برچسب: رویای

نوید محمدزاده در اختتامیه جشنواره ونیز 2022 برای نمایش فیلم “شب،داخلی، دیوار” به کارگردانی وحید جلیلوند آماده شد و احساساتش را از وجود در اون فیلم بیان کرد.

نوید محمدزاده بازیگر سینما که پس از حواشی جشنواره فیلم کن در رسانه‌ها و فضای غیر واقعی وجود کمرنگی داشت، سرانجام برخلاف برخی نزد‌بینی‌ها در جشنواره فیلم ونیز برای نمایش فیلم “شب، داخلی، دیوار” به کارگردانی وحید جلیلوند آماده شد.

این بازیگر سینمای ایران در نشست خبری فیلم “شب، داخلی، دیوار” که نخستین نمایش جهانی خود را در قسمت رقابتی هفتاد و نهمین جشنواره فیلم ونیز تجربه می‌کند، با همراهی برادران جلیلوند و دایانا حبیبی بازیگران اصلی این فیلم آماده شد.

اختتامیه جشنواره ونیز 2022

اشک شادی تحقق رویای نوید محمدزاده در شب، داخلی، دیوار

نوید محمدزاده در پاسخ به سوالی که آیا برای ادامه کوشش در سینمای ایران با مشکلی مواجه است یا خیر توضیح داد:

هیچ چیز به شکل رسمی به او اعلام نشده و در حال آماده مشغول بازی در سریال “آکتور” ساخته نیما جاویدی است.

* این بازیگر در پی انتشار برخی عکس‌ها با همسرش و برخی اظهارنظرها در جشنواره کن با واکنش‌های در درون سرزمین مواجه شده بود و اخباری غیر رسمی مبنی بر ممنوع الکار بدونش منتشر شده بود.

او درباره احساسش پس از خواندن فیلمنامه و این که برای شکل گرفتن شخصیت و ارائه اون به بهترین شکل در فیلم “شب، داخلی، دیوار” (که نقش یک نابینا را بازی می‌کند) چه کارهایی انجام داده است، خاطرنشان کرد:

فیلمنامه را که خواندم فوق‌العاده بود؛ همیشه فکر می‌کنم، زمانی چنین فیلمی با چنین فضای متفاوت و چنین کاراکتری، که نمونه‌اش را در سینمای ایران نداریم، زمان بازی در اون برایم نزد آمده، دلیل افتخارم است.

نوید محمدزاده که یک بار جایزه بهترین بازیگر مرد را از جشنواره فیلم ونیز برای “بدون تاریخ، بدون امضاء” گرفته است، یادآور شد:

من و دایانا حبیبی هر کدام قوانین مختلفی در نزد تولید و فیلمبرداری داشتیم. من طی دو ماه نزدیک به ۱۷ کیلو آرام کردم که این وزن را در هفت ماه با رژیم مقاوم نگه داشتم، چون فیزیکی که در ذهن وحید (جلیلوند) بود فراوان با ارزش و مهم بودن داشت. تمرینات ندیدنِ زیادی در نزد تولید داشتم و با شروع فیلمبرداری من تنها یک بار لوکیشن فیلمبرداری را دیدم و سپس از اون دو ماه در خانه با وضعیت شخصیت علی، لوکیشن را همانند خانه خودم می‌فهمیدم.

تجربه (شب، داخلی، دیوار) بی‌نظیر بود و فکر می‌کنم سپس از این فیلم؛ خانواده، دوستان و کسی که دوست داشتم را در زندگی خوب تر می‌بینم و به نوید (محمدزاده) حقیقی زیادتر نزدیک شدم. این یک مسافرت فوق‌العاده و معنوی برای من بودم. خوشحالم که این اتفاق افتاد و این نقش فراتر از گفت و گو سینما و بازیگری بود.

نوید محمدزاده خطاب به برادران جلیلوند (کارگردان و تهیه‌کننده) گفت:

فراوان ممنونم که این زمان را داشتم که در این فیلم بازی کنم و از همه گروه سپاسگزاری می کنم چون یک قانون بیصدا برای من وجود داشت. من زمانی به منظره‌ فیلمبرداری می‌آمدم، نباید متوجه می‌شدم دوربین‌ کجاست و یا عوامل کجا هستن و همه کمک کردن که این اتفاقات بی‌افتد.

زمانی برای اولین بار فیلم را در دفتر دیدم، برای یکی دو ساعت بیصدا داشتم و سپس به دنبال همسرم (فرشته حسینی) به کوچه رفتم و یکباره شروع به گریه کردم. همسرم سوال کرد چه احساسی داری؟ و من گفتم تمام رویایی که از روز ورودم به سینما داشتم در این فیلم به واقعیت تبدیل شده است. فراوان خوشحالم که بخشی از این فیلم بودم.

دایانا حبیبی در جشنواره ونیز

دایانا حبیبی نیز درباره حضورش در فیلم “شب، داخلی، دیوار” توضیح داد:

من فیلمنامه را تاکنون نخوانده‌ام و فقط یک بار اون را گوش دادم. من در دفتر آقای جلیلوند کار می‌کردم و ایشان مرا برای بازی در نقش “لیلا” انتخاب کرد و گفت دیگر نباید اینجا کار کنی! و باید بروی و لیلا را زندگی کنی، بدون حقوق و باید کاری در طبقه زن بازیگر داستان پیدا کنی و تنها منبع درآمدت نیز همین باشد.

