برچسب: Blonde

مرلین مونرو، بزرگترین نماد قرن بیستم، با اقتباسی از اندرو دومینیک و با بازی آنا دی آرماس، به پرده عظیم دوباره می‌گردد. با نقد فیلم بلوند دنبال ما بمانید.

بر پایه بیوگرافی تخیلی‌اساس جویس کارول اوتس، از مرلین مونرو در فیلم بلوند 2022 سو و سویی با جاری سیال نورما جین بیکر پیدا خواهیم کرد.

نقد فیلم بلوند (Blonde 2022)

Blonde یک فیلم درام زندگی‌نامه‌ای تخیلی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی اندرو دامینیک محصول ۲۰۲۲ است. این فیلم که از رمانی داستانی به همین نام دلیل‌ جویس کارول اوتس از سال ۲۰۰۰ اقتباس شده‌است، برداشتی تخیلی از زندگی مریلین مونرو با بازی آنا د آرماس است. آدرین برودی، بابی کاناوله و جولیان نیکلسون در نقش‌های مکمل ظاهر می‌شوند. اکثریت فیلم سیاه‌وسفید فیلمبرداری شده‌است و قطعه‌هایی از اون به شکل رنگی تنظیم شده‌اند.

کوتاه قصـه بلوند

بلوند، بر پایه کتاب پرفروش جویس کارول اوتس، تفسیری جسورانه از زندگی یکی از اسطوره‌های عظیم هالیوود است: مرلین مونرو. دوران کودکی روانشناختی‌طور او در نقش نورما جین، افزایش شهرت او، روابط عاشقانه‌اش و… بلوند مرزهای بین واقعیت و قصـه را محو می‌کند تا شکاف پهناور‌تر جامعه‌شناختی یکی از زیباترین شخصیت‌های تاریخ سینما را کشف کند. اندرو دومینیک نویسنده و کارگردان، مرلین مونروی این فیلم را با بازی Ana de Armas به عکس می‌کشد.

دده گاردنر، جرمی کلاینر، تریسی لاندون، برد پیت و اسکات رابرتسون به نام تهیه‌کنندگان این فیلم وجود دارند. تولید این فیلم، پس از یک دورهٔ طولانیِ توسعه که در سال ۲۰۱۰ شروع شده‌بود، سرانجام در اوت ۲۰۱۹ در لس آنجلس شروع شد و در ژوئیه ۲۰۲۱، پس از دنیاگیری کووید-۱۹، به آخر رسید. این فیلم به دلیل محتوای جنسی آشکار اون مقامٔ «NC-17» را دریافت کرد و تنها فیلم سال ۲۰۲۲ با این مقام محسوب می‌شود و نخستین مورد از نوع خود خواهد بود که از راه رسانه جاری منتشر می‌شود.

بهشت و جهنم

بلوند یکی از مورد انتظارترین فیلم های 2022 است. اندرو دومینیک آنچه را که می‌توانست یک فیلم پرفروش داشته باشد در این فیلم می‌آورد و به بزرگترین سمبل جنسی چنان مهر ویژه و حساب‌شده‌ای می‌دهد که تقریباً غیرقابل تشخیص است.

دومینیک از انتقاد نمی‌ترسد و از دفرمه کردن زندگی شخصیت‌های مهم فرار نمی‌کند. او ریسک را می‌پذیرد و چشم‌اندازی اون‌قدر مبتکرانه و شخصی خلق می‌کند که مرلین را به سو عکس اسطوره ارتقا می‌دهد، اما او را به اعماق جهنم فرو می‌برد.

اما باید بفهمید که حجم منابع مختلفی که دومینیک استفاده کرده و حجم ایده‌های گزافی که داشته، بیننده را متعجب می‌کند. برخی از اون ایده‌ها یک موفقیت مطلق هستند زیرا آنها جادویی را که در دور و بر شخصیت مرلین وجود دارد منعکس می‌کنند.

اما ایده‌ها فضولی اساس هستند… درواقع کارگردانی که می‌تواند معنای مرلین برای دنیا را به خوبی به عکس بکشد، تصمیم دارد همان بیننده را تا حدی از زندگی این شخصیت دوست‌داشتنی منزجر کند. مونرو در این فیلم همچون کشتی غرق شده در دوگانگی خاصی است که آنقدر نامتعادل بنظر می‌رسد که نمی‌شود او را دوست داشت.

بلوند در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز نمایش داده شد و انتشار محدودی در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ داشت، و در ۲۸ سپتامبر توسط نتفلیکس منتشر شد. این فیلم با نقدهای متفاوت منتقدان روبرو شد که بازی د آرماس را ستودند، اما ترسیم دومینیک از زندگیِ مونرو اون‌ها را دوقطبی کرد. برخی از منتقدان چرخش دومینیک در مورد فیلم‌های زندگینامه‌ایِ سنتی را باطراوت دانستند، در حالی که دیگران فیلم را استثمارگرانه و غیرانسانی معرفی کردند.

نورما جین بیکر

ناگفته نماند که همه ما قصـه غم انگیز مرلین را می‌دانیم. اما اگرچه ما او را می‌شناسیم و میلیون‌ها بار به ما گفته‌اند که او کیست وکلی کتاب درباره زندگی وی نوشته شده، هنوز برای بیننده جذاب است که تمام شیاطینی را که در درونش داشته بشناسد.

