برچسب: صفحه

مفسران غربی اعتقاد اینکه چین به ناچار تایوان را تصرف می کند، بنابراین خط حزب کمونیست را دنبال می‌کنند. دلیل با ارزش و مهم بودن تایوان چیست؟
به شرح صفحه اقتصاد، به جای دیدن آینده تایوان در چین امروزی، می توان آینده چین را نیز همانند تایوان امروزی تصور کرد.
مسافرت خبرساز نانسی پلوسی رئیس مجلس نمایندگان آمریکا به تایوان به دنیا یادآوری کرد که تایوان چقدر برای چین با ارزش و مهم بودن دارد. اما تایوان برای دنیا دموکراتیک نیز باید مهم باشد.

برکسی پوشیده نیست که حزب کمونیست چین متعهد به متحدکردن تایوان ـ که اون را استان جدا شده از خود می داند ـ با سرزمین اصلی است. ایالات متحده در سال ۱۹۷۹ به طور رسمی جمهوری خلق چین را به نام تنها دولت قانونی چین به رسمیت شناخت و از اون تاریخ قدرت های غربی عمدتا از به رسمیت شناختن تایوان به نام یک سرزمین جداگانه خودداری کرده اند. این سیاست “چین واحد”دنبال با افزایش عواطف مردمی گرایانه در چین، تسلط چین بر جزیره را در دهه های آینده اگر نگوئیم اجتناب ناپذیر، محتمل می کند. برخی از مفسران غربی بر این باورند که پلوسی با بازدید از این جزیره شجاع عمل کرده است. اما آنها نادیده می گیرند که چگونه و برای چی تایوان برای آینده دموکراسی و همچنین آینده خود چین با ارزش و مهم بودن دارد.

یک اعتقاد رایج در بین سیاستگذاران غربی و بسیاری از مفسران امروزی این است که چین به سبب فرهنگ سیاسی عمیقاً اقتدارگرایانه خود، در آینده غیردموکراتیک باقی خواهد ماند. بر پایه این دیدگاه، «فردگرایی» غرب در تضاد کامل با میراث کنفوسیوس چین قرار دارد، که مستلزم پادشاهی مراتب سفت و مقاوم نه تنها در خانواده ها، بلکه در همه مکان های اجتماعی است. مفهوم این امر این است که مردم چین زیادتر مایلند در یک نظام اقتدارگرا در درجه از نزد تعیین شده خود قرار بگیرند و تمایل کمتری برای مشارکت در سیاست دموکراتیک دارند.

از این رو، ساموئل هانتینگتون، دانشمند علوم سیاسی، زمانی اظهار داشت که «هیچ اختلاف نظر علمی در مورد این گزاره که کنفوسیوسیسم غیردموکراتیک یا ضد دموکراتیک است، وجود ندارد.» و اخیراً، ری دالیو می‌نویسد: «همه سیستم‌های چینی، پادشاهی مراتبی و غیر برابری‌خواهانه هستند. … آمریکا از پایین به بالا اداره می شود (مثلاً دموکراسی) و برای افراد بهینه شده است. چین از بالا به پایین اداره می شود و برای جمعی بهینه شده است. دموکراسی همانطور که می دانیم هیچ ریشه ای در چین ندارد.»

به راحتی می توان دید که چگونه تاریخ ۲۵۰۰ سال قبل چین احتمالا از این افکار پشتیبانی کند. چین شورش های فراوان و ظهور و سقوط های زیادی را در کل تاریخ خود تجربه کرده است. از آنجایی که سیاست دموکراتیک به طور آشکار در همه این وقایع ناپدید بوده است، بسیاری تصور می کنند که چین مجبور است تحت فرمان یک رهبر قدرتمند که بر یک رژیم از بالا به پایین ریاست می کند، باقی بماند و تبلیغات دولتی چین با جدیت این دیدگاه را نیرومند می کند. روزنامه‌های چینی و مفسران سیاسی دائماً کارآمدی سیستم چین را با سیستم های سیاسی غرب سنجیدن می‌کنند و به این نکته نشانه می‌کنند که سیستم از بالا به پائینی موجود در چین زیادتر با ارزش‌ها و فرهنگ مردم این سرزمین همخوانی دارد.

اما آیا اینگونه است؟ هنگ کنگ و تایوان از همان پارچه فرهنگی سرزمین اصلی چین جدا شده اند، با این حال تحت اداره نظام های سیاسی فراوان متفاوتی قرار دارند. تا قبل از سرکوب آزادیخواهان در هنگ کنگ در سال ۲۰۲۰، این جزیره در حال ساختن یک دموکراسی پر تلاش بود. در مورد تایوان این مساله شدیدتر است. از دهه ۱۹۸۰، این سرزمین یک دموکراسی توانا با مشارکت پهناور ساختن کرده است. سیستم سیاسی تایوان به دور از ساختن و توسعه توسط نخبگان، نتیجه خواست دانشجویان و سایر شهروندان عادی از راه سیاست دموکراتیک است.

