فیلمها

فیلم‌ها می‌سوزد و کسی کاری ز دستش بر نمی‌آید

[ad_1]

فیلم‌های سینمایی زیادی در پشت پرده اکران مانده و هیچ یک از مسئولین شورای صنفی نمایش پاسخگوی این وضعیت نیست.

به شرح وقت سحر به تعریف از خبرانلاین، به اسفند ۱۳۹۸ بازگردیم، روزگاری که ویروسی ناشناخته شیوع پیدا کرده بود و از رستوران و عبادتگاه و مدرسه گرفته تا دانشگاه‌ را به کام تعطیلی کشانده بود. از همان تاریخ و به وقت دوسال، سالن‌های سینما در بازه‌های زمانی متعدد تعطیل بودند و همین داستان سبب شد تا فیلم‌های زیادی موقعیت اکران را از دست بدهند. به علاوه مقاوم‌گیری‌های دولت جدید برای اکران فیلم‌ها، دلیل شده تا تعداد فیلم‌هایی که به موقعیت اکران دست پیدا نمی‌کنند، دائم افزایش پیدا کند.

از ابتدای مهر تا امروز(۲۶ مهر)، بیش از ۲۵ فیلمنامه برای تولید، درخواست پروانه ساخت داده‌اند. این آمار درحالی چشم‌گیر به حساب می‌آید که این تعداد برای خرداد، ۵ فیلمنامه، برای تیر ۵ فیلمنامه، برای مرداد۱۰ فیلمنامه و برای شهریور ۱۵ فیلمنامه بوده است.

با توجه به این آمار، به احتمال فراوان، تعداد درخواست‌ها به شورای پروانه ساخت تا آخر مهر، به ۲برابر میزان مراجعه در شهریور خواهد رسید.

نکته اتفاق این است که فیلم‌های متعدد سینمایی ساخته می‌شوند و روی پرده نمی‌روند و همین داستان دلیل می‌شود چیزی حدود ۳۰۰ فیلم سینمایی، پشت پرده اکران بماند و یک فیلم‌سوزی در تاریخ سینمای ایران چهره دهد، محمدرضا لطفی، کارگردان و منتقد سینما در یک مصاحبه‌ به خبرآنلاین گفته بود: «ما درباره ویرانه‌ای به نام سینما صحبت می‌کنیم و شاهد عظیم‌ترین فیلم‌سوزی تاریخ در سینمای ایران هستیم.»

اتفاق این است که پس از این همه رکود در اکرانِ فیلم‌های سینمایی، برای چی هنوز هم چیزی حدود ۱۰۰ فیلم در سال تولید می‌شود؟ البته نمی‌توان از فیلمساز خواست که فیلم نسازد، اما دست‌کم برای چی تعداد اون کاهش پیدا نمی‌کند؟ شادمهر راستین در پاسخ به این سوال گفت: «نزدیک به بیست سال است، سود اصلی سینما در تولید است، نه در پخش، در واقع محصولی تولید می‌شود که با ساختن اون سود به دست می‌آید و مهم نیست مخاطبی داشته باشد یا نه.»

سالن‌های سینما افزایش یابد

الآن که عظیم‌ترین فیلم‌سوزی تاریخ سینما در حال چهره دادن است، سینماها بخاطر شرایط اجتماعی وابسته رکود شده و فیلمساز هم می‌خواهد کارش را ادامه دهد، چند منظور روی میز قرار می‌گیرد. یکی از پیشنهادها افزایش تعداد سالن‌های سینما است. سید امیر سیدزاده، تهیه کننده سینما، درباره این داستان می‌گوید: «افزایش سالن‌های سینما، توجه مخصوص به عوامل، سازندگان و متولیان فرهنگی، می‌تواند چشم‌انداز مفیدی برای سینما به هدیه بیاورد.»

این تهیه‌کننده درباره یکی از گفت و گو‌های اصلی درباره اکران فیلم‌ها هم گفت: «یکی از مسائل مهم دیگر که باید به اون توجه شود این است که شورای صنفی نمایش به بسیاری از فیلم‌ها زمان اکران نمی‌دهد و یا سالن کافی در اختیار اون‌ها قرار نمی‌دهد. دلیلش هم این است که فیلم بازیگر چهره ندارد، پس نمی‌تواند فروش خوبی داشته باشد. من خودم سه فیلم با همین شرایط دارم. اما این‌گونه نمی‌توان شرایط را نزد برد. باید زمان عادلانه برای اکران در اختیار همه فیلم‌ها قرار بگیرد، برای این‌که سینمادار هم جراحت نکند؛ یک کف فروش مشخص در یک بازه زمانی مشخص برای اون در نظر بگیرند.»

ایزد مهرآفرین، از دیگر منتقدان سینما نیز معتقد است انتخاب هر فیلم برای اکران به سینماداران واگذار شود، او در این‌باره گفت: «قدرت اکران را به دست سینمادارها بدهیم و بگذاریم اون‌ها مشخص کنند چه اثری روی پرده سینمای‌شان برود. عزمی عمومی در جامعه سینمایی، به اراده وزیر فرهنگ‌ و ارشاد اسلامی و رئیس سازمان سینمایی شکل بگیرد تا تلویزیون و شهرداری در زمینه تبلیغات با سینماگران همراهی کنند و در وهله نخست مردم متوجه شوند که سینماها دوباره است. کیفیت فیلم‌ها بالا برود و دوباره بودن سینما را به هر طریقی به همه مردم اعلام کنیم.»

برای چی اکران آنلاین نداشته باشیم؟

یکی دیگر از این پیشنهادها این است که شرایط اکران آنلاین برای فیلمسازها آماده شود، یکی دو مورد چنین اتفاقی چهره داد اما به واسطه عدم وجود قانون کپی رایت، این ایده چندان مورد استقبال قرار نگرفت.

محمدرضا صاحبی، کارگردان و مستندساز، درباره اکران آنلاین می‌گوید: «اکران آنلاین درمجموع، هم تهدید است و هم زمان. تهدید است چون مخاطب سینمارو که نزد از این به سینما می‌رفته است، تغییر رویکرد می‌دهد و در خانه به تماشای فیلم می‌نشیند. همچنین یک زمان برای فیلم‌هایی است که مخاطبان محدودتری دارند و اکران‌شان روی پرده سینما از نظر اقتصادی قابل توجیه نیست.»

حامد سلیمان‌زاده، منتقد و داور جشنواره‌های مختلف سینمایی درباره عدم وجود شرایط مناسب برای اکران آنلاین گفت: «یکی دیگر از مشکلات ما مخصوصا در مواجهه با اکران آنلاین این است که بستر امنی برای نگه داری آثار نداریم و این‌گونه سینمای ایران هیچ وقت نمی‌تواند در بستر غیر واقعی به عمر خود ادامه دهد. اگر کسی به سو اکران آنلاین برود، فقط یک نعش از اثرش باقی می‌ماند. مشکل هم آنجاست که هیچ‌گاه از قانون کپی رایت حمایت نشده و نخواهد شد.»

سلیمان‌زاده در ادامه با نشانه به اکران آنلاین در دیگر کشورها گفت: «البته در کرونا بسیاری از کشورها به سو اکران آنلاین رفتند اما به شکل محدود اون را دنبال کردند، چون سینماگران عظیم نسبت به این داستان انتقاد داشتند و معتقد بودند جای فیلم روی پرده سینماست همین انتقاد‌ها دلیل شد تا برخلاف تصور عده‌ای، در این دوران سینما آنلاین نشود و سالن‌های سینمایی همچنان به کوشش خودشان ادامه دهند.»

