ساخت اولین واکسن آبله میمون توسط مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا تایید شده و اعلام شده که این واکسن از افراد دو هفته سپس از تزریق اولین دز حفاظت میکند.
تجزیه و تحلیل اولیه انجام شده توسط مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا علامت میدهد که بین ۳۱ جولای و ۳ سپتامبر، افرادی که واکسینه نشده بودند، ۱۴ برابر زیادتر از افرادی که واکسینه شده بودند احتمال ابتلا به بیماری آبله میمون را داشتهاند.
زیادتر بخوانید: ابتلای همزمان به آبله میمون، کرونا و ایدز ؛ این ایتالیایی درمانده!
ساخت اولین واکسن آبله میمون
مدیر مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا طی یک جلسه توجیهی درباره واکسن جدید به خبرنگاران گفته:
این دادههای جدید سطحی از خوشبینی محتاطانه را به ما ارائه میکنند که واکسن طبق برنامه عمل میکند.
او در ادامه افزود: «حتی با توجه به این دادههای امیدوارکننده، ما صریحا به افراد توصیه میکنیم دو دز واکسن (Jynneos) را با فاصله ۲۸ روز از هم دریافت کنند تا از ایمنی پایدار در برابر آبله میمون اطمینان نتیجه کنند».
نتایج منتشر شده بر پایه ابتلاهای تایید شده از ۳۲ حوزه قضایی در سراسر آمریکا است. ایالات متحده بیش از ۲۵ هزار مورد از شیوع ویروس آبله میمون را تاکنون ثبت کرده است که از ماه مه امسال شروع شد و عمدتا مردانی همجنسگرا را تحت تاثیر قرار داده است. بیش از ۶۶ هزار مورد مورد آبله میمون در سراسر دنیا شناسایی شده است، که روند شیوع از آگوست (مرداد) کاهش یافته است.
زیادتر بخوانید:
نظر شما در مورد ساخت اولین واکسن آبله میمون چیست؟ لطفا نظرات خود را در قطعه کامنت با جونیدر میان بگذارید.
وزارت بهداشت اولین مورد ابتلا به آبله میمون در ایران را تایید کرد. با شناسایی اولین مورد ابتلا به آبله میمون ، خوب تر است علائم و راههای انتقال اون را خوب تر بشناسیم.
از آنجایی که عامل بیماری آبله ویروس است، میتوان نتیجه گرفت که تماس پوستی، اولین و مهمترین راه انتقال اون است. این بیماری با تماس با حیوان آلوده به آبله میمون، چه مرده باشد و چه زنده و همچنین انسان مبتلا به ویروس انتقال پیدا میکند. علاوهبراین، آبله میمون از راه تنفس، بزاق، ترشحات انسانی و رابطه جنسی با فرد آلوده به ویروس و حتی تماس با وسایل شخصی مریض قابل انتقال است. در واقع هر نوع تماس پوستی با فرد یا حیوان آلوده به آبله میمون منجر به نشر ویروس خواهد شد.
نکته اینکه اولین بار این عامل بیماریزا در میمونها و در آفریقای مرکزی شناسایی شد، اما نمونههایی از ابتلای جوندگانی همانند خرگوش و خوکچه هندی نیز مشاهده شده است.
اولین مورد ابتلا به آبله میمون در ایران
طبق تایید وزارت بهداشت اولین مورد ابتلا به آبله میمون در ایران شناسایی شد. پدرام پاک آیین سخنگوی وزارت بهداشت در این خصوص توضیح داد اولین مورد ابتلا به آبله میمون در ایران ، خانمی 34 ساله ساکن اهواز است. شناسایی ایشان توسط خود و خانواده پس از مشاهده ضایعات پوستی شکل پذیرفت که پس از تایید آزمایشهای اولیه و نهایی، در قرنطینه کامل قرار گرفته است و تا آخر دوره معالجه بیماری در منزل خود محافظت میشود.
