برچسب: آمریکایی

حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه ایران روز سوم مهرماه ۱۴۰۱ در نیویورک مصاحبه‌ای با روزنامه نیویورک تایمز داشت که پایگاه اطلاع رسانی وزارت امور خارجه متن این مصاحبه را منتشر کرد.

متن مصاحبه روزنامه نیویورک تایمز با وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، به شرح زیر است:

نیویورک تایمز: شما جلساتی را این هفته در مورد توافق هسته‌ای داشته اید. به نظر جنابعالی جگونه مذاکرات هسته‌ای می‌تواند پیشرفت کند؟

امیرعبداللهیان: اولاً ما برای رسیدن به یک توافق خوب، توانا و پایدار جدی هستیم. در دولت جدید ایران در ماه‌های قبل معاون من همکارانم برای رسیدن به این هدف تلاش زیادی کردند. معتقدم در قدم‌های پایانی این راه قرار داریم. اما طبعاً قدم‌های پایانی راه سختی را طی می‌کند. فکر می‌کنم اگر آمریکا واقع بینانه برخورد کند و شجاعت تصمیم گیری در این مرحله را داشته باشد، ما می‌توانیم به توافق دست یابیم. توافق در دسترس است سو آمریکایی دفعات به ما پیام داده که آنها از تصمیم واجب برای رسیدن به توافق برخوردارند. ما ابتکارات زیادی را برای سرعت دادن به توافق در طول مذاکرات از خودمان علامت دادیم. الان وقت ابتکار و واقع بینی سو آمریکایی است. ما جدی هستیم.

نیویورک تایمز: آیا فضایی برای مذاکره با آژانس بین المللی انرژی اتمی در مورد تحقیقات اون وجود دارد؟

امیرعبداللهیان: همکاری‌های ما با آژانس ادامه دارد، اما یک مشکل اساسی وجود دارد. آژانس باید به وظایف فنی خود عمل کند اما راه سیاسی را بسیاری از مواقع نزد می‌گیرد و رفتارهای سیاسی دارد. ما می‌توانیم در راه فنی همکاری‌هایمان را با آژانس نیرومند کنیم اما لازمه اش این است که آژانس از رفتار سیاسی و سیاسی کاری فاصله بگیرد. چنانچه آژانس صرفاً فنی برخورد کند، ما تردیدی نداریم که اتهامات مطروحه در مورد ایران برطرف می‌شود. پس ما برای همکاری‌های فنی زیادتر با آژانس آمادگی داریم اما آمریکا و سه سرزمین اروپایی در مذاکرات باید به آژانس توجه بدهند که نباید از راه فنی فاصله بگیرد.

نیویورک تایمز: منظورتان چیست؟ انحراف از راه فنی را زیادتر توضیح بدهید؟

امیرعبداللهیان: مثلاً در چهار ماه قبل در اثنای مذاکره به یکباره قطعنامه‌ای در وین ارائه شد که خطا و انحراف در راه کار مذاکراتی ما در چارچوب برجام بود.دقیقاً در این تاریخ حساس، آقای رافائل گروسی به اسرائیل مسافرت کرد و در تل آویو در کنفرانسی مطبوعاتی سخن‌های تحریک کننده و غیرسازنده زد. از یک سو سه سرزمین اروپایی و آمریکا قطعنامه ارائه می‌کنند، در اثنای مذاکره، که این سیاسی است. در واقع آژانس را یک ابزار سیاسی برای اهدافشان قرار می‌دهند و آقای گروسی هم با سفرش عمداً رفتار سیاسی علامت می‌دهد در حالیکه آژانس مسؤولیت فنی دارد.

نیویورک تایمز: آیا اطمینان دارید گروسی بتواند در نهایت بدون سیاسی کاری در گفت و گو‌های فنی به برجام کمک کند؟

امیرعبداللهیان: ما معتقدیم اگر آقای گروسی و تیمش صرفاً فنی برخورد کنند، اتهامات بی اساسی که به ایران درون می‌کنند، فراوان ساده از بین برداشته می‌شود. ما آمادگی داریم به سوالات فنی آژانس پاسخ دهیم. اما قادر نیستیم به سوالات سیاسی و جهت دار و هدفمند آژانس پاسخ دهیم.