او یادآور شد:

شروع به کارگری کردم و تنها اجازه داشتم پولی را که خودم درمی‌آورم، خرج کنم. محل زندگی‌ام تغییر کرد، روابطم با دوستان و خانواده قطع شد و حالا دیگر دوستان جدید از این طبقه دارم. آقای جلیلوند کاملا تمام ویژگی‌ها شخصیت لیلا را می‌فهمید اما از من خواست خودم به این شخصیت برسم بنابراین من از نوع لباس پوشیدن تا بوی خوش لیلا را خودم پیدا کردم و حتی بچه‌ام را نیز باید خودم پیدا می‌کردم که فرآیند فراوان طولانی داشت.

اول نمی‌فهمیدم چه اتفاقی افتاده اما آرام اون را پذیرفتم و به اون خو گرفتم. این که چطور به این نقش رسیدم با کمک و راهنمایی استادم آقای جلیلوند بود.

بازیگران فیلم شب، داخلی، دیوار

نوید محمدزاده، امیر آقایی، علیرضا کمالی، سعید داخ، با معرفی دایانا حبیبی و دانیال خیری‌خواه و جمعی از بازیگران و هنرجویان تئاتر بازیگران این فیلم هستند.

اخبار مرتبط:

فیلم رویای کنار دریا : کوتاه قصـه و بیوگرافی بازیگران این فیلم با اسامی و عکس ها و نقش های فیلم سینمایی رویای کنار دریا  دنبال با اسامی عوامل با بازی لادن مستوفی،ابراهیم کوخائی،ماهان نصیری و …در ادامه مطلب میخوانید.

این فیلم به کارگردانی آرش سجادی حسینی و تهیه کنندگی رقیه احمدی محصول سال ۱۴۰۰ در ژانر خانوادگی،عاشقانه و درام میباشد. این فیلم جایزه دید آینده و جوانان (قهرمان) سرزمین روسیه را دریافت کردند و تازگی به شرح رسیده، در دومین وجود بین‌المللی خود برنده به دریافت جایزه دید آینده و جوانان (قهرمان) سرزمین روسیه شد. آرش سجادی‌حسینی نویسنده و کارگردان و همچنین بهروز بادروج فیلمبردار دلیل‌ این جایزه را دریافت کردند. این فیلم نزد از این در قسمت رقابتی چهاردهمین جشنواره بین‌المللی فیلم رودخانه عظیم (GRFF) Festival Grand River Film کانادا به نمایش حقوق. الآن این فیلم تازگی صدور پروانه نمایش در ایران را دریافت کرده.

کوتاه قصـه

ورود جوانی به نام سیامک به یک هتل را روایت می‌کند که در ادامه قصـه اتفاقات عجیبی برای وی چهره می‌دهد…

اسامی بازیگران فیلم رویای کنار دریا

لادن مستوفی

زاده ۲۰ اسفند ۱۳۵۱ هنرپیشه ایرانی است. او کار خود را با فیلم روز اتفاق شروع کرد و چند سال سپس پس از بازی در مجموعه تلویزیونی دوران سرکشی به شهرت رسید.وی سپس از اون با بازی در فیلم هایی چون به من دید کن،شب بخیر فرمانده،هرچی تو بخوای،تسویه حساب،شب اتفاق،گلوگاه،هنگامی برگشتم،چهل و هفت،مرده خور،برف آخر و… و سریال هایی چون مسافرت سبز،شیخ بهایی،پریا،نوبت لیلی و… به شهرت بیشتری رسید. ایشان همسر شهرام اسدی هست.

لادن مستوفی بازیگر فیلم رویای کنار دریا

ماهان نصیری

وی از بهترین بازیگران کودک هست که با بازی در فیلم زاپاس به شهرت رسید. البته او با بازی در فیلم هایی چون آباجان،یحیی بیصدا نکرد و… و سریال هایی چون هم گناه و… به شهرت بیشتری رسید.

دیگر عوامل

کارگردان و نویسنده : آرش سجادی حسینی،تهیه کننده : رقیه احمدی، مجری طرح : ابراهیم کوخائی.

سومین دوره نمایشگاه رویای کودکی من چهارم شهریور ماه در آسمانخراش آزادی برگزار شد. در ادامه با جونی بمانید تا از جریان حیرت‌انگیز این نمایشگاه برایتان بگوییم.

این نمایشگاه به طور حیرت‌انگیزی لبریز از رویاها و تصاویر دنیای کودکانی بود که الآن دیگر پا به بزرگسالی گذاشتند. با چندی از هنرمندان و برگزار کنندگان این نمایشگاه گفت و گو داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

سومین دوره نمایشگاه رویای کودکی من

مانیفست یا داستان اصلی نمایشگاه رویای کودکی من مربوط به اشک‌ها و لبخندها و خاطراتی است که در کودکی بر آرتیست قبل و امروز به شکل نقاشی، حجم و عروسک‌سازی تبلور یافته است. در این نمایشگاه با شرکت‌کنندگان و برگزارکنندگانی چون لیلا زمانی، فرزاد آگاه پارسیان و هومن شیخ بشارتی و یکی از نقاشان فراوان مطرح که حضورشان در این نمایشگاه فراوان حائز با ارزش و مهم بودن بود، درناز خادم حسینی، مصاحبه کردیم. شرح تصویری نمایشگاه را نیز در ادامه می‌توانید مشاهده کنید.