او ادامه داد: «من سه راهکار برای بهبود وضعیت سینما دارم. اول انجام تحقیق‌های کارآمد. دوم تنوع در اکران سپس از کرونا و سوم تعطیل نکردن جشنواره‌ها و برگزاری رویدادهای فرهنگی.»

مسئولینی که پاسخگو نیستند!

برای نگهداری به این وضع که تکلیف این همه پروانه نمایشی که صادر می‌شود چیست و برای چی نوبت اکران به همه فیلم‌ها نمی‌رسد، تلاش کردیم تا با مسئولان شورای صنفی نمایش صحبت کنیم. مسئولینی که یا پاسخ تلفن و پیام ما را ندادند، یا از پاسخ دادن به این سوال سرباز زدند و پاسخ‌گویی را به فرد دیگری واگذار کردند، اما با تمام این شرایط همچنان به دنبال پاسخی برای نگهداری به وضع موجود هستیم. وضعی که فیلم‌ها می‌سوزد، کسی کاری ز دستش بر نمی‌آید.

[ad_2]

سینمای پارک چان ووک ؛ از بیوگرافی و بهترین فیلم‌ها تا فضاسازی

[ad_1]

سینمای کره، رقیب درحال‌رشد هالیوود است. حالا پارک چان ووک، کارگردان کره‌‌ای، تارانتینوی شرق آسیا است؛ با نوشتار سینمای پارک چان ووک دنبال با جونی بمانید.

کارگردانی که با دیدن فیلم «سرگیجه» (Vertigo) آلفرد هیچکاک تصمیم گرفت تا فیلمساز شود.

میراث قدیمی سینمای کره زیادتر عارفانه است تا هالیوودی. ولی در طول سال‌های پس از جنگ دوم و مخصوصا در سال‌های دهه 1970، هنگامی که آمریکا بر اون بود تا با اهدای یک شگفتی اقتصادی سلطه خود را بر مناطق مهم دنیا نگه داری کند، استبداد تیمسار پارک چونگ‌هی آزادی فیلمسازان را به‌ شدت کم کرد و سینما، هنر و کوشش‌های اجتماعی در کره جنوبی در شرایط اسفباری قرار گرفتند.

سینمای پارک چان ووک

از بیوگرافی تا فضاسازی

فهرست عناوینی که در نوشتار سینما پارک چان ووک خواهید خواند به شرح زیر است:

پارک که یکی از برندگان هفتاد و پنجمین دوره جشنواره کن بود و با دریافت جایزه بهترین کارگردان برای فیلم «تصمیم به رفتن» با دست پر از جشنواره خارج آمد، به هوادرانش در سراسر دنیا علامت داد که تصمیم کوتاه آمدن ندارد و با شتاب بیشتری به تولید پروژه‌های بعدی‌اش می‌پردازد.

پیشرفت صنعت سینمای کره جنوبی و بالا رفتن کیفیت و سطح فنی فیلم‌های تولید شده در این سرزمین، به مخصوص از شروع هزاره جدید، بر مخاطبان دنبال کننده سینمای دنیا پوشیده نیست. چند سال است که دیگر انس کرده‌ایم هر از چند گاهی توسط فیلمسازان مستعد کره‌ای غافلگیر شویم و در آثار اون‌ها شاهد اتفاق‌های شور انگیزی باشیم که بیشتر از قلب پیوند فرهنگ فاخر شرق آسیا با ویژگی‌های دوران پست مدرن خارج آمده‌اند.

امسال نیز از سینمای کره جنوبی چند فیلم برنده در عرصه بین المللی به نمایش در آمد که شاید پر سر و صداترین اون‌ها فیلم جنایی عاشقانه‌ی تصمیم ترک کردن آقای پارک بود. فیلمی خوف‌آور و راز آمیز که همه را انگشت به دهان رها کرد در قلب جشنواره کن.

هر چند این فیلم با وجود فضاسازی مخوف و کارگردانی موثرش، برای فیلمنامه بلاتکلیف و نه چندان منسجمی که دارد، به نظر نمی‌رسد بتواند به اثری پایدار تبدیل شود.

بیوگرافی پارک چان ووک در یک دید

زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۶۳ اهل کره جنوبی
پیشه فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، و تهیه‌کننده
کوشش وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول کوشش بوده‌
دلیل شهرت سه‌گانهٔ انتقام

سینمای کره جنوبی

سینمای کره جنوبی سال‌هاست وعده کرده تا تعریف شفافی از رویدادها صد سال اخیر و مخصوصا آنچه در نیمه دوم قرن بیستم بر سر مردم کره‌ جنوبی و شمالی آمده بدهد. در این شماره همان طور که خواهید دید تاریخ به‌ زعم هنرمندان معتبرتر از روایت رسانه‌ها و تاریخ‌نگاران جیره‌حقیر قدرت است.

پارک چان‌ووک ظاهراً چهره‌ای هالیوودی از خود علامت داده است اما با مهارتی که در استفاده از فرم و روایت دارد و به دلیل تسلطش بر شکل‌دهی قاب‌های بی‌نقص و پشتوانه تحصیلی و تجربی‌اش، شایستگی نمایندگی سینمای کره جنوبی را دارد.

سینمایی که او خود از چهره‌های برجسته موج جدید دوم اون به شمار می‌آید به خوبی معرف آثار فیلمسازانی چون کیم کی‌‌دوک و لی چانگ‌دونگ نیز هست که در همین قسمت به خیزش‌های اول و دوم سینمای کره‌جنوبی و چهره‌های برجسته اون نشانه شده است.

انجماد در سه گانه انتقام

فیلم «استوکر» ساخته پارک چان ووک یک فیلم انگلیسی- آمریکایی است که با وجود بازیگران معروف هالیوود ساخته شده و در ژانر رازآلود و اندکی وحشت زا در دید اول فیلم خوبی به نظر می‌رسد، مخصوصا که کارگردان دیوانه‌ای همانند پارک چان ووک برای چنین ژانر پرالتهابی ایده‌های بکری می‌تواند داشته باشد.

اما فیلم فراوان ساده و نزد پاافتاده است و هیچ گونه لذتی از تماشای اون بر جای نمی‌ماند. به طور کوتاه مشکل عظیم فیلم از فیلمنامه اون سرچشمه می‌گیرد. فیلمنامه‌ای پر از اشکال، پر از حفره‌های روایی و مملو از ایرادهای غیرمنطقی که هیچ مخاطبی را قانع نمی‌کند.

اگر به کارنامه پارک چان ووک نگاهی مجدد بیندازیم، خواهیم دید او از سال 2002 با ساخت فیلم «هم دردی با آقای انتقام» پا به عرصه هنرمندان خلاق می‌گذارد. در این فیلم شاهد یک سمفونی درباره مقوله انتقام هستیم.

اون هم با زبان سینمای کره و با راه‌های بدیعی در فیلمسازی که بعدا به سبک پارک چان ووک تبدیل می‌شوند. سبک ویژه او و تاکید بر زبان سینمای کره، یا به عبارتی دیگر، سینمایی که به خوبی موقعیت جغرافیایی و خاستگاه و فرهنگ خود را می‌شناسد، درواقع شاخصه‌های «هم دردی با آقای انتقام» را می‌شناسد، شاخصه‌های «هم دردی با آقای انتقام» هستند که به خوبی و با توانی دوچندان، یک سال سپس در فیلم بعدی او یعنی «رفیق کهنه یا پیر پسر» (Oldboy) متبلور می‌شوند و یک شاهکار به یادماندنی را خلق می‌کنند.