اولین مورد ابتلا به آبله میمون در ایران
راه های انتقال ویروس آبله میمون و علائم اون
بهطور معمول، بیماریهایی که از راه ویروس منتقل میشوند با سردرد، درد بدن، درد عضلانی، خستگی، تب و تورم غدد لنفاوی دنبال هستند. علاوه بر اینها، بثورات و ضایعات پوستی شگفت آور در آبله میمون یکی دیگر از علائم مهم آبله میمون محسوب میشوند.
به گفته کارشناسان فعال در حوزه سلامت، آبله میمون، به تنهایی و همانند دیگر بیماریهای ویروسی همانند سارس، مرس و کویید 19 کشنده نیست، اما باید مواظب بود. چراکه این بیماری در دوره پنهان خود قابل انتقال نیست اما به محض بروز بثورات پوستی و علامتهای خارجی انتقال پیدا میکند.
شرحها علامت میدهند که در ایران، زیادتر افرادی که بالای 50 سال هستند واکسن آبله تزریق کردهاند. در هفتههای قبل واکسن مخصوص آبله میمون در اروپا و انگلیس کشف و تایید شد. به نظر میرسد افرادی که واکسن آبله میمون تزریق کردند بین 85 تا 90 درصد نسبت به این بیماری مصون هستند.
نزدتر سازمان جهانی بهداشت نسبت به ابتلا و شیوع آبله میمون هشدار داده بود و از کشورهای آفریقایی و اروپایی که تعامل زیادی با یکدیگر دارند خواسته بود که توجه مخصوصای به این بیماری داشته باشند.
پس از شناسایی اولین مورد ابتلا به آبله میمون در ایران، باید هوشمندانه عمل کرد و با آگاهی از شیوع اون پیشگیری کرد.
زیادتر بخوانید:
نظر شما درباره اولین مورد ابتلا به آبله میمون در ایران چیست؟ دیدگاه خود را در قسمت کامنتها با جونی به اشتراک بگذارید.
پس از چندین مورد شرح ابتلای انسان به آبله میمون، حالا شاهد ابتلای یک سگ به آبله میمون هستیم که ویروس را از ناقل انسانی گرفته است.
آبله میمون که پس از کرونا در طول 3 سال قبل دومین بیماری واگیردار محسوب میشود، چندماهی است که برخی از کشورهای دنیا را به خود درگیر کرده است. این بیماری که از حیوان به انسان منتقل میشود، دوره درمانی کوتاهی دارد و معمولا افرادی که درگیر آبله میمون میشوند در فاصله بین 6 تا 21 روز دوره نقاهت خود را میگذرانند.
تا به حال هیچ گزارشی از فوتی ناشی از این ویروس شرح نشده است؛ اما چیزی که این چند روز سازمان جهانی بهداشت را به تحقیقات زیادتر واداشته، شرح ابتلای یک سگ به آبله میمون بوده است.
ابتلای یک سگ به آبله میمون
اخیرا اخباری منتشر شده که از ابتلای یک سگ به آبله میمون خبر میدهد؛ سگی که بیماری را از صاحبان خود گرفته است. این سگ اولین مورد معروف انتقال ویروس آبله از انسان به حیوان است. هر دو مالک این سگ به آبله میمون مبتلا بودند و با سگ خود در یک جا میخوابیدند. این شرح، هفته قبل از تیم پزشکان عفونی در بیمارستانی در پایتخت فرانسه، منتشر شده است.
ویروس آبله میمون
این دو مرد که صاحبان سگ هستند با علائمی چون ضعف، سر درد و تب به بیمارستان مراجعه کردند که با انجام آزمایشات متوجه ابتلا به این ویروس شدند. شرحها حاکی از اون هستند که این ویروس عفونی از راه رابطه جنسی که این دو مرد با یکدیگر داشتهاند، منتقل شده است.
صاحبان این سگ که با هم در یک خانه زندگی میکردند، یک هفته پس از رابطه جنسی و تماس نزدیک در طولانی وقت، متوجه علائم پوستی و بثورات پوستی در خود شدند.
حدود دو هفته پس از درگیری اونها با این بیماری و ظاهر شدن علائم مختلفی در بدن و پوستشان، متوجه شدند که سگشان بر دلیل نزدیکی که با اونها داشته نیز در برخی از نواحی بدنش بثورات و ضایعات پوستی به خارج ریخته است.