تبلور رویای کودکی من در آرتیست بزرگسال

لیلا زمانی مدیر گروه هنری ژامک و همچنین موسس و کیوریتور گروه هنری ژامک به طور کامل در خصوص نمایشگاه و مانیفست اون توضیح داد. وی ابتدا در خصوص معنای گروه هنری ژامک گفت: «گروه هنری ژامک از چهار سال نزد کوشش خود را شروع کرد. نام گروه هنری ژامک، نام نوعی آینه است».

«ژامک در فرهنگ اشکانی و ساسانی به معنای آینه کوچک یک نفره بوده است. ما نیز نام گروه را به علامت روشنایی و اینکه هر کس در آینه وجود خودش باید بنگرد تا آرتیست شود، برای گروه هنری خود انتخاب کردیم.»

زمانی در ادامه گفت:

نمایشگاه رویای کودکی من سومین دوره‌ای است که برگزار می‌شود. استیتمنت هر کدام از آثار، بازتاب یک خاطره خوش یا ناخوش از دوران کودکی است. کودکی که بزرگسال شده است و خاطره‌ای هرچند پر از خندیدن و یا اشک ‌آلود را در دلیل‌ خود بازنمایی می‌کند.

زمانی در خصوص چگونگی ارائه آثار گفت: «چگونگی ارائه دلیل‌ را به وظیفه خود آرتیست می‌گذاریم. هنرمندان می‌توانند به شکل حجم یا نقاشی یا عروسک سازی یا تابلو، دلیل‌ خود را ارائه دهند. ما در این نمایشگاه چهار شکل تابلو، عروسک نمایشی، نقاشی و مجسمه پذیرای آثار هنرمندان بودیم.» زمانی همچنین از اولین دوره تا سومین دوره برگزاری رویای کودکی من را شرح داد:

اولین نوبت این نمایشگاه در سال ۱۳۹۱ و در فرهنگ سرای نیاوران برگزار شد و توسط شبکه‌های ۴ و ۵ داخلی و جام جم داخلی و جام جم برون مرزی تحت لباس قرار گرفت. همچنین روزنامه‌های سایه و آرتیست نیز این نمایشگاه را لباس خبری دادند. در سال سپس در موزه فرهنگ ایرانی در منزل پروفسور حسابی این نمایشگاه برگزار شد و در آنجا هم لباس خبری خوبی انجام شد.

وی در پاسخ به اینکه کدام هنرمندان در این این نمایشگاه ارائه دلیل‌ داشتند گفت: «ما در نوبت اول ارزش فراوان داشتن داشتیم از استاد عبدالله عامری الحسین ارائه دلیل‌ داشته باشیم که پدر نقاشی مدرن ایران هستند. در واقع آنچه که ما در نمایشگاه ارائه می‌دهیم برگرفته از ایده‌های این استاد است. از دیگر هنرمندانی که ارائه دلیل‌ داشتند می‌توانم از رسول اولیا زاده، استاد سهراب هادی، استاد ابراهیم احمدی گرسپ، کامبیز برنجی، اکبر نیکان پور، هایده لرستانی، خانم یعقوب زاده را نام ببرم. دوستانی هم در قسمت عروسک سازی با ما همکاری داشتند که به شکل مستقل در زمینه تئاتر و خیمه شب‌بازی کوشش می‌کنند که خانم باد ملایم یاقوتی و همسرشان آقای عباس فرتوسی هستند.»

لیلا زمانی در خصوص آینده برگزاری این نمایشگاه گفت: «من حقیقتا سوگند خورده‌ام که تا زنده هستم این نمایشگاه را ادامه دهم و حتی اگر امکانات آماده باشد می‌خواهم اون را در درون ایران به نام جشنواره معرفی متن و در عرصه بین‌المللی نیز برگزار شود. در حال آماده نیز این نمایشگاه به نوعی کشوری است زیرا هنرمندان از تمام ایران دلیل‌ فرستاده‌اند.»

مدیر عامل مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی

آسمانخراش آزادی با فرهنگ عامیانه مردم عجین است

در ادامه نیز در خصوص نمایشگاه رویای کودکی من با فرزاد آگاه پارسیان مدیرعامل مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی و آسمانخراش آزادی گفت و گو کردیم. آگاه پارسیان گفت: «آسمانخراش آزادی همیشه نماد کلاسیک ایرانیان و به نام نماد آزادی ایرانیان دارای درجه مخصوص‌ای در فرهنگ عمومی و همزمان است. آسمانخراش آزادی در واقع به یکی از مولفه‌های فرهنگی هنری تبدیل شده است».

از آنجایی که کودک و نوجوان قشر مورد هدف مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی و آسمانخراش آزادی هستند در طول سال برنامه‌های متنوع و جذاب چه به شکل پایدار که به شکل فرایند بازدید از مجموعه فرهنگ انقلاب اسلامی و بازدید از آسمانخراش شکل می‌گیرد و چه به شکل حادثه ایونت اساس طراحی شده است.

تلاش شده است تا در برنامه رویای کودکی من از قوه خلاقه کودک استفاده شود تا در واقع کودکان و نوجوانانی که به این مرکز می‌آیند خاطرات این همانی برایشان تداعی شود. خاطرات کودکان دهه شصت از آسمانخراش آزادی مشترک است و ما می‌خواهیم تا کودکان نسل جدید نیز خاطرات خوش مشترکی از مجموعه آزادی داشته باشند.»