فضاسازی

پارک در ساخت و نمایش فیلم‌های خشن شهرت دارد. کارگردانی که هم‌تاریخ با نمایش خشونت، خون و انتقام می‌تواند ترکیبی از طنز سیاه، غم و اندوهی فراوان را به عکس بکشد. درنهایت در پوسته‌های زیرین و پنهان تمام این‌ها یک انسانیت عمیق نهفته است، یک دنیا حس سرکوب‌شده، درد و خوف.

چان ‌ووک کارگردانی است که همانند شعبده‌بازی استاد با ذهن و جاری مخاطب بازی می‌کند. کارگردانی که جنون و نبوغش هر شیفته سینمایی را مجذوب می‌کند. معما طرح می‌کند، بیننده را به دنبال خود می‌کشد و در نهایت در بحر فکر او را جا می‌گذارد. این فیلمساز فیلم هیجانی – جاری‌شناختی «استوکر» (Stoker) را با الهام از «سایه شک» (Shadow of a Doubt) هیچکاک ساخته است.

شخصیت‌های پارک چان ووک

مهم‌ترین شخصیت‌های سینمای او، آدم‌هایی تنها و منزوی هستند که زمانی که مورد سوءاستفاده دیگران قرار می‌گیرند، نه فقط در مقابل این سوءاستفاده می‌ایستند، که گاه – اگر خوش‌شانس باشند – می‌توانند معنای زندگی را پیدا و گناهان و خطاهای قبل خود را پاک کنند.

فیلم‌های وی پر از شخصیت‌های کلیدی و پیچ‌های داستانی است که به طرزی حیرت‌انگیز هیچ کدام زائد به نظر نمی‌رسند. هر کدام از پیچ‌های داستانی، دارند بخشی از درونیات شخصیت‌ها را مورد تأکید قرار می‌دهند و هیچ کدام صرفاً عنصری برای غافلگیری ثانیه‌ای تماشاگر نیستند.

بهترین فیلم‌های پارک چان ووک

همانطور که گفته شد، پارک چان ووک نزد از این علامت داده که استاد فیلم‌هایی در مورد آدم‌هایی است که در مقابل شرایط مکان، به شکل ساخت غالباً خونباری عصیان می‌کنند. رد پای این درونمایه را می‌توان از سه‌گانه معروف «انتقام» تا «استوکر» – فیلم قبلی پارک چان ووک با بازی میا واسیکووسکا و نیکول کیدمن – مشاهده کرد. در ادامه شما را با بهترین فیلم های پارک چان ووک دوست خواهیم کرد.

بانوی انتقام (Lady Vengeance)

ژانر: جنایی، درام، نگرانی‌آور
سال انتشار: ۲۰۰۵
امتیاز راتن تومیتوز: ٪۷۶
امتیاز ‌آی‌ام‌دی‌بی: ۷.۵ (۷۸۱۳۲)

سه‌گانه انتقام پارک چان ووک از سال ۲۰۰۲ شروع شد، با فیلم «همدردی با آقای انتقام» (Sympathy for Mr. Vengeance). بعدا «اولد بوی» (Old Boy) را ساخت و درنهایت به «بانوی انتقام» (Lady Vengeance) رسید.

فیلم درباره زنی است که به‌اشتباه مجرم شناخته می‌شود؛ به جرم ربودن و کشتن یک کودک. او سپس از پس از ۱۳ سال زندانی بودن تنها یک هدف دارد؛ انتقام. انتقام از مردی که او را مسئول سختی‌های زندگی‌اش می‌داند. فیلمی که در عین خشونت، تلخی و طنز سیاهی که دارد دارای پایانی شاعرانه با مفهومی عمیق است.

لی یونگ آئه یا همان یانگوم معروف‌ بین ما ایرانیان، نقش اول «بانوی انتقام» (Lady Vengeance) را بازی می‌کند.

اولد بوی (Old Boy)

ژانر: اکشن، درام، رازآلود
سال انتشار: ۲۰۰۳
امتیاز راتن تومیتوز: ٪۸۱
امتیاز ‌آی‌ام‌دی‌بی: ۸.۴ (۵۶۳۶۵۵)

پارک چان ووک را با این درام می‌شناسیم، فیلم محبوب مخاطبان. فیلمی با اتمسفری رازآلود، خوف‌آور و شروعی کوبنده. مردی ۱۵ سال زندانی می‌شود بدون آنکه بفهمد برای چی و به چه دلیل. بعدازاین وقت آزاد می‌شود و ۵ روز زمان دارد تا بفهمد چه کسی و برای چی او را زندانی کرده است.

«اولد بوی» (Old Boy) نمایشی از انتقام و دشمنی است؛ خشمی کهنه که به فروپاشی انسان می‌انجامد و پایانی دارد که آدمی را به فکر وامی‌دارد. فیلمی که بر پایه یک مانگای ژاپنی به همین نام اثری از گارون تسوچیا ساخته شده است. این درام موجب تمجید اسپایک لی شد و او اون را در سال ۲۰۱۳ بازسازی کرد. منظور می‌کنیم ابتدا نسخه پارک چان ووک را ببیند و اگر وقت داشتید سری به نسخه اسپایک لی نیز بزنید.

چان ووک درباره خشونت و محتوای فیلم‌هایش می‌گوید که من فراوان بادقت با رفتارهای خشونت‌آمیز برخورد می‌کنم و می‌خواهم ایمن شوم که مخاطبان متوجه می‌شوند که این اعمال تا چه حد پر از درد هستند و پشت سرشان درد وجود دارد. شاید به همین است که این کارگردان دست به فیلم‌برداری متفاوت در برخی منظره‌‌ها می‌زند؛ مثلا منظره‌ زدوخورد درون این فیلم با اون فیلم‌برداری لانگ شات و از نمای بیرونی را به یاد بیاورید.

عصر ما خشونتش زیادتر و عریان‌تر است، در این دوره خشونت‌های فراوان ما را از انسانیت دور کرده است، فیلم‌های چان ووک اخلاق و انسانیت را مجدد به‌شکل ما می‌کوبد. خودش می‌گوید در فیلم‌هایم روی درد و خوف انسان تمرکز می‌کنم. خشونت و درد غیرقابل‌صبر منظره‌ خوردن اختاپوس زنده در فیلم «اولد بوی» (Old Boy) از این دست تصاویر چان ووکی است. نظر شما چیست؟

منطقه‌ امنیتی مشترک (Joint Security Area)

ژانر: اکشن، درام، نگرانی‌آور
سال انتشار: ۲۰۰۰
امتیاز راتن تومیتوز: ٪۸۸
امتیاز ‌آی‌ام‌دی‌بی: ۷.۸ (۲۹۷۳۶)

رسیدیم به یکی از فیلم‌های محبوب‌های آقای تارانتینو. اولین فیلم از پارک چان ووک که گواه این گزاره بود: «کارگردانی جدی متولد شده است.» یکی از اون فیلم‌هایی که علامت داد عصر جدید سینمای کره شروع شده است. «منطقه‌ امنیتی مشترک» (Joint Security Area) با موضوعاتی همانند سیاست، دوستی و انسانیت گره‌خورده است.

فیلم درباره چهار سربازی است که از مرزهای کره شمالی و جنوبی محافظت می‌کنند. در یک تیراندازی دو سرباز کره شمالی کشته می‌شوند. یک تیم بی‌سو برای بررسی اینکه دقیقا چه اتفاقی افتاده است به آنجا اعزام می‌شوند، اما قضیه پیچیده‌تر می‌شود. این درام با الهام از کتابی دلیل‌ سانگ یون پارک ساخته شده است.

