برچسب: چان

سینمای کره، رقیب درحال‌رشد هالیوود است. حالا پارک چان ووک، کارگردان کره‌‌ای، تارانتینوی شرق آسیا است؛ با نوشتار سینمای پارک چان ووک دنبال با جونی بمانید.

کارگردانی که با دیدن فیلم «سرگیجه» (Vertigo) آلفرد هیچکاک تصمیم گرفت تا فیلمساز شود.

میراث قدیمی سینمای کره زیادتر عارفانه است تا هالیوودی. ولی در طول سال‌های پس از جنگ دوم و مخصوصا در سال‌های دهه 1970، هنگامی که آمریکا بر اون بود تا با اهدای یک شگفتی اقتصادی سلطه خود را بر مناطق مهم دنیا نگه داری کند، استبداد تیمسار پارک چونگ‌هی آزادی فیلمسازان را به‌ شدت کم کرد و سینما، هنر و کوشش‌های اجتماعی در کره جنوبی در شرایط اسفباری قرار گرفتند.

سینمای پارک چان ووک

از بیوگرافی تا فضاسازی

فهرست عناوینی که در نوشتار سینما پارک چان ووک خواهید خواند به شرح زیر است:

پارک که یکی از برندگان هفتاد و پنجمین دوره جشنواره کن بود و با دریافت جایزه بهترین کارگردان برای فیلم «تصمیم به رفتن» با دست پر از جشنواره خارج آمد، به هوادرانش در سراسر دنیا علامت داد که تصمیم کوتاه آمدن ندارد و با شتاب بیشتری به تولید پروژه‌های بعدی‌اش می‌پردازد.

پیشرفت صنعت سینمای کره جنوبی و بالا رفتن کیفیت و سطح فنی فیلم‌های تولید شده در این سرزمین، به مخصوص از شروع هزاره جدید، بر مخاطبان دنبال کننده سینمای دنیا پوشیده نیست. چند سال است که دیگر انس کرده‌ایم هر از چند گاهی توسط فیلمسازان مستعد کره‌ای غافلگیر شویم و در آثار اون‌ها شاهد اتفاق‌های شور انگیزی باشیم که بیشتر از قلب پیوند فرهنگ فاخر شرق آسیا با ویژگی‌های دوران پست مدرن خارج آمده‌اند.

امسال نیز از سینمای کره جنوبی چند فیلم برنده در عرصه بین المللی به نمایش در آمد که شاید پر سر و صداترین اون‌ها فیلم جنایی عاشقانه‌ی تصمیم ترک کردن آقای پارک بود. فیلمی خوف‌آور و راز آمیز که همه را انگشت به دهان رها کرد در قلب جشنواره کن.

هر چند این فیلم با وجود فضاسازی مخوف و کارگردانی موثرش، برای فیلمنامه بلاتکلیف و نه چندان منسجمی که دارد، به نظر نمی‌رسد بتواند به اثری پایدار تبدیل شود.

بیوگرافی پارک چان ووک در یک دید

• زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۶۳ اهل کره جنوبی
• پیشه فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، و تهیه‌کننده
• کوشش وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول کوشش بوده‌
• دلیل شهرت سه‌گانهٔ انتقام

سینمای کره جنوبی

سینمای کره جنوبی سال‌هاست وعده کرده تا تعریف شفافی از رویدادها صد سال اخیر و مخصوصا آنچه در نیمه دوم قرن بیستم بر سر مردم کره‌ جنوبی و شمالی آمده بدهد. در این شماره همان طور که خواهید دید تاریخ به‌ زعم هنرمندان معتبرتر از روایت رسانه‌ها و تاریخ‌نگاران جیره‌حقیر قدرت است.

پارک چان‌ووک ظاهراً چهره‌ای هالیوودی از خود علامت داده است اما با مهارتی که در استفاده از فرم و روایت دارد و به دلیل تسلطش بر شکل‌دهی قاب‌های بی‌نقص و پشتوانه تحصیلی و تجربی‌اش، شایستگی نمایندگی سینمای کره جنوبی را دارد.