این سگ نر 4 ساله در دور و بر شکم و مقعدش وابسته این ویروس عفونی شده. صاحبان این سگ با انجام آزمایش PCR متوجه شدند که ویروسی که سگشان گرفته، از همان نوع ویروسی است که خودشان داشتهاند. نتایج آزمایشات ژنتیکی نیز این داستان را تایید کرده است.
سابقه انتقال آبله میمون
دو مردی که مالک سگ مبتلا به ویروس آبله میمون هستند، معتقدند که این ویروس بر دلیل ارتباط نزدیک آنان با سگشان به او انتقال یافته است.
متخصصان میگویند که این ویروس عفونی میتواند بر دلیل تماس نزدیک انواع پستانداران و قطرات تنفسی آنان نیز انتقال یابد و انسانها یا حیوانات را آلوده به خود کند، هرچند که بومیان قسمتهایی از قاره آفریقا ناقل این ویروس هستند.
این بیماری اولین بار در دهه 1950 در بین میمونهای آزمایشگاهی که از آفریقا بودند، شناسایی شد. در دهه 1970 نیز نتایج آزمایشها علامت داد که انسان نیز میتواند از راه تماس با حیوانات آلوده به این ویروس مبتلا شود. اما امسال دایره انتقال این ویروس فراوان پهناورتر از قبل شده و انتقال این بیماری از راه انسان به انسان نیز میسر است.
شرح ابتلای یک سگ به آبله میمون، اولین مورد درگیری یک حیوان اهلی با این ویروس است. حدود 20 سال نزد یک سگ که با سگهای وحشی دیگر در ارتباط بود به این بیماری مبتلا شده بود.
کارشناسان و متخصصان با وجود انجام آزمایشات فراوان و ساخت واکسنها و داروهای مختلف دلواپس این هستند که شیوع این بیماری ادامه پیدا کند و به نام یکی بیماری انسانی شناخته شود. در طول سال جاری حدود 30 هزار نفر در مناطق بومی و غیر بومی دنیا به این بیماری مبتلا شدهاند که آمارها علامتها میدهد، حدود نیمی از این آمار در کشورهای توسعه یافته زندگی میکنند.
نحوه انتقال آبله میمون
این عفونت میتواند از راه رابطه جنسی نیز انتقال یابد و نباید به اون به نام ویروسی با مقام انتقال غیرجنسی دید کرد. این ویروس که از این پس به نام یک عفونت مقاربتی نیز شناخته میشود، خطر ابتلای حیوانات اهلی و خانگی را نیز افزایش میدهد.
ابتلای یک سگ به آبله میمون
سازمان جهانی بهداشت از کسانی که دارای حیوان خانگی هستند و درگیر این ویروس هستند، خواسته است که به جداسازی حیوانات از خود بپردازند تا دوره نقاهت و معالجه اونها تکمیل شود.
شرحها علامت میدهد که تنها حدود 10 درصد از افرادی که به این بیماری مبتلا میشوند، دارای درد شدید در نواحی مختلف بدن خود هستند که با مراجعه به بیمارستان برای ادامه معالجه خود بستری میشود.
متخصصان بر پایه آمار و بررسی ژنتیکی این ویروس میگفتند که این ویروس کشنده نیست اما نزدیک به 5 نفر در قاره آفریقا که مبتلا به این ویروس عفونی بودند، فوت کردهاند. با اینحال هنوز هیچ آماری از مرگ مبتلایان در قاره اروپا و آمریکا شرح نشده است.
زیادتر بخوانید:
نظر شما دربارهی ابتلای یک سگ به آبله میمون چیست و سازمان جهانی بهداشت برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری باید چه کند؟ نظرات خود را در قسمت کامنتها با جونی در بین بگذارید.
تماس طولانی وقت با ضایعات پوستی فرد آلوده، یکی از اصلیترین راه های انتقال آبله میمون به انسانهاست؛ اما این تمام اتفاق نیست. در ادامه، آخرین یافتههای دانایان درباره روش های انتقال آبله میمون را با شما به اشتراک میگذاریم.
