برچسب: نمایشگاه

آبروریزی جنجالی سایپا در نمایشگاه ماشین گفت و گو جدید روز است. برف‌پاک‌کن ماشین آریا کاملا بدون حساب و کتاب ساخته شده است. فیلم این آبروریزی را دید کنید.

ماشین جدید شرکت سایپا با نام ماشین آریا در نمایشگاه ماشین به نمایش گذاشته شد. اما آنطور که در ویدیو خواهید دید، برف‌پاک‌کن شیشه عقب، عظیم‌تر از ارتفاع شیشه است.

آبروریزی جنجالی سایپا در نمایشگاه ماشین

آریا با برف‌پاک‌کنی عظیم‌تر از شیشه!

ویدیوی منتشر شده از ماشین آریا محصول سایپا در نمایشگاه ماشین، علامت می‌دهد که متاسفانه برف‌پاک‌کن بزرگتر از شیشه عقب ماشین است!

خودروهای بدون قرعه کشی سایپا

سایپا حالا پنج محصول ماشین را در قطعه طرح‌های مختلف و بدون قرعه‌کشی در سامانه یکپارچه تخصیص ماشین عرضه می‌کند. این محصولات شامل، ساینا S، شاهین، کوییک S، کوییک با رینگ فولادی و کوییک R دو رنگ می‌شود. این خودروها در قطعه نزد فروش عادی و طرج جوانی فراوانی، مشارکت در تولید و فروش فوق‌العاده عرضه شده‌اند.

ویدیوی لو رفته از ماشین آریا محصول سایپا را دید کنید:

اخبار مرتبط:

واکنش ها به فیلم برف پاک کن عقب آریا و آبرو ریزی سایپا در نمایشگاه ماشین برف پاک کن شیشه عقب بزرگتر و بلندتر از ارتفاع شیشه است که حسابی سوژه کاربران شبکه های اجتماعی شده است.

در نمایشگاه ماشین 2022 سایپا جدیدترین ماشین خود یعنی آریا را رونمایی کرد که به دلیل نقص شگفت آور این ماشین سوژه شبکه های اجتماعی قرا گفته است! نکنه شگفت آور اینجاست که در نمایشگاه ماشین معمولا بهترین مدل ماشین رونمایی میشود اما سایاپ خودرویی را به نام مدل اورده که برف پاک کن عقب بلندتر از ارتفاع شیشه بوده و سوژه کاربران شبکه های اجتماعی قرار گرفته است.

برف پاک کن عقب آریا

چند سال نزد نی سایپا پرایدی تولید کرده بود که دنده عقب نداشته و عوامل سازنده در شرکت یادشان رفته بود که دنده عقب برای اون در نظر بگیرند و حتی از چشم مهندس ناظر به دور مانده بوده است .

✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان:

سومین دوره نمایشگاه رویای کودکی من چهارم شهریور ماه در آسمانخراش آزادی برگزار شد. در ادامه با جونی بمانید تا از جریان حیرت‌انگیز این نمایشگاه برایتان بگوییم.

این نمایشگاه به طور حیرت‌انگیزی لبریز از رویاها و تصاویر دنیای کودکانی بود که الآن دیگر پا به بزرگسالی گذاشتند. با چندی از هنرمندان و برگزار کنندگان این نمایشگاه گفت و گو داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

سومین دوره نمایشگاه رویای کودکی من

مانیفست یا داستان اصلی نمایشگاه رویای کودکی من مربوط به اشک‌ها و لبخندها و خاطراتی است که در کودکی بر آرتیست قبل و امروز به شکل نقاشی، حجم و عروسک‌سازی تبلور یافته است. در این نمایشگاه با شرکت‌کنندگان و برگزارکنندگانی چون لیلا زمانی، فرزاد آگاه پارسیان و هومن شیخ بشارتی و یکی از نقاشان فراوان مطرح که حضورشان در این نمایشگاه فراوان حائز با ارزش و مهم بودن بود، درناز خادم حسینی، مصاحبه کردیم. شرح تصویری نمایشگاه را نیز در ادامه می‌توانید مشاهده کنید.

تبلور رویای کودکی من در آرتیست بزرگسال

لیلا زمانی مدیر گروه هنری ژامک و همچنین موسس و کیوریتور گروه هنری ژامک به طور کامل در خصوص نمایشگاه و مانیفست اون توضیح داد. وی ابتدا در خصوص معنای گروه هنری ژامک گفت: «گروه هنری ژامک از چهار سال نزد کوشش خود را شروع کرد. نام گروه هنری ژامک، نام نوعی آینه است».