چان ووک از فلاش‌بک استفاده می‌کند تا به‌آرامی دقیقا آنچه اتفاق افتاده را آشکار کند و در تمام طول فیلم تنش را نگه داری می‌کند. سانگ کانگ‌هو در نقش اوه کیونگ پیل و لی بیونگ هون در نقش لی سو‌هیوک هر دو در فیلم باشکوه هستند، تا آنجا که تماشاگر نمی‌تواند و نمی‌داند سو کدام یک را بگیرد. بازی این دو در کنار کارگردانی و فیلم‌برداری عظیم‌ترین اندوخته‌های این درام هستند.

کوئنتین تارانتینو «منطقه‌ امنیتی مشترک» (Joint Security Area) را یکی از ۲۰ فیلم برتر ساخته شده از سال ۱۹۹۲ می‌داند. تارانتینو در مورد چان ووک گفته است او می‌داند چطور یک فیلم خوب بسازد، صحیح همانند میکل آنژ که می‌فهمید چگونه با یک سقف برخورد کند.

من یک سایبورگ هستم، ولی مشکلی نیست (I’m a Cyborg, But That’s OK)

ژانر: کمدی، درام، رمانتیک
سال انتشار: ۲۰۰۶
امتیاز راتن تومیتوز: ٪۹۲
امتیاز ‌آی‌ام‌دی‌بی: ۷ (۲۴۱۸۶)

فیلم با نمایش دو انسان غیرمتعارف، عشق بین اون‌ها را علامت می‌دهد. دختری که فکر می‌کند یک سایبورگ است. او فکر می‌کند با لیسیدن باتری‌ها می‌تواند تغذیه خودش را به دست آورد برای چی که غذای واقعی مدارهای او را خراب می‌کند؛ بنابراین به بیمارستان روانی مراجعه می‌کند. آنجا بیمارهای متفاوتی را می‌بیند و عاشق مردی می‌شود که فکر می‌کند می‌تواند روح مردم را بدزد.

معصومیت و شیرین بودن شخصیت‌های فیلم، طنز صریح و بی‌پرده اون و دید و برداشت متفاوت پارک چان ووک به داستان عشق و فیلم رمانتیک، «من یک سایبورگ هستم، ولی مشکلی نیست» (I’m a Cyborg, But That’s OK) را به اثری دیدنی تبدیل کرده است. چان ووک با این فیلم سبک متفاوتش را در نمایش ژانر عاشقانه به چهره کشیده است.

اگر می‌خواهید فیلمی از پارک چان ووک را ببینید می‌توانید با این شروع کنید برای چی که تاریخ کمی به‌اندازه ۱ ساعت و ۵۰ دقیقه دارد و منتقدان نیز بخت خوبی به اون علامت داده‌اند.

خدمتکار (The Handmaiden)

ژانر: درام، رمانتیک، نگرانی‌آور
سال انتشار: ۲۰۱۶
امتیاز راتن تومیتوز: ٪۹۶
امتیاز ‌آی‌ام‌دی‌بی: ۸.۱ (۱۳۹۶۵۴)

«خدمتکار» (The Handmaiden) نمایش توانایی پارک چان ووک در علامت‌دادن سنت‌ زیبایی‌شناسی آسیایی است. فیلم درباره دختری کره‌ای است که به‌عنوان خدمتکاری، استخدام یک زن ثروتمند ژاپنی می‌شود، دختری که قصدی پنهانی دارد؛ کلاهبرداری و دزدی از این زن. زیادتر از این جایز نیست از این درام حرفی بزنیم، اجازه بدهید فیلم با شما سخن بزند. درامی که در سه قسمت روایت می‌شود. فیلمی اروتیک دنبال با رگه‌هایی از کمدی سیاه و ترکیبی از تعلیق و علامت‌گذاری.

این درام اقتباسی است از یک رمان جنایی ویکتوریایی به نام انگشتر دلیل‌ سارا واترز، با این تفاوت که رمان در بریتانیا چهره می‌دهد اما اتفاقات درون فیلم به تاریخ استعمار ژاپن بر کره تغییریافته است. پارک چان ووک در این فیلم توجه و تمرکز خود را روی رابطه جنسی معطوف کرده است.

«خدمتکار» (The Handmaiden) تریلرش هم دیدنی است؛ ترکیبی از منظره‌‌های فیلم و موسیقی بدون هیچ دیالوگی. تیزری که همچون چکشی شادی دیدن فیلم را در ذهن مخاطب می‌کوبد. اما اگر تابه‌حال فیلمی از چان‌ووک را ندیده‌اید با این درام شروع نکنید چون نزدیک به سه ساعت تاریخ می‌برد!

تصمیم ترک کردن (Decision to Leave 2022)

ژانر: درام، رمانتیک، جنایی
سال انتشار: 2022

فیلم Decision to Leave درباره‌ی یک پلیس وظیفه شناس به نام هائه-جون است که همیشه عطش زیادی برای حل پرونده‌های جدید دارد. او کم سن‌ترین افسری است که تا به حال در شهر بوسان به نام بازرس انتخاب شده.

زمانی جسد مردی در نزدیکی یک کوه پیدا می‌شود، پلیس بوسان وظیفه‌ی حل پرونده را به هائه-جون می‌سپارد. او سپس با سئو رائه، همسر اون مرد، ملاقات می‌کند و درون یک رابطه‌ی شگفت آور می‌شود. مشکل این‌جاست که هائه-جون قبلا ازدواج کرده و سئو رائه هم مظنون به کشتن همسرش است.

تصمیم به ترک، به مهربانی ترکیب کارگردانی نازک پارک چان ووک و فیلمبرداری جذاب کیم جی یونگ، شاید ویژه‌ترین فیلم اروتیک پارک باشد. تمام افسوس‌ها، دید‌ها و ژست‌ها… حتی سادگی منظره‌‌ای از ماساژ دادن لوسیون روی دست سئو رائه توسط هاه‌جون حس می‌شود. آنچه در ناخودآگاه قهرمان قصـه می‌گذرد به هر حال مهمتر از واقعیت است.

پارک چان ووک در این فیلم هم سبک و سیاق منحصر به فرد خود را در فیلمبرداری فیلمش رها نمی‌کند. این نکته شامل تدوین او می‌شود که مکرراً و به‌طور ناگهانی از منظره‌‌ای به منظره‌‌ی دیگر می‌پرد.

قهرمان قصـه Hae-jun باید به طور مرتب قطره چشمی تزریق کند. هیچ وقت گفته نمی‌شود که برای چی، اما به خوبی این حس در شما شکل می‌گیرد که دید او در مواقع عاشقی تاریک شده است. شاید این گرفتاری او را از خودبیگانه ترین شخصیت فیلم های پارک یا به تنهاترینشان تبدیل کرده است. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد که زنان دقیقاً می‌دانند این تیرگی برای چیست و چطور از اون به نفع خود استفاده کنند.

5 فیلم شور‌انگیز به توصیه‌ی پارک چان ووک

5 فیلم هیجان‌انگیز به توصیه‌ی پارک چان ووک — 5 فیلم شور‌انگیز به توصیه‌ی پارک چان ووک

پارک چان- ووک را می‌توان از راه نمایش اغراق شده و بی پرده‌ی خشونت در آثارش هم شناسایی کرد. او فیلم‌سازی است که هیچ ابایی در نمایش خونریزی ندارد و اتفاقا این عامل را همانند همتایان آمریکایی‌اش در اون سوی اقیانوس یواش به راه‌ای غیررئالیستی و استیلیزه انجام می‌دهد.

از این منظر می‌توان شباهت‌ها و قرابت‌هایی میان او و کارگردانی همانند کوئنتین تارانتیونو دید. هر دو از نمایش خون بر پرده‌ی سینما وسیله‌ای می‌سازند تا به زیبایی شناسی مد نظر خود برسند.

