برچسب: جمشید

انتشار عکسی از جمشید هاشم پور در مراسم خاکسپاری امین تارخ در شبکه های اجتماعی علامت از عزادای این بازیگر کشورمان بود..

به شرح صفحه اقتصاد، جمشید هاشم پور با نام هنری جمشید آریا در سال 1323 از پدر و مادری اردبیلی در تهران خیابان سلسبیل متولد شد. جمشید هاشم پور تحصیلات خود را تا دیپلم ریاضی ادامه داد. جمشید هاشم پور ازدواج کرده است و مالک دو فرزند دختر است. جمشید هاشم پور به تازگی در سریال نیسان آبی ایفای نقش کرده است که تزریق ژل لب وی دلیل جلب توجه همگان شده است.

نام: جمشید

تاریخ تولد: 1323/1/5

محل تولد: تهران

تحصیلات:دیپلم

فرزند: دو دختر

زندگی جمشید هاشم‌پور

جمشید هاشم‌پور نزد از انقلاب

جمشید هاشم‌پور در سال ۱۳۲۳ از پدر و مادری اردبیلی در خیابان سلسبیل تهران به دنیا آمد و تحصیلات خود را تا دیپلم ریاضی ادامه داد. وی اولین فیلم سینمایی خود را با معرفی یکی از دوستانش به ساموئل خاچیکیان، کارگردان ایرانیِ ارمنی‌تبار، در سال ۱۳۴۷ و با بازی در نقش کوتاهی در فیلم جهنم سفید شروع کرد. سپس در فیلم‌های جنجال پول ساختهٔ پرویز خطیبی و ایوالله به کارگردانی منوچهر نوذری، خوشگل‌ترین زن عالم (به‌دنبال منوچهر وثوق)، قطعه (کارگردان امیر شروان)، عشقی‌ها (کارگردان جمشید شیبانی) بازی کرد. آخرین فیلم جمشید هاشم‌پور در قبل از انقلاب خوشگلترین زن عالم به کارگردانی قدرت‌خدا احسانی و بازیگری منوچهر وثوق، جمیله بود. سپس از اون برای مدتی سینما را رها کرد تا سال ۱۳۶۱ که به دعوت مسعود کیمیایی برای بازی در فیلم خط قرمز مجدد به سینما بازگشت. او ستاره سینمای ایران در دهه هفتاد بود.

جمشید هاشم‌پور پس از انقلاب

بازی او در نقش «زینال بندری» در فیلم تاراج ساختهٔ ایرج قادری بود که جمشید هاشم‌پور (آریا) را با سرِ تراشیده میان مردم مطرح کرد؛ تا جایی که تیپ قهرمان سرتراشیده تا سالها مخاطبان بسیاری را روانهٔ سینماها می‌کرد. فیلمهای بعدی جمشید هاشم‌پور عبارتند از: فرمان، بازداشتگاه، نقطه ضعف، بالاش، پایگاه جهنمی، عقابها، یوزپلنگ، تیغ و ابریشم، عشق و مرگ، پرده آخر، تماس شیطانی، دادستان، قرق، مادر، خوراکی، افعی، یاران، آخرین خون، نیش، پرواز از اردوگاه، آخرین بندر، ضربه طوفان، جنگجو، رنجر، زخمی، تنبیه، گروگان، عقرب، صدا قو، گشت ارشاد، مسافر ری و چندین فیلم دیگر تا به امروز.

جمشید هاشم‌پور از معدود هنرپیشگان برنده سینمای ایران است که کوشش تئاتری نداشت و بنا به گفته خودش در یکی از مصاحبه‌هایش سینما را از سینما شروع کرده‌است و تنها کوشش تئاتری وی منظره‌‌هایی از فیلم تماس شیطانی بود که منظره‌‌های تئاتر را با راهنمایی مجید مظفری اجرا کرد. وی با بازی در نقشهای متفاوت توانایی‌های خود را به اثبات رسانده‌است. او در دهه شصت و آغاز دهه هفتاد در کنار بازی در فیلمهای اکشن و اتفاقای گه گداری بازی در نقشهای دیگر را نیز امتحان کرده‌است: روز باشکوه (کیانوش عیاری، ۱۳۶۷) – مادر (علی حاتمی، ۱۳۶۸) – پردهٔ آخر (واروژ بخشنده‌مسیحی، ۱۳۶۹) – عشق و مرگ (محمدرضا اعلامی، ۱۳۶۹) و دلشدگان (علی حاتمی، ۱۳۷۰).

هاشم‌پور پس از دریافت دیپلم ارزش فراوان داشتن از هفدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۷) برای بازی در فیلم هیوا (رسول ملاقلی پور) گزیده‌کار شد و کوشش کرد در فیلمهای خوب و متفاوت بازی کند. بازی فراوان خوب او در فیلمهای صدا قو (سعید اسدی، ۱۳۷۹)، مسافرت به فردا (محمدحسین حقیقی، ۱۳۸۰)، قارچ سمی (رسول ملاقلی پور، ۱۳۸۰)، واکنش پنجم (تهمینه میلانی، ۱۳۸۱) علامت از رویکرد مقاوم‌گیرانهٔ هاشم‌پور دارد. او در این سالها یک بازی تمجید‌برانگیز در فیلم مسافر ری (داود میر باقری، ۱۳۷۹) از خود به نمایش گذاشت.