«ژامک در فرهنگ اشکانی و ساسانی به معنای آینه کوچک یک نفره بوده است. ما نیز نام گروه را به علامت روشنایی و اینکه هر کس در آینه وجود خودش باید بنگرد تا آرتیست شود، برای گروه هنری خود انتخاب کردیم.»

زمانی در ادامه گفت:

نمایشگاه رویای کودکی من سومین دوره‌ای است که برگزار می‌شود. استیتمنت هر کدام از آثار، بازتاب یک خاطره خوش یا ناخوش از دوران کودکی است. کودکی که بزرگسال شده است و خاطره‌ای هرچند پر از خندیدن و یا اشک ‌آلود را در دلیل‌ خود بازنمایی می‌کند.

زمانی در خصوص چگونگی ارائه آثار گفت: «چگونگی ارائه دلیل‌ را به وظیفه خود آرتیست می‌گذاریم. هنرمندان می‌توانند به شکل حجم یا نقاشی یا عروسک سازی یا تابلو، دلیل‌ خود را ارائه دهند. ما در این نمایشگاه چهار شکل تابلو، عروسک نمایشی، نقاشی و مجسمه پذیرای آثار هنرمندان بودیم.» زمانی همچنین از اولین دوره تا سومین دوره برگزاری رویای کودکی من را شرح داد:

اولین نوبت این نمایشگاه در سال ۱۳۹۱ و در فرهنگ سرای نیاوران برگزار شد و توسط شبکه‌های ۴ و ۵ داخلی و جام جم داخلی و جام جم برون مرزی تحت لباس قرار گرفت. همچنین روزنامه‌های سایه و آرتیست نیز این نمایشگاه را لباس خبری دادند. در سال سپس در موزه فرهنگ ایرانی در منزل پروفسور حسابی این نمایشگاه برگزار شد و در آنجا هم لباس خبری خوبی انجام شد.

وی در پاسخ به اینکه کدام هنرمندان در این این نمایشگاه ارائه دلیل‌ داشتند گفت: «ما در نوبت اول ارزش فراوان داشتن داشتیم از استاد عبدالله عامری الحسین ارائه دلیل‌ داشته باشیم که پدر نقاشی مدرن ایران هستند. در واقع آنچه که ما در نمایشگاه ارائه می‌دهیم برگرفته از ایده‌های این استاد است. از دیگر هنرمندانی که ارائه دلیل‌ داشتند می‌توانم از رسول اولیا زاده، استاد سهراب هادی، استاد ابراهیم احمدی گرسپ، کامبیز برنجی، اکبر نیکان پور، هایده لرستانی، خانم یعقوب زاده را نام ببرم. دوستانی هم در قسمت عروسک سازی با ما همکاری داشتند که به شکل مستقل در زمینه تئاتر و خیمه شب‌بازی کوشش می‌کنند که خانم باد ملایم یاقوتی و همسرشان آقای عباس فرتوسی هستند.»

لیلا زمانی در خصوص آینده برگزاری این نمایشگاه گفت: «من حقیقتا سوگند خورده‌ام که تا زنده هستم این نمایشگاه را ادامه دهم و حتی اگر امکانات آماده باشد می‌خواهم اون را در درون ایران به نام جشنواره معرفی متن و در عرصه بین‌المللی نیز برگزار شود. در حال آماده نیز این نمایشگاه به نوعی کشوری است زیرا هنرمندان از تمام ایران دلیل‌ فرستاده‌اند.»

مدیر عامل مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی

آسمانخراش آزادی با فرهنگ عامیانه مردم عجین است

در ادامه نیز در خصوص نمایشگاه رویای کودکی من با فرزاد آگاه پارسیان مدیرعامل مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی و آسمانخراش آزادی گفت و گو کردیم. آگاه پارسیان گفت: «آسمانخراش آزادی همیشه نماد کلاسیک ایرانیان و به نام نماد آزادی ایرانیان دارای درجه مخصوص‌ای در فرهنگ عمومی و همزمان است. آسمانخراش آزادی در واقع به یکی از مولفه‌های فرهنگی هنری تبدیل شده است».