به نظر می رسد مشارکت دموکراتیک در تایوان در شش سال قبل تشدید شده است. حزب مسلط جزیره در زیادتر تاریخ خود، کومینتانگ بود که توسط چیانگ کای شک، مردمی‌گرای چینی ساخت شد که پس از شکست در سال ۱۹۴۹ از کمونیست‌ها، با سربازان وفادار خود و حدود ۱.۵ میلیون هوادارش از سرزمین اصلی فرار کرد. دولت کنونی به رهبری حزب دموکراتیک مترقی، در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۶، به دنبال اعتراضات پهناور علیه تلاش‌های کومینتانگ برای عقد قرارداد تجاری با چین بدون توجه به مخالفت مردم، به قدرت رسید. در جریان اعتراضات، حرکت آفتابگردان تحت رهبری دانشجویان حتی مجلس را نیز اشغال کرد.

این فقط یک مرحله گذرا از خشم و انتقاد نبود. تایوانی ها در دموکراسی دیجیتال پیشگام هستند. مشارکت سیاسی فعال اقشار مختلف جامعه امری عادی است. به همین سبب است که دولت‌های تایوان به طور معمول در مورد تصمیم‌های کلیدی، همانند مقررات حمل و تعریف و فروش مشروبات، با مردم مشاوره می‌کنند.

تایوان همچنین میزبان یک “هکاتون ریاست جمهوری” است که به شهروندان امکان می دهد مستقیماً نظرات و پیشنهادهای خود را به شکل دیجیتالی به رئیس جمهور ارائه دهند و یک پلتفرم دیجیتالی، داده ها را از اکثر وزارتخانه های تایوان با هدف تشویق جامعه مدنی برای بهبود عملکرد دولت جمع و به دولت ارائه می دهد. در مورد بحران کرونا دولت از راه همین راه یعنی راه دموکراسی دیجیتالی توانست بر این بحران فائق آید.

تایوان این تمایلات دموکراتیک توانا را علامت می دهد، نه به این سبب که دستخوش دگرگونی فرهنگی شده و فرهنگ غربی به خود گرفته است. تا سال ۲۰۰۰، رژیم کومینتانک از ارزش‌های کنفوسیوسی استفاده می‌کرد تا خود را از رژیم کمونیستی در چین جدا کند، و بررسی‌های بعدی علامت داد که ارزش‌های کنفوسیوسی در تایوان حتی عمیق‌تر از سرزمین اصلی است.

بنابراین بررسی تایوان این نکته را به ما یادآور می شود که اظهار هر نوع پیوند ناگسستنی بین ارزش‌های فرهنگی و نظام‌های سیاسی اشتباه است. همه فرهنگ‌ها، به‌مخصوص فرهنگ‌های کنفوسیوس، به‌شدت سازگار با شرایط متغیر هستند. رژیم های سیاسی می توانند بر بسیاری از چارچوب های فرهنگی تکیه کنند.

در حالی که کنفوسیوس گفت که “مردم عادی در مورد مسائل حکومتی گفت و گو نمی کنند”، او همچنین تاکید کرد که “یک ایالت اگر اطمینان مردم را از دست داده باشد نمی تواند مقاومت کند.” فکر کنفوسیوس احترام و پیروی از رهبران را تنها در صورتی توصیه می کند که با خوبی باشند. بنابراین نتیجه می شود که اگر یک رهبر با خوبی نباشد، می تواند – و شاید باید – جایگزین شود. این تفسیر کاملاً با اعتبار از ارزش‌های کنفوسیوس، زیربنای دموکراسی تایوانی است.

در مقابل، تبلیغات حزب کمونیست چین معتقد است که ارزش‌های کنفوسیوس با دموکراسی کاملاً ناسازگار است و هیچ جایگزین مناسبی برای حکومت تک حزبی وجود ندارد. این آشکارا نادرست است. تحقق دموکراسی در چین به همان اندازه تایوان امکان پذیر است. هر چقدر هم که خشم حزب کمونیست چین شدید باشد، تمایل مردم به مشارکت در سیاست، شکایت از بی عدالتی یا جایگزینی رهبرانی که بد رفتار می کنند را از بین نمی برد. تایوان با ارزش و مهم بودن دارد زیرا علامت‌دهنده یک راه سیاسی جایگزین برای چین است ـ مسیری که وقت‌هاست آزادی و رفاه را در غرب نگه داری کرده است.