دلیل‌ درناز خادم حسینی

از کودکی تا زنانگی

در این بین با یکی از شرکت کنندگان آرتیست به نام درناز خادم حسینی نیز صحبت کردیم تا در خصوص دلیل‌ خود توضیح دهد. خادم حسینی نام دلیل‌ خود را دلیل‌ یواش معرفی کرد و در خصوص سبک و تکنیک اون توضیح داد: سبک دلیل‌ من نوعی عکس شازی است که دنیای یواش کودکی را به عکس می‌کشد و با تکنیک آبرنک اجرا شده.

وی در ادامه گفت:« (یواش) رویای کودکی فراوان از بزرگسالان است که با گذر تاریخ و خفگی شدن در قوانین و چارچوبهای زنانگی مجبور می‌شوند تا دختر خوشحال و سرخوش درونشان را به ناچار دور و دور تر کنند. اما این رو میدانیم که تمام زنان در هر سن و سالی دختر ۵ ساله کوچکی را در قلبشان دارند که پر از مهر و عشق و سرزندگی و نیازمند توجه و مهربانی هست.»

هومن شیخ بشارتی

تصویربردار و هنرمندی که سبک منحصر به فردش را ثبت نکردند

در ادامه با یکی از هنرمندان برتر این سومین دوره رویای کودکی من، به نام هومن شیخ بشارتی صحبت کردیم که با استفاده از تکنیک نوردهی طولانی در عکاسی سبکی جدید خلق شده است. بشارتی زیادتر درباره سبک و چگونگی آثارش توضیح می‌دهد. بشارتی در ابتدا خود را معرفی کرد و از چگونگی روند شکل‌گیری سبک خود گفت:«هومن شیخ بشارتی هستم کارشناس ارشد هنری در بنیاد رودکی».

«حدود بیست و پنج سالی هست که به شکل تخصصی به طراحی و ساخت دکور می‌پردازم و تخصص اصلی من نقاشی پرده‌های پرسکپکت اپرا است. همچنین طراحی منظره‌ و دکور. سالها در قسمت طراحی منظره‌ و دکور تالار وحدت کار کرده‌ام و جشنواره‌های بین‌المللی تئاتر فجر و برنامه‌های متعدد را طراحی کردم.»

بشارتی در ادامه توضیح داد:«دیگر تخصص من نقاشی است که در این رابطه نیز دانشکده هنری معماری تهران مرکز مدرس هستم البته قبل از اون هم در مراکز فرهنگی و هنری شهرداری کوشش داشتم. الآن در قطعه هنری آسمانخراش آزادی هستم.»

وی در ادامه در خصوص نحوه تولد سبک ویژه عکاسی خود گفت: «برای بزرگداشت شهدای خوزستان در ابعاد فراوان عظیم یک پرسپکت کشیدم که با طراحی منظره‌ آقای کزازی برنامه‌ریزی شده بود. تا قبل از اون نیز برنامه شهدای ماهشهر را داشتم. سپس از اون روال کار این شد که در تمام استان‌ها برنامه شهدا را داشته باشند. بک منظره‌ وحدت یکی از عظیم‌ترین بک‌های اپرا هال در خاورمیانه است و کسی که آنجا با اون هنرمندان به نام کار کند باید راضی باشد.»

بشارتی از لحظات خود با دوربین زیادتر توضیح داد و گفت: «چون در حوزه نقاشی در عرصه‌های وسیع از نظر ابعاد کار می‌کردم با دوربین عکاسی نیز آشنایی داشتم و عجین شدم. فراوان وقت‌ها نیمه شب روز یا ساعات مطالعه و غیره با دوربین مطالعه می کردم.»

بشارتی در توضیحات بیشتری گفت: «ژانرهای مختلفی در عکاسی را کار کردم. مدتی نیز با آقای شقاقی کار می‌کردیم. به نوعی، دیگر نقاشی، ساخت حجم و دکورهای خارجی و ایرانی مرا راضی نمی‌کردند. من به نوعی به دنبال زیبایی‌شناسی ذهنیت خود بودم تا بتوانم اون را در فضای تجسمی علامت دهم. تا اینکه یک تعدادی عکس را من از دید نقاشانه گرفتم. شبی در دفتر خودم در سالن حافظ بودم که یکی از دوستانم با داریوش محمدخوانی متخصص تصویربردار به دیدن من آمدند».

«داریوش محمدخوانی هنگامی که عکس‌های مرا دید با حالت وجد فراوان شدیدی از اینکه من در خصوص این عکس‌ها بیصدا کردهام مرا ملامت کرد و از من خواست که حتما این عکس‌ها را برای ملاقات عموم به اجرا دربیاورم. داریوش محمدخوانی مرا مجبور کرد که در مورد عکس‌هایم بنویسم.

در اون تاریخ مجله نقاشان امروز چاپ می‌‌شد، سپس از گفت و گویی با سردبیر این مجله چند صفحه‌ای به من اختصاص داده شد تا از عکس‌هایم بگویم. در اون تاریخ روی سبک عکاسی من نام هوموشن (هومن شن) گذاشته شد. عکس‌های من در حوزه فاین آرت قرار می‌گرفتند و خب قاعدتا خارج از چارچوب‌های عکاسانه بودند.

به موازات این اتفاق یک منتقد نیز در اداره تئاتر در سایت ایران تئاتر نام فتودراما را برای سبک عکاسی من انتخاب کرد. و در ادامه افزود که این عکس‌ها نوعی طراحی دراماتیک فراوان فوق‌العاده هستند که در روزنامه عدالت نیز به چاپ رسید.»

