برچسب: Requiem

 A Plague Tale: Requiem پا را فراتر از دنیا بازی‌های امروزی گذاشته است. اگر از طرفداران بازی The Last of Us هستید با دیدن این بازی متعجب خواهید شد.

A Plague Tale: Requiem در اولین دید تاثیر خود را بر جای می گذارد و شما را متعجب می‌کند. تصاویری که از این بازی منتشر شده است گویای این است که شما با دنیایی فراوان فراتر از قطعه قبلی روبرو خواهید شد و گرافیک و گیم پلی این بازی شما را متعجب خواهد کرد.

A Plague Tale: Requiem

هدیه‌ای به دوستداران The Last of Us

A Plague Tale: Requiem نگاه دقیق کننده به نظر می رسد. از علفزارهای پخش و گل‌های وحشی گرفته تا جنگل‌های فراوان و خرابه‌های با جزئیات پیچیده‌اش. استودیو Asobo قرار است بار دیگر دنیایی را ارائه دهد که برای رد کردن تاریخ و کاوش در اون شور‌زده خواهید بود.

Naughty Dogs همچنان به ارائه جایگزین های مناسب ادامه می دهد. قصـه حول اساس دو شخصیت است که برای زنده ماندن در سرزمینی نا آشنا تلاش می کنند، دو برادر و خواهر آمیشیا و هوگو که مطمئناً یک ماجراجویی دلخراش خواهد بود. پنهان کاری در مرکز توجه بازی قرار می گیرد و بازی تمرکز را بر روی حرکت دقیق و در نظر گرفته شده و همچنین درگیری قاطع و زمان طلبانه با دشمنان تجاوز کننده متمرکز می کند. و سپس پازل‌هایی وجود دارند که ساختارشان ساده است، اما در دادن فضای کاففی به شما (و شخصیت‌های تحت فرمان شما) پس از افزایش تنش تا سطوح غیرقابل صبر، کم مؤثر نیستند.

جایی که  Ellie در the last of us بقای خود را با حذف کردن دشمنان پرخاشگر در سال های جوانی طولانی تر می‌کند، هوگو می تواند در اون لحظاتی که واقعاً وجود دارد، فرمان کوتاهی بر انبوهی از موش ها داشته باشد و ضربه بزند و . . . فراوان خوب، پس شاید تفاوت های آشکاری نیز بین آنها وجود داشته باشد. در هر شکل، کوین چوتو، کارگردان بازی Requiem، هنگامی بازیکنان این دو را با هم سنجیدن می‌کنند، خوشحال می‌شود. “با A Plague Tale: Requiem، هدف ما ساخت یک بازی بزرگتر، یا طولانی تر نیست، بلکه بهبود کیفیت است. ما طرفداران عظیم Naughty Dog هستیم و اگر بتوانیم به کیفیت آنها نزدیک شویم، فراوان خوشحال خواهیم شد. ”

یک دنیا کلاسیک!

A Plague Tale Requiem یکی از موردانتظارترین بازی های جدید ما در سال 2022 است و قرار است در 13 اکتبر برای PC، PS5 و Xbox Series X منتشر شود. A Plague Tale: Requiem در زمانی که توانستم با اون سپری کنم تحت تاثیر قرار گرفت. . آشکار است که Asobo هوشمندانه برای بهبود ناتوان‌ترین قسمت‌های A Plague Tale: Innocence در سال ۲۰۱۹ کار می‌کند. کیفیت حرکت و مدیریت منابع را تشدید کرده است، مجموعه توانایی‌های آمیسیا و هوگو را گسترش داده و سطوح را برای تشویق زیادتر به تعامل تخیلی با مکان دور و بر شما افزایش داده است. و نه اینکه بگوییم Requiem چقدر خوب به نظر می رسد و صدا می کند، اما به وضوح اندوخته گذاری قابل توجهی در همه چیز از ضبط حرکت گرفته تا فتوگرامتری انجام شده است – نتیجه یک تجربه معتبرتر است. اگر این نسخه ی نمایشی بازتابی واقعی از کیفیت Requiem به نام یک کل باشد، پس از یک ماه پس از انتشار در ماه اکتبر، در مورد این ماجراجویی صحبت خواهیم کرد.

