[ad_1]
منور رمضانی سرشناس به «ننه حسن» یکی از نقاشان شغل ای کشورمان که به شکل خود آموز و تجربی این شغل را آموخته بود در سرخودآموخته در سن 84 سالگی فوت کرد. به همین مناسبت مروری می اندازیم به آثار و زندگینامه این آرتیست ویژه کشورمان که بدون شک پندهای زیادی میتوان از اون یادگرفت.

بانوی نقاشی که هرچند فراوان دیر پا به هنر گذاشت اما در همان دوران کم آثار فراوان مهمی را در کارنامه خود به ثبت رساند.
بیوگرافی ننه حسن
منور رمضانی به ننه حسن شهرت داشت و در ۱۳۱۶ خورشیدی در سهرورد چشم به دنیا دوباره کرد.

او ساکن شهرستان خدابنده در شهر قیدار از توابع استان زنجان بود که نقاشی به شکل تجربی و بدون وجود در کلاس های شغل ای آمخت.
منظور میکنیم ببینید:
او نقاشی را در سن کهنسالی یعنی ۷۰ سالگی استارت زد.
داستان نقاشیهای قصـهها، باورها و راه زندگی مردم روستاهای آذربایجان بود که به نام سنت های ایرانی شناخته میشدند.

سوابق و آثار
جذاب است بفهمید قطعه زیادی نقاشی او را ادبیات شفاهی پیرامون او که در خطر فراموشی بودند، تشکیل میدهد.
حسن رجبی پسر او نیز در زمینه نقاشی کوشش میکرد که البته در هنر نقاشی به مادرش کمک شایانی کرد.

حسن یک نمایشگاه برای مادرش در سال 1393 برگزار کرد از آثار مادرش که به نام گالری شیرین نامگذاری شد میگوید:
مادرم در سال ۸۷ نقاشی را شروع کرد و افکار خود را بر روی کاغذ نقش داد من زمانی علاقه و توانایی مادرم را مشاهده کردم لوازم مورد نیاز را در اختیار او قرار دادم و و توضیحاتی درباره استفاده از این لوازم به او دادم الآن او با موارد مجزایی همچون اکریلیک کوشش میکرد. در سال ۷۸ بنده با سیاهقلم نقاشی میکشیدم و مادرم در کنار من کارهای دیگر ی را انجام میداد که علامت میداد توانایی زیادی در نقاشی دارد. کارهایش از دید من فراوان ویژه بودند پس تشویقش کردم که زیادتر کار کند و نقاشی بکشد.

وی افزود: «قصـهها و خاطرات دوران مختلف زندگی، اسطورههای مردمی و بومی و خوابهایی که مادرم میبیند بیشترین تاثیر را در نقاشیهایش دارد. مادرم از هفت سالگی قالی میبافت. نقشهایی که آنها در فرشهایشان میبافتند سینه به سینه منتقل شده و به او رسیده است و الآن او اونها را روی بوم میآورد. او برای قالیبافی خودش رنگ صحیح میکرد و همین دلیل شد مادرم در زمینه رنگ استاد باشد و دنیای اونها را خوب بشناسد. کار مادرم کاملا تجربی بود. نقشهایی که در فرشهایش به کار میبرد امروزه درنقاشیهایش دیده میشود. او پس از چند سال برای خودش یک سبک ویژه دارد و کاملا خلاقانه کار میکند.»

وی به زندگی پر بالا و نشیب مادرش و رابطه اون با آثار و مفاهیم نقاشیهای او نشانه کرد و گفت: مادرم لبریز از تجربیات و آموختههایی است که از گذشته و از گذشتگان خود به ارث برده است که این آموختهها شامل قصـهها و آیینهای قدیمی است که این دانستههای ذهنی مادرم را میتوان در قطعه آثار نقاشی دید، دانستههایی که علامتدهنده اصالت هنری مادرم است.

ننه حسن خودش هم برای نمایشگاهش در خانه هنرمندان تهران وجود داشت. افتتاحیه شلوغ بود و همه از دیدن ننه حسن و آثارش خوشحال بودند. او هم مشغول نقاشی کردن از فضای نمایشگاه بود.

[ad_2]