سرگیجه (Vertigo)

کارگردان: آلفرد هیچکاک
بازیگران: جیمز استیوارت، کیم نوواک
محصول: ۱۹۵۸، آمریکا
امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۸.۳ از ۱۰
امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۹۴٪

فیلم «سرگیجه» نمادی از تمام افسوس آدمی و غمخواری برای چیزهای از دست رفته است. هر انسانی در هر گوشه‌ی دنیا می‌تواند بنشیند و اون را ببیند و چند صباحی با شخصیت اصلی فیلم همذات پنداری کند و برای شکست‌هایش اشک بریزد.

اسکاتی، شخصیت اصلی این فیلم به تمامی نماینده‌ی همه‌ی ما آدمیان ساده است؛ انسان‌هایی با تمام ضعف و قدرت‌های بشری. همین داستان از او قربانی می‌سازد، برای چی که بازیچه‌ی دست دیگران قرار گرفته است و این او را هر چه زیادتر به ما انسان‌های زمینی تبدیل می‌کند.

خدمتکار (The Housemaid)

کارگردان: کیم کی یونگ
بازیگران: کیم کی جیونگ، لی یون شیم
محصول: ۱۹۶۰، کره جنوبی
امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۷.۳ از ۱۰
امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۱۰۰٪

اون چه که در فیلم «خدمتکار» خود را به چهره می‌کشد، توانایی فیلم‌ساز در تعریف کردن قصـه است. در ابتدا به نظر می‌رسد که با اثری درام یا عاشقانه سو هستیم. کم کم حال و هوای یک فیلم ملودرام ظاهر می‌شود اما از جایی به سپس به نظر می‌رسد که در حال تماشای اثری ترسناک هستیم. این داستان شاید در اون تاریخ در سینمای آمریکا و اروپا هم مرسوم نبود اما سینمای کره از همان تاریخ توانایی بسیاری از در هم آمیزی ژانرها و تغییرات مداوم لحن آثار داشت.

بهشت و دوزخ (High and low)

کارگردان: آکیرا کوروساوا
بازیگران: توشیرو میفونه، تاتسویا ناکادای
محصول: ۱۹۶۳، ژاپن
امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۸.۴ از ۱۰
امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۹۵٪

یک تریلر نیهیلیستی که در آخر مخاطب را رها نمی‌کند و تأثیرات اتفاقات قصـه و وحشت آنچه که بر پرده دیده، تا وقت‌ها با او می‌ماند. فیلم «بهشت و دوزخ» دقیقا در ادامه‌ی راه فیلم‌هایی همانند «بدها خوب می‌خوابند» (the bad sleep well) یا «سگ ولگرد» (stray dog) در کارنامه‌ی کاری آکیرا کوروساوا قرار می‌گیرد و در باب تعفن ریشه دوانده در جامعه‌ای است که تا خرخره زیر فساد کمر خم کرده و ارکان تشکیل دهنده‌ی اون چندان توانایی مبارزه با اون را ندارند.

شباهت کامل (Dead ringers)

سبک پارک چان ووک, فضاسازی پارک چان ووک — فیلم شناسی پارک چان ووک

کارگردان: دیوید کراننبرگ
بازیگران: جرمی آیرونز، ژنه‌ویو بوژو
محصول: ۱۹۸۸، کانادا و آمریکا
امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۷.۲ از ۱۰
امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۸۳٪

در این فیلم هم بسیاری از المان‌های مورد علاقه‌ی سینمای دیوید کراننبرگ وجود دارد. آدم‌های شگفت آور و نا آشنا، اعتیاد، تصاویر گروتسک، آدم‌های واداده و جاری‌پریش، جنایت‌های غیرقابل توضیح و البته موقعیت‌های شگفت آور و نا آشنا و کاملا دیوانه‌وار که فقط در سینمای کارگردانی همانند دیوید کراننبرگ وجود دارد.

خاطرات کشتن (Memories of murder)

بیوگرافی پارک چان ووک, فیلم شناسی پارک چان ووک, سبک پارک چان ووک, فضاسازی پارک چان ووک — بیوگرافی پارک چان ووک

کارگردان: بونگ جون هو
بازیگران: کیم سانگ کیونگ، کانگ هو سانگ
محصول: ۲۰۰۳، کره جنوبی
امتیاز سایت IMDb به فیلم: ۸.۱ از ۱۰
امتیاز فیلم در سایت راتن تومیتوز: ۹۵٪

«خاطرات کشتن» علاوه بر جدال و تلاش یک گروه پلیس برای حل پرونده‌ی یک سری کشتن در شهری کوچک، در پس زمینه روایتگر زندگی مردم عادی در تاریخ همزمان سرزمین کره‌ جنوبی و آنچه که بر اون‌‌ها قبل هم هست.

کشتن‌ها در یک دوران سیاه شروع می‌شود و در دوران شکوفایی دیگر نشانی از اون‌ها باقی نمی‌ماند و فقط کسانی اون اتفاق را برای دارند که مستقیما با پرونده درگیر بوده‌اند. گویی این پادشاهی جنایات تلنگری است تا جامعه‌ی درمانده‌ی کره جنوبی از خواب بی توجهی بیدار شود.

همین چند خط مخاطب را متوجه شباهت درونمایه‌ی این فیلم با آثار پارک چان- ووک می‌کند. هر دو فیلم‌ساز از نسل جدید‌ی فیلم سازان کره‌ای هستند و هر دو هم تقریبا با هم جهانی شدند. هر دو بلافاصله پس از موفقیت، پا به سینمای بین المللی گذاشتند و هر دو دلمشغولی‌هایی مانند به هم دارند. البته روش آنها در کارگردانی سراسر متفاوت است اما نمی‌توان نزدیکی این دو دیدگاه را انکار کرد؛ برای چی که قصـه فیلم‌های پارک چان- ووک هم اشاراتی مستقیم یا غیرمستقیم به تاریخ همزمان کره دارد.

زیادتر بخوانید:

از همراهی شما تا انتهای نوشتار سینمای پارک چان ووک سپاس‌گزار هستیم. حتما ما را با نظرات خود در رابطه با این نوشتار، آگاه کنید. شما می‌توانید به نام نویسنده مهمان در سایت جونی عضو شوید و علاوه بر اشتراک نظرات خود در رابطه با مقاله‌ها، نقد فیلم ، نقد سریال ، اخبار سینما و مطالب خودتان را نیز انتشار دهید. برای مطالعه فراخوان مرتبط با اون بر روی لینک نویسنده مهمان کلیک نمایید. در ضمن شما همراهان گرامی می‌توانید به اینستاگرام جونی جهتِ شناختِ مهمترین فیلم های ژانرهای مختلف و کوتاه نقد و بررسی‌های فیلم‌های روز دنیا مراجعه کنید.

[ad_2]

بهترین فیلم‌ها درباره حمله بیگانگان ؛ Alien vs. Predator

[ad_1]

فیلم‌های Alien و Predator طی سال‌های اخیر طرفداران خود را فراوان افزایش داده‌اند، اما بهترین فیلم‌ها درباره حمله بیگانگان کدامند؟

هم Alien و هم Predator آنچه را که طرفداران این گونه فیلم‌ها از ترکیب علمی تخیلی و ترسناک صبر دارند برآورده کرده‌اند، و در طول چهل سال قبل، هر یک از آنها بر دیگری اثری مخصوص داشته است. از بین فیلم‌های Alien و Predator تعدادی از بهترین‌های اون‌ها را برایتان لیست کرده‌ایم.

