[ad_1]
شترهای کارگر در راجستان هند که نقش کلیدی در حمل تلهای عظیم آجر با گاری در کوره های آجرپزی محلی دارند با شرایط فراوان سختی روباهرو هستند و مجبورند در مکانی که «گرم ترین محل کار دنیا» نامیده میشود بیوقفه کار کنند.
تصاویر دلخراش شترهایی را علامت میدهند که در هند با مقاوم ترین شرایط مجبور به کار هستند. جایی که مقام حرارت هوا میتواند به ۵۰ مقام برسد و محیطی خشن و غبارآلود دارد. شترها و کارگران، شامل کل خانوادههایی که آجرهای ناپخته را میسازند، زیر روشنایی شدید آفتاب ۹ ساعت مشغول کار هستند. بهطور متوسط در هر دقیقه یک آجر برای استفاده در ساخت و سازهای محلی تولید و جابهجا میشود.


به دلیل گرمای غیرقابل صبر در طول روز، شترها باید از ۲ تا ۱۱ سحر کار کنند. آنها بارهایی به وزن دو بدن حمل میکنند و هر گاری با ۸۰۰ یا ۹۰۰ آجر پر شده است. در این شرایط بیرحمانه و طاقتفرسا، شترها دائما در معرض خطر صدمه و بیماری هستند. جراحت و لنگیدن به دنبال بیماری های تنفسی، قولنج و بیماری های پوستی نظیر جرب از مشکلات شایع در میان این حیوانات هستند.



فیلمی که توسط موسسه خیریه جهانی حیوانات SPANA منتشر شده علامت میدهد که این نهاد ازجمله با ارائه نگهداریهای دامپزشکی ضروری تلاش در بهبود بخشیدن به شرایط حیوانات کارگر دارد. لیندا ادواردز، مدیر اجرایی این موسسه خیریه در روز جهانی حیوانات (۴ اکتبر برابر با ۱۲ مهر) گفت: «حیوانات کارگر در فقیرترین جوامع دنیا نظیر شترهایی که در کوره های آجرپزی راجستان کار میکنند، نقشهای حیاتی ایفا میکنند. با این حال بیشتر کاملا نادیده گرفته میشوند و بسیاری از افراد از شرایط سختی که آنها با اون روباهرو هستند بیاطلاعاند. رفاه و سلامت این حیوانات بیشتر فراوان ناتوان است و عموما به نگهداریهای دامپزشکی و آب کافی و سرپناه دسترسی ندارند.»
SPANA سال قبل از راه کلینیکهای سیار خود بیش از ۹ هزار و ۳۰۰ شتر کوره های آجرپزی در هند را که شدیدا به نگهداریهای دامپزشکی نیاز داشتند معالجه کرد.


در سطح دنیا، بیش از ۲۰۰ میلیون حیوان کارگر این امکان را برای خانوادههای فقیر آماده میکنند که حقوق کمی داشته باشند و زنده بمانند. اسب، الاغ، شتر، قاطر و فیلها با انجام کار کامیون و تراکتورها و حمل کالا، غذا، آب و شاخه درخت در تامین معیشت زندگی بیش از نیم میلیارد نفر نقش دارند.
اما در بسیاری از نقاط دنیا، حیوانات کارگر متحمل شرایطی میشوند که غیرقابل تصور است. الاغ های کارگر در زبالهدانهای بلند باماکو در مالی، گاریهای سنگینی را در شیبهای شدید تلهای زبالهها با خود حمل میکنند؛ جایی که مدام در معرض فرو رفتن اجسام تیز و فلزی در پایشان قرار دارند. در کوه های دورافتاده اطلس مراکش نیز قاطرها با حمل غذا، آب و سایر ملزومات اولیه در نواحی صخرهای و غیرقابل دسترس از جوامع محلی حمایت میکنند.


لیندا ادواردز میگوید: «ما متعهد به بهبود زندگی حیوانات کارگر در کشورهای کم حقوق در سرتاسر دنیا هستیم و حالا بیش از هر تاریخ دیگری به کاری که ما میکنیم نیاز است.»
[ad_2]