فضولی بودم که آیا سنجیدن با Naughty Dog Asobo را رتبه‌بندی می‌کند – فشار را بر روی یک محصول جاه‌طلبانه انباشته می‌کند و انتظارات غیرواقعی را برای جامعه‌ای ساختن می‌کند که ناامید هستند تا بار دیگر هوگو و آمیشیا را به سو امن هدایت کنند. Choteau می گوید: «می دانید، برای The Last of Us است که ما Innocence را ساختیم. “ما هر بار که چیزی را منتشر می کنند عالی تحت نشان قرار می گیریم – Naughty Dog یک نسل از همه جلوتر است. شما به چیزی همانند The Last of Us 2 دید می کنید و من نمی دانم که آیا کسی می تواند با اون رقابت کند یا خیر؛ دو سال سپس هنوز هم هست. بنابراین ما شرمنده این واقعیت نیستیم که آنها مرجع بزرگی برای ما هستند. ما به آنچه آنها انجام می دهند دید می کنیم – به نحوه عملکرد بازی های اون و آنچه می توانیم از آنها یاد بگیریم – برای کمک به ما در بهبود و بهبود Requiem را حتی خوب تر کنید.”

دنباله‌ای برای A Plague Tale: Innocence

A Plague Tale: Requiem مهیا است تا دوره بعدی را به یک ماجرای خانوادگی تبدیل کند. آمیشیا سرسخت بار دیگر تصمیم دارد از برادرش هوگو در برابر کلیسایی محافظت کند که به دنبال استفاده از توانایی او برای کنترل فراوان موش های شرور برای منافع شخصی خود است. اما در حالی که بازیکنان عمدتاً آمیسیا را در اولین بازی کنترل می‌کردند (دزدانه به دور و بر می‌رفت و سنگ‌ها را برای حل معما می‌کوبید)، برادر کوچک‌تر او نقش فراوان فعال‌تری در دنباله بازی دارد.

تاریخ کوتاه من با A Plague Tale: Requiem در دو دوره میان بازی تمام شد که شامل قطعاتی در تونل‌های غاردار پر از موش‌های صحرایی، یک سری کشتی‌های متروکه و یک منطقه بیابان‌همانند دوباره پوشیده از نگهبانان گشت‌زنی بود. Requiem به زودی به سکانس‌های پنهان کاری نزدیک تبدیل شد که استودیو Asobo توسعه‌دهنده اون را در بازی اول به طرز پیچیده‌ای ساخته بود. در این مورد، آنها در یک سری از ساختارهای مورد استفاده برای رنگ کردن پارچه ها دوباره می شوند. مواد شیمیایی مختلفی ساختم تا آتش روشن کنم، حواس‌پرتی ساختن کنم، و حتی با ضربه زدن به پشت او با سنگ‌ها و پیچ‌های مملو از مواد منفجره، دشمن زره‌پوشی را واژگون کنم. مطمئناً همه اینها با نقاط قوت Innocence مبتنی بر تنش و پنهان کاری مطابقت دارد – اما این بار، پنهان کاری حتی با کنار خطای نازک‌تری مهم‌تر شده است.

هوگو

زیادتر این سختی از نقش فعال تر هوگو ناشی می شود، که اگرچه توانایی های جدیدی برای آزمایش ارائه می دهد، اما سطح دیگری از صدمه پذیری را به این دو اضافه می کند. هوگو می‌تواند به‌طور دقیق‌تر به گروه‌هایی از موش‌ها دستور دهد تا با هر سرباز دشمن – زره پوش یا بدون زره – که از راه آنها عبور می‌کند، سریع کار کنند. و برخلاف بازی اول، حس کنترل بیشتری بر گروه گروهی وجود دارد – می‌توانید در حالت اول شخص شیرجه بزنید و مستقیماً هدایت کنید که موش‌ها کجا می‌روند و چه کسانی را مصرف می‌کنند. اما در حالی که ممکن است در دید اول کنترل دقیق‌تر گروه ترکان و مغولان به نظر ناتوان به نظر برسد، یک نکته وجود دارد: اگر هوگو از قدرت فرمان موش برای وقت طولانی استفاده کند، ازدحام به دیوانگی می‌رود و در نتیجه یک بازی سریع به آخر می‌رسد.

هوگو همچنین می تواند از گروه برای حس سربازان در مسیرهای نزد رو استفاده کند، با این توانایی که تا حدودی مانند به پژواک است. این برای فضاهای محدود با دشمنان در هر گوشه ای عالی عمل می کند. به این ردیف، هوگو هم ثروت قدرتمندتر و هم بزرگترین بدهی شماست. او به اندازه اشلی گراهام در Resident Evil 4 مزاحم نیست، زیرا نمی‌تواند توسط دشمنان کشته یا ربوده شود، و از نظر مکانیکی به اندازه الیزابت در BioShock Infinite بی‌با ارزش و مهم بودن نیست – او جایی در این بین است.