نیویورک تایمز: در خصوص ذخایر اورانیوم غنی سازی شده بیش از ۶۰ درصد چکار می‌خواهید انجام دهید؟

امیرعبداللهیان: در متنی که در وین توافق کردیم جزئیات اون را روشن کردیم اگر همه سو‌ها به تعهداتشان در برجام برگردند در مورد مازاد اورانیوم ما فراتر از توافق برجام، کاملاً مشخص است که چه باید بکنیم.

نیویورک تایمز: اگر مذاکرات شکست بخوردو یا وابسته فروپاشی شود، واکنش ایران چه خواهد بود؟ آیا غنی سازی بیشتری در سطوح بالاتر انجام خواهد داد؟

امیرعبداللهیان: ما مذاکره کرده‌ایم نه فقط برای مذاکره، بلکه برای رسیدن به نتیجه ملموس مذاکره کرده‌ایم.این وضعیت را آمریکا و آقای ترامپ به وجود آورده است. ما از سال ۲۰۱۵ هیچ نفع اقتصادی از برجام نبرده‌ایم. البته این هم شگفت آور است که آقای بایدن از یکطرف رفتار ترامپ را قبول ندارد ولی همان راه تحریم‌ها را دنبال می‌کند.

نیویورک تایمز: به علامت حسن نیت؛ آیا مذاکراتی در زمینه تبادل زندانیان وجود دارد؟

امیرعبداللهیان: تبادل زندانیان برای ما اساساً موضوعی انسانی است. ما همیشه برای تبادل زندانیان آمادگی داریم. در مقطعی سو آمریکایی اون را منوط به نتایح گفت وگوهای وین و برجام کرد. معتقدیم ارتباطی نباید بین برجام و داستان انسانی زندانیان وجود داشته باشد. ما در این داستان آمادگی داریم.

نیویورک تایمز: به نام حسن نیت؛ در صورتی که بخشی از اموال بسته شده ایران، همانند ۷ میلیارد دلار ایران نزد بانک‌های کره جنوبی آزاد شود، می‌تواند تشانه ای از حسن نیت تلقی شود؟

امیرعبداللهیان: آزادسازی اموال بلوکه شده ما توسط آمریکا در قسمت‌هایی از دنیا می‌تواند یک علامت مثبت محسوب شود.اما الان ما مجموعه پیچیده و سردرگمی را در رفتار آمریکا می‌بینیم. از طرفی تبادل پیام‌های ما از راه هماهنگ کننده اتحادیه اروپا ادامه دارد و همه تلاش می‌کنیم برای رسیدن به راه حل و از طرفی دیگر، آمریکا قطعنامه در آژانس ارائه می‌کند و از سو دیگر هم تقریباً هر چند وقت به دلیل‌ای تحریم‌های جدیدی اعمال می‌کند. سو آمریکایی وابسته سرگیجه است در تصمیم گیری و این برای مذاکرات و بازگشت به تعهدات در برجام سازنده نیست. سو آمریکایی باید خودش را از کلاف پیچیده و سردرگم خارج بکشد تا بتواند واقعیت را خوب ببیند و تصمیم بگیرد.

نیویورک تایمز: آیا جنگ اوکراین بر پیچیده‌تر شدن مذاکرات هسته‌ای با توجه به وجود روسیه در این مذاکرات نشان داشته است

امیرعبداللهیان: زمانی جنگ (اوکراین) شروع شد سو‌های غربی به ما گفتند این یعنی نشان منفی بر برجام. من بلافاصله با سرگئی لاوروف وزیر خارجه تماس گرفتم فکر کنم آقای لاوروف در مسافرت خارجی بود. چند روز سپس در مسکو گفت‌وگو کردیم و در کنفرانس مطبوعاتی، آقای لاوروف اعلام کرد که ما هیچ مانعی برای بازگشت سو‌ها به برجام نخواهیم بود و اساساً مسکو مانعی برای توافق نخواهد بود. البته لاوروف درخواست‌هایی داشت ولی در مذاکرات به این جمع بندی رسیدیم و به صراحت می‌توانم بگویم که اگر آمریکا امروز بتواند تصمیم گیری کند و واقع بینانه علامت دهد که به دنبال توافق است ما ایمن هستیم که روسیه از توافق حمایت می‌کند ضمن اینکه مواضع ما درباره جنگ اوکراین کاملاً مشخص است. ما از ابتدا مخالفت خود را با جنگ اوکراین اعلام کرده‌ایم و بدون استاندارد دوگانه در مورد افغانستان، یمن عراق و سوریه اون را پیگیری کرده‌ایم.