بشارتی در ادامه از تلاش خود برای ثبت سبک هنری خود گفت: «من به وزارت ارشاد مراجعه کردم و حدود ده تا از این عکس‌ها را به ثبت رساندم. اما هنگامی که به مرکز تجسمی رفتم اون دو افرادی که در آنجا بودند متاسفانه همکاری نکردند و سبک را به ثبت نرساندند. هنگامی که دلیل را جویا شدم گفتند که شما ممکن است از هر کسی که با این سبک کار کند شکایت کنید.

پاسخ من هم این بود که حتی ونگوگ نیز سبک خاصی دارد که دیگران نیز از اون سبک پیروی کرده و همانند اون نقاشی می‌کنند ولی در آخر سبک به ثبت نرسید ولی الآن در سرتاسر دنیا با این سبک عکاسی می‌شود و به نام خودشان به ثبت می‌رسد.»

وی در ادامه افزود: «حال می‌خواهم بگویم که این نوع زیبایی شناسی از کجا متولد شد. ما در فرهنگمان که یک فرهنگ شرقی است ذهن سیال داریم که البته در فرهنگ غربی نیز وجود دارد؛ در فرهنگ غربی اما به هست و نیست اعتقاد وجود دارد و کسی به برزخ یا دنیای بین بودن و نبودن اعتقادی ندارد. بر عکس فرهنگ شرقی که به فضای هست و نیست یا همان برزخ قائل است.

هنر مدرن در جایی قطع می‌شود اما هنر پست مدرن ادامه می‌یابد. حال نوع هنر ما پست مدرن است چون ما با هنر شرقی که حالتی دایره‌وار دارد در ترادف است اما هنر غربی ایستا است و در تضاد با هنر شرق قرار می‌گیرد. در این فضا ما پلاسمای ذهن را بنا گذاشتیم که در مجله نقاشی امروز به تفصیل در این خصوص نوشته شد. این نوع سیال بودن ذهن را با فضای پلاسما تعریف کردیم.

سپس از مدتی یکی از طراحان عکس‌های مرا برای یکی از اقوام خود در یک دانشگاه که متخصص اعصابی در هلند بود فرستاد. ایشان پرسیدند که چه کسی این عکس‌ها را انداخته است؟ زیرا کسانی که سپس از چندین ساعت بیهوشی از اتاق عمل خارج می‌آیند چنین تصاویری را مانند این عکس‌ها مشاهده می‌کنند.

اما الآن به دلیل شناخته شدن این نوع زیبایی شناسی، هنرمندان زیادی این سبک را کار می‌کنند حتی به شکل نقاشی، که البته فراوان هم طبیعی است، ولی متاسفانه در ایران این سبک ثبت نشد.»

سخن آخر

به نظر می‌رسد دوره‌های دیگری نیز از نمایشگاه رویای کودکی من در راه باشد. هنرمندان می‌توانند از سرتاسر سرزمین و همچنین از خارج از سرزمین در این نمایشگاه شرکت کنند و آثار خود را ارسال کنند.

نمایشگاه رویای کودکی من چهار شهریور ماه در آسمانخراش آزادی برگزار شد. این نمایشگاه به طور حیرت‌انگیزی لبریز از رویاها و تصاویر دنیای کودکانی بود که الآن دیگر پا به بزرگسالی گذاشتند. با چندی از هنرمندان و برگزار کنندگان این نمایشگاه گفت و گو داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

مانیفست یا داستان اصلی نمایشگاه رویای کودکی من مربوط به اشک‌ها و لبخندها و خاطراتی است که در کودکی بر آرتیست قبل و امروز به شکل نقاشی، حجم و عروسک‌سازی تبلور یافته است. در این نمایشگاه با شرکت‌کنندگان و برگزارکنندگانی چون درناز خادم حسینی، لیلا زمانی، فرزاد آگاه پارسیان و هومن شیخ بشارتی مصاحبه کردیم. شرح تصویری نمایشگاه را نیز در ادامه می‌توانید مشاهده کنید.

زیادتر بخوانید:‌ استارتاپ هاناپ ؛ سخن قلب ناشنوایان

تبلور رویای کودکی من در آرتیست بزرگسال

من لیلا زمانی مدیر گروه هنری ژامک و همچنین موسس و کیوریتور گروه هنری ژامک به طور کامل در خصوص نمایشگاه و مانیفست اون توضیح داد. وی ابتدا در خصوص معنای گروه هنری ژامک گفت: «گروه هنری ژامک از چهار سال نزد کوشش خود را شروع کرد. نام گروه هنری ژامک، نام نوعی آینه است».

«ژامک در فرهنگ اشکانی و ساسانی به معنای آینه کوچک یک نفره بوده است. ما نیز نام گروه را به علامت روشنایی و اینکه هر کس در آینه وجود خودش باید بنگرد تا آرتیست شود، برای گروه هنری خود انتخاب کردیم.» زمانی در ادامه گفت:

نمایشگاه رویای کودکی من سومین دوره‌ای است که برگزار می‌شود. استیتمنت هر کدام از آثار، بازتاب یک خاطره خوش یا ناخوش از دوران کودکی است. کودکی که بزرگسال شده است و خاطره‌ای هرچند پر از خندیدن و یا اشک ‌آلود را در دلیل‌ خود بازنمایی می‌کند.