آمیشیا

پیوند بین آمیشیا و هوگو، البته، به همان اندازه که یک خودپسندی روایی است، مکانیکی است. از آنجایی که فرماندهی گروه موش‌های صحرایی دارای چنین مبادله‌ای شدید است، من هیچ وقت واقعاً این همه مالیات از هوگو نگرفتم. هشدارهای مداوم آمیشیا این تصمیم را ده برابر نیرومند کرد و نگرانی در صدای او منعکس کننده تنش در قفسه سینه من بود. این لحظات سریع و واقعی هستند و به پیوند بین آمیشیا و برادر کوچکش اضافه شده است. در اینجا حس نگرانی واقعی وجود دارد، که هوگو را بیش از یک شخصیت اسکورت با قدرت هایی برای آسان تر کردن مسافرت من ساخته است.

گفتگوی بین این دو هنوز جذاب است، و زمانی که شوالیه گریزل، آرنو به مهمانی می‌پیوندد، هوگو به کاهش تنش‌ها بین جدید درون و آمیشیا که به‌طور قابل‌توجهی محافظت می‌شود، کمک می‌کند. او چیزی بیش از آماده کردن وسیله ای برای رسیدن به هدف برای بازیکن انجام می دهد و به لحظات یواش تر بین ضربات ایستگاهی بد راحتی می بخشد. به طور کلی، هوگو همچنان نقش «شخصیت اسکورت» را بازی می‌کند، اما جدیت و تعامل او با خواهرش، دنبال با حس میل‌بازی‌اش نسبت به دنیای اطرافش، به او کمک می‌کند تا او را به نام یک اساس روایی ارتقا دهد. حتی اگر دیالوگ‌ها گاهی زمان‌ کمی بی‌رحمانه باشد، رابطه آمیشیا و هوگو (و تلاش ناامیدانه آنها برای معالجه هوگو از ارتباط او با گروه) دلیل ساختن یک خط میانی دوست‌داشتنی می‌شود.

حداقل، علیرغم خطرات ذاتی قدرت هایش، او را به همراهی ارزشمند تبدیل می کند. هوگو با ارتباط نزدیکی که هم با روایت مکانیکی و هم با فیلمنامه واقعی دارد، حس می‌کند که با نیت طراحی شده است، برخلاف شخصیت‌هایی که نقش «یار» را به‌عنوان یک فکر بعدی پر کرده‌اند. جذاب است که ببینیم آیا بازی می‌تواند در تاریخ 18 اکتبر (18 اکتبر) به آخر برسد یا خیر، و به طور بالقوه پیوند بین خواهر و برادر را که ضربان‌های روایی A Plague Tale: Innocence را به چنین برجسته‌ای تبدیل کرده است، زیادتر می‌کند و نیرومند می‌کند. برای شروع

احساسی دوست

قصـه و شخصیت‌های A Plague Tale: Requiem دارای پتانسیل‌های زیادی هستند، اما گیم‌پلی اون تا به اینجا کمی ناقص به نظر می‌رسد. من کمی دلواپس پنهان بودن A Plague Tale: Requiem هستم، اما روایت و شخصیت پردازی اون هنوز پتانسیل های زیادی دارد.

من عاشق A Plague Tale: Innocence بودم. علیرغم گیم پلی ساده اش، به مهربانی کارگردانی هنری خارق العاده، اجراهای عالی و قصـه جذاب، در نهایت به یکی از بازی های مورد علاقه من در سال 2019 تبدیل شد. در حالی که من فراوان فضولی هستم که ببینم قصـه در Requiem به کجا می‌رود، اما گیم‌پلی – خطاها و همه – کمی بیش از حد دوست به نظر می‌رسد. بسیاری از این مسائل در سال 2019 به راحتی قابل چشم پوشی بود، زمانی که به نظر می رسید Asobo Studio فراوان بالاتر از وزن خود است. اما حالا بخشش همین مسائل مقاوم تر است.

بازی Requiem اندکی پس از اولین بازی اتفاق می‌افتد و در قرن چهاردهم فرانسه و در تاریخ طاعون بوبونیک، در شروع جنگ صد ساله، اتفاق می‌افتد. اگرچه هر دو بازی در یک عکس واقع گرایانه از فرانسه هستند، قصـه بیشتر با عناصر ماوراء طبیعی گوتیک معاشقه می شود. این به راحتی یکی از جذاب‌ترین چیزهای Innocence و Requiem است و چیزی که اون را از اکثر بازی‌های ماجراجویی سوم شخص متمایز می‌کند. دنیا به طرز حیرت انگیزی جزئیات دارد و همه چیز درخششی بد دارد.

