این ستاره های درگذشته اگر امروز زنده بودند چه شکلی داشتند؟

[ad_1]

یک تصویربردار با استفاده از هوش مصنوعی، ستاره هایی که فراوان زود ما را ترک کردند به زندگی برگرداند و پرتره های اسرارآمیز و عجیبی از افرادی نظیر پرنسس دایانا، کرت کوبین، جان لنون، مایک جکسون و فردی مرکوری منتشر کرد که علامت می‌دهد این ستاره‌ها اگر هنوز زنده بودند چه شکلی بودند.

این تصاویر وهم انگیز و واقع‌بینانه کار الپر یشیلتاش، تصویربردار ساکن ترکیه است که این پرتره ها را برای پروژه‌ای با عنوان «انگار اتفاقی نیفتاده» خلق کرده است. او برای این کار از آرام افزار نیرومند کننده عکس هوش مصنوعی و برنامه های ویرایش عکس استفاده کرد.

این آرتیست می‌گوید: «زمانی با تکنولوژی پیوند بیشتری برقرار کردم به این فکر کردم که چه چیزی خوشحالم می‌کند. می‌خواستم برخی از آنها که دلم برایشان باریک شده بود را دوباره روباه‌رویم ببینم و این‌گونه بود که این پروژه شکل گرفت.»

او ادامه می‌دهد: «مقاوم‌ترین قسمت این فرآیند خلاقانه برایم این است که عکس برایم واقعی باشد. اون ثانیه‌ای را زیادتر از همه دوست دارم که تصویری که مقابلم هست آنقدر واقعی به نظر برسد که گویی توسط یک تصویربردار گرفته شده است.»

تمام سلبریتی های این پروژه در جوانی و بیشتر به‌طور غم‌انگیزی درگذشته‌اند.

از پرنسس دایانا تا فردی مرکوری ؛ ستاره ها اگر امروز زنده بودند چه شکلی بودند؟

پرنسس دایانا (Princess Diana) در ساعات اولیه روز ۳۱ آگوست ۱۹۹۷ زمانی که تنها ۳۶ سال داشت، وقت رانندگی با مرسدس بنز خود در یک تصادف رانندگی در پاریس کشته شد.

از پرنسس دایانا تا فردی مرکوری ؛ ستاره ها اگر امروز زنده بودند چه شکلی بودند؟

جسد کرت کوبین (Kurt Cobain) خواننده سرشناس و محبوب گروه نیروانا ۵ آوریل ۱۹۹۴ در خانه‌اش در سیاتل در حالی پیدا شد که خودش با اسلحه به سرش شلیک کرده بود. او تنها ۲۷ سال داشت.

از پرنسس دایانا تا فردی مرکوری ؛ ستاره ها اگر امروز زنده بودند چه شکلی بودند؟

جان لنون (John Lennon)، خواننده گروه بیتلز ۸ دسامبر ۱۹۸۰ در ۴۰ سالگی به ضرب گلوله یکی از هوادارانش کشته شد.

از پرنسس دایانا تا فردی مرکوری ؛ ستاره ها اگر امروز زنده بودند چه شکلی بودند؟

فردی مرکوری (Freddie Mercury) خواننده اصلی گروه کوئین بر دلیل‌ وجود الریه ناشی از ایدز در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۱ در خانه‌اش در لندن در ۴۵ سالگی فوت کرد.

از پرنسس دایانا تا فردی مرکوری ؛ ستاره ها اگر امروز زنده بودند چه شکلی بودند؟

توپاک شکور (Tupak Shakur) رپر در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۶ زمانی تنها ۲۵ سال داشت در لاس وگاس بر دلیل‌ شلیک گلوله کشته شد.

از پرنسس دایانا تا فردی مرکوری ؛ ستاره ها اگر امروز زنده بودند چه شکلی بودند؟

هیث لجر (Heath Ledger) بازیگر برنده اسکار که در فیلم‌هایی نظیر شوالیه تاریکی و کوهستان بروکبک بازی کرده بود در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۸ بر دلیل‌ مصرف بیش از حد مواد مخدر در ۲۸ سالگی از دنیا رفت.

از پرنسس دایانا تا فردی مرکوری ؛ ستاره ها اگر امروز زنده بودند چه شکلی بودند؟

جیمی هندریکس (Jimi Hendrix) نوازنده و خواننده در ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۰ در ۲۷ سالگی بر دلیل‌ سوء مصرف مواد مخدر جان خود را از دست داد.

از پرنسس دایانا تا فردی مرکوری ؛ ستاره ها اگر امروز زنده بودند چه شکلی بودند؟

جنیس جاپلین (Janis Joplin) که یکی از برنده‌ترین و شناخته‌شده‌ترین زنان راک استار دوران خود بود در ۴ اکتبر ۱۹۷۰ در ۲۷ سالگی بر دلیل‌ مصرف بیش از حد هروئین فوت کرد.

از پرنسس دایانا تا فردی مرکوری ؛ ستاره ها اگر امروز زنده بودند چه شکلی بودند؟

مایکل جکسون (Michael Jackson) بر دلیل‌ مسمویت حاد پروپوفول و بنزودیازپین در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ در خانه‌اش در لس آنجلس در ۵۰ سالگی از دنیا رفت.