به همین دلیل است که در بلوند، مشکل گفتن قصـه نورما جین نیست، بلکه گفتن فراوان کم در مورد مرلین است. تمرکز توجه بر زندگی غم انگیز نورما گاهی دلیل می‌شود یاد بردن کنیم که مرلین چگونه در تاریخ ذهن طرفداران هنر هفتم مانده است. مرلین انقلابی برای بدن زن، یک زن خودساخته یا یک بت بود، که برخی از بسیاری از ایده‌های انقلابی دنیای عکس را باید بنام مونرو ثبت کرد.

توسعه و نویسندگی

اندرو دامینیک، کارگردان و فیلمنامه‌نویس این فیلم، از آغاز سال ۲۰۱۰ توسعهٔ پروژه را با اقتباسی از رمان بلوند (۲۰۰۰) دلیل‌ جویس کارول اوتس شروع کرده بود. دامینیک در مورد شیفتگی خود با مریلین مونرو صحبت کرد و گفت: «برای چی مریلین مونرو یک نماد زن عظیم قرن بیستم است؟ برای مردان، او یک هدف میل جنسی است، زنی که فراوان زیاد نیاز به نجات دارد. برای زنان، او تمام بی‌عدالتی‌ها در مورد زنان را مجسم می‌کند؛ یک خواهر، یک سیندرلا که به زندگی در میان خاکستر سپرده شده‌است […] من می‌خواهم قصـه نورما جین را به نام یک شخصیت اصلی همانند یک افسانه تعریف کنم. کودکی یتیم که در جنگل‌های هالیوود گم شد و توسط اون نماد عظیم قرن بیستم تسخیر شد». دامینیک فیلم را نسبت به پروژه‌های قبلی خود «در دسترس‌تر» وصف کرد و گفت که فیلمنامهٔ او حاوی «دیالوگ فراوان کمی» است، زیرا ترجیح می‌دهد فیلم را زیادتر مانند به «بهمنی از تصاویر و رویدادها» بسازد.

برای دامینیک، بلوند نخستین تلاش او برای ساخت فیلمی با وجود یک زن در مرکز قصـه بود. او در طول نمایش یکی از فیلم‌های نامزد جایزه اسکارش، کشتن جسی جیمز به‌دست رابرت فورد بزدل (۲۰۰۷) گفت: «این کار برای من متفاوت است […] شخصیت اصلی زن است. فیلم‌های من تقریباً عاری از زنان هستند و حالا دارم تصور می‌کنم که «یکی بودن» چه معنایی دارد».

تکنیک

فیلمبرداری بزرگترین وزن فنی در حوزه زیبایی بصری است. پلان‌های سیاه و سفید، که در موقعیت‌های کاملاً آگاهانه با رنگ آمیخته شده است، در وقت بیان، لحن خاصی را ارائه می‌دهد که شاید با ذهن مخدوش مرلین و دنیای اطرافش مطابقت داشته است. قاب‌هایی که بی تردید تا زمان‌ها در خاطره خواهند ماند و به کتابداری ابدی تصاویر نمادین این بازیگر زن می‌پیوندند.

اگر بخواهیم به دنبال نمادین ترین تصاویر مرلین بگردیم، تفاوت چندانی با تصاویری که در فیلم بازآفرینی شده‌اند، پیدا نمی‌کنیم. البته که آنا د آرماس فراوان زیاد گریم خوبی را روی چهره‌اش می‌گیرد تا مانند‌تر از تصاویر در ذهن مانده‌مان از مرلین مونرو شود.

جزئیات و موسیقی متنی که منظره‌ را با درام پر می‌کند، این دلیل‌ بصری عالی را تاثیرگذارتر می‌کند. اندرو دومینیک چشمان بیننده را در جایی متمرکز می‌کند که واقعاً برایشان با ارزش و مهم بودن دارد. او می‌داند که از همان ابتدا چه می‌خواست، با ایده‌های فراوان آشکار و فراوان، راه خود را با طیف فراوان پهناور‌ای از کلوزآپ‌ها می‌سازد که از اون زیبایی ویژه استفاده می‌برد.

واکنش به انتخاب بازیگران

انتخاب آنا د آرماس در نقش مریلین مونرو با واکنش‌هایی منفی روبرو شد و برخی از بینندگان حس کردند صدای او کاملاً با مونرو مطابقت ندارد و او همچنان لهجهٔ کوبایی خود را نگه داری کرده‌است. املاک رسمی مونرو از انتخاب دی آرماس نگهداری کرد و اظهار داشت: «مریلین مونرو نماد منحصر به فرد هالیوود و فرهنگ پاپ است که از نسل‌ها و تاریخ فراتر می‌رود. هر بازیگری که در اون نقش قدم می‌گذارد می‌داند که کفش‌های بزرگی برای پوشیدن دارد. تنها بر پایه یک تریلر به نظر می‌رسد که آنا انتخاب خوبی برای این نقش بوده‌است زیرا او زرق و برق، انسانیت و صدمه‌پذیری مریلین را به عکس می‌کشد»

نتیجه گیری “بلوند”

بلوند دوقطبی بزر بین آنچه نورما بود و آنچه مرلین است را روایت می‌کند. درک آنها به نام دو شخصیت متفاوت، درامی را به قدری تمجید برانگیز و جذاب می‌سازد که تقریباً غیرممکن می‌شود که چشمانتان را از روی صفحه نمایش بردارید. این فیلم تراژیک نمادی را که مرلین ساخته به همان شکلی به آخر می‌رساند که وی به خوبی بدون عشق به زندگی آخر داد.

اندرو دومینیک فیلمی با منظره‌‌پردازی توانا، راه‌ای درخشان در روایت، اما محتوای بی‌رحمانه می‌سازد، که به شکل انتقادی دریابیم مرلین مونرو چه و که بوده.

زیادتر بخوانید: