[ad_1]
شکل گیری اعتقاد های غلط دوستی با عمیق تر شدن روابط زیادتر خود را آشکار می سازد. از جمله این که توقعات غیر منطقی از یکدیگر داشته مثلا وفاداری بیش از حد را خواهان هستند. در این مطلب به باورهای غلط دوستی می پردازیم.
آشنایی با اعتقاد های غلط دوستی
داشتن دوست و روابط دوستانه یکی از زیباترین و باارزش ترین ثروت های هر فردی به حساب می آید. دوست حقیقی کسی است که در تمام شرایط و لحظات مقاوم و دشوار و شادی ها در کنار ما باشد. گاه فرد اعتقاد های غلطی درباره روابط دوستانه خود داشته که می توانند مشکلاتی را به دنبال آورند.
شکل گیری اعتقاد های غلط دوستی با عمیق تر شدن روابط بیش از نزد خود را آشکار می سازند. از جمله این که توقعات غیر منطقی از یکدیگر داشته مثلا وفاداری بیش از حد را خواهان بوده یا به ادامه رابطه برای همیشه اصرار دارند. افراد تمایل دارند درباره دوستی ها ساده سخن بزنند.
تصور می کنند دوستی امری ساده و نزد پا افتاده می باشد. حال آنکه دوستی قواعد خود را داشته و مستلزم اون است که هر دو نفر به شکل مداوم برای نگه داری رابطه اندوخته گذاری نمایند. هیچ مدل کاملی برای یک دوستی خوب وجود نداشته و تغییر یا آخر دوستی هم اشکالی ندارد و بخشی از روند تکامل انسان ها و روابط شان به شمار می رود. در ادامه به برخی از باورهای غلط در مورد دوستی نشانه می شود.
۱. داشتن بهترین دوست یک ضرورت است.
قطعا داشتن دوستان نزدیک و نزدیک فراوان خوب است ولی الزامی هم ندارد. برخی افراد می خواهند هر طوری که شده دوستان خود را نگه داری کنند و با این کار سو مقابل را تحت فشار می گذارند. قطعا داشتن دوست خوب و نزدیک مزیت های زیادی دارد ولی به شرطی که این رابطه دوستانه سبب رنجش و اذیت اون ها نشود.
۲. دوستی های حقیقی همیشگی هستند.
واقعیت این است که روابط ما با افراد ممکن است در طی تاریخ فراوان تغییر کند و این امری کاملا طبیعی می باشد. به نوعی دوستی یک تعامل انسان های پیچیده با نیازهای پیچیده در حال تغییر می باشد. گاهی مواقع به دلیل برخی مشکلات و گرفتاری ها و شرایط زمانی و مکانی ممکن است بین ما و دوستان ما فاصله ساختن شود و این به معنای حقیقی نبودن رابطه دوستی نیست.
گاه نیز برای شرایط یا موقعیت خاصی که داریم با افرادی ارتباط دوستی برقرار می شود و جذاب است که این روابط به ظاهر کم با ارزش و مهم بودن می توانند فراوان ارزشمند باشند حتی اگر موقتی هستند.
۳. باید دوستان زیادی داشت.
یک اعتقاد غلط این است که گاه افراد تصور می کنند اگر دوستان بیشتری داشته باشند، خوب تر خواهد بود. ولی واقعیت این است که کیفیت دوستی زیادتر از کمیت اون با ارزش و مهم بودن دارد. اگر ۴ دوست فراوان نزدیک و نزدیک داشته باشید به مراتب خوب تر از داشتن ۱۰ دوست ساده می باشد.
هنگامی که استرس داشته و تحت فشار هستید، بدن هورمون کورتیزول ترشح می کند. مطالعات علامت می دهد هنگامی دوستان نزدیکی ندارید یا کیفیت دوستی شما ناتوان است، میزان کورتیزول بیشتری ترشح می شود. ضمنا ایراد داشتن دوستان فراوان این است که باید برای نگه داری تعداد روابط فراوان تلاش کنید و ممکن است این داستان حقیقتا خسته کننده گردد.
۴. دوستان حقیقی هیچ وقت یکدیگر را ناراحت نمی کنند.