در زمانیکه شیوع جهانی آبله میمون در حال اوجگیریست، پژوهشگران چیزهای بیشتری درباره چگونگی گسترش و مسیرهای انتقال آبله میمون یاد میگیرند. چیزی که بخشی از تحقیقهای جدید، در برآورد اولیه به ما میگوید، این است که ویروس با تکرر تماس پوست به پوست بین افراد در مقیاس عظیمتری گسترش پیدا خواهد کرد.
اوریول میتجا، پژوهشگر بیماریهای عفونی در آلمان میگوید:
زمانیکه تمامی تحقیقها را کنار هم بگذارید، خواهید دید علائم بالینی این بیماری در همهجا مشترک است ــ اما با اینحال حیرتآور هم است!
برای چی تعجب کردهایم؟ به این سبب که الگوی شیوع و نشانگان بیماری مانند اونچیزی نیست که پژوهشگران در غرب و مرکز آفریقا مشاهده کرده بودند؛ جاییکه ویروس آبله میمون به تنهایی دلیلی برای همهگیری مداوم شده بود.
راه های انتقال آبله میمون از راه زخملکههای پوستی
از آغاز ماه می (اردیبهشت)، آبله میمون در بیش از ۹۰ سرزمین گسترش یافته و ۳۲ هزار نفر را آلوده کرده است. چیزی نزدیک به یکسوم مبتلایان نیز از ایالات متحده آمریکا شرح شدهاند. گسترش سریع ویروس آبله میمون، سازمان بهداشت جهانی را وا داشت که در تاریخ ۲۳ ژوئیه (1 مرداد) سطح هشدار عمومی را به بالاترین حد برساند. جو بایدن، رئیس جمهور امریکا نیز این هشدار را در ۴ اوت (13 مرداد) با اعلام وضعیت اضطراری عمومی در امریکا پی گرفت.
راه های انتقال آبله میمون از راه زخملکههای پوستی
برخی از زنان و کودکان از حوالی ماه مه (اردیبهشت) آلوده شدند؛ اما اکثر موردها در مردانی مشاهده شد که با همجنس خود رابطهی جنسی داشتهاند. به مخصوص، آنهایی که دارای چند شریک جنسی بوده و یا با اشخاص ناشناسی رابطهی جنسی برقرار کردهاند. میتجا گفته است:
به احتمالی، ویروس از شبکههای موجود در این گروههای MSMدر گسترش موثر خود سود برده است. هر چه ویروس زیادتر گسترش بیابد، زمان بیشتری نیز برای آلوده ساختن دیگر فراوانیها خواهد داشت، همچون فراوانی حیوانات وحشی که دانایان هشدار دادهاند ــ ممکن است مخازنی برای آلودهسازی مکرر انسانها باشند.
زمانیکه یک فرد به آبله میمون مبتلا میشود، میتواند علائمی مانند آنفولانزا، ورم غدد لنفاوی و زخملکههای پوستی بهروی پوست خود داشته باشد. اگر چه برخی از پژوهشگران احتمال میدهند که این ویروس از راه قطرات تنفسی و ذرات هوا نیز منتقل شود، صحیح مانند به روشی که ویروس سارس-کوو ۲ میزبانهای خود را آلوده میکند.
میتجا و همکارانش شرح دادهاند که نمونههای گرفته شده از یک فرد ناخوش، حاوی مقدار زیادی دیانای ویروسی در ضایعات پوستیاش بوده که این، فراوان زیادتر از نمونههایی بوده که از گلوی بیماران گرفته شده است. بگهوما تیتناجی عفونتشناس دانشگاه اِموری جرجیا، گفته است: «طوری به نظر میآید که این ضایعات پوستی با ویروس اشباع شدهاند!» گفتنیست که او در این مطالعه بالینی شرکت نداشته است.
راه های انتقال آبله میمون چیست؟
چند مطالعه از جمله کار میتجا، علامت داد که تعداد کمی از مبتلایان این بیماری از همخانهی خود که با او رابطه جنسی نداشتهاند به این ویروس آلوده شدهاند. میتجا در این باره گفت:
این یافته، بر دادههایی منطبق بود که گفته بود میزان ویروسی که از ذرات هوا و قطرات تنفسی انتقال مییابد راه اصلی آلودهسازی این ویروس نیستند.