به دور از خوف، بدون وحشت

همانند نسخه اصلی، شما در نقش آمیسیا، دختری کم سن که وظیفه دارد برادر کوچکترش هوگو را در یک دنیای طاعون زده پر از موش ها و اشغال شده توسط سربازان متخاصم اسکورت کند، بازی می کنید. دنبال با زنجیر ایمن آمیشیا، Requiem یک تیر و کمان پولادی را معرفی می کند. همانطور که صبر دارید، تیر و کمان پولادی فراوان کشنده تر از تسمه آمیسیا است، با این حال، پیچ و مهره برای اون دشوار است. این به این معنی است که، همانند Innocence، زیادتر برخوردها نیازمند رویکرد مخفیانه تری هستند. شما می توانید اشیا را برای جلب توجه دشمن پرتاب کنید، زیر فضاهای باریک فشار دهید تا از دید پنهان شوید و حرکات دشمن را با یک حالت دید به نام Ratsense دنبال کنید. بله، Ratsense.

اولین برخوردهای دشمن در نزد نمایشی که بازی کردم عالی نبود. پس از اینکه آمیشیا از یک اردوگاه زائر کوچک و دوست‌داشتنی خارج رانده می‌شود، به خرابه‌هایی برخورد می‌کند و سربازان به سرعت به او نزدیک می‌شوند. این چند نواحی اول باریک و پر از بن بست هستند، که به دام افتادن آمیشیا فراوان آسان است. اگر آمیشیا توسط یک سرباز گیر بیفتد، او را روی زمین می زند، هوگو به او کمک می کند تا عقب برود و سرباز به راحتی یک ثانیه چشم به راه می ماند تا به شما فرصتی برای واکنش علامت دهد. از اینجا، آمیسیا می تواند سرباز را با یک شمارنده بیهوش کند، سرباز را با یک چاقوی یکبار مصرف بکشد یا بدود. اگر آمیشیا نتواند واکنش علامت دهد، نگهبان او را خواهد کشت.

داشتن گزینه های بیشتری در مبارزه نسبت به بازی قبلی خوب است، اما چند منطقه اول واقعاً از آنها پشتیبانی نمی کنند. راه‌های زیادی برای نزدیک شدن وجود نداشت و هنگامی متوجه شدم و کوشش کردم بدوم، نگهبانان در گوشه‌ای قرار می‌گرفتم. حتی اگر یک نگهبان را میکشیدم، معمولاً فضای کافی برای عبور از بقیه سربازها وجود نداشت. این بدان معنی بود که پنهان کاری خالص واقعا تنها گزینه من بود. من به سرعت متوجه شدم که اگر وابسته شدم، بهترین کار این است که برخورد را مجدد شروع کنم.

من به بازی‌های پنهان کاری اهمیتی نمی‌دهم – در واقع من عاشق Metal Gear Solid هستم و یک طرفدار سرسخت Splinter Cell هستم – اما یواشکی بودن چیزی نیست که اون بازی‌ها را مشغول‌کننده می‌کند. این روشی است که می‌توانید مانند‌سازی را به صدا درآورید و به شما اجازه می‌دهد با روش‌های خلاقانه از دشمنان عبور کنید. در این برخوردهای اولیه، حس می‌کردم بهترین شرط من این بود که گلدان‌ها را در سطل‌های زره‌ای که به‌خوبی قرار گرفته‌اند بیندازم تا توجه دشمن را جلب کنم. این رویکرد مبتنی بر حواس پرتی به پنهان کاری در بازی اول عالی نبود، و به نظر نمی رسد که در اینجا آنقدرها تکامل یافته باشد.

A Plague Tale Requiem یکی از موردانتظارترین بازی های سال 2022 است و قرار است در 13 اکتبر برای PC، PS5 و Xbox Series X منتشر شود.

زیادتر بخوانید:

از همراهی شما تا انتهای نوشتار A Plague Tale: Requiem سپاس‌گزار هستیم. حتما ما را با نظرات خود آگاه کنید. شما می‌توانید به نام نویسنده مهمان در سایت جونی عضو شوید و علاوه بر اشتراک نظرات خود در رابطه با مقاله‌ها، نقد فیلم ، نقد سریال ، اخبار سینما و مطالب خودتان را نیز انتشار دهید. برای مطالعه فراخوان مرتبط با اون بر روی لینک نویسنده مهمان کلیک نمایید. در ضمن شما همراهان گرامی می‌توانید به اینستاگرام جونی جهتِ شناختِ مهمترین فیلم های ژانرهای مختلف و کوتاه نقد و بررسی‌های فیلم‌های روز دنیا مراجعه کنید.