سینمایی که او خود از چهره‌های برجسته موج جدید دوم اون به شمار می‌آید به خوبی معرف آثار فیلمسازانی چون کیم کی‌‌دوک و لی چانگ‌دونگ نیز هست که در همین قسمت به خیزش‌های اول و دوم سینمای کره‌جنوبی و چهره‌های برجسته اون نشانه شده است.

انجماد در سه گانه انتقام

 

فیلم «استوکر» ساخته پارک چان ووک یک فیلم انگلیسی- آمریکایی است که با وجود بازیگران معروف هالیوود ساخته شده و در ژانر رازآلود و اندکی وحشت زا در دید اول فیلم خوبی به نظر می‌رسد، مخصوصا که کارگردان دیوانه‌ای همانند پارک چان ووک برای چنین ژانر پرالتهابی ایده‌های بکری می‌تواند داشته باشد.

اما فیلم فراوان ساده و نزد پاافتاده است و هیچ گونه لذتی از تماشای اون بر جای نمی‌ماند. به طور کوتاه مشکل عظیم فیلم از فیلمنامه اون سرچشمه می‌گیرد. فیلمنامه‌ای پر از اشکال، پر از حفره‌های روایی و مملو از ایرادهای غیرمنطقی که هیچ مخاطبی را قانع نمی‌کند.

اگر به کارنامه پارک چان ووک نگاهی مجدد بیندازیم، خواهیم دید او از سال 2002 با ساخت فیلم «هم دردی با آقای انتقام» پا به عرصه هنرمندان خلاق می‌گذارد. در این فیلم شاهد یک سمفونی درباره مقوله انتقام هستیم.

اون هم با زبان سینمای کره و با راه‌های بدیعی در فیلمسازی که بعدا به سبک پارک چان ووک تبدیل می‌شوند. سبک ویژه او و تاکید بر زبان سینمای کره، یا به عبارتی دیگر، سینمایی که به خوبی موقعیت جغرافیایی و خاستگاه و فرهنگ خود را می‌شناسد، درواقع شاخصه‌های «هم دردی با آقای انتقام» را می‌شناسد، شاخصه‌های «هم دردی با آقای انتقام» هستند که به خوبی و با توانی دوچندان، یک سال سپس در فیلم بعدی او یعنی «رفیق کهنه یا پیر پسر» (Oldboy) متبلور می‌شوند و یک شاهکار به یادماندنی را خلق می‌کنند.

فضاسازی

پارک در ساخت و نمایش فیلم‌های خشن شهرت دارد. کارگردانی که هم‌تاریخ با نمایش خشونت، خون و انتقام می‌تواند ترکیبی از طنز سیاه، غم و اندوهی فراوان را به عکس بکشد. درنهایت در پوسته‌های زیرین و پنهان تمام این‌ها یک انسانیت عمیق نهفته است، یک دنیا حس سرکوب‌شده، درد و خوف.

چان ‌ووک کارگردانی است که همانند شعبده‌بازی استاد با ذهن و جاری مخاطب بازی می‌کند. کارگردانی که جنون و نبوغش هر شیفته سینمایی را مجذوب می‌کند. معما طرح می‌کند، بیننده را به دنبال خود می‌کشد و در نهایت در بحر فکر او را جا می‌گذارد. این فیلمساز فیلم هیجانی – جاری‌شناختی «استوکر» (Stoker) را با الهام از «سایه شک» (Shadow of a Doubt) هیچکاک ساخته است.

شخصیت‌های پارک چان ووک

 

مهم‌ترین شخصیت‌های سینمای او، آدم‌هایی تنها و منزوی هستند که زمانی که مورد سوءاستفاده دیگران قرار می‌گیرند، نه فقط در مقابل این سوءاستفاده می‌ایستند، که گاه – اگر خوش‌شانس باشند – می‌توانند معنای زندگی را پیدا و گناهان و خطاهای قبل خود را پاک کنند.