او افزود: اگر این یافته در تحقیقات نزدروی تایید شود، میتوان این سوال را مطرح ساخت که آیا میبایست افراد را برای تمام وقت زمانی که بیمارند قرنطینه کرد؟ که اگر چنین باشد فراوان دشوار خواهد بود؛ برای چی که رفع علائم این بیماری دستکم یک ماه طول خواهد کشید.
جسیکا جاستمن عفونت شناس در دانشگاه کلمبیا میگوید: هنوز درباره چگونگی تغییر بار ویروسی افراد در طول تاریخ دادههای کافی نداریم. علیرغم اونکه مطالعات میتجا و همکاران او علامت داده بود که میزان ویروس در نمونههای گردآوری شده از گلوی افراد در آغاز بیماری فراوان ناچیز است، اما شاید اگر تاریخ نمونهگیری تغییر میکرد، ما با بار ویروسی مواجه میشدیم. بنابراین، گردآوری چنین دادههایی در ادامه مطالعاتمان، به مراجع سلامت عمومی این امکان را میدهد که دربارهی قرنطینه افراد آلوده راهکارهای بهتری ارائه نمایند.
سخنی دربارهی راه های انتقال آبله میمون از راه رابطه جنسی
اینکه آیا یکی از راه های انتقال آبله میمون از راه رابطه جنسی شکل میگیرد یا خیر نوعی «absolute terms» است؛ به این معنا که هنوز بر ما روشن نیست که گذار این بیماری از یک شخص به شخص دیگر در طول سکس چگونه با خون، مَنی و یا دیگر ترشحات بدن شکل میگیرد. اما در چند مطالعه، از منی شخصی که چند هفته پس از کثیفیاش نمونهگیری شد توانستیم دیانای ویروس آبله میمون را بیابیم. همچنین مطالعهای دیگر نیز علامت داد شش روز پس از ظهور علائم میتوان از مایع منی فرد آلوده، دیانای ویروس آبله میمون را استخراج کرد.
حتی اگر هم از راه جنسی انتقال پیدا کند، روشن نیست که تاثیر اون تا چه میزان است؛ به بیان خوب تر، در ارتباطهای روزانه ساده نیز، افراد با یکدیگر تماس پوستی دارند یا اینکه قطرات تنفسی یکدیگر را استنشاق میکنند. بنابراین هنوز دقیقا مشخص نیست که سرعت و شدت انتقال در کدام راه انتقال زیادتر است.
اگر مطالعات دیگر بتوانند عفونت ویروسی را در منی پیدا کنند، درک وقت تاریخ ماندگاری ویروس در ترشحات بدن کلیدی خواهد بود. ویروسهایی نظیر ابولا، اگر نگوییم سالها، میتوانند برای ماهها در منی یک شخص باقی بمانند که این تلاشها را برای کنترل بیماری پیچیدهتر خواهد کرد. تا زمانیکه پژوهشگران زیادتر بدانند، موسسه امنیت سلامت بریتانیا توصیه کرده است که افراد استفاده از لباس را ادامه دهند حتی پس از گذشت هشت هفته از کثیفی.
همچنین میتجا و همکارانش خاطر علامت کردند در افراد مورد آزمایش، شمار عظیمتری از ضایعاتیکه در دهان افراد بروز پیدا کرده بود در پیوند با رابطهی جنسی دهانی بوده و اون دسته از افرادی هم که در دور و بر نشیمنگاه خود عارضهای داشتهاند در پیوند با رابطه جنسی مقعدی بوده است.
تتیناجی گفت:
این فراوان حیاتی است که نهاد سلامت عمومی اِبایی از گفت و گو دربارهی سکس و انجام راهنمایی برای انواع محافظتهای در دسترس نداشته باشد!
زیادتر بخوانید:
شما دربارهٔانتقال آبلهی میمون چه فکر میکنید؟ نظرات خود را در قسمت کامنتها با ما در بین گذاشته و اخبار تکنولوژی را از جونی دنبال کنید.