*دارون عجم اوغلو: استاد کرسی چارلز کیدنلربرگر اقتصاد کاربردی در دانشکده اقتصاد دانشگاه ام. آی. تی و یکی از اعضای برنامه رشد اقتصادی موسسه تحقیق‌های پیشرفته کانادا

* جیمز رابینسون: استاد حکمروایی در دانشگاه هاروارد و عضو برنامه رشد اقتصادی موسسه تحقیق‌های پیشرفته کانادا

*منبع: پراجکت سیندیکیت

بمناسبت فرا رسیدن روز جهانی خوشنویسی در این مطلب از صفحه اقتصاد « جدیدترین متن تبریک روز جهانی خوشنویس دنبال با عکس نوشته » را آورده ایم که خواهید خواند. با ما دنبال باشید.

جدیدترین متن تبریک روز جهانی خوشنویس

هنگامی می گویم خوشنویس ، منظورم کسی است که خطی خوش دارد …

برخی ها با قلم مو – برخی ها با مداد – و برخی ها قلم نی خطی بیادگار می گذارند.

روزتان مبارک خطاطان گرامی

%%%%%%%%%

اس ام اس تبریک روز جهانی خوشنویسی به فرزند

خوشنویسی یعنی دنبال و همیار شدن با کاغذ و قلم است روز جهانی خوشنویسی مبارک پسرم / دخترم

%%%%%%%%%

متن تبریک روز خوشنویسی

روزخوشنویسی به جامعه خوشنویسان، هنرجویان و اساتید مبارک

خط زیبا خاک را طلا می‌کند

%%%%%%%%%

تبریک روز جهانی خوشنویسی به کارآموز خط

امروز روز جهانی خوش‌نویسی هست و این روز رو به تمام خوشنویسان گرامی و آرتیست تبریک عرض می‌کنیم.

%%%%%%%%%

عشق خط میزند و قلم نقش عشق را
عشق آفریننده و محرک است و قلم ابزاریست برای تحریر آنچه عشق می تراود

روز خوشنویسی بر هنرمندان عرصه خط و هنر گرامی باد

%%%%%%%%%

تبریک روز خوشنویسی به هنرمندان خطاط

چه پردرد است این قلبم

چه پرحرف است گوش کن نوای جیر جیر قلم را بر روی کاغذ

روز هنرمندان عرصه خط و خوشنویسی  مبارک

%%%%%%%%%

تبریک روز جهانی خوشنویسی به دوست

کنار آسمان خطی که

از دید قلم تا کنار آسمان ناپیدای

خلقت کشیده شد

روز خوشنویسی مبارک.

%%%%%%%%%

تبریک روز خوشنویسی به همسر

مشقم کن

هنگامی که عشق را زیبا بنویسی

فرقی نمی کند که قلم

از ساقه های نیلوفر باشد

یا از پر کبوتر …

روز زیبانویسان مشق عشق مبارک

%%%%%%%%%

تبریک روز خوشنویسی به استاد

تبریک می گویم روزی را که

با ادب و آدابش نوای قلم را بر روی کاغذ دلپذیر کرد

مبارک باد روز خطاطی که با قلمش مشق عشق را ترسیم کرد.

صفحه اقتصاد– اظهارات میثم لطیفی، معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان امور اداری و استخدامی سرزمین در خصوص تعداد فرودگاه های ایران و آلمان، انتقادات زیادی را به دنبال داشت و ایشان بعداً نسبت به ارائه اطلاعات اشتباه خود موضع گیری نکرد. او در یک مصاحبه اعلام کرده که آلمان 5 فرودگاه دارد و تنها فرودگاه سوددِه ایران، فرودگاه لامرد است.

در حالی که اطلاعات موجود علامت می دهد، نه آلمان فقط 5 فرودگاه دارد و نه فرودگاه لامرد، تنها فرودگاه سودده ایران است. برای چی که فرودگاه های مهرآباد، امام خمینی و مشهد، فرودگاه های سودده سرزمین بوده و 51 فرودگاه دیگر ایران زیاندِه هستند.

به هر رو میثم لطیفی، دکترای مدیریت منابع انسانی از دانشگاه امام راستگو (ع) داشته و استاد این دانشگاه بوده و از شهریور 1400 به نام معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان امور اداری و استخدامی سرزمین منصوب شده.

