چه کسانی زیادتر در خطر ابتلا به آلزایمر هستند؟

[ad_1]

افرادی که فراوان کم یا فراوان فراوان می‌خوابند، زیادتر در معرض خطر نابودی شناختی و عقل قرار دارند.

به شرح وقت سحر به تعریف از ایسنا ، افرادی که فراوان کم یا فراوان فراوان می‌خوابند، زیادتر در معرض خطر نابودی شناختی و عقل قرار دارند.

کسانی که بین ۵.۵ تا ۷.۵ ساعت خواب شبانه دارند، حتی زمانی که از عوارض اولیه بیماری آلزایمر درد می‌برند، کاهشی در سلامت شناختی خود مشاهده نمی‌کنند.

آلزایمر شایع‌ترین نوع نابودی عقل است که ۷۰ درصد موارد ابتلا را تشکیل می‌دهد. خواب ناتوان یکی از علائم شایع آلزایمر است و می‌تواند پیشرفت بیماری را تسریع کند.

پزشک برندان لوسی، پژوهشگر ارشد این مطالعه، گفت: تعیین اینکه چگونه خواب و مراحل مختلف بیماری آلزایمر با هم مرتبط است، چالش برانگیز است اما این موضوعی است که برای شروع طراحی مداخلات باید از اون آگاه بود.

نتایج مطالعه ما علامت می‌دهد یک محدوده متوسط ‌یا «نقطه شیرین» برای کل تاریخ خواب وجود دارد که در اون عملکرد شناختی در طول تاریخ پابرجا است.

تاریخ خواب کوتاه و طولانی با عملکرد شناختی بدتر دنبال بوده است که شاید این داستان به دلیل خواب ناکافی یا کیفیت پایین خواب باشد.

سوال بی‌پاسخ این است که اگر بتوانیم برای بهبود خواب مداخله کنیم، همانند اینکه تاریخ خواب برای افراد کم‌خواب را تا یک ساعت یا زیادتر افزایش دهیم، آیا این مورد تاثیر مثبتی بر عملکرد شناختی آنان خواهد گذاشت؟

پاسخ به این سوال به داده‌های طولی بیشتری نیاز داریم

این مطالعه شامل ۱۰۰ نفر با میانگین سنی ۷۵ سال بود که اکثر آنان هیچگونه اختلال شناختی نداشتند. عملکرد شناختی آنان به دنبال کیفیت خواب طی تقریبا پنج سال پیگیری شد.

پروفسور دیوید هولتزمن، یکی از محققان این مطالعه، توضیح داد: این داستان جذاب بود که در این تحقیقات مشاهده شد نه‌تنها کسانی که خواب کم دارند بلکه کسانی که خواب طولانی دارند نیز نابودی شناختی بیشتری علامت می‌دهند.

این نتایج علامت می‌دهد کیفیت خواب به‌ جای خواب کامل ممکن است نکته کلیدی باشد.

پروفسور بیو ام انس، پژوهشگر دیگر این مطالعه، گفت: کسانی که از مشکلات خواب درد می‌برند، باید بدانند که می‌توان این مشکلات را معالجه کرد. از بسیاری از بیمارانم می‌پرسم خوابت چطور است؟ بیشتر بیماران شرح می‌دهند که خوب نمی‌خوابند و هنگامی که مشکلات خواب آنان معالجه می‌شود، ممکن است بهبودهایی در فرایندهای شناختی‌شان مشاهده کنند.

پزشکانی که بیمارانی را با شکایات مربوط به فرایندهای شناختی ویزیت می‌کنند، باید از آنان در مورد کیفیت خوابشان سوال کنند. این شاخص به‌ طور بالقوه یک عامل قابل تغییر است.

نتایج این مطالعه در نشریه Brain منتشر شده است.

[ad_2]