیون و علمای آنها (یهود) را از سخنان گناه آلود پیشگیری نکردند؟” و فرموده :
“اون گروه از بنی اسرائیل که کافر شدند، (به زبان داوود و عیسی بن مریم ) لعنت شدند”، تا اون جا که می فرماید: “چه کارهای ناپسندی که انجام می دادند”. بدین جهت خدا بر آنان نقص گرفت که از ستمگرانی که در برابرشان بودند، فساد و اعمال ناروا می دیدند و آنان را منع نمی کردند، چون به آنچه از ستمگران به آنان داده می شد، چشم حرص داشتند و از عواقب اعتراضها بیم داشتند، با این که پروردگار فرموده : “از مردم نترسید، از من بترسید”، و نیز فرموده : “مردان و زنان مؤمن دوست یکدیگرند، به نیکی امر و از بدی نهی می کنند”.

تحف العقول ، ص ۲۳۷

——————————————–

حدیث ۱۹ :
امام حسین (ع) : من طلب رضی الناس بسخط خدا وکله خدا إلی الناس .

کسی که برای جلب رضایت و خوشنودی مردم ، موجب خشم و غضب پروردگار شود، پروردگار او را به مردم وا می گذارد.

بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۲۶

——————————————–
حدیث ۲۰ :
امام حسین (ع) : إیاک و ظلم من لا یجد علیک ناصرا إلا خدا جل وعز.

بترس از ظلم کردن بر کسی که به جز خدا یاوری ندارد.

بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۱۸

  *  بدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و فریب و تزویر پاک است.

  *  ناتوان ترین مردم کسی است که از دعا کردن واماند و بخیل ترین مردم کسی است که از درود کردن واماند.

  *  چه دارد اون کس که تو را ندارد؟ و چه ندارد اون که تو را دارد؟ اون کس که به جای تو چیز دیگری را پسندد و به اون راضی شود، مسلما زیان کرده است .

  *  اون که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد، امیدش را از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد.

  *  بخشنده ترین مردم کسی است که در وقت قدرت می بخشد.

  *  کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند.

  *  چیزى را بر زبان نیاورید که از ارزش شما بکاهد.

  *  نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید.

  *  برحذر باشید از ظلم کردن  بر کسی که جز خدا کسی را ندارد.

  *  قومی خدا را به امید پاداش نیایش می‌کنند. این عبادت بازرگانان است. گروهی از روی خوف، بندگی می‌کنند. این نوع بندگی مخصوص بردگان است. مردمی خدا را از باب سپاس نعمت‌‌های او شکرگزاری می‌کنند. این روش آزادگان است.

  *  بهترین ثروت اون است که انسان به وسیله اون آبروی خود را نگه داری نماید.

  *  اگر رویدادها سه گانه فقر، بیماری و مرگ وجود نداشت، انسان در برابر هیچ چیز سر فرود نمی‌آورد.

  *  به یاد آور مردن پدران و فرزندانت را، کجا بودند و الآن رهسپار چه جایی شده اند؟ می بینم که تو نیز به همین زودی به آنان خواهی پیوست و دلیل پند دیگران خواهی گشت .

  *  چه آسان است مرگى که در راه رسیدن به عزّت و احیاى حق باشد، مرگ عزتمندانه جز زندگى جاوید و زندگى ذلیلانه جز مرگ همیشگى نیست.

  *  درستکار راحت است، بی گناه بی باک، خیانتکار ترسان و بدهکار هراسان است.

  *  هیچ کس روز قیامت در امان نیست ، مگر اون که در دنیا خدا خوف باشد.

  *  کسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرف تار می شود .

  *  به درستی که من بیهوده ، گردنکش ، ستمگر و ظالم حرکت نکردم ، بلکه برای اصلاح در امت جدم محمد (ص ) حرکت کردم و می خواهم امر به سرشناس و نهی از منکر کنم و به روش جدم محمد (ص ) و پدرم علی بن ابی طالب (ع ) رفتار کنم .

  *  مردی نزد امام حسین (ع ) آمد و گفت : “من مردی گناهکارم و از معصیت دوری نمی کنم ، مرا پند و اندرز بده “. امام حسین (ع ) فرمودند: “پنج کار انجام بده و هر چه می خواهی گناه کن . اول : روزی خدا را نخور و هر چه می خواهی گناه کن . دوم : از ولایت و حکومت خدا خارج شو و هر چه می خواهی گناه کن . سوم : جایی را پیدا کن که خدا تو را نبیند و هر چه می خواهی گناه کن . چهارم : هنگامی عزرائیل برای گرفتن جان تو می آید، او را از خود دور کن و هر چه می خواهی گناه کن . پنجم : هنگامی مأمور و مالک جهنم می خواهد تو را در آتش بیندازد، در آتش نرو و هر چه می خواهی گناه کن .

  *  خداوندا، تو آگاهی که آنچه انجام دادیم ، نه برای رقابت در کسب جاه و رتبه بود و نه برای چیزهای پوچ و بیهوده دنیا، بلکه برای این بود که علامت های راه دینت را ارائه دهیم و (مفاسد را) در شهرهای تو اصلاح کنیم تا بندگان مظلوم تو در امنیت و آسایش باشند و به احکام تو عمل کنند.