در گفتگوی اختصاصی «صفحه اقتصاد» با پزشک جمشید عدالتیان (اقتصاددان و فعال اقتصادی)، دلیل زیاندِه بودن فرودگاه های ایران، دلایل احتمالی ارائه اطلاعات غلط توسط معاون رئیس جمهور و پیامدهای ارائه اطلاعات ناصحیح بررسی شده است. عدالتیان، مدرک دکترای مدیریت و اقتصاد خودش را در سال 1990 میلادی از دانشگاه کاسِل آلمان دریافت کرده و علاوه بر کوشش در حوزه  اقتصادی استاد دانشگاه است.

*****

 *در همه سال های قبل در مورد زیاندِه بودن فرودگاه های سرزمین صحبت می شده و در روزهای اخیر آقای لطیفی، معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان امور اداری و استخدامی سرزمین، گفته که ما 50 یا 54 فرودگاه داریم که به غیر از فرودگاه لامرد، همگی زیاندِه هستند ولی آلمان فقط 5 فرودگاه دارد.

ایشان تعداد فرودگاه های ایران و آلمان را سنجیدن کرده و تعداد فرودگاه های ایران را عملاً حدود 10 ده برابر آلمان اعلام کرده اند. به نام مقدمه گفت و گو می خواهیم بدانیم از دیدگاه اقتصادی، تاسیس فرودگاه و دایر کردن پروازهای مختلف هواپیمایی در دنیای جدید چه اهمیتی دارد؟

-فرودگاه ها از نظر ارتباطات جهانی با ارزش و مهم بودن داشته و اگر یک فرودگاه، به نوعی «هاب» باشد و مرکزی برای پروازهای مختلف داخلی و خارجی، می تواند درآمدزا باشد. برای مثال، در این زمینه می توان فرودگاه استانبول یا فرودگاه دوبی را نام برد و تعداد زیادی از ایرانیان که می خواهند به کشورهای دیگر مسافرت کنند، اول با هواپیما از ایران به فرودگاه استانبول یا فرودگاه دوبی می روند و سپس از عوض کردن هواپیما در اون فرودگاه، به کشورهای دیگر مسافرت می کنند.

وجود این نوع فرودگاه ها، هم دلیل رواج هواپیمایی اون سرزمین می شود و هم دلیل این می شود ترانزیت هواپیماها افزایش پیدا کند و با نقاط مختلف دنیا از جمله فرودگاه فرانکفورت آلمان مرتبط شوند. از این راه، دسترسی سرزمین به تمام نقاط دنیا، از نظر باربری و مسافر سریع تر خواهد بود و وجود فرودگاه، تاثیرات زیادی در سرعت عمل صادر کنندگان و تجار دارد. هر چه ارتباطات توانا تر، دقیق تر و امن تر باشد می تواند مثمر ثمر باشد.

*از نظر مسافت، وضعیت تاسیس فرودگاه چگونه بوده و آیا هر شهری که پُرجمعیت باشد می تواند فرودگاه داشته باشد؟

-در نقشه پرواز هواپیماها، می بینیم که در اروپا ترافیک عظیمی در این حوزه وجود دارد و هواپیماهای کم ارزش قیمت نیز وجود دارند. برای مثال، بلیت هواپیمای کم ارزش قیمت راه آلمان تا انگلیس 20 یورو بوده یا به هر نقطه ای از اروپا با 20 تا 40 یورو می شود پرواز کرد.

پول بلیت هواپیما، در حد حقوق یک ساعت یک کارگر بوده و او می تواند از دوسلدورف آلمان به کمبریج در نزدیکی لندن برود. الان تعداد زیادی از افراد هستند که در انگلیس کار کرده ولی در آلمان زندگی می کنند یا بالعکس. این افراد، سحر با هواپیما پرواز کرده و سر کار می روند و بعدازظهر به سرزمین خودشان برمی گردند.

در ایالات متحده آمریکا که از نظر جغرافیایی یک سرزمین فراوان وسیع بوده، پرواز با هواپیما راحت تر بوده و برای مثال، بین دو قطعه شرق و غرب آمریکا، تاریخ پرواز حدود 8 ساعت است. امروزه ترافیک هوایی فراوان زیاد افزایش پیدا کرده و مثلاً در فرودگاه فرانکفورت آلمان، هر دقیقه 2 هواپیما پرواز می کنند و 2 هواپیما بر زمین می نشیند. این وضع، علامت دهنده ترافیک فراوان، رفت آمدهای فراوان و ارتباطات و کوشش های یک سرزمین است.

در درون سرزمین خودمان، فرودگاه های موجود عمدتاً فرودگاه های منطقه ای و محلی هستند و به غیر از فرودگاه های تهران، مشهد، اصفهان و چند شهر دیگر، سایر فرودگاه ها پرواز بین المللی ندارند. اصولاً فرودگاه های ما، دارای پروازهای داخلی بوده و به همین سبب، شاید سوددِه نباشند.

