برچسب: نشستن

سقوط هواپیما چیزی نیست که کسی بخواهد قبل از سوار شدن به پرواز به اون فکر کند. اما به هر حال احتمال اون به ذهن ما می رسد. در سال ۲۰۱۲، گروهی از دانایان شرایط سقوط یک بوئینگ ۷۲۷ (Boeing 727) را در مکزیک بازسازی کردند تا صندلی هایی را که بیشترین شانس زنده ماندن را داشتند آزمایش کنند.آزمایش موفقیت آمیز بود و به دانایان داده های زیادی برای مطالعه و تجزیه و تحلیل داد. ماموریت آنها تبدیل این یافته ها به درس هایی بود که می تواند روزی جان انسان ها را نجات دهد.

این آزمایش کجا و توسط چه افرادی انجام شد؟

پرخطر ترین قطعه این آزمایش در واقع سقوط هواپیما بود. این کار توسط تیمی از خلبانان آزمایشی گذشته ایالات متحده انجام شد. اولین وظیفه آنها این بود که محل مناسب سقوط را پیدا کنند. ماه ها طول کشید تا تیم مطالعه، مکان مناسب را پیدا کند. در بستر خشک شده دریاچه، لاگونا سالادا در مکزیک، جایی که زمین مسطح و بدون سکونت بود، آنها سقوط بوئینگ ۷۲۷ را بازسازی کردند.این تیم، مکزیک را انتخاب کرد، چراکه ایالات متحده اجازه انجام این آزمایش را نداد. یک تیم سه نفره در کابین هواپیمای بوئینگ ۷۲۷، پرخطر ترین کار را در این آزمایش داشتند. این هواپیما توسط یک خلبان گذشته ۷۲۷ به نام کاپیتان جیم باب اسلوکام هدایت می شد که آخرین نفری بود که هواپیما را ترک کرد. کل تیم خلبانان با چتر نجات از این پرواز یک طرفه دراماتیک خارج شدند.

ایمن ترین صندلی های پرواز در شکل سقوط هواپیما کدامند؟

این آزمایش، داده‌های زیادی را در مورد صندلی‌هایی ارائه کرد که می‌توانستند امن‌ترین باشند. با بررسی فاصله جسد هواپیما و محدوده آوار، محققان دریافتند که صندلی ۷A بوئینگ ۷۲۷، تقریباً ۱۵۰ متر از نقطه سقوط هواپیما پرتاب شده است. کابین خلبان به طور کامل از بقیه بدنه جدا شده و پرتاب شده بود. نوک هواپیما کنده شده و به سو عقب حرکت کرده بود و این وضعیت دلیل شده بود که چند ردیف جلویی با دوازده برابر نیروی گرانش، پرخطر ترین ضربه را متحمل شوند. بنابراین، یافته اصلی این بود که مسافران نزدیک به نقطه شکست هواپیما، هر کجا که باشد، احتمالاً در همان ابتدا از بین می‌روند.

هیچ دو تصادفی مانند هم نیستند. زنده ماندن، بستگی زیادی به قسمتی از هواپیما دارد که اول می شکند. در این آزمایش ردیف ۷ و جلو پرخطر ترین بودند. ردیف ۸ و پشت با ضربه های عمودی فراوان احتمال صدمه دیدگی جدی داشتند اما می توانستند زنده بمانند. با این حال، مسافران در عقب هواپیما، بهترین شانس را داشتند که بدون هیچ صدمه جدی خارج بروند. نشستن در پنج ردیف نزدیک به هر خروجی، بهترین شانس را برای تخلیه سریع‌تر مسافران می‌دهد.

زیادتر بخوانید:

برای چی هواپیماهای مسافربری از بین ابرها حرکت نمی کنند؟

برای چی همیشه از در سو چپ هواپیماها برای تردد مسافرین استفاده می شود؟