فیلم‌های وی پر از شخصیت‌های کلیدی و پیچ‌های داستانی است که به طرزی حیرت‌انگیز هیچ کدام زائد به نظر نمی‌رسند. هر کدام از پیچ‌های داستانی، دارند بخشی از درونیات شخصیت‌ها را مورد تأکید قرار می‌دهند و هیچ کدام صرفاً عنصری برای غافلگیری ثانیه‌ای تماشاگر نیستند.

بهترین فیلم‌های پارک چان ووک

همانطور که گفته شد، پارک چان ووک نزد از این علامت داده که استاد فیلم‌هایی در مورد آدم‌هایی است که در مقابل شرایط مکان، به شکل ساخت غالباً خونباری عصیان می‌کنند. رد پای این درونمایه را می‌توان از سه‌گانه معروف «انتقام» تا «استوکر» – فیلم قبلی پارک چان ووک با بازی میا واسیکووسکا و نیکول کیدمن – مشاهده کرد. در ادامه شما را با بهترین فیلم های پارک چان ووک دوست خواهیم کرد.

بانوی انتقام (Lady Vengeance)

• ژانر: جنایی، درام، نگرانی‌آور
• سال انتشار: ۲۰۰۵
• امتیاز راتن تومیتوز: ٪۷۶
• امتیاز ‌آی‌ام‌دی‌بی: ۷.۵ (۷۸۱۳۲)

سه‌گانه انتقام پارک چان ووک از سال ۲۰۰۲ شروع شد، با فیلم «همدردی با آقای انتقام» (Sympathy for Mr. Vengeance). بعدا «اولد بوی» (Old Boy) را ساخت و درنهایت به «بانوی انتقام» (Lady Vengeance) رسید.

فیلم درباره زنی است که به‌اشتباه مجرم شناخته می‌شود؛ به جرم ربودن و کشتن یک کودک. او سپس از پس از ۱۳ سال زندانی بودن تنها یک هدف دارد؛ انتقام. انتقام از مردی که او را مسئول سختی‌های زندگی‌اش می‌داند. فیلمی که در عین خشونت، تلخی و طنز سیاهی که دارد دارای پایانی شاعرانه با مفهومی عمیق است.

لی یونگ آئه یا همان یانگوم معروف‌ بین ما ایرانیان، نقش اول «بانوی انتقام» (Lady Vengeance) را بازی می‌کند.

اولد بوی (Old Boy)

• ژانر: اکشن، درام، رازآلود
• سال انتشار: ۲۰۰۳
• امتیاز راتن تومیتوز: ٪۸۱
• امتیاز ‌آی‌ام‌دی‌بی: ۸.۴ (۵۶۳۶۵۵)

پارک چان ووک را با این درام می‌شناسیم، فیلم محبوب مخاطبان. فیلمی با اتمسفری رازآلود، خوف‌آور و شروعی کوبنده. مردی ۱۵ سال زندانی می‌شود بدون آنکه بفهمد برای چی و به چه دلیل. بعدازاین وقت آزاد می‌شود و ۵ روز زمان دارد تا بفهمد چه کسی و برای چی او را زندانی کرده است.

«اولد بوی» (Old Boy) نمایشی از انتقام و دشمنی است؛ خشمی کهنه که به فروپاشی انسان می‌انجامد و پایانی دارد که آدمی را به فکر وامی‌دارد. فیلمی که بر پایه یک مانگای ژاپنی به همین نام اثری از گارون تسوچیا ساخته شده است. این درام موجب تمجید اسپایک لی شد و او اون را در سال ۲۰۱۳ بازسازی کرد. منظور می‌کنیم ابتدا نسخه پارک چان ووک را ببیند و اگر وقت داشتید سری به نسخه اسپایک لی نیز بزنید.

چان ووک درباره خشونت و محتوای فیلم‌هایش می‌گوید که من فراوان بادقت با رفتارهای خشونت‌آمیز برخورد می‌کنم و می‌خواهم ایمن شوم که مخاطبان متوجه می‌شوند که این اعمال تا چه حد پر از درد هستند و پشت سرشان درد وجود دارد. شاید به همین است که این کارگردان دست به فیلم‌برداری متفاوت در برخی منظره‌‌ها می‌زند؛ مثلا منظره‌ زدوخورد درون این فیلم با اون فیلم‌برداری لانگ شات و از نمای بیرونی را به یاد بیاورید.