البته برنامه توسعه فرودگاه بین المللی امام خمینی، به وقت اجرا نشد و قسمت هایی که الان در این فرودگاه وجود دارد، باید چند دهه قبل یعنی در سال 1982 میلادی تاسیس می شد. در اون حالت، ایران به مرکز ارتباطات شرق و غرب دنیا تبدیل می شد.

در حالی که الان، فرودگاه استانبول و فرودگاه دوبی، چنین مرکزیتی پیدا کرده اند. جذاب است بفهمید که در فرودگاه فرانکفورت آلمان، بیش از 80 هزار نفر کار می کنند و بر این پایه، با تاسیس فرودگاه، شغل های زیادی ساختن شده و آبادانی به وجود می آید. تاسیس فرودگاه های یبن المللی، حقوق ارزی و دلاری فراوان خوبی برای هر سرزمین دارد.

*این 20 یورو حدود 600 هزار تومان می شود. پرواز هواپیماهای اقتصادی و کم ارزش قیمت، برای فرودگاه ها هم جذابیت دارد؟

-در اروپا، یک کارگر با حدود 20 تا 25 یورو یعنی حقوق یک ساعت کار، می تواند مثلاً بین آلمان و انگلیس با هواپیمای اقتصادی، پرواز کند. اگر بخواهیم حقوق یک ساعت کار یک کارگر ساده ایرانی با حدود 200 هزار تومان حقوق روزانه را در نظر بگیریم، چیزی حدود 30 هزار تومان نمی شود.

این فرد با 30 هزار تومان، حتی نمی تواند با اتوبوس مسافرت کند برای چی که دخل و خرج باید تناسب داشته باشد. همچنین در ایران تعداد هواپیماها کم  بوده و هزینه های سربار  که شامل هزینه های فرودگاه و غیره هست، در سطح بالایی است.

ما اگر قیمت بلیت را فرضاً معادل 10 دلار یعنی 300 هزار تومان در نظر بگیریم، در این حالت تقاضای زیای ساختن شده و بازار سیاه ساختن خواهد شد. چون هواپیمای کافی برای پرواز نداریم و البته بیش ترشان امن نیستند. متاسفانه دوره استفاده برخی از هواپیماهای موجود تمام شده و این هواپیماها اسقاطی هستند.

ما زمانی می خواهیم قیمت بلیت هواپیما را بررسی کنیم، باید اون را با قیمت بلیت قطار و اتوبوس و هزینه استفاده از ماشین شخصی سنجیدن کنیم. همچنین مسافرت با ماشین شخصی، تاریخ زیادی می برد. قیمت بلیت در ایران در حد یک میلیون تومان به بالا بوده و البته بستگی به مسافت دارد.

اگر قیمت بلیت را سنجیدن کنیم قیمت بلیت هواپیما در ایران، نزدیک قیمت بلیت در اروپا هست و مسافت دوسلدورف – کمبریج، همانند تهران- اصفهان می ماند. برای هر بلیت اون راه 20 تا 25 یورو دریافت می شود. این رقم، معادل حدود یک میلیون و 200 هزار تومان بوده و در ایران هم قیمت بلیت در همین حدود است.

 *در سال های اخیر، آمارهای مختلفی مطرح شده و مثلاً گفته شده حداکثر 5 فرودگاه سودآور در ایران داریم. بر پایه یک آمار دیگر، گفته شده فقط 3 فرودگاه داریم که سودآور هستند و اگه هزینه توسعه فرودگاه را در نظر بگیریم همین 3 فرودگاه سودآور هم، زیاندِه هستند.

به نظر شما، مشکل اساسی چه چیزی است که فرودگاه های سرزمین ما سودآور نیستند و این طور زیاندِه شده اند؟

 -ما می توانیم همانند همه کوشش های تولیدی، وضعیت فرودگاه ها را بررسی کنیم. البته فرودگاه، جنبه خدماتی دارد و اگر فرضاً کارهای خدماتی را کوشش تولیدی محسوب کنیم، باید اندوخته گذاری خوبی در فرودگاه ها انجام شود که مسافر با کمترین زحمت ممکنه پرواز کند.

فرودگاه های درون سرزمین ما، عمدتاً پروازهای داخلی داشته و مسافران محدودی دارند. اون 3 فرودگاه نیز قاعدتاً باید شامل فرودگاه هایی از قبیل تهران باشد. فرودگاه تهران که در جای مناسبی قرار دارد اگر چند میلیارد دلار اندوخته گذاری کنیم، روابط خوبی هم با دنیا برقرار کنیم و مشکلات تحریم ها برطرف شود، می تواند جایگزین خوبی برای فرودگاه های دوبی و استانبول باشد.