زمانی در خصوص چگونگی ارائه آثار گفت: «چگونگی ارائه دلیل‌ را به وظیفه خود آرتیست می‌گذاریم. هنرمندان می‌توانند به شکل حجم یا نقاشی یا عروسک سازی یا تابلو، دلیل‌ خود را ارائه دهند. ما در این نمایشگاه چهار شکل تابلو، عروسک نمایشی، نقاشی و مجسمه پذیرای آثار هنرمندان بودیم.» زمانی همچنین از اولین دوره تا سومین دوره برگزاری رویای کودکی من را شرح داد:

اولین نوبت این نمایشگاه در سال ۱۳۹۱ و در فرهنگ سرای نیاوران برگزار شد و توسط شبکه‌های ۴ و ۵ داخلی و جام جم داخلی و جام جم برون مرزی تحت لباس قرار گرفت. همچنین روزنامه‌های سایه و آرتیست نیز این نمایشگاه را لباس خبری دادند. در سال سپس در موزه فرهنگ ایرانی در منزل پروفسور حسابی این نمایشگاه برگزار شد و در آنجا هم لباس خبری خوبی انجام شد.

وی در پاسخ به اینکه کدام هنرمندان در این این نمایشگاه ارائه دلیل‌ داشتند گفت: «ما در نوبت اول ارزش فراوان داشتن داشتیم از استاد عبدالله عامری الحسین ارائه دلیل‌ داشته باشیم که پدر نقاشی مدرن ایران هستند. در واقع آنچه که ما در نمایشگاه ارائه می‌دهیم برگرفته از ایده‌های این استاد است. از دیگر هنرمندانی که ارائه دلیل‌ داشتند می‌توانم از رسول اولیا زاده، استاد سهراب هادی، استاد ابراهیم احمدی گرسپ، کامبیز برنجی، اکبر نیکان پور، هایده لرستانی، خانم یعقوب زاده را نام ببرم. دوستانی هم در قسمت عروسک سازی با ما همکاری داشتند که به شکل مستقل در زمینه تئاتر و خیمه شب‌بازی کوشش می‌کنند که خانم باد ملایم یاقوتی و همسرشان آقای عباس فرتوسی هستند.»

لیلا زمانی در خصوص آینده برگزاری این نمایشگاه گفت: «من حقیقتا سوگند خورده‌ام که تا زنده هستم این نمایشگاه را ادامه دهم و حتی اگر امکانات آماده باشد می‌خواهم اون را در درون ایران به نام جشنواره معرفی متن و در عرصه بین‌المللی نیز برگزار شود. در حال آماده نیز این نمایشگاه به نوعی کشوری است زیرا هنرمندان از تمام ایران دلیل‌ فرستاده‌اند.»

زیادتر بخوانید: حادثه آنلاین هوش مصنوعی در وب (Tensorflow.JS) + کد تخفیف اختصاصی جونی

مدیر عامل مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی: آسمانخراش آزادی با فرهنگ عامیانه مردم عجین است

در ادامه نیز در خصوص نمایشگاه رویای کودکی من با فرزاد آگاه پارسیان مدیرعامل مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی و آسمانخراش آزادی گفت و گو کردیم. آگاه پارسیان گفت: «آسمانخراش آزادی همیشه نماد کلاسیک ایرانیان و به نام نماد آزادی ایرانیان دارای درجه مخصوص‌ای در فرهنگ عمومی و همزمان است. آسمانخراش آزادی در واقع به یکی از مولفه‌های فرهنگی هنری تبدیل شده است».

از آنجایی که کودک و نوجوان قشر مورد هدف مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی و آسمانخراش آزادی هستند در طول سال برنامه‌های متنوع و جذاب چه به شکل پایدار که به شکل فرایند بازدید از مجموعه فرهنگ انقلاب اسلامی و بازدید از آسمانخراش شکل می‌گیرد و چه به شکل حادثه ایونت اساس طراحی شده است.

کوشش شده است تا در برنامه رویای کودکی من از قوه خلاقه کودک استفاده شود تا در واقع کودکان و نوجوانانی که به این مرکز می‌آیند خاطرات این همانی برایشان تداعی شود. خاطرات کودکان دهه شصت از آسمانخراش آزادی مشترک است و ما می‌خواهیم تا کودکان نسل جدید نیز خاطرات خوش مشترکی از مجموعه آزادی داشته باشند.»

دلیل‌ درناز خادم حسینی: از کودکی تا زنانگی

در این بین با یکی از شرکت کنندگان آرتیست به نام درناز خادم حسینی نیز صحبت کردیم تا در خصوص دلیل‌ خود توضیح دهد. خادم حسینی نام دلیل‌ خود را دلیل‌ یواش معرفی کرد و در خصوص سبک و تکنیک اون توضیح داد: سبک دلیل‌ من نوعی عکس شازی است که دنیای یواش کودکی را به عکس می‌کشد و با تکنیک آبرنک اجرا شده.

وی در ادامه گفت:« (یواش) رویای کودکی فراوان از بزرگسالان است که با گذر تاریخ و خفگی شدن در قوانین و چارچوبهای زنانگی مجبور می‌شوند تا دختر خوشحال و سرخوش درونشان را به ناچار دور و دور تر کنند. اما این رو میدانیم که تمام زنان در هر سن و سالی دختر ۵ ساله کوچکی را در قلبشان دارند که پر از مهر و عشق و سرزندگی و نیازمند توجه و مهربانی هست.»