عصر ما خشونتش زیادتر و عریان‌تر است، در این دوره خشونت‌های فراوان ما را از انسانیت دور کرده است، فیلم‌های چان ووک اخلاق و انسانیت را مجدد به‌شکل ما می‌کوبد. خودش می‌گوید در فیلم‌هایم روی درد و خوف انسان تمرکز می‌کنم. خشونت و درد غیرقابل‌صبر منظره‌ خوردن اختاپوس زنده در فیلم «اولد بوی» (Old Boy) از این دست تصاویر چان ووکی است. نظر شما چیست؟

منطقه‌ امنیتی مشترک (Joint Security Area)

• ژانر: اکشن، درام، نگرانی‌آور
• سال انتشار: ۲۰۰۰
• امتیاز راتن تومیتوز: ٪۸۸
• امتیاز ‌آی‌ام‌دی‌بی: ۷.۸ (۲۹۷۳۶)

رسیدیم به یکی از فیلم‌های محبوب‌های آقای تارانتینو. اولین فیلم از پارک چان ووک که گواه این گزاره بود: «کارگردانی جدی متولد شده است.» یکی از اون فیلم‌هایی که علامت داد عصر جدید سینمای کره شروع شده است. «منطقه‌ امنیتی مشترک» (Joint Security Area) با موضوعاتی همانند سیاست، دوستی و انسانیت گره‌خورده است.

فیلم درباره چهار سربازی است که از مرزهای کره شمالی و جنوبی محافظت می‌کنند. در یک تیراندازی دو سرباز کره شمالی کشته می‌شوند. یک تیم بی‌سو برای بررسی اینکه دقیقا چه اتفاقی افتاده است به آنجا اعزام می‌شوند، اما قضیه پیچیده‌تر می‌شود. این درام با الهام از کتابی دلیل‌ سانگ یون پارک ساخته شده است.

چان ووک از فلاش‌بک استفاده می‌کند تا به‌آرامی دقیقا آنچه اتفاق افتاده را آشکار کند و در تمام طول فیلم تنش را نگه داری می‌کند. سانگ کانگ‌هو در نقش اوه کیونگ پیل و لی بیونگ هون در نقش لی سو‌هیوک هر دو در فیلم باشکوه هستند، تا آنجا که تماشاگر نمی‌تواند و نمی‌داند سو کدام یک را بگیرد. بازی این دو در کنار کارگردانی و فیلم‌برداری عظیم‌ترین اندوخته‌های این درام هستند.

کوئنتین تارانتینو «منطقه‌ امنیتی مشترک» (Joint Security Area) را یکی از ۲۰ فیلم برتر ساخته شده از سال ۱۹۹۲ می‌داند. تارانتینو در مورد چان ووک گفته است او می‌داند چطور یک فیلم خوب بسازد، صحیح همانند میکل آنژ که می‌فهمید چگونه با یک سقف برخورد کند.

من یک سایبورگ هستم، ولی مشکلی نیست (I’m a Cyborg, But That’s OK)

• ژانر: کمدی، درام، رمانتیک
• سال انتشار: ۲۰۰۶
• امتیاز راتن تومیتوز: ٪۹۲
• امتیاز ‌آی‌ام‌دی‌بی: ۷ (۲۴۱۸۶)

فیلم با نمایش دو انسان غیرمتعارف، عشق بین اون‌ها را علامت می‌دهد. دختری که فکر می‌کند یک سایبورگ است. او فکر می‌کند با لیسیدن باتری‌ها می‌تواند تغذیه خودش را به دست آورد برای چی که غذای واقعی مدارهای او را خراب می‌کند؛ بنابراین به بیمارستان روانی مراجعه می‌کند. آنجا بیمارهای متفاوتی را می‌بیند و عاشق مردی می‌شود که فکر می‌کند می‌تواند روح مردم را بدزد.