  *  کسانی که رضایت مخلوق را به بهای غضب آفریننده بخرند، رستگار نخواهند شد.

  *  از کاری که باید از اون عذرخواهی خواست حذر کن که مؤمن بدی نمی کند و عذر نمی خواهد و منافق هر روز بدی می کند و معذرت می خواهد.

  *  از علامت های عالم ، نقد سخن و فکر خود و آگاهی از نظرات مختلف است .

  *  کسی که گرفتاری و ناراحتی مؤمنی را برطرف کند و او را راحت کند، پروردگار گرفتاری و ناراحتی دنیا و آخرت را از او رفع می کند.

  *  بهای شما چیزی جز بهشت نیست ، پس خود را به غیر اون مفروشید، زیرا هر کس به دنیا راضی گردد ( هدفش فقط رسیدن به دنیا باشد ) به چیزی پست راضی شده است .

  *  این را دانسته باشید عالی ترین نعمتهایی که پروردگار به شما داده است ، نیاز هایی است که مردم به شما دارند، مواظب باشید که با بی اعتنایی به نیازمندان ، این نعمت ها را رد نکنید که تبدیل به نقمت و بلا خواهد شد. بفهمید که کار خوب علاوه بر اون که موجب شکرگزاری گری مردم است ، به دنبال اون هم پاداش الهی در کار است . اگر ممکن بود که (کار خوب ) را به شکل انسانی ببینید، او را شخصی خوش رو، فراوان زیبا مشاهده می کردید، که هر بیننده ای از دیدارش خوشی می برد، و چنان چه می شد (کار زشت ) را به شکل انسان ببینید، شخصی زشت و بدقیافه به چشم شما می آمد که دلها از اون نفرت می گشت و چشم ها از ملاقات روی نحسش فرو بسته می شد.

  *  سپاس نعمت های قبل موجب می شود که خدای متعال نعمت های جدید ای به انسان مهربانی کند.

  *  شما را به تقوا و خویشتن داری توصیه می کنم و شما را از روزهای خدا (روز قیامت و مرگ و…) می ترسانم و شما را اندرز می دهم .

  *  فکر کنید به اون وقت که مرگ با اون قیافه هول انگیز و آمدن نامطلوب و مزه ناگوارش ، در روح شما چنگ انداخته و بین شما و عمل فاصله گشته است ، دوباره هم در طول عمر به فکر بدن پروری باشید.

  *  می بینم شما را که مصیبت مرگ یکباره گریبانگیرتان شده است و شما را از روی زمین به داخل می کشاند و از بلندی زمین به پستی اون می نشاند و از انس و الفت زمین به سوی وحشت قبر منتقل می سازد و از روشنایی و صفای زمین به درون تاریکی و ظلمت قبر می برد و از منظره‌ وسیع اون به تنگنای گور می کشاند، به اون زندانی که نزدیک ترین بستگان هم ملاقات ندارند، به جایی که بیمارش عیادت ندارد و به هیچ ناله و فریادی پاسخ نمی دهند. پروردگار ما و شما را بر مشکلات این روز برنده سازد، و ما و شما را از تنبیه اون روز نجات بخشد، و ما و شما را مستوجب پاداش بزر قرار دهد.

  *  به شما توصیه می کنم که تقوا را پیشه خود سازید، زیرا پروردگار ضمانت کننده شده است که افراد باتقوا را از آنچه که مکروه ایشان است ، به آنچه که خوشایندشان است ، رهنمون شود و “او را از اون جا که فکر نمی کند، روزی دهد”.

  *  دمی بیندیش و با خویشتن بگو که پادشاهان دنیا و جهانمداران کجایند؟ آنان که خرابیهای دنیا را آباد می کردند و جویهای آب حفر می نمودند و درختان اون را می کاشتند و شهرهای اون را آباد می ساختند، به کجا رفتند؟ صاحبان ثروت از ثروت و همه چیز خود با بی میلی جدا گشتند و دیگران وارث اون گردیدند، ما نیز به زودی به آنان خواهیم پیوست .

  *  به یاد آور بستر مرگ و خوابگاه قبر خویشتن را، یاد آور هنگامی را که در پیشگاه عدالت الهی اعضا و جوارحت به زیانت تأییدیه خواهند داد، روزی را به یاد آور که قدمها در اون روز می لرزد و دلها در تنگنای سینه فشرده می شود، روزی که عده ای در اون رو سفید گردند و رازها از پرده برون افتد و میزان عدالت الهی برای سنجش خوب و بد به کار افتد.

  *  بر تو واجب است که خود را از هوای نفس در امان نگه داری؛ برای چی که هیچ چیز لذّت قسمت تر از سامان یابی و خوب شدن نیست. صبحگاهان به گونه ای مهیا مرگ باش که گویی تا شب زنده نخواهی ماند. چه فراوان شب رو  بدن درستی که بین ما بود و نوحه گرانش نزد از صبح زود خبر مرگ او را داد زدند. نزد از مرگ شتاب کن و در اون کوش که از گناهان بزرگی که کرده ای توبه کنی. مالک وقار اون نیست که از اصلاح دوری گزیند بلکه باوقار کسی است که همیشه برای رستگاری مهیا باشد.