اول باید اندوخته گذاری کنیم و نرخ بازگشت اندوخته را در نظر بگیریم ولی همین فرودگاه امام که فرودگاه بین المللی است، پرواز چندانی ندارد و کل تعداد پروازهای اون در 24 ساعت شبانه روز، شاید در حد پروازهای نیم ساعت یا یک ساعت پروازهای فرودگاه استانبول باشد.

به این نظم، هزینه های سربار افزایش پیدا می کند و نمی شود قیمت تمام شده را کمتر کنیم. هزینه های سربار در هر فرودگاهی وجود دارد چه تعداد پروازها یک مورد باشد و چه 100 مورد. بنابراین، اول باید اندوخته گذاری سنگینی انجام شود و در مورد اون تبلیغ شود. سپس هم هواپیماهای بین المللی به سرزمین ما پرواز کنند و از ایران ترانزیت کنند یعنی ایران نقطه ای برای پرواز بین شمال، جنوب، شرق و غرب کره زمین و بین اروپا و آسیا شود.

این وضع، مستلزم اندوخته گذاری و بهبود روابط با کشورهای دیگر است تا هواپیماهای شرکت های مختلف دنیا ترجیح بدهند به ایران بیایند. همچنین هتل های خوبی باید در ایران تاسیس شود تا میهمانداران و خلبانان هواپیما بتوانند استراحت کنند. از طرفی دیگر، باید دسترسی خوبی به فرودگاه وجود داشته باشد و در اون حالت، فرودگاه نه تنها می تواند زیاندِه نباشد بلکه حتی می تواند حقوق ارزی نیز داشته باشد. در حال آماده، از این حالت فراوان دور هستیم.

*بر پایه اعلام وزارت راه تعداد 89 فرودگاه در ایران وجود دارد که تعداد 54 فرودگاه اون زیرنظر شرکت فرودگاه های سرزمین (وزارت راه و شهر سازی) است و بقیه آنها زیر نظر سایر ارگان ها از جمله وزارت نفت اداره می شوند.

یک گفت و گو در مورد تاسیس این فرودگاه ها این است که نمایندگان مجلس فشار سیاسی درون کرده و در محدوده حوزه انتخابیه آنها فرودگاه تاسیس شده. آقای لطیفی، رئیس سازمان امور اداری و استخدامی سرزمین، ضمن نشانه به فشار نمایندگان برای تبدیل ادارات به اداره کل به داستان تاسیس فرودگاه های بین المللی متعدد سرزمین نشانه کرده اند

به اعتقاد شما، آیا این عامل فقط می تواند نقش اساسی داشته باشد در این که فرودگاه ها در جاهایی تاسیس شده اند که حتی بریخ از آنها پرواز هم ندارند؟

-برخی از فرودگاه های سرزمین ما ممکن است فعال نباشند ولی اگر فقط مراکز استان ها را در نظر بگیریم، وجود 31 فرودگاه در سرزمین واجب و ضروری است. حتی اگر تعداد پرواز به این فرودگاه ها کم باشد ولی باید بشود سریعاً به مراکز استان ها دسترسی داشت.

خارج از مراکز استان ها، گفت و گو مراکز تفریحی مطرح است. برای مثال، کیش در استان هرمزگان با بندرعباس اختلاف دارد و فرودگاه  کیش، پرواز های متعدد دارد. همچنین فرودگاه قشم، پروازهای متعدد دارد. به نظر من، تاسیس تعداد 54 فرودگاه دور از ذهن نیست و با فرودگاه هایی که در کیش و مناطق آزاد اقتصادی سرزمین داریم، فکر می کنم همین تعداد فرودگاه واجب داریم.

*از نظر شما، تا حدی اصرار نمایندگان برای تاسیس فرودگاه صحیح بوده است؟

-نماینده مجلس، یک گفت و گو بوده و داستان دسترسی به نقاط مختلف سرزمین، یک گفت و گو دیگر است. برای چی که ما سرزمین بزرگی هستیم و در یک سرزمین، نمی شود به مراکز استانش پرواز وجود نداشته باشد.

حتی اگر فرودگاه های مراکز استان ها، جراحت کنند، باید همه استان ها فرودگاه داشته باشند. برای چی که یک وقت ممکن است بحران خاصی اتفاق بیفتد و برای مدیریت بحران، باید امکان پرواز به آنجا وجود داشته باشد. بنابراین، تاسیس فرودگاه در مراکز استان ها جزو ضروریات  بوده و این طور نیست که بگوییم چون جراحت می دهند، پس تاسیس آنها صحیح نبوده است.