هر انسانی نقطه ضعف های ویژه خود را دارد. این که دوست شما سبب ناراحتی شما شده یا شما را ناامید می کند سبب نمی شود که او بد است یا رابطه دوستانه تان حقیقی نیست. همه افراد ممکن است گاهی اشتباه نمایند و هنگامی متوجه اشتباه خود شوند، از سو مقابل عذرخواهی می کنند. از این رو دوست حقیقی را با این چنین موارد نسنجید و برای این مسائل عواطف خود به دوست تان را عوض نکنید.
۵. دوستان باید به نیازهای هم آگاه باشند.
نباید از دوستان خود صبر داشته باشید که بدون صحبت کردن با شما از نیازهای شما مطلع باشند و ذهن شما را بخوانند. رابطه دوستی صحیح یعنی هنگامی که افراد به کمک نیاز دارند یا به مدتی دور بودن از هم نیاز دارند، این نیاز را مطرح نمایند. حتی دوست ۲۰ ساله شما باشد نیز نباید صبر داشته باشید بدون این که با او حرفی بزنید او ذهن شما را بخواند که چه خواسته ای دارید.
۶. اگر دوستی نداریم یعنی مشکلی هست.
واقعیت این است که برخی از افراد هیچ دوستی ندارند و به نظر می رسد از این شرایط راضی هستند. برخی افراد حس می کنند اگر دوستان زیادی نداشته باشند، بیهوده و ناکارآمد هستند حتما مشکلی دارند. اما در مقابل برخی افراد هستند که فراوان تمایلی به داشتن روابط دوستانه ندارند. این داستان به شخصیت، روحیه و طرز فکر افراد بستگی داشته و این موقعیت ها طبیعی هستند.
۷. دوستی واقعی خود بخود شکل می گیرد.
باید بفهمید که ساختن روابط دوستانه پایدار به تلاش هم نیاز دارد. ممکن است گاهی با دیدن فردی با وی ارتباط بگیرید و او هم تمایل علامت داده و دوستان خوبی برای یکدیگر شوید ولی همیشه شرایط به این شکل نزد نخواهد رفت. گاه باید برای ارتباط با دیگران فراوان تلاش نمود. یعنی بایستی قدرت و شجاعت این را داشته باشید که با فردی جدید صحبت کرده و آرام ارتباط برقرار کنید. به این ردیف این یک اعتقاد اشتباه است که دوستی واقعی خود به خود ساختن می شود.
۸. تنها یک نوع دوستی ایده آل هست.
رابطه دوستی اشکال مختلفی دارد. برخی از دوران کودکی شروع شده و ادامه دار می شود و برخی دیگر با توجه به موقعیت یا شرایط ویژه افراد ساختن می شود. برخی از دوستان به یکدیگر نزدیک بوده در حالی که ممکن است روابط دوستی برخی دیگر صمیمیت زیادی نداشته باشد. برای روابط دوستی هیچ قانون و قواعد مشخصی وجود ندارد و نمی توان نوع خاصی از دوستی را ایده آل تلقی کرد.
۹. آخر دوستی مساوی شکست است.
برخی تصور می کنند اگر رابطه دوستی به آخر رسد یعنی شکست خورده اند. واقعیت این است که یک رابطه هر اندازه هم جدی و واقعی باشد ممکن است روزی به آخر رسد. آخر بخشیدن صحیح به یک رابطه دوستی علامت دهنده بلوغ فکری افراد است. این فکر غلط بوده اگر تصور شود که تمام شدن رابطه دوستی به معنای شکست است. در صورتی که رابطه دوستی در شرف خاتمه یافتن است، شرایط را قبول کرده و تلاش کنید منطقی با اون برخورد نمایید.
سخن پایانی
به طور کلی دوستی تا هنگامی که دو سو مقابل به ادامه اون تمایل داشته باشند، یک اتفاق فراوان شیرین و خوشی قسمت می باشد و هیچ گاه نباید با این باورهای اشتباه سبب تحت فشار گذاشتن خود یا سو مقابل تان شوید. همچنین منظور می شود در شکل تمایل برای اطلاع از علامت های دوستی اشتباه و ترفندهای نزدیک شدن با دوستان روی لینک ها کلیک کنید.
منبع : آرگا
برچسب :
[ad_2]
