تاثیر آینده برجام بر صنعت غذای سرزمین

صنعت غذا از مهمترین قسمت هایی است که صدمه های فراوانی را از تحریم های بین المللی متحمل شده است.

از آنجایی که امنیت غذایی از الزامات توسعه پایدار هر کشوری است پرداختن به این مقوله از با ارزش و مهم بودن مخصوص ای برخوردار است.

 آنچه تولیدکنندگان ما در طول سال ها تحریم های ناجوانمردانه متحمل شده اند خود نوعی جهاد در جبهه اقتصادی است. برای چی که در مقاوم ترین شرایط همچنان چرخ تولید را سر پا نگه داشتند. در این شرایط بحران جهانی کرونا نیز بر فشار تحریم ها اضافه شد و فشار مضاعف بر تولید کنندگان درون کرد. بسیاری از صنایع در آستانه تعطیلی و تعدیل نیرو قرار گرفتند اما همچنان تولید را زنده نگه داشتند. اما در این بین افزایش قیمت مواد اولیه، صعود نجومی نرخ ماشین آلات و ظروف و مواد بسته بندی و متعاقب اون افزایش هزینه های حمل و تعریف و نیروی انسانی چیز تازه ای است غیر قابل انکار که در دلیل‌ فشار تحریم ها و انفجار نرخ ارز بر تمامی صنایع و قسمت تولید بویژه در صنایع غذایی فشار درون کرده است و منجر به باال رفتن قیمت مواد غذایی شده است.

 طبعا اگر نتوانیم برجام را به نتیجه برسانیم این فشارها بر صنعت غذایی سرزمین ما هر سال شدیدتر و مضاعف تر خواهد شد.

 مشکلات تعریف و انتقالات پولی و مالی و مبادلات بین المللی و ورود مواد اولیه مورد نیاز به سرزمین با نرخ منطقی و نیز ورود علمی به قسمت صنعت و تولید از معضلاتی است که هر سال فشار بیشتری بر تولیدکنندگان و متعاقبا بر اقتصاد سرزمین درون می کند.

اگر نتوانیم در مذاکرات بین المللی برجام هر چه سریعتر به نتیجه دلخواه برسیم قیمت تمام شده محصولات غذایی که به دست مردم می رسد روز به روز افزایش خواهد یافت و چون امنیت غذایی کلید امنیت اقتصادی هر کشوری است سفره های مردم روز به روز کوچک تر و معیشت اقشار صدمه پذیر به مخاطره جدی می افتد.

ضمن اینکه انگیزه تولید و اندوخته گذاری در قسمت تولید کاهش می یابد و انگیزه برای ورود اندوخته به بازارهای موازی همانند ارز و سکه و مسکن و…. بالا می رود. این اخلال در بازار خود سمی اقتصادی است و منجر به بالا رفتن نرخ تورم می شود.

 اگر وضع به همین منوال ادامه پیدا کند انگیزه اندوخته گذاران خارجی برای اندوخته گذاری در سرزمین هر روز کمرنگ تر می شود.

 بانک های بین المللی با اعتبار آماده به پذیرش اعتبار اسنادی بانک های داخلی ما نیستند. بنابراین تولیدکنندگان امکان مبادلات بین بانکی بین المللی را ندارند و همین فشار و تنگنا در مبادالت مالی بین المللی معامله بین المللی ما را که دلیل ورود اندوخته و ارز به سرزمین می شود به مخاطره می اندازد.

ضمن اینکه واردات مواد اولیه مورد نیاز نیز متاثر از همین مشکلات مبادله بین المللی خواهد بود.

*پزشک مهدی کریمی تفرشی ریاست هیات مدیره تعاونی تولید کنندگان محصولات غذایی سرزمین، رئیس هیات مدیره انجمن دارندگان علامت استاندارد ایران، رئیس هیات مدیره مجتمع صنایع غذایی گلها و گروه صنعتی آل ام کا تی (GROUP MKT) ، نائب رئیس هیات مدیره انجمن علوم و علمی غالت ایران، عضو هیات مدیره کانون انجمن های صنایع غذایی سرزمین ، کارآفرین برتر دنیا اسلام.