معصومیت و شیرین بودن شخصیت‌های فیلم، طنز صریح و بی‌پرده اون و دید و برداشت متفاوت پارک چان ووک به داستان عشق و فیلم رمانتیک، «من یک سایبورگ هستم، ولی مشکلی نیست» (I’m a Cyborg, But That’s OK) را به اثری دیدنی تبدیل کرده است. چان ووک با این فیلم سبک متفاوتش را در نمایش ژانر عاشقانه به چهره کشیده است.

اگر می‌خواهید فیلمی از پارک چان ووک را ببینید می‌توانید با این شروع کنید برای چی که تاریخ کمی به‌اندازه ۱ ساعت و ۵۰ دقیقه دارد و منتقدان نیز بخت خوبی به اون علامت داده‌اند.

خدمتکار (The Handmaiden)

• ژانر: درام، رمانتیک، نگرانی‌آور
• سال انتشار: ۲۰۱۶
• امتیاز راتن تومیتوز: ٪۹۶
• امتیاز ‌آی‌ام‌دی‌بی: ۸.۱ (۱۳۹۶۵۴)

«خدمتکار» (The Handmaiden) نمایش توانایی پارک چان ووک در علامت‌دادن سنت‌ زیبایی‌شناسی آسیایی است. فیلم درباره دختری کره‌ای است که به‌عنوان خدمتکاری، استخدام یک زن ثروتمند ژاپنی می‌شود، دختری که قصدی پنهانی دارد؛ کلاهبرداری و دزدی از این زن. زیادتر از این جایز نیست از این درام حرفی بزنیم، اجازه بدهید فیلم با شما سخن بزند. درامی که در سه قسمت روایت می‌شود. فیلمی اروتیک دنبال با رگه‌هایی از کمدی سیاه و ترکیبی از تعلیق و علامت‌گذاری.

این درام اقتباسی است از یک رمان جنایی ویکتوریایی به نام انگشتر دلیل‌ سارا واترز، با این تفاوت که رمان در بریتانیا چهره می‌دهد اما اتفاقات درون فیلم به تاریخ استعمار ژاپن بر کره تغییریافته است. پارک چان ووک در این فیلم توجه و تمرکز خود را روی رابطه جنسی معطوف کرده است.

«خدمتکار» (The Handmaiden) تریلرش هم دیدنی است؛ ترکیبی از منظره‌‌های فیلم و موسیقی بدون هیچ دیالوگی. تیزری که همچون چکشی شادی دیدن فیلم را در ذهن مخاطب می‌کوبد. اما اگر تابه‌حال فیلمی از چان‌ووک را ندیده‌اید با این درام شروع نکنید چون نزدیک به سه ساعت تاریخ می‌برد!

تصمیم ترک کردن (Decision to Leave 2022)

• ژانر: درام، رمانتیک، جنایی
• سال انتشار: 2022

فیلم Decision to Leave درباره‌ی یک پلیس وظیفه شناس به نام هائه-جون است که همیشه عطش زیادی برای حل پرونده‌های جدید دارد. او کم سن‌ترین افسری است که تا به حال در شهر بوسان به نام بازرس انتخاب شده.

زمانی جسد مردی در نزدیکی یک کوه پیدا می‌شود، پلیس بوسان وظیفه‌ی حل پرونده را به هائه-جون می‌سپارد. او سپس با سئو رائه، همسر اون مرد، ملاقات می‌کند و درون یک رابطه‌ی شگفت آور می‌شود. مشکل این‌جاست که هائه-جون قبلا ازدواج کرده و سئو رائه هم مظنون به کشتن همسرش است.

تصمیم به ترک، به مهربانی ترکیب کارگردانی نازک پارک چان ووک و فیلمبرداری جذاب کیم جی یونگ، شاید ویژه‌ترین فیلم اروتیک پارک باشد. تمام افسوس‌ها، دید‌ها و ژست‌ها… حتی سادگی منظره‌‌ای از ماساژ دادن لوسیون روی دست سئو رائه توسط هاه‌جون حس می‌شود. آنچه در ناخودآگاه قهرمان قصـه می‌گذرد به هر حال مهمتر از واقعیت است.

پارک چان ووک در این فیلم هم سبک و سیاق منحصر به فرد خود را در فیلمبرداری فیلمش رها نمی‌کند. این نکته شامل تدوین او می‌شود که مکرراً و به‌طور ناگهانی از منظره‌‌ای به منظره‌‌ی دیگر می‌پرد.

قهرمان قصـه Hae-jun باید به طور مرتب قطره چشمی تزریق کند. هیچ وقت گفته نمی‌شود که برای چی، اما به خوبی این حس در شما شکل می‌گیرد که دید او در مواقع عاشقی تاریک شده است. شاید این گرفتاری او را از خودبیگانه ترین شخصیت فیلم های پارک یا به تنهاترینشان تبدیل کرده است. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد که زنان دقیقاً می‌دانند این تیرگی برای چیست و چطور از اون به نفع خود استفاده کنند.

5 فیلم شور‌انگیز به توصیه‌ی پارک چان ووک

پارک چان- ووک را می‌توان از راه نمایش اغراق شده و بی پرده‌ی خشونت در آثارش هم شناسایی کرد. او فیلم‌سازی است که هیچ ابایی در نمایش خونریزی ندارد و اتفاقا این عامل را همانند همتایان آمریکایی‌اش در اون سوی اقیانوس یواش به راه‌ای غیررئالیستی و استیلیزه انجام می‌دهد.

از این منظر می‌توان شباهت‌ها و قرابت‌هایی میان او و کارگردانی همانند کوئنتین تارانتیونو دید. هر دو از نمایش خون بر پرده‌ی سینما وسیله‌ای می‌سازند تا به زیبایی شناسی مد نظر خود برسند.

سرگیجه (Vertigo)

• کارگردان: آلفرد هیچکاک
• بازیگران: جیمز استیوارت، کیم نوواک
• محصول: ۱۹۵۸، آمریکا
• امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۸.۳ از ۱۰
• امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۹۴٪

فیلم «سرگیجه» نمادی از تمام افسوس آدمی و غمخواری برای چیزهای از دست رفته است. هر انسانی در هر گوشه‌ی دنیا می‌تواند بنشیند و اون را ببیند و چند صباحی با شخصیت اصلی فیلم همذات پنداری کند و برای شکست‌هایش اشک بریزد.

اسکاتی، شخصیت اصلی این فیلم به تمامی نماینده‌ی همه‌ی ما آدمیان ساده است؛ انسان‌هایی با تمام ضعف و قدرت‌های بشری. همین داستان از او قربانی می‌سازد، برای چی که بازیچه‌ی دست دیگران قرار گرفته است و این او را هر چه زیادتر به ما انسان‌های زمینی تبدیل می‌کند.

خدمتکار (The Housemaid)

• کارگردان: کیم کی یونگ
• بازیگران: کیم کی جیونگ، لی یون شیم
• محصول: ۱۹۶۰، کره جنوبی
• امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۷.۳ از ۱۰
• امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۱۰۰٪

اون چه که در فیلم «خدمتکار» خود را به چهره می‌کشد، توانایی فیلم‌ساز در تعریف کردن قصـه است. در ابتدا به نظر می‌رسد که با اثری درام یا عاشقانه سو هستیم. کم کم حال و هوای یک فیلم ملودرام ظاهر می‌شود اما از جایی به سپس به نظر می‌رسد که در حال تماشای اثری ترسناک هستیم. این داستان شاید در اون تاریخ در سینمای آمریکا و اروپا هم مرسوم نبود اما سینمای کره از همان تاریخ توانایی بسیاری از در هم آمیزی ژانرها و تغییرات مداوم لحن آثار داشت.