نیویورک تایمز: ایران خودش را متعهد می‌داند که به هیچ یک از سو‌های جنگ سلاح ندهد، آیا این صحیح است؟

امیرعبداللهیان: ما مقید هستیم ارسال سلاح شکل نگیرد. ارسال سلاح به هریک از طرفین، شانس راهکار سیاسی را به تعویق می‌اندازد.منظره‌ اوکراین پیچیده است. هم آقای پوتین استدلال‌هایی را مطرح می‌کند و مخصوصاً نگرانی‌های آقای پوتین از گسترش ناتو و هم سلاح‌های بسیاری به اوکراین تحویل داده شده که جنگ را طولانی‌تر کرده است. ما تلاش‌کردیم بین روسیه و اوکراین تا جنگ را متوقف کنبم. معتقدیم از راه گفت وگو و مذاکره سیاسی باید این منازعه خاتمه یابد. اگر امروز این جنگ خاتمه پیدا کند، خسارت کمتری به مردم، زیرساخت‌های این سرزمین و منطقه درون می‌شود. حتی با دید به امنیت غذایی، دو بار به وزیر خارجه اوکراین گفتم که آمادگی داریم از راه ترانزیتی ایران برای صادرات غلات استفاده کنید.

نیویورک تایمز: آیا این ارسال پهپادهای ایرانی به روسیه نقض اون چیزی که جنابعالی فرمودید، نیست؟

امیرعبداللهیان: ما با روسیه همکاری‌های دفاعی داریم و همکاری‌های دفاعی ما هیچ ربطی به داستان اوکراین ندارد. ما هیچ امکاناتی را به هیچ طرفی برای کاربرد جنگ در اوکراین نخواهیم داد. متأسفانه تبلیغات نادرستی در این زمینه شکل گرفته است.

نیویورک تایمز: آیا اگر آنها بخواهند از پهپادهای ایران استفاده بکنند، آیا این امر در راستای توافق دفاعی تلقی خواهد شد؟

امیرعبداللهیان: ما امکاناتی را به روسیه برای استفاده در اوکراین نداده ایم. اوکراین فقط راه حل سیاسی دارد. ما همانقدر که دلواپس آوارگان یمنی و افغانستانی و سوری هستیم، دلواپس آوارگان اوکراین هم هستیم. سرزمین خود من قربانی تجاوز و جنگ هست. زمانیکه توسط صدام حسین برای هشت سال مورد حمله قرار گرفت. زمانی از توقف جنگ صحبت می‌کنیم با تمام اعتقاد سخن می‌گوئیم. راه حل جنگ نیست و باید هر چه سریع‌تر طرفین در میز مذاکره مساله را حل و دوره کنند.

نیویورک تایمز: آیا ایران ابتکاراتی را به خرج داده است یا بخشی از ابتکارات بوده برای دوستی در جنگ اوکراین؟

امیرعبداللهیان: من دو بار برای این داستان به مسکو مسافرت کردم و تقریباً هر یکماه تا ۴۰ روز یکبار با همکارم وزیر امور خارجه اوکراین در تماس مستقیم و تلفنی بودم. اخیراً هم یکی از رهبران اروپا از رئیس جمهور ایران خواست که ما از ظرفیت ارتباطمان با روسیه برای توقف جنگ استفاده کنیم. البته هر دو سو همدیگر را متهم می‌کردند که مهیا مذاکره نیستند. من فکر می‌کنم راه حل جنگ نیست و باید هر چه سریع‌تر طرفین در میز مذاکره مساله را حل و دوره کنند.