از آنجایی که کودک و نوجوان قشر مورد هدف مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی و آسمانخراش آزادی هستند در طول سال برنامه‌های متنوع و جذاب چه به شکل پایدار که به شکل فرایند بازدید از مجموعه فرهنگ انقلاب اسلامی و بازدید از آسمانخراش شکل می‌گیرد و چه به شکل حادثه ایونت اساس طراحی شده است.

تلاش شده است تا در برنامه رویای کودکی من از قوه خلاقه کودک استفاده شود تا در واقع کودکان و نوجوانانی که به این مرکز می‌آیند خاطرات این همانی برایشان تداعی شود. خاطرات کودکان دهه شصت از آسمانخراش آزادی مشترک است و ما می‌خواهیم تا کودکان نسل جدید نیز خاطرات خوش مشترکی از مجموعه آزادی داشته باشند.»

دلیل‌ درناز خادم حسینی

از کودکی تا زنانگی

در این بین با یکی از شرکت کنندگان آرتیست به نام درناز خادم حسینی نیز صحبت کردیم تا در خصوص دلیل‌ خود توضیح دهد. خادم حسینی نام دلیل‌ خود را دلیل‌ یواش معرفی کرد و در خصوص سبک و تکنیک اون توضیح داد: سبک دلیل‌ من نوعی عکس شازی است که دنیای یواش کودکی را به عکس می‌کشد و با تکنیک آبرنک اجرا شده.

وی در ادامه گفت:« (یواش) رویای کودکی فراوان از بزرگسالان است که با گذر تاریخ و خفگی شدن در قوانین و چارچوبهای زنانگی مجبور می‌شوند تا دختر خوشحال و سرخوش درونشان را به ناچار دور و دور تر کنند. اما این رو میدانیم که تمام زنان در هر سن و سالی دختر ۵ ساله کوچکی را در قلبشان دارند که پر از مهر و عشق و سرزندگی و نیازمند توجه و مهربانی هست.»

 

هومن شیخ بشارتی

تصویربردار و هنرمندی که سبک منحصر به فردش را ثبت نکردند

در ادامه با یکی از هنرمندان برتر این سومین دوره رویای کودکی من، به نام هومن شیخ بشارتی صحبت کردیم که با استفاده از تکنیک نوردهی طولانی در عکاسی سبکی جدید خلق شده است. بشارتی زیادتر درباره سبک و چگونگی آثارش توضیح می‌دهد. بشارتی در ابتدا خود را معرفی کرد و از چگونگی روند شکل‌گیری سبک خود گفت:«هومن شیخ بشارتی هستم کارشناس ارشد هنری در بنیاد رودکی».

«حدود بیست و پنج سالی هست که به شکل تخصصی به طراحی و ساخت دکور می‌پردازم و تخصص اصلی من نقاشی پرده‌های پرسکپکت اپرا است. همچنین طراحی منظره‌ و دکور. سالها در قسمت طراحی منظره‌ و دکور تالار وحدت کار کرده‌ام و جشنواره‌های بین‌المللی تئاتر فجر و برنامه‌های متعدد را طراحی کردم.»

بشارتی در ادامه توضیح داد:«دیگر تخصص من نقاشی است که در این رابطه نیز دانشکده هنری معماری تهران مرکز مدرس هستم البته قبل از اون هم در مراکز فرهنگی و هنری شهرداری کوشش داشتم. الآن در قطعه هنری آسمانخراش آزادی هستم.»

وی در ادامه در خصوص نحوه تولد سبک ویژه عکاسی خود گفت: «برای بزرگداشت شهدای خوزستان در ابعاد فراوان عظیم یک پرسپکت کشیدم که با طراحی منظره‌ آقای کزازی برنامه‌ریزی شده بود. تا قبل از اون نیز برنامه شهدای ماهشهر را داشتم. سپس از اون روال کار این شد که در تمام استان‌ها برنامه شهدا را داشته باشند. بک منظره‌ وحدت یکی از عظیم‌ترین بک‌های اپرا هال در خاورمیانه است و کسی که آنجا با اون هنرمندان به نام کار کند باید راضی باشد.»

بشارتی از لحظات خود با دوربین زیادتر توضیح داد و گفت: «چون در حوزه نقاشی در عرصه‌های وسیع از نظر ابعاد کار می‌کردم با دوربین عکاسی نیز آشنایی داشتم و عجین شدم. فراوان وقت‌ها نیمه شب روز یا ساعات مطالعه و غیره با دوربین مطالعه می کردم.»