از پرنسس دایانا تا فردی مرکوری ؛ ستاره ها اگر امروز زنده بودند چه شکلی بودند؟

الویس پریسلی (Elvis Presley) که از ناراحتی های قلبی درد می‌برد و دیابت هم داشت در ۱۶ آگوست ۱۹۷۷ در ۴۲ سالگی فوت کرد.

[ad_2]

تعجب مخاطبان از قیمت نجومی کتاب آرتیست جدید درگذشته

[ad_1]

کتاب «پیر پرنیان‌اندیش» همزمان با چهلمین روز فوت کرد هوشنگ ابتهاج بازنشر شد؛ این در حالی است که برخی از مخاطبان نسبت به قیمت میلیونی اون انتقاد دارند.

به شرح وقت سحر، کتاب «پیر پرنیان‌اندیش» از جمله آثار تاریخ شفاهی است که در سال‌های قبل همیشه مورد بخت مخاطبان قرار گرفته است. میلاد عظیمی، استاد دانشگاه تهران، به دنبال همسرش عاطفه طیه این دلیل‌ را که شامل خاطرات زنده‌یاد هوشنگ ابتهاج است، گردآوری و منتشر کرده‌اند.

دلایل خواندنی بودن این دلیل‌

کتاب «پیر پرنیان‌اندیش» از چند وجه خواندنی است؛ نخست آنکه راوی این خاطرات مردی است که در بزنگاه‌های سیاسی اجتماعی عصر آماده وجود داشته و نشان غیر قابل انکاری بر جریان شعر و موسیقی سرزمین گذاشته است.

ساختار کتاب براساس سوال و پاسخ انتخاب شده که در اون مخاطب، در کنار خواندن خاطراتی در زمینه اتفاقات و مسائل مختلف، گاهی به خلوت شاعر نیز سرکی می‌کشد و همین داستان، کتاب را خواندنی‌تر کرده است.

بازتاب عواطف سایه در قسمت‌های مختلف کتاب و برحسب ماجراها و اتفاقاتی که در حال روات کردنشان است، شیرینی خاصی به خاطرات بخشیده است؛

به طوری که مخاطب به این راحتی‌ها نمی‌تواند کتاب را رها کند. سخن گرم سایه در کنار توجه به این نکات ریز و مهم از سوی نویسندگان سبب شده تا «پیر پرنیان‌اندیش» سال‌ها پس از انتشار نیز همچنان مورد بخت مخاطبان واقع شود.

صحبت‌های پدیدآورندگان

پدیدآورندگان این دلیل‌ درباره‌اش چنین می‌گویند:

این کتاب ماحصل چند ۱۰۰ ساعت مصاحبت آزادوار و بی‌رسم و ردیف با سایه است؛ از خرداد ۱۳۸۵ تا بهار ۱۳۹۱ که آخرین نمونه‌های کتاب را تلفنی با سایه بررسی می‌کردیم.

این کتاب البته دربرگیرنده همه آنچه در صحبت سایه دیده و شنیده‌ایم نیست؛ نه حجم کتاب چنین اقتضایی داشت و نه روزگار و مصلحت‌سنجی‌های سایه به ما چنان مجالی می‌داد؛ اما هرچه در این کتاب می‌خوانید، شنیده‌ها و دیده‌هایی است مستند به صوت و عکس و ما از این حیث تا حد وسواس امانت‌دار بوده‌ایم.

کتاب اخیراً و در آستانه چهلمین روز فوت کرد زنده‌یاد ابتهاج از سوی نشر سخن به چاپ شانزدهم رسیده است. هرچند قیمت یک میلیون و ۳۵۰ هزارتومانی برای کتاب هزار و ۵۰۰ صفحه‌ای انتقاداتی را نیز مطرح کرده است؛

این در حالی است که حدود یک ماه نزد چاپ چهاردهم اون به قیمت ۸۵۰ هزار تومان از سوی سخن عرضه شده است.

قسمت‌هایی از کتاب

به‌مناسبت سالروز فوت کرد شهریار، قسمت‌هایی از کتاب را که به روایت رفاقت ۴۰ساله سایه و شهریار می‌پردازد، منتشر می‌شود:

«هنگامی می‌رفتم خونه شهریار معمولاً برداشت «خانوم»، مادر شهریار دوباره می‌کرد. خانوم، مادر شهریار پیرزن فراوان خوب، نجیب، مهربان و ساده‌ای بود.

این اواخر دیگه از من رو نمی‌گرفت… فارسی هم صحبت نمی‌کرد، فقط ترکی سخن می‌زد، شاید چند کلمه فارسی ازش شنیدم.

پسرشو هم شهریار صدا می‌زد، همانند زن من که به من میگه سایه… آغاز که می‌رفتم خونه شهریار خودشو از پشت در کنار می‌کشید که من نبینمش چون چادر سرش نبود.

یه نوع خودشو کنار می‌کشید که مثلا من که نامحرم بودم نبینمش. بعداً دیگه نه… برداشت دوباره می‌کرد و یه نوع درود‌علیکی می‌کرد.

خب منم سر به زیر بودم… به هر حال رو نمی‌گرفت و دیگه خودی شده بودم براش. من کم می‌دیدمش. معمولاً در خونه رو خانوم، مادر شهریار دوباره می‌کرد.

«ای وای مادرم» رو تو روزنامه خوندم. رشت بودم اون تاریخ. با خودم گفتم: وای خانوم، مادر شهریار مرد. شعرو که خوندم تو خیابون زار زار زدم به گریه». …

منبع: تسنیم

[ad_2]