بهترین فیلم‌ها درباره حمله بیگانگان

Alien & Predator

در این قطعه فهرست عناوین بهترین فیلم‌ها درباره حمله بیگانگان را در یک دید می‌توانید مشاهده کنید:

Alien vs. Predator (2004) – 29
Alien vs. Predator: Requiem (2007) – 29
Predator (1987) – 46
Predator 2 (1990) – 46
The Predator (2018) – 48
Predators (2010) – 51
Alien 3 (1992) – 59
Alien: Resurrection (1997) – 63
Prometheus (2012) – 64
Alien: Covenant (2017) – 65
Prey (2022) – 71
Aliens (1986) – 84
Alien (1979) – 89

بهترین فیلم‌ها درباره هجوم بیگانگان — بهترین فیلم‌ها درباره حمله بیگانگان, بهترین فیلم‌ Alien & Predator

موفقیت بزر جدیدترین فیلم PREY، دلیل ساختن اطمینان به نفس برای تولید یک فیلم جدید دیگر از بیگانه شد. با این حال، نظر منتقدان همیشه با آنچه که طرفداران این گونه فیلم‌ها صبر دارند ممکن است دنبال و هماهنگ نباشد.

Alien vs. Predator (2004) – 29

بسیاری از طرفداران قصـه های علمی-تخیلی معمولاً در مورد همکاری این دو هیولای اصلی فیلم حس تعارض می‌کنند، اما منتقدان عمدتاً با شعار فیلم موافق هستند، « صرف نظر از اینکه کدام یک از آنها برنده می شود، این انسانیت است که بازنده است ».

اقتباس از کتاب‌های کمیک توسط فیلم‌های رزیدنت اویل، پل دبلیو.اس. اندرسون، مطمئناً مشغول کنندگی خود را دارد، هرچند که از دید منتقدین سینمایی مورد نقد شدید قرار بگیرند.

Alien vs. Predator: Requiem (2007) – 29

اگرچه نمرات کلی این فیلم‌ها یکسان است، اما دنباله پل دبلیو اس. اولین فیلم اندرسون به سبب تصمیمات متعجب کننده‌ای که در نورپردازی گرفت و دلیل شد اکثر منظره‌ های فیلم چنان تاریک شود که تقریباً غیرقابل درک هستند، نسبت به فیلم قبلی خود محبوبیت کمتری دارد.

انتقال لوکیشن از یک هرم کشف نشده مدفون در زیر یخ در نزدیکی قطب جنوب به شهر کلرادو نیز کمکی به این داستان نمی‌کند.

Predator (1987) – 46

بازی متحول کننده جان مک تیرنان در یک فیلم ترسناک علمی تخیلی و اکشن، همانطور که امتیاز اون علامت می دهد، آنقدر که بسیاری از طرفداران اون تصور می‌کردند مورد استقبال منتقدان قرار نگرفت.

با این وجود، فیلم اصلی Predator همچنان یک فیلم محبوب است، آرنولد شوارتزنگر و خدمه‌اش با یک هیولای بیگانه نامرئی روبرو می‌شوند که آنها را برای تفریح شکار می‌کند. ترکیبی از ژانر ترسناک، علمی تخیلی، اکشن که ممکن است در اون تاریخ مورد توجه اکثریت منتقدان نبوده باشد، اما محتوای مشغول کننده‌ای را ارائه کرده است که فیلمسازان تلاش کرده‌اند همیشه از اون استفاده کنند.

Predator 2 (1990) – 46

با جایگزینی جنگل آمریکای جنوبی با جنگل بتنی لس آنجلس برای شکارگاه جدید Predator، و نقش اول شوارتزنگرل، Predator 2 دنیای داستانی این مجموعه را تا حد زیادی گسترش می‌دهد.

علیرغم اینکه این فیلم هیچ وقت به اندازه فیلم اصلی مورد استقبال تماشاگران قرار نگرفت، اما فراتر از تصورر و قطعه قبلی دیده شد که علامت می‌دهد طرفداران این ژانر رو به گسترش هستند و امروزه نیز از فیلم‌های علمی تخیلی و تسناک استقبال خوبی می‌شود.

The Predator (2018) – 48

شین بلک، فیلمنامه نویس کهنه کار هالیوود، که به نام یکی از اعضای تیم اصلی سربازان در اولین فیلم Predator بازی کرد، برای نویسندگی و کارگردانی در این دنباله و ساخت یک بازسازی مدرن‌تر بازگشته است.
در حالی که کاملاً آشکار است که نسبت به قطعه‌های قبلی قصـه در برخی نقاط دچارر تغییر شده است، اما همچنان این فیلم به یک موفقیت باکس آفیسی برای این سری تبدیل شده است. شادی برای این سری بی‌آخر را در مورد فیلم بعدی، یعنی Prey نیز می‌توان دید.

Predators (2010) – 51

قسمت قابل توجهی از طرفداران و منتقدان موافق هستند که این دنباله برای بازگشت به قصـه قبلی مجموعه Predator، از نویسنده و تهیه کننده رابرت رودریگز، کمک گرفته است و در این راه نیزز برنده بوده است.

شخصیت‌های اصلی که این بار با شکارچیان بیگانه روباه‌رو می‌شوند، گروهی از قاتلان هستند که به معنای واقعی کلمه با هم در یک موقعیت قرار می‌گیرند و شرایط غیرعادی اون‌ها تجربه یک فیلم اکشن علمی-تخیلی رضایت‌قسمت را ساختن می‌کند.

Alien 3 (1992) – 59

سه گانه دیوید فینچر، Alien سرشناس هنوز هم از بهترین فیلم‌های Alien و Predator و این کارگردان است.

با برگرداندن همه چیز به اصول اولیه در یک سیاره‌ی مانند به زندان و افرادی که بدون هیچ سلاحی بار دیگر با یکی از هیولاهای نمادین سری Alien و Predator روبرو می‌شوند، جو به طور کلی تاریک و تارتر و آخر شوکه کننده‌تر شده است که دلیل شده این فیلم نیز برجسته شود، اما بدون شک بازی زیبای بازیگران نیز به این داستان کمک کرده است.

Alien: Resurrection (1997) – 63

پس از مرگ شخصیت اصلی در آخر Alien 3، او به نام یک کلون در چهارمین دنباله بیگانه، دوباره متولد می شود. همانطور که نمرات علامت می‌دهند، فاصله گرفتن آشکار لحن فیلم Resurrection از Alien 3 اندکی برای جلب توجه منتقدان نتیجه داد.

Prometheus (2012) – 64

در بین منتقدان و طرفداران این سری، همیشه گفت و گو و جدل هست، به مخصوص که نزد حقوق ریدلی اسکات برای فیلم اصلی بیگانه، خود چشم اندازی جسورانه را برای یک فیلم ترسناک نسبتاً منحصر به فرد در فضا پژوهشگر می‌کند.

پرومتئوس از بازیگران عالی و استفاده می‌برد، اما چیزی که نزد‌حقوق Alien را از دنیای خیالی فیلمهای Blade Runner جدا می‌کند، هیولای نمادینی است که خود را در قطعه یک ربات پیشخدمت با بازی مایکل فاسبندر، در نقش دیوید جا زده است.

Alien: Covenant (2017) – 65

اسکات با تمرکز زیادتر روی شخصیت دیوید در فیلم پرومتئوس به نام اساس جدید دنیای داستانی این سری فیلم، دوباره بازمی‌گردد تا این قطعه از بیگانه را کارگردانی کند.