جمشید هاشم‌پور در سال ۱۳۸۲ دو فیلم بر پرده سینماهای تهران داشت: «واکنش پنجم و مسافرت به فردا». بازی خوب او در فیلم «مسافرت به فردا» که نامزدی بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر را برایش به هدیه آورد به سبب اکران نامناسب و نوع فیلم آنچنان که باید دیده نشد. نقش کوتاه او در فیلم کیفر فراوان گیرا و تأثیر گذار بود به گونه‌ای که برای ویدیو تبلیغاتی عکس این بازیگر بر پرده‌های تبلیغات بود. هاشم‌پور در سال ۱۳۸۶ از پس نقش سنگینی در فیلم استشهادی برای خدا به‌خوبی برآمد و نامزد دریافت سیمرغ بلورین از جشنوارهٔ فجر شد.

جوایز

برنده دیپلم ارزش فراوان داشتن بهترین بازیگر نقش اول مرد (هیوا)

دوره 17 جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) – سال 1377

برنده لوح زرین بهترین بازیگر مرد (واکنش پنجم)

دوره 4 منتخب سایت ایران اکتور (بهترین های سال) – سال 1383

برنده لوح زرین بهترین بازیگر مرد (مسافر ری)

دوره 2 منتخب سایت ایران اکتور (بهترین های سال) – سال 1381

چهارمین بازیگر نقش اول مرد سال (قارچ سمی)

دوره 17 منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترین های سال) – سال 1381

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد سال (واکنش پنجم)

دوره 18 منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترین های سال) – سال 1382

اهدای تندیس حافظ یک عمر کوشش هنری

ماجرای سر تراشیده و ممنوع الکاری

به گفته جمشیدهاشم‌پور زمانی که برای ایفای نقش در برخی از فیلم ها سرش را می تراشیدند چندین بار از سو ارشاد تذکر به او داده شده و ممنوع الکار هم شده او می‌گوید کارگردان و فیلمنامه نویس و طراح گریم هستند که ظاهر یک کاراکتر را مشخص می کند و بازیگر نقشی در اون ندارد و چهره او و سر تراشیده تصمیم شخصی خودش نبوده است.

تصاویر منتشر شده از چک پول جدید ۱۰۰ هزار تومانی از حذف عکس تخت جمشید از اون سخن پند آموز دارد.

چک پول جدید ۱۰۰ هزار تومانی که به‌ زودی توزیع خواهد شد، برخلاف چک پول دولت روحانی با امضای همتی، تصویری از یک عبادتگاه را بر روی خود دارد اما روی اسکناس نشانه‌ ای به نام این عبادتگاه نشده است. این در حالی است که در چک‌ پول قبلی، تصویری از تخت جمشید با این جمله حک شده بود: «آثار تاریخی سرزمین جزو مفاخر ملت ایران است.»

روزنامه جمهوری اسلامی در مطلبی از حذف عکس تخت جمشید از چک پول ۱۰۰ هزار تومانی انتقاد کرده است.

در این مطلب آمده است:

تقابل ملیت و اسلامیت ظلم به هر دو است. این دو عنصر دوری ناپذیرند. ما همان ثانیه‌ای که زاده می‌شویم، هم مسلمانیم و هم ایرانی.

آنان که به نام دین، بر ملیت می‌تازند و یا با پرچم مردمی به دین حمله می‌برند، در واقعیت به پای خود و حتی به مغز و قلب خویش شلیک می‌کنند. کاری چنین نابخردانه، فقط از کسانی ساخته است که از اعتقاد و فهم حداقلی هم محروم مانده باشند. ما در نگهداری مقدس این را تجربه کرده‌ایم که تضعیف هرکدام نه‌تنها به نیرومند دیگری نمی‌انجامد که اون را ناتوان‌تر هم می‌کند.

امروز هم به هشدار باید گفت، حذف علامت‌های ملیت – چون حذف عکس تخت جمشید از ایران چک‌های ۱۰۰ هزارتومانی و… – به افزایش رویکرد به دین و مذهب نمی‌انجامد بلکه وابستگی مردم به هویت و چهارچوبه شناختی خویش را فراوان زیاد فروخواهد کاست که به واقع بسان چهاردیواری خانه عمل می‌کند.

کدام خردمند را می‌توان تصور کرد که کلنگ در پایه‌های خانه خود بزند؟ تصورش لرزه بر اندام آدمی می‌اندازد چه رسد به این که به واقع هم افرادی را ببینیم که چنین می‌کنند. آنان را که با تبر به جان درخت ملیت افتاده‌اند، باید گفت، “گیریم این درخت را از ریشه برکندید، به جای اون چه خواهید کاشت؟” ایمن باشید درختی نخواهد رست که میوه‌اش را بخورید و در سایه‌اش، یواش بگیرید.

تضعیف ملیت، دیوار فرو ریخته هویت مردمی می‌شود همان شکاف بزرگی که دشمن از اون رد می‌شود و پای بر گرده همه‌مان می‌کوبد. دیگر سوی اتفاق نیز چنین است و کسانی که از پنجره ملیت به درخت مذهب سنگ می‌زنند را هم باید آگاه کرد که عاشورا عمق استراتژیک ما و پیشران قدرت‌ها برای محافظت ایران است.

مهمترین عمل تولید قدرت برای در هم شکستن تجاوز عراق مستظهر به قدرت‌های شرقی و غربی، عاشورا بود. کسانی که به نام ملیت بر دین قلم می‌کشند، نه مردمی‌گرا که مردمی‌ستیز هستند. براندازان ایرانند نه هواخواهان ایران. این دو گروه با ۱۸۰ مقام اختلاف دولبه یک قیچی را تیز می‌کنند، که منافع مردمی و باورهای دینی را قطع می‌کند. برای شکستن این قیچی با تمام توان برای ارتقای باورهای دینی و مردمی بکوشیم. الترام به مؤلفه‌های مذهبی و مردمی را به نام یک “باید” انقلابی و اسلامی و وطنی، مورد توجه قرار دهیم. راه حراست از بزرگی ایران و نگهداشت اندوخته‌های دینی، همین است. بدان اراده کنیم.