نیویورک تایمز: در خصوص فتنه‌ها و واکنش‌های پلیس در ایران، نه فقط برای مخاطبین آمریکایی، بلکه برای مخاطبین کل دنیا، بفرمائید که چه در ایران می‌گذرد؟

امیرعبداللهیان: اتفاقی در ایران افتاده که همه ما را متاسف کرده است. یک هموطن و یکی از دختران و فرزندان ما توسط پلیس برای زمان کوتاهی دستگیر شده و سپس از سه روز فوت کرده است. از همان ساعات اولیه رئیس جمهور کشورمان با پدر این دختر تماس تلفنی داشت. قوه قضائیه و مجلس و دولت همه تلاش می‌کنند از راه تحقیقات قضائی، ابعاد این حادثه مشخص شود.ما چشم به راه تحقیقات و نتایج پزشکی قانونی و قضائی و رأی قاضی در این پرونده هستیم. چنین وقایعی در بسیاری از نقاط در دنیا حتی در درون آمریکا و اروپا اتفاق می‌افتد. ولی یک هجمه رسانه‌ای جهانی علیه اون شروع نمی‌شود اما یکسری رسانه‌ها، فضای غیر واقعی و همه بسیج شده‌اند که این را تبدیل به یک داستان پیچیده و عامل ناامنی در درون سرزمین کنند. طبعاً جمهوری اسلامی ایران انتقاد را می‌پذیرد اما به روش مسالمت آمیز خودش، اما در مقابل اغتشاش، فتنه و ساختن ناامنی با منطق و اقتدار برخورد می‌کند. وزیر سرزمین جمهوری اسلامی ایران گزارشی را درباره وضعیت موجود ارائه داده است. به عواطف پاک مردم کشورمان در این حادثه احترام می‌گذاریم. بیش از هر سو دیگری متعهد هستیم ابعاد این مساله روشن شود، اما اجازه نمی‌دهیم با تحریکات رسانه‌ای و سیاسی خارجی، امنیت و ثبات سرزمین ما تحت نشان قرار گیرد. البته برخی رسانه‌های خارجی تحریک و تلاش می‌کنند از عواطف پاک مردم کشورمان سو استفاده کنند. این اتفاقات می‌تواند در همه جای دنیا چهره دهد و چهره می‌دهد. چون این اتفاقات در آمریکا فراوان اتفاق می‌افتد، مردم آمریکا اتفاقاً خوب می‌فهمند.

جکسون پولاک، بی‌تردید یکی از درخشان‌ ترین نقاشان حرکت اکسپرسیونیست انتزاعی می‌باشد. با اینکه وی نسبت به باقی نقاشان اروپایی‌الاصل این حرکت ناشناس‌تر بود، ولی به سبب جسارت و شیدایی‌اش، در اکپرسیونیست انتزاعی به اوج خود رسید.

زندگی وی فراوان کوتاه بود و با همه‌ی موفقیت‌ های هنری‌ اش زمان استفاده‌ برداری‌ از اون را نیافت. او شخصیتی تندخو و درون‌گرا داشت، برخلاف دیگر اسطوره‌های نقاشی چون کاراواجو و ون‌گوگ؛ اطرافیانش زیادتر تحت نشان شخصیت کولی‌ وار و خلوص وی قرار می‌گرفتند.

پولاک کودکی و جوانی‌اش را درکالیفرنیا گذراند، سپس درسال ۱۹۳۰، به نیویورک مهاجرت کرد و به عضویت اتحادیه‌ی دانشجویان به سرپرستی رنگزن امریکایی توماس هارت بنتون حقوق و به دنبال اون نزد دیوید سیکه ایروس شاگردی کرد و با انواع تکنیک‌های جدید هنری دوست شد (سیکه ایروس یکی از پرشورترین نقاشان انقلابی مارکسیست بود). پولاک سیکه ایروس را در پارچه‌ نقاشی‌های انقلابی همراهی کرده و از درآمیختن مسائل اجتماعی و هنری استقبال می‌کرد.