در حالی که در ابتدا فیلم همانند یک کپی از فرضیه فیلم اصلی ظاهر می‌شود، اما در نیمه راه به چیزی مانند به قصـه فرانکشتاین در فضا تبدیل می‌گردد و جان جدید‌ای را به ساختار قدیمی الگوی فعلی می‌دهد. نمرات انتقادی و نتایج باکس آفیس علامت می دهد که علیرغم وجود انتقادات شدید نزد حقوق Alien در مجموع به سطح موفقیت بیشتری نسبت به دنباله های دهه 90 دست یافته است.

Prey (2022) – 71

جدیدترین دلیل‌ مجموعه Predator در بین منتقدان دارای رتبه بالایی بوده است، و تمجید پهناور‌ای را برای رویکرد ساده‌شده‌اش در اکشن و دیالوگ‌هایش و همچنین بازنمایی شخصیت‌های اصلی‌اش در نزد‌حقوق این سری به دست آورده است.
Prey اولین فیلم لایو اکشن از دو فرنچایز Predator یا Alien بود و باید دید که آیا موفقیت ظاهری Prey بر توزیع پروژه آینده Alien که برای Hulu تولید می‌شود نشان می گذارد یا خیر.

Aliens (1986) – 84

این یکی از معدود دنباله‌های یک فیلم ترسناک کلاسیک که واقعاً مطابق با فیلم قبلی خود است. بیگانگان جیمز کامرون، اکشن را به وحشت تبدیل می‌کند بدون اینکه چیزی از زیبایی بصری اون کم کند.

با بازگشت به جایی که همه چیز در فیلم اول اشتباه نزد رفت، الن ریپلی و تیمی از تفنگداران فضایی به جنگی همه جانبه با ارتشی از مخلوقات می‌روند تا منتقدان اون را نقطه عطفی انفجاری در فیلم های علمی-تخیلی و ترسناک تشخیص دهند.

Alien (1979) – 89

این فیلم که با گذشت بیش از 40 سال، طرفداران هنوز در حال کشف جزئیات پیچیده در طراحی و تولید جذاب و زیرمتن روانکاوانه اون هستند، یکی از بهترین فیلم‌های Alien است که هنوز هم تماشای اون مو را به بدن بیننده سیخ می‌کند.

زیادتر بخوانید:

از همراهی شما تا انتهای نوشتار بهترین فیلم‌ها درباره حمله بیگانگان سپاس‌گزار هستیم. حتما ما را با نظرات خود آگاه کنید. شما می‌توانید به نام نویسنده مهمان در سایت جونی عضو شوید و علاوه بر اشتراک نظرات خود در رابطه با مقاله‌ها، نقد فیلم ، نقد سریال ، اخبار سینما و مطالب خودتان را نیز انتشار دهید. برای مطالعه فراخوان مرتبط با اون بر روی لینک نویسنده مهمان کلیک نمایید. در ضمن شما همراهان گرامی می‌توانید به اینستاگرام جونی جهتِ شناختِ مهمترین فیلم های ژانرهای مختلف و کوتاه نقد و بررسی‌های فیلم‌های روز دنیا مراجعه کنید.

[ad_2]

شگفت آور‌ترین و متعجب‌کننده‌ترین فیلم‌ها از دید سایت فیگار

[ad_1]

شگفت آور‌ترین و متعجب‌کننده‌ترین فیلم‌ها از دید سایت فیگار را فهرست کرده‌ایم، از جمله فیلم‌هایی همانند Enemy و Tenet. با ما دنبال باشید.

فیلم‌ها و سریال‌ها راهی برای فرار از زندگی پرمشغله‌ امروزی هستند. برخی اعتقاد دارند که این بهترین کار برای استراحت دادن به مغز و خوشی بردن از زندگی است. اما گاهی، کارگردان در بیان منظورش آشکار عمل نمی‌کند، که دلیل می‌شود تماشاگران در طول فیلم با سردرگمی مدام سر خود را بخارانند.

شگفت آور‌ترین و متعجب‌کننده‌ترین فیلم‌ها از دید سایت فیگار

ببینید و سرگیجه بگیرید!

در این قطعه فهرست عناوین شگفت آور‌ترین و متعجب‌کننده‌ترین فیلم‌ها از دید سایت فیگار را در یک دید می‌توانید مشاهده کنید:

Cloud Atlas (2012)
Sucker Punch (2011)
Southland Tales (2006)
Enemy (2013)
Mother (2017)
The Box (2009)
Mulholland Drive (2001)
Tenet (2020)
The Tree Of Life (2011)
Tinker Tailor Soldier Spy (2011)

عجیب‌ترین و گیج‌کننده‌ترین فیلم‌ها از نگاه سایت فیگار — شگفت آور‌ترین و متعجب‌کننده‌ترین فیلم‌ها از دید سایت فیگار

یک فیلم متعجب‌کننده به این معنی است که حتی اگر تماشاگر به دقت به اون توجه کند، دوباره هم از فهم داستان ناتوان است. این سردرگمی حتی پس از دید کردن به توضیحات موجود در یوتیوب یا ویکی پدیا برای روشن شدن داستان، همچنان ادامه دارد. فیلم‌هایی همانند Inception یا Memento ممکن است متعجب‌کننده به نظر برسند، اما پس از چند بار دید قابل درک هستند. با این حال، اینجا فیلم‌های مختلفی را به اشتراک گذاشته‌ایم که فکر می‌کنیم به آسانی برای مخاطب قابل هضم نیستند.

Cloud Atlas (2012)

نزدیک به یک دهه از آخر دادن به سه‌گانه ماتریکس، واچوفسکی‌ها ذهنیت خود را در Cloud Atlas تغییر دادند.

این فیلم نمونه‌ای از فیلم‌هایی است که نیاز به خواندن کتاب برای درک خوب تر فیلم در اون دیده می‌شود، اما همیشه هم این روش کار نمی‌کند. کتاب‌های پیچیده بیشتر به اقتباس های پیچیده منجر می‌شوند. این فیلم بر قبل، حال و آینده شخصیت‌های اصلی خود تمرکز می‌کند، با این حال حس می‌کنید که قصـه از هم گسیخته شده است، زیرا ارتباط فراوان کمی بین این حرکت‌های زمانی وجود دارد و در آخر هیچ پیوندی بین اون‌ها دیده نمی‌شود.

Sucker Punch (2011)

عجیب‌ترین و گیج‌کننده‌ترین فیلم‌ها از نگاه سایت فیگار, فیلم‌های عجیب و غریب — شگفت آور‌ترین و متعجب‌کننده‌ترین فیلم‌ها از دید سایت فیگار, فیلم‌های شگفت آور و نا آشنا

فیلم فانتزی ساکر پانچ ساخته زک اسنایدر درباره دختری است که مورد اذیت قرار گرفته است و برای انجام لوبوتومی به آسایشگاه فرستاده می‌شود. او از تخیل خود برای فرار از واقعیت استفاده می‌کند. این فیلم برای برخی خوشی قسمت است.

قهرمان قصـه، Baby Doll، آسایشگاه را به نام یک فاحشه خانه تصور می‌کند. او باید از آنجا متنفر باشد زیرا منظره‌‌های خارق‌العاده متفاوتی را در مورد اون مکان در ذهن خود متصور می‌شود (که دلیل می‌شود پاسخ این سوال پیدا شود که برای چی او ابتدا آسایشگاه را فاحشه خانه تصور کرد). این منظره‌ ها هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند، و فیلم زیادتر مانند یک بازی ویدیویی است. آخر فیلم شما را سردرگم می‌کند زیرا همیشه به این فکر می‌کنید که آیا این قصـه بیبی دال است یا قصـه شخص دیگری.