به هر حال، فرودگاه ها بر حسب ضرورت ساخته شده اند. هر چند که تاسیس فرودگاه، مربوط به یک دوره ویژه نبوده و با پافشاری یک نماینده مجلس، فرودگاه تاسیس نمی شود. فرودگاه ها در دهه های قبل ساخته شده اند و نمی شود تاسیس یک فرودگاه را به یک نماینده مجلس نسبت داد.

خارج از گفت و گو نمایندگان مجلس، داستان دسترسی به مناطق مختلف سرزمین مطرح است. از سو دیگر، ما در سرزمین فرودگاه های محلی هم داریم که شاید پروازهای کمی داشته باشند ولی هواپیماهای شخصی و کوچک می توانند به آنجا پرواز کنند.

برای مثال، شهر طبس فرودگاه دارد و در منطقه مخصوص اقتصادی نقطه مرزی ایران و ترکمنستان، فرودگاه تاسیس شده. در سال های قبل، برخی فرودگاه ها تعطیل بوده و فعالیتی نداشته اند ولی حتماً به 31 استان، باید پرواز داشته باشیم.

*به هر حال، بیش از مراکز استان ها، فرودگاه تاسیس شده.

-بله. برای مثال، کیش جزو استان هرمزگان بوده ولی منطقه ازاد تجاری و یکی از مراکز توریستی و تفریحی سرزمین است. تعداد پروازهای فرودگاه کیش، شاید بیش از فرودگاه بندرعباس هم باشد.

*بر پایه گفته آقای رستمی، عضو هیأت مدیره شرکت فرودگاه ها در فروردین 1401، فقط سه فرودگاه مشهد، امام و مهرآباد سودده هستند. چند سال قبل هم گفته شده بود اگر هزینه توسعه و اندوخته گذاری را در نظر بگیریم همه فرودگاه های ایران زیانده هستند.

-این که چگونه فرودگاه سودده شود بستگی به این دارد که هواپیما خریداری شود، قیمت بلیت هواپیما اصلاح شود و تقاضا بالا برود ولی این که خود فرودگاه ضروری هست یا نیست، یک گفت و گو دیگر است.

*آقای لطیفی گفته است که «50 یا 54 فرودگاه داریم که اکثراً زیانده هستند ولی آلمان فقط 5 فرودگاه دارد». در مورد آلمان این اطلاعات کلی وجود دارد که بیش از 60 فرودگاه دارد. با توجه به اطلاعاتی که جنابعالی در مورد آلمان دارید، چگونه ممکن است معاون رئیس جمهوری، چنین اطلاعاتی را ارائه کند؟

-من آمار دقیق فرودگاه های آلمان را ندارم ولی حداقل من 6 فرودگاه فرانکفورت، دوسلدورف، کلن، مونیخ، برلین و هامبورگ را می شناسم. سرزمین آلمان 16 ایالت دارد و در هر ایالت آلمان 4 یا 5 فرودگاه وجود دارد. می شود گفت که در آلمان، تقریباً همه شهرهای بالای 200 هزار نفر، فرودگاه دارند.

 *بنا به گفته مقامات وزارت راه و شهر سازی و شرکت فرودگاه ها، سه فرودگاه مشهد، امام و مهرآباد سودآور هستند ولی آقای لطیفی گفته فقط فرودگاه لامرد استان فارس سودآور است.

از طرفی، ما می دانیم در آلمان تعداد 36 فرودگاه بین المللی وجود دارد و به هر حال اطلاعات رئیس سازمان اداری و امور استخدامی سرزمین تا این حد اشتباه است. به نظر شما، در اینز مینه اِشکال به کجا برمی گردد؟

-فقط ایشان نیستند که این طور آمار و اطلاعات ارائه می کنند و ما از این دست آمارها در مورد حوزه های مختلف، فراوان می شنویم.

*آیا مسئولی که در دولت هست خودش باید اطلاعات دقیق و واجب را کسب کند و مثلاً بداند آلمان چند فرودگاه دارد یا این که مشاوران و افراد زیردست باید اطلاعات دقیقی به مسئول بالادست خودشان ارائه کنند؟

-به نظر من، این مسئول باید خودش بداند. آدمی که می خواهد سیاستگذاری کند و سنجیدن کند، باید حداقل اطلاعات کلی را در نظر بگیرد و شاخص ها را باید بشناسد تا بتواند تصمیم بگیرد. ما برای تصمیم گیری، به اطلاعات صحیح نیاز داریم. زمانی که اطلاعات ایشان، غلط باشد تصمیم گیری شان هم غلط می شود.