هومن شیخ بشارتی تصویربردار و هنرمندی که سبک منحصر به فردش را ثبت نکردند

در ادامه با یکی از هنرمندان برتر این سومین دوره رویای کودکی من، به نام هومن شیخ بشارتی صحبت کردیم که با استفاده از تکنیک نوردهی طولانی در عکاسی سبکی جدید خلق شده است. بشارتی زیادتر درباره سبک و چگونگی آثارش توضیح می‌دهد. بشارتی در ابتدا خود را معرفی کرد و از چگونگی روند شکل‌گیری سبک خود گفت:«هومن شیخ بشارتی هستم کارشناس ارشد هنری در بنیاد رودکی».

«حدود بیست و پنج سالی هست که به شکل تخصصی به طراحی و ساخت دکور می‌پردازم و تخصص اصلی من نقاشی پرده‌های پرسکپکت اپرا است. همچنین طراحی منظره‌ و دکور. سالها در قسمت طراحی منظره‌ و دکور تالار وحدت کار کرده‌ام و جشنواره‌های بین‌المللی تئاتر فجر و برنامه‌های متعدد را طراحی کردم.»

بشارتی در ادامه توضیح داد:«دیگر تخصص من نقاشی است که در این رابطه نیز دانشکده هنری معماری تهران مرکز مدرس هستم البته قبل از اون هم در مراکز فرهنگی و هنری شهرداری کوشش داشتم. الآن در قطعه هنری آسمانخراش آزادی هستم.»

وی در ادامه در خصوص نحوه تولد سبک ویژه عکاسی خود گفت: «برای بزرگداشت شهدای خوزستان در ابعاد فراوان عظیم یک پرسپکت کشیدم که با طراحی منظره‌ آقای کزازی برنامه‌ریزی شده بود. تا قبل از اون نیز برنامه شهدای ماهشهر را داشتم. سپس از اون روال کار این شد که در تمام استان‌ها برنامه شهدا را داشته باشند. بک منظره‌ وحدت یکی از عظیم‌ترین بک‌های اپرا هال در خاورمیانه است و کسی که آنجا با اون هنرمندان به نام کار کند باید راضی باشد.»

بشارتی از لحظات خود با دوربین زیادتر توضیح داد و گفت: «چون در حوزه نقاشی در عرصه‌های وسیع از نظر ابعاد کار می‌کردم با دوربین عکاسی نیز آشنایی داشتم و عجین شدم. فراوان وقت‌ها نیمه شب روز یا ساعات مطالعه و غیره با دوربین مطالعه می کردم.»

بشارتی در توضیحات بیشتری گفت: «ژانرهای مختلفی در عکاسی را کار کردم. مدتی نیز با آقای شقاقی کار می‌کردیم. به نوعی، دیگر نقاشی، ساخت حجم و دکورهای خارجی و ایرانی مرا راضی نمی‌کردند. من به نوعی به دنبال زیبایی‌شناسی ذهنیت خود بودم تا بتوانم اون را در فضای تجسمی علامت دهم. تا اینکه یک تعدادی عکس را من از دید نقاشانه گرفتم. شبی در دفتر خودم در سالن حافظ بودم که یکی از دوستانم با داریوش محمدخوانی متخصص تصویربردار به دیدن من آمدند».

«داریوش محمدخوانی هنگامی که عکس‌های مرا دید با حالت وجد فراوان شدیدی از اینکه من در خصوص این عکس‌ها بیصدا کردهام مرا ملامت کرد و از من خواست که حتما این عکس‌ها را برای ملاقات عموم به اجرا دربیاورم. داریوش محمدخوانی مرا مجبور کرد که در مورد عکس‌هایم بنویسم.

در اون تاریخ مجله نقاشان امروز چاپ می‌‌شد، سپس از گفت و گویی با سردبیر این مجله چند صفحه‌ای به من اختصاص داده شد تا از عکس‌هایم بگویم. در اون تاریخ روی سبک عکاسی من نام هوموشن (هومن شن) گذاشته شد. عکس‌های من در حوزه فاین آرت قرار می‌گرفتند و خب قاعدتا خارج از چارچوب‌های عکاسانه بودند.

به موازات این اتفاق یک منتقد نیز در اداره تئاتر در سایت ایران تئاتر نام فتودراما را برای سبک عکاسی من انتخاب کرد. و در ادامه افزود که این عکس‌ها نوعی طراحی دراماتیک فراوان فوق‌العاده هستند که در روزنامه عدالت نیز به چاپ رسید.»

بشارتی در ادامه از کوشش خود برای ثبت سبک هنری خود گفت: «من به وزارت ارشاد مراجعه کردم و حدود ده تا از این عکس‌ها را به ثبت رساندم. اما هنگامی که به مرکز تجسمی رفتم اون دو افرادی که در آنجا بودند متاسفانه همکاری نکردند و سبک را به ثبت نرساندند. هنگامی که دلیل را جویا شدم گفتند که شما ممکن است از هر کسی که با این سبک کار کند شکایت کنید.

پاسخ من هم این بود که حتی ونگوگ نیز سبک خاصی دارد که دیگران نیز از اون سبک پیروی کرده و همانند اون نقاشی می‌کنند ولی در آخر سبک به ثبت نرسید ولی الآن در سرتاسر دنیا با این سبک عکاسی می‌شود و به نام خودشان به ثبت می‌رسد.»

وی در ادامه افزود: «حال می‌خواهم بگویم که این نوع زیبایی شناسی از کجا متولد شد. ما در فرهنگمان که یک فرهنگ شرقی است ذهن سیال داریم که البته در فرهنگ غربی نیز وجود دارد؛ در فرهنگ غربی اما به هست و نیست اعتقاد وجود دارد و کسی به برزخ یا دنیای بین بودن و نبودن اعتقادی ندارد. بر عکس فرهنگ شرقی که به فضای هست و نیست یا همان برزخ قائل است.