بشارتی در توضیحات بیشتری گفت: «ژانرهای مختلفی در عکاسی را کار کردم. مدتی نیز با آقای شقاقی کار می‌کردیم. به نوعی، دیگر نقاشی، ساخت حجم و دکورهای خارجی و ایرانی مرا راضی نمی‌کردند. من به نوعی به دنبال زیبایی‌شناسی ذهنیت خود بودم تا بتوانم اون را در فضای تجسمی علامت دهم. تا اینکه یک تعدادی عکس را من از دید نقاشانه گرفتم. شبی در دفتر خودم در سالن حافظ بودم که یکی از دوستانم با داریوش محمدخوانی متخصص تصویربردار به دیدن من آمدند».

«داریوش محمدخوانی هنگامی که عکس‌های مرا دید با حالت وجد فراوان شدیدی از اینکه من در خصوص این عکس‌ها بیصدا کردهام مرا ملامت کرد و از من خواست که حتما این عکس‌ها را برای ملاقات عموم به اجرا دربیاورم. داریوش محمدخوانی مرا مجبور کرد که در مورد عکس‌هایم بنویسم.

در اون تاریخ مجله نقاشان امروز چاپ می‌‌شد، سپس از گفت و گویی با سردبیر این مجله چند صفحه‌ای به من اختصاص داده شد تا از عکس‌هایم بگویم. در اون تاریخ روی سبک عکاسی من نام هوموشن (هومن شن) گذاشته شد. عکس‌های من در حوزه فاین آرت قرار می‌گرفتند و خب قاعدتا خارج از چارچوب‌های عکاسانه بودند.

به موازات این اتفاق یک منتقد نیز در اداره تئاتر در سایت ایران تئاتر نام فتودراما را برای سبک عکاسی من انتخاب کرد. و در ادامه افزود که این عکس‌ها نوعی طراحی دراماتیک فراوان فوق‌العاده هستند که در روزنامه عدالت نیز به چاپ رسید.»

بشارتی در ادامه از تلاش خود برای ثبت سبک هنری خود گفت: «من به وزارت ارشاد مراجعه کردم و حدود ده تا از این عکس‌ها را به ثبت رساندم. اما هنگامی که به مرکز تجسمی رفتم اون دو افرادی که در آنجا بودند متاسفانه همکاری نکردند و سبک را به ثبت نرساندند. هنگامی که دلیل را جویا شدم گفتند که شما ممکن است از هر کسی که با این سبک کار کند شکایت کنید.

پاسخ من هم این بود که حتی ونگوگ نیز سبک خاصی دارد که دیگران نیز از اون سبک پیروی کرده و همانند اون نقاشی می‌کنند ولی در آخر سبک به ثبت نرسید ولی الآن در سرتاسر دنیا با این سبک عکاسی می‌شود و به نام خودشان به ثبت می‌رسد.»

وی در ادامه افزود: «حال می‌خواهم بگویم که این نوع زیبایی شناسی از کجا متولد شد. ما در فرهنگمان که یک فرهنگ شرقی است ذهن سیال داریم که البته در فرهنگ غربی نیز وجود دارد؛ در فرهنگ غربی اما به هست و نیست اعتقاد وجود دارد و کسی به برزخ یا دنیای بین بودن و نبودن اعتقادی ندارد. بر عکس فرهنگ شرقی که به فضای هست و نیست یا همان برزخ قائل است.

هنر مدرن در جایی قطع می‌شود اما هنر پست مدرن ادامه می‌یابد. حال نوع هنر ما پست مدرن است چون ما با هنر شرقی که حالتی دایره‌وار دارد در ترادف است اما هنر غربی ایستا است و در تضاد با هنر شرق قرار می‌گیرد. در این فضا ما پلاسمای ذهن را بنا گذاشتیم که در مجله نقاشی امروز به تفصیل در این خصوص نوشته شد. این نوع سیال بودن ذهن را با فضای پلاسما تعریف کردیم.

سپس از مدتی یکی از طراحان عکس‌های مرا برای یکی از اقوام خود در یک دانشگاه که متخصص اعصابی در هلند بود فرستاد. ایشان پرسیدند که چه کسی این عکس‌ها را انداخته است؟ زیرا کسانی که سپس از چندین ساعت بیهوشی از اتاق عمل خارج می‌آیند چنین تصاویری را مانند این عکس‌ها مشاهده می‌کنند.