Southland Tales (2006)

قصـه‌های ساوت‌لند تنها بخاطر فرضیه خود دلیل سردرگمی می شود. یک ستاره اکشن مبتلا به فراموشی با یک ستاره فیلم بزرگسالان و همچنین یک افسر پلیس که کلید یک توطئه عظیم را در دست دارد، به سوی یک ماجراجویی به راه می‌افتند.

چنین قصـه پیچیده‌ای با سیر متقاطع مستلزم روایتی توانا است تا مخاطبان سر خود را نخاراند. این کاری است که فیلم‌هایی همانند Pulp Fiction به خوبی اون را انجام می‌دهد، و چیزی که Southland Tales باید اون را در نظر می‌گرفت.

Enemy (2013)

مردی پس از دیدن شخصی با ظاهری مانند خود در یک فیلم، کوشش می کند او را ردیابی کند. با وجود اینکه این یکی از فیلم های جیک جیلنهال است، اما آخر فیلم ممکن است شما را نا‌امید کند.

دنیس ویلنوو کارگردان چیره دستی است، اما حتی بزرگان هم گاهی زمانی می‌خواهند توضیح دهند فیلمشان درباره چه چیزی است، ممکن است ناتوان باشند. این فیلم فراوان زیاد به نمادگرایی می‌پردازد که خود این داستان می‌تواند متعجب‌کننده باشد. در این فیلم، آخر قصـه شامل یک عنکبوت غول جسم، یکی از علائم تجاری ویلنوو است. این آخر نه تنها یک خوف غیرمنتظره ساختن می‌کند، بلکه بیننده را نیز به تعمق می‌اندازد که عنکبوت چه چیزی را علامت می‌دهد.

Mother (2017)

عجیب‌ترین و گیج‌کننده‌ترین فیلم‌ها از نگاه سایت فیگار, پیچیده‌ترین فیلم‌ها — شگفت آور‌ترین و متعجب‌کننده‌ترین فیلم‌ها از دید سایت فیگار, پیچیده‌ترین فیلم‌ها

در فیلم «مادر» دلیل‌ دارن آرنوفسکی، زمانی که مهمانانی ناخوانده سر می‌رسند، زندگی زوجی به ظاهر خوشبخت وابسته آشفتگی می‌شود.

درک بسیاری از فیلم های آرونوفسکی مقاوم است و مادر از این مستثنی نیست. این فیلم دارای رنگ و بویی مذهبی است، با استعاره‌ها و ارجاعات زیادی به کتاب مقدس. با این حال، این داستان فیلم را برای کسانی که با این استعاره‌ها آشنایی ندارند فراوان متعجب‌کننده‌تر می‌کند و ممکن است در نتیجه آنها را ناامید کند.

The Box (2009)

اگر دوباره کردن یک جعبه بتواند به شما یک میلیون دلار سود برساند، اما دلیل مرگ کسی شود که نمی‌شناسید، آیا دوباره هم اون را دوباره می‌کنید؟ این نزد‌فرض The Box است.

این احتمالاً ساده‌ترین راه برای متعجب‌کننده بودن یک فیلم است. قصـه کوشش می‌کند چیزی باشد که نیست. جعبه کوشش دارد از یک معضل اخلاقی برای بیان بیانیه‌ای در مورد بشریت استفاده کند، اما نتیجه معکوس دارد. این علامت می دهد که هر چقدر هم که یک فیلم کوشش کند فلسفی باشد، یک منظره‌ متعجب کننده می تواند اون فلسفه را نامفهوم کند.

Mulholland Drive (2001)

Mulholland Drive یکی از متعجب کننده ترین فیلم هایی است که تا به حال دیده اید. دیوید لینچ به ساخت فیلم های متعجب کننده سرشناس است و Mulholland Drive مطمئناً با این وصف مطابقت دارد.

شاید این وصف قرار است نگاهی خشن به صنعت سرگرمی هالیوود باشد. با این حال، لینچ از سکانس‌های رویایی استفاده می‌کند و در مواقعی تشخیص فانتزی از واقعیت فراوان دشوار است. مسئله دیگر این است که بسیاری از خط های داستانی ارتباط چندانی با یکدیگر ندارند و همه چیز را مقاوم غیر قابل فهم می‌کند.

Tenet (2020)

Tenet نه تنها از نظر بعدی متعجب کننده بود، بلکه “همانند این بود که کسی جعبه پازل را روی زمین رها کرد و اون را آتش زد”.

کریستوفر نولان جزئیات فراوان زیادی را در فیلم‌های خود قرار می‌دهد و این بدان معناست که تماشاگران باید توجه زیادی به فیلم داشته باشند. با این حال، چیزهای زیادی در Tenet وجود دارد که فهم اون دشوار است. از آنجایی که فیلم به داستان تاریخ می‌پردازد، مخاطب را مجبور به درک مفهوم «وارونگی» و نشان اون بر دیگر شخصیت ها می‌کند، بماند که مفهوم وارونگی به خودی خود متعجب کننده است.

The Tree Of Life (2011)

بسیاری از فیلم های ترنس مالیک فلسفی هستند، که دلیل می شود برخی آنها را متعجب کننده بدانند.

با وجود جلوه‌های بصری نفس‌گیر، بسیاری از منظره‌ ها در The Tree of Life بیش از حد واجب وسعت می‌یابند و نکته ای را که مالک کوشش در بیان اون دارد را پیچیده‌تر می‌کنند. از آنجایی که قرار است این فیلم فلسفی باشد، ارتباط زیادی بین اجزای فیلم و کائنات و خانواده و . . . وجود ندارد و این داستان تفسیر اون را چالش برانگیز‌تر می‌کند.

Tinker Tailor Soldier Spy (2011)

عجیب‌ترین و گیج‌کننده‌ترین فیلم‌ها از نگاه سایت فیگار, فیلم‌های گیج‌کننده — شگفت آور‌ترین و متعجب‌کننده‌ترین فیلم‌ها از دید سایت فیگار, فیلم‌های متعجب‌کننده

Tinker Tailor Soldier Spy ماهیت یک فیلم متعجب کننده را دارد. کتابی که فیلم بر پایه اون است، باید از قبل خوانده شود و فیلم این را به وضوح بیان می‌کند که قصـه «فقط در صورتی معنا پیدا می‌کند که از قبل کل طرح را بفهمید».

در ضمن باید به عینک‌های گری اولدمن هم توجه کرد، در غیر این شکل «تشخیص اینکه چه زمانی چه اتفاقی می‌افتد واقعاً مقاوم است». این ایده خلاقانه در تئوری، عالی به نظر می رسد، اما اگر بیننده مجبور باشد برای درک فیلم به چیزی فراوان ویژه تکیه کند، ممکن است در نهایت دلیل خراب شدن خوشی تماشای اون شود.

زیادتر بخوانید:

از همراهی شما تا انتهای نوشتار شگفت آور‌ترین و متعجب‌کننده‌ترین فیلم‌ها از دید سایت فیگار سپاس‌گزار هستیم. حتما ما را با نظرات خود آگاه کنید. شما می‌توانید به نام نویسنده مهمان در سایت فیگار عضو شوید و علاوه بر اشتراک نظرات خود در رابطه با مقاله‌ها، نقد فیلم ، نقد سریال ، اخبار سینما و مطالب خودتان را نیز انتشار دهید. برای مطالعه فراخوان مرتبط با اون بر روی لینک نویسنده مهمان کلیک نمایید. در ضمن شما همراهان گرامی می‌توانید به اینستاگرام فیگار جهتِ شناختِ مهمترین فیلم های ژانرهای مختلف و کوتاه نقد و بررسی‌های فیلم‌های روز دنیا مراجعه کنید.

[ad_2]