هنر مدرن در جایی قطع می‌شود اما هنر پست مدرن ادامه می‌یابد. حال نوع هنر ما پست مدرن است چون ما با هنر شرقی که حالتی دایره‌وار دارد در ترادف است اما هنر غربی ایستا است و در تضاد با هنر شرق قرار می‌گیرد. در این فضا ما پلاسمای ذهن را بنا گذاشتیم که در مجله نقاشی امروز به تفصیل در این خصوص نوشته شد. این نوع سیال بودن ذهن را با فضای پلاسما تعریف کردیم.

سپس از مدتی یکی از طراحان عکس‌های مرا برای یکی از اقوام خود در یک دانشگاه که متخصص اعصابی در هلند بود فرستاد. ایشان پرسیدند که چه کسی این عکس‌ها را انداخته است؟ زیرا کسانی که سپس از چندین ساعت بیهوشی از اتاق عمل خارج می‌آیند چنین تصاویری را مانند این عکس‌ها مشاهده می‌کنند.

اما الآن به دلیل شناخته شدن این نوع زیبایی شناسی، هنرمندان زیادی این سبک را کار می‌کنند حتی به شکل نقاشی، که البته فراوان هم طبیعی است، ولی متاسفانه در ایران این سبک ثبت نشد.»

سخن آخر

به نظر می‌رسد دوره‌های دیگری نیز از نمایشگاه رویای کودکی من در راه باشد. هنرمندان می‌توانند از سرتاسر سرزمین و همچنین از خارج از سرزمین در این نمایشگاه شرکت کنند و آثار خود را ارسال کنند.

زیادتر بخوانید:

نظر شما در خصوص سومین دوره نمایشگاه رویای کودکی من چیست؟ نظرات خود را در کامنت‌ها با جونی در بین بگذارید.

آیا می‌دانستید امکان استخراج آهن از هوای مریخ و خاک اون میسر است؟ این مسئله امید زیادی به دانایان برای آینده احتمالی بشر روی سیاره قرمز به دنبال داشته است.

طبق بررسی‌های انجام شده توسط دانایان، خاک سیاره مریخ همانند آهنی است که ما روی زمین مشاهده می‌کنیم. اگر می‌خواهید بفهمید که دانایان چگونه به این نتیجه رسیده‌اند با ما دنبال باشید.

زیادتر بخوانید: کشف یک اَبَر زمین زیست‌پذیر که تنها 37 سال نوری با ما فاصله دارد [+عکس]

استخراج آهن از هوای مریخ رویای ساختن در این سیاره را عملی می‌کند؟

همانطور که می‌دانید فلزات یکی از پر مصرف‌ترین مواد بروی کره زمین هستند که در امور بسیاری مورد استفاده قرار می‌گیرند. از این رو محققان برای به دست آوردن فلزات مورد نیاز به سیارات دیگر روی آورده‌اند.

اخیرا در ارتباط با این داستان، دانشگاه تکنولوژی سوینبرن استرالیا یک تیم به سرپرستی پروفسور اکبر راحمدانی جهت مطالعه درباره استخراج فلزات از سیاره مریخ تشکیل داده است که به نتیجه وجود فلزات در سیاره مریخ دست یافته‌اند.

تیم دانشگاه سوینبرن پس از تحقیقات فراوان متوجه شدند که خاک، روشنایی خورشید و هوا سبب پدید آمدن فلزات در مریخ می‌گردند. البته باید بفهمید که در سیاره مریخ گاز مونوکسید کربن یا CO به جای اکسیژنی که بروی کره زمین است وجود دارد. با تابش روشنایی خورشید مونوکسید گرم شده و سپس سبب پدید آمدن فرایند تشکیل فلزات می‌گردد.

محققان دانشگاه سوینبرن روش جدیدی را برای استخراج فلزات از راه خاک مریخ به دست آوردند. در این روش نیازمند اکسیژن بسیاری هستند که از یک مرکز تولید اکسیژن که مجهزتر و بزرگتر از شرکت MOXIE است کمک گرفته‌اند.

در تاریخ 20 آوریل 2021 پروژه‌ای به نام MOXIE جهت تولید اکسیژن در مریخ تشکیل گردید. در این پروژه توانستند با استفاده از دی اکسید کربن موجود در مریخ اکسید جامد یا الکترولیت‌های سرامیکی بسازند.

این داستان را بفهمید که تمامی این پروژه نیازمند هزینه و تاریخ بسیاری برای سازمان‌های فضایی می‌باشد. البته استخراج فلزات از دیگر سیارات امری فراوان مهم و ضروری است. در شکل دستیابی و استخراج فلزات از سیاره مریخ دیگر نیازی به استخراج منابع موجود در زمین نمی‌باشد. رهبر تیم دانشگاه تکنولوژی سوینبرن پروفسور اکبر راحمدانی در این باره می گوید:

ما می‌خواهیم فلزات مورد نیاز خود را از سیارات تهیه کنیم. زیرا این امر سبب کاهش چشمگیر هزینه‌ها می‌گردد.

زیادتر بخوانید:

دیدگاه شما در خصوص استخراج آهن از هوای مریخ چیست؟ نظرات خود را در قسمت کامنت‌ها با جونی در بین بگذارید.