اما الآن به دلیل شناخته شدن این نوع زیبایی شناسی، هنرمندان زیادی این سبک را کار می‌کنند حتی به شکل نقاشی، که البته فراوان هم طبیعی است، ولی متاسفانه در ایران این سبک ثبت نشد.»

سخن آخر

به نظر می‌رسد دوره‌های دیگری نیز از نمایشگاه رویای کودکی من در راه باشد. هنرمندان می‌توانند از سرتاسر سرزمین و همچنین از خارج از سرزمین در این نمایشگاه شرکت کنند و آثار خود را ارسال کنند.

 

 

نمایشگاه رویای کودکی من چهار شهریور ماه در آسمانخراش آزادی برگزار شد. این نمایشگاه به طور حیرت‌انگیزی لبریز از رویاها و تصاویر دنیای کودکانی بود که الآن دیگر پا به بزرگسالی گذاشتند. با چندی از هنرمندان و برگزار کنندگان این نمایشگاه گفت و گو داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

مانیفست یا داستان اصلی نمایشگاه رویای کودکی من مربوط به اشک‌ها و لبخندها و خاطراتی است که در کودکی بر آرتیست قبل و امروز به شکل نقاشی، حجم و عروسک‌سازی تبلور یافته است. در این نمایشگاه با شرکت‌کنندگان و برگزارکنندگانی چون درناز خادم حسینی، لیلا زمانی، فرزاد آگاه پارسیان و هومن شیخ بشارتی مصاحبه کردیم. شرح تصویری نمایشگاه را نیز در ادامه می‌توانید مشاهده کنید.

زیادتر بخوانید:‌ استارتاپ هاناپ ؛ سخن قلب ناشنوایان

تبلور رویای کودکی من در آرتیست بزرگسال

من لیلا زمانی مدیر گروه هنری ژامک و همچنین موسس و کیوریتور گروه هنری ژامک به طور کامل در خصوص نمایشگاه و مانیفست اون توضیح داد. وی ابتدا در خصوص معنای گروه هنری ژامک گفت: «گروه هنری ژامک از چهار سال نزد کوشش خود را شروع کرد. نام گروه هنری ژامک، نام نوعی آینه است».

«ژامک در فرهنگ اشکانی و ساسانی به معنای آینه کوچک یک نفره بوده است. ما نیز نام گروه را به علامت روشنایی و اینکه هر کس در آینه وجود خودش باید بنگرد تا آرتیست شود، برای گروه هنری خود انتخاب کردیم.» زمانی در ادامه گفت:

نمایشگاه رویای کودکی من سومین دوره‌ای است که برگزار می‌شود. استیتمنت هر کدام از آثار، بازتاب یک خاطره خوش یا ناخوش از دوران کودکی است. کودکی که بزرگسال شده است و خاطره‌ای هرچند پر از خندیدن و یا اشک ‌آلود را در دلیل‌ خود بازنمایی می‌کند.

زمانی در خصوص چگونگی ارائه آثار گفت: «چگونگی ارائه دلیل‌ را به وظیفه خود آرتیست می‌گذاریم. هنرمندان می‌توانند به شکل حجم یا نقاشی یا عروسک سازی یا تابلو، دلیل‌ خود را ارائه دهند. ما در این نمایشگاه چهار شکل تابلو، عروسک نمایشی، نقاشی و مجسمه پذیرای آثار هنرمندان بودیم.» زمانی همچنین از اولین دوره تا سومین دوره برگزاری رویای کودکی من را شرح داد:

اولین نوبت این نمایشگاه در سال ۱۳۹۱ و در فرهنگ سرای نیاوران برگزار شد و توسط شبکه‌های ۴ و ۵ داخلی و جام جم داخلی و جام جم برون مرزی تحت لباس قرار گرفت. همچنین روزنامه‌های سایه و آرتیست نیز این نمایشگاه را لباس خبری دادند. در سال سپس در موزه فرهنگ ایرانی در منزل پروفسور حسابی این نمایشگاه برگزار شد و در آنجا هم لباس خبری خوبی انجام شد.

وی در پاسخ به اینکه کدام هنرمندان در این این نمایشگاه ارائه دلیل‌ داشتند گفت: «ما در نوبت اول ارزش فراوان داشتن داشتیم از استاد عبدالله عامری الحسین ارائه دلیل‌ داشته باشیم که پدر نقاشی مدرن ایران هستند. در واقع آنچه که ما در نمایشگاه ارائه می‌دهیم برگرفته از ایده‌های این استاد