سپس هم در ایران، همه فرافکنی می کنند و این طور نیست که یک دوره مجلس تمام شود و دوره بعدی، سرزمین به طور کلی عوض شود. این طور نیست رئیس جمهور بعدی با رئیس جمهور قبلی، تفاوت اساسی داشته باشد و یک دفعه همه چیز عوض شود. ما یک سیاستگذاری داریم که ربطی به یک دوره 4 ساله ندارد برای چی که ما سند چشم انداز 20 ساله داریم.

زمانی یک مسول، اطلاعات غلط ارائه می کندد، همه را به اشتباه می اندازد و خودش هم به اشتباه می افتد. چون در جایی قرار گرفته که می خواهد تصمیم بگیرد. اساساً سیاستمدار، تصمیم می گیرد و تصمیم گیری بر مبنای اطلاعات است.

اگر به یک مسئول اطلاعات دقیق نداده اند یا این مسئول، اطلاعات دقیبق ندارد، حتماً تصمیم گیری غلط انجام می شود. اگر من بودم در افکار عمومی و بدون اطلاعات کافی، صحبت نمی کردم چون دلیل تردید مردم می شود.

آدام موسری رئیس اینستاگرام ، در خبری اعلام کرد که نمایش عکس ها در اینستاگرام تغییر خواهد کرد و در هفته‌های آینده سایز 9:16 مورد آزمایش قرار خواهد گرفت.

اینستاگرام در آخرین به روزرسانی که داشت، تغییراتی در نوع نمایش فیلم‌ها انجام داد که منتقدان زیادی داشت. از جمله منتقدان Reels شدن ویدئو‌ها کیم کارداشیان و خواهرش کایلی جنر بود که از اینستاگرام خواسته بودند، که این پلتفرم را به تیک انگور مانند نکند.

آدام موسری نیز در نگهداری از به روزرسانی اخیرشان گفته بود: «به تمرکز روی ویدئوها ادامه می‌دهیم». حال و در کوتاه زمانی سپس از اون اتفاق، رئیس اینستاگرام این بار در بیانیه‌ای اعلام کرده که طی یک تا دو هفته آینده، نمایش عکس‌ها نیز تغییر خواهند کرد و نسبت عکس 9:16 مورد آزمایش قرار خواهد گرفت تا با ویدئوهای تمام صفحه یا Reels همخوانی داشته باشند.

زیادتر بخوانید: ریمیکس اینستاگرام چیست؟

نمایش عکس ها در اینستاگرام

به تازگی آدام موسری در برنامه‌ای به نام Ask Me Anything شرکت کرد و در اون گفته بود: «در حال آماده می‌توانید ویدئوهای بلند داشته باشید، اما نمی‌توانید عکس ‌های بلند خود را در اینستاگرام به اشتراک بگذارید. بنابراین فکر کردیم شاید باید هر دو به یک اندازه باشند.»

قطعه نمایش تصاویر در حال آماده در اینستاگرام، ابعاد 4:5 است که برای تمامی عکس‌ها مناسب نیست. اما با تغییرات جدید که اینستاگرام تصمیم به انجام اون دارد، یعنی نسبت عکس 9:16 شما می‌توانید عکس‌هایی باریک‌تر و بلندتر نیز به اشتراک بگذارید و عکس‌ها تمام صفحه خواهد بود.

به نظر می‌رسد اینستاگرام با به روزرسانی‌هایی که انجام می‌دهد تصمیم دارد با رقیب دیرینه‌اش یعنی تیک انگور رقابت کند. اما تغییرات اخیر اینستاگرام با واکنش شدید مخاطبانش دنبال بود.

داده‌های این برنامه محبوب علامت می‌دهد که تغییرات جدید ساختن شده تا آنجایی به مذاق مخاطبانش خوش نیامده که برخی از آنها تلاش کرده اند کمتر از این برنامه استفاده کنند. موسری در رابطه با این اتفاق اعلام کرد:

فکر می‌کنم باید یک قدم عظیم به عقب برداریم، مجدد جمع شویم و بفهمیم که چگونه می‌خواهیم به جلو نزد برویم.

با وجود کم شدن مخاطب و انتقاد بسیاری از مخاطبان و برخی از سلبریتی‌ها، تغییر جدید نمایش عکس‌ها علامت می‌دهد که این پلتفرم تلاش دارد همچنان نمایشی تمام صفحه به کاربران خود ارائه دهد و باید چشم به راه بود و دید که چه نزد می‌آید و مخاطبان چه واکنشی علامت خواهند داد.

زیادتر بخوانید:

نظر شما پیرامون راه جدید نمایش عکس ها در اینستاگرام چیست؟ نظرات خود را در قسمت کامنت‌ها با جونی به اشتراک گذاشته و اخبار تکنولوزی را با ما دنبال کنید.