 
نقاشی دلیل‌ جکسون پولاک Jackson Pollock

وی در زندگی‌اش به نام یک آرتیست، همیشه دغدغه‌ی جست‌وجو وکشف وجود هستی را داشت و در این راه لی کرازنر همچون کمک دلسوز او را همراهی می‌کرد. کرازنر خود رنگزن اکسپرسیونیست مطرحی بود، وی پولاک را که جدید به نیویورک آمده و شخصیتی ناشناس داشت با نقاشانی چون هانس هافمن، ویلم دکونینگ و منتقد برجسته‌ای چون کلمنت گرینبرگ دوست کرد. البته حمایت بیش از حد وی از کوشش‌ های هنری همسرش از سوی منتقدین فمنیست با مخالفت‌هایی روبرو شد.

زندگی هنری پولاک را می‌توان در سه قسمت بررسی کرد:۱۹۳۰- ۱۹۴۷پیوسته در تکاپو و تجربه بود؛ ۱۹۴۷-۱۹۵۰ در این سال‌ها در زندگی زبر دست‌اش به اوج خود ‌رسید؛ ۱۹۵۰-۱۹۵۶ وابسته گمگشتگی‌ ‌شد.

 
نقاشی جکسون پولاک Jackson Pollock

در حد فاصل سال‌ها‌ی ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۷ او با نگه داری بن‌مایه‌های نقاشان انقلابی مکزیکی چون اروزکو و سیکه ایروس متأثر از رویکرد سورئالیست‌ها می‌باشد. نقاشان سورئالیست‌ از دو عنصر اسطوره و اتفاق استفاده می‌جستند و پولاک مخصوصا تحت نشان اسطوره‌ی قرمز‌پوست‌ها بود. او نیز همچون پیکاسو، ماتیس و سورئالیست‌های اروپایی مجذوب حالت بدوی و رمزگونه‌گی اساطیر بود.

یکی از شاخص‌ترین آثار این دوره‌ی پولاک، تابلوی «نگهبان راز» است، که علامت می‌دهد وی تحت نشان اساطیر قرمز‌ پوستی و مصر باستان بوده است.

تابلوی نگهبان راز دلیل‌ جکسون پولاک

گفته می‌شود «کتاب مرگ» در اساطیر مصری منبع الهام بخشی بوده است که انوبیوس خدای قبرستان‌ها با شمایل انسانی و سر شغال ظاهر می‌شده است. او پسر اسیریس و حافظ ابدی اجساد مومیایی شده می‌باشد.

سگ در پایین تابلو ظاهراً علامت‌ای از نگهبان دنیای زیرزمینی است، و همین‌‌طور علامت‌ای از هبوط به عالم سفلی. دو پیکره در دور و بر تابلو به وضوح نشانگر ردپای پیکاسو به منظور ارائه‌ی فرم کوبیستی در اسطوره افریقایی است که در کار پولاک قابل مشاهده است.

بدون شک دوران مقاوم و نامساعد پولاک در دهه‌ی۴۰ در گرایش وی به مدرسه سورئالیسم و عوالم ناخود‌آگاه نقش داشته است، ضربه قلم‌های سریع، خشن و جسور وی تحت نشان دیدگاه اتوماتیزم سورئالیست‌هاست. آنها بر این اعتقاد بودند که اشکال موهوم و نامشخص که بر دلیل‌ برخورد ضربه قلم‌های آزاد بر روی بوم نقش می‌بندند حاکی از دنیای درون رنگزن است و نقاشی صرفاً فرایندی از نزد طراحی شده نیست و این بداهه‌گویی از پوسته‌های زیرین روح رنگزن منتج می‌شود.

نمونه‌ی دیگری از این کنش رها و کنترل نشده را در مستطیل میان کار می‌توان دید که برخی از این خط‌ ها مانند به علامت‌های نوشتاری هستند که با انتزاعی بودن تابلو در تضاد است. این خط‌ ها سریع و مهار نشده حاکی از کنش پر تحرک پولاک است که دست‌مایه‌ اصلی کارهای بعدی او پس از سال ۱۹۴۷ است که درسراسر بوم‌های عظیم وی دیده می‌شود.