بهشت و دوزخ (High and low)

• کارگردان: آکیرا کوروساوا
• بازیگران: توشیرو میفونه، تاتسویا ناکادای
• محصول: ۱۹۶۳، ژاپن
• امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۸.۴ از ۱۰
• امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۹۵٪

یک تریلر نیهیلیستی که در آخر مخاطب را رها نمی‌کند و تأثیرات اتفاقات قصـه و وحشت آنچه که بر پرده دیده، تا وقت‌ها با او می‌ماند. فیلم «بهشت و دوزخ» دقیقا در ادامه‌ی راه فیلم‌هایی همانند «بدها خوب می‌خوابند» (the bad sleep well) یا «سگ ولگرد» (stray dog) در کارنامه‌ی کاری آکیرا کوروساوا قرار می‌گیرد و در باب تعفن ریشه دوانده در جامعه‌ای است که تا خرخره زیر فساد کمر خم کرده و ارکان تشکیل دهنده‌ی اون چندان توانایی مبارزه با اون را ندارند.

شباهت کامل (Dead ringers)

• کارگردان: دیوید کراننبرگ
• بازیگران: جرمی آیرونز، ژنه‌ویو بوژو
• محصول: ۱۹۸۸، کانادا و آمریکا
• امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۷.۲ از ۱۰
• امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۸۳٪

در این فیلم هم بسیاری از المان‌های مورد علاقه‌ی سینمای دیوید کراننبرگ وجود دارد. آدم‌های شگفت آور و نا آشنا، اعتیاد، تصاویر گروتسک، آدم‌های واداده و جاری‌پریش، جنایت‌های غیرقابل توضیح و البته موقعیت‌های شگفت آور و نا آشنا و کاملا دیوانه‌وار که فقط در سینمای کارگردانی همانند دیوید کراننبرگ وجود دارد.

خاطرات کشتن (Memories of murder)

• کارگردان: بونگ جون هو
• بازیگران: کیم سانگ کیونگ، کانگ هو سانگ
• محصول: ۲۰۰۳، کره جنوبی
• امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۸.۱ از ۱۰
• امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۹۵٪

«خاطرات کشتن» علاوه بر جدال و تلاش یک گروه پلیس برای حل پرونده‌ی یک سری کشتن در شهری کوچک، در پس زمینه روایتگر زندگی مردم عادی در تاریخ همزمان سرزمین کره‌ جنوبی و آنچه که بر اون‌‌ها قبل هم هست.

کشتن‌ها در یک دوران سیاه شروع می‌شود و در دوران شکوفایی دیگر نشانی از اون‌ها باقی نمی‌ماند و فقط کسانی اون اتفاق را برای دارند که مستقیما با پرونده درگیر بوده‌اند. گویی این پادشاهی جنایات تلنگری است تا جامعه‌ی درمانده‌ی کره جنوبی از خواب بی توجهی بیدار شود.

همین چند خط مخاطب را متوجه شباهت درونمایه‌ی این فیلم با آثار پارک چان- ووک می‌کند. هر دو فیلم‌ساز از نسل جدید‌ی فیلم سازان کره‌ای هستند و هر دو هم تقریبا با هم جهانی شدند. هر دو بلافاصله پس از موفقیت، پا به سینمای بین المللی گذاشتند و هر دو دلمشغولی‌هایی مانند به هم دارند. البته روش آنها در کارگردانی سراسر متفاوت است اما نمی‌توان نزدیکی این دو دیدگاه را انکار کرد؛ برای چی که قصـه فیلم‌های پارک چان- ووک هم اشاراتی مستقیم یا غیرمستقیم به تاریخ همزمان کره دارد.

زیادتر بخوانید:

از همراهی شما تا انتهای نوشتار سینمای پارک چان ووک سپاس‌گزار هستیم. حتما ما را با نظرات خود در رابطه با این نوشتار، آگاه کنید. شما می‌توانید به نام نویسنده مهمان در سایت جونی عضو شوید و علاوه بر اشتراک نظرات خود در رابطه با مقاله‌ها، نقد فیلم ، نقد سریال ، اخبار سینما و مطالب خودتان را نیز انتشار دهید. برای مطالعه فراخوان مرتبط با اون بر روی لینک نویسنده مهمان کلیک نمایید. در ضمن شما همراهان گرامی می‌توانید به اینستاگرام جونی جهتِ شناختِ مهمترین فیلم های ژانرهای مختلف و کوتاه نقد و بررسی‌های فیلم‌های روز دنیا مراجعه کنید.