نزد از سال۱۹۴۷، داستان اصلی کارهای وی عشق، تولد و مرگ است که معمولاً با علامت‌های بصری چون سر حیوان، نیزه‌ی شکسته، چشم‌ها، خورشید، سینه وعلائم شمایلی دنبال هستند.

شاخصه‌ی اصلی کارها در این دوره این است که زمینه‌ی تصاویر با اشکال تابلو هم ارزش هستند و عمومأ با خط‌ ها پر انرزی اشکال را به این زمینه متصل می‌گرداند.

از سال ۱۹۴۷به سپس، نقاشی‌های پولاک به نهایت انتزاع رسیده است و بر راه‌ی موسوم به نقاشی کنشی متمرکز می‌شود. این راه با حرکت سریع و مکث‌های مدام رنگزن شکل می‌گرفت که مکث‌های وی گاهی چند دقیقه و گاهی به چند روز می‌رسید و در این وقت کارش را به‌طور موقت نصب می‌کرد و مجدد بوم‌ها را روی زمین می‌خواباند و رنگ را بدون واسطه روی بوم می‌چکاند؛ به همین دلیل این نوع کارهایش «نقاشی رنگ چکانی» خوانده می‌شوند که رنگ از راه چوب یا کاردک و حتی انگشتانش و گاهی هم مستقیم از قوطی رنگ به روی بوم می‌ریخت.

جکسون پولاک Jackson Pollock در حال نقاشی

به نظر می‌رسد خلق عناصر آثار این دوره‌ی‌ وی، خود به‌خودی و به‌طور تصادفی شکل گرفته‌اند در حالی که گرینبرگ عقیده دارد پولاک به اندازه‌ی کار با قلم بر چکاندن رنگ‌ها مسلط بوده و همانند باقی هنرمندان در وقت خلق سریع دلیل‌ اجازه می‌داده تا اتفاقات جذاب و تصادفی به‌وجود آیند.

تابلوی «اعماق درون-پنج» نمونه‌ی شاخص شروع دوره‌ی کاری پولاک است که وی دور تا دور بوم در حرکت است و به رنگ‌ها اجازه می‌دهد آزادانه درهم بدوند، گویی رنگ‌ها از حرکت او به دور بوم انرژی می‌گیرند.

تابلوی «اعماق درون-پنج» دلیل‌ جکسون پولاک

آرتیست با این راه، تفاوت میان نقاشی و طراحی را از میان برمی‌دارد. در عکس و فیلم‌ هایی که هانس ناموث از کار کردن پولاک در کارگاهش گرفته است حرکت وی را به خوبی می‌توان مشاهده کرد، برخی از منتقدین این تکاپوی وی را ناشی از اختلالات روانی پولاک و الکلی بودنش می‌دانستند و برخی دیگر اون را از شور و شور امریکا پس از جنگ جهانی دوم می‌دانستند و از وی به نام پیام‌آور سلطه سیاسی-فرهنگی امریکا بر دنیا یاد می‌کنند.

نقاشی های جکسون پولاک Jackson Pollock

گروهی از منتقدین هم پس از آنکه از حمایت‌های سازمان سیا از کارهای پولاک برای پیشبرد مبارزاتشان در قبال اروپا و بلوک شرق آگاه شدند، پا را فراتر گذاشته و شروع به سنجیدن‌ی فرو ریختگی رنگ روی بوم با فرو ریختگی بمب روی ناکازاکی و هیروشیما و بعداً ویتنام کردند و این اعمال را ناشی از مدرنیسم امریکایی دانستند و خلق و خو آزادی و گسترش‌طلبی در بوم‌های عظیم پولاک را مشابه اخلاق دنیا‌خواری امپریالیسم دانستند.

زیادتر بفهمید : معرفی یکی از گران ترین نقاشی های دنیا + تصاویر

زیادتر بفهمید : گران قیمت ‌ترین نقاشی ‌های معروف دنیا!! + عکس

زیادتر بفهمید : آثار هنری حیرت انگیز که در سطل زباله پیدا شدند! + عکس 

گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
seemorgh.com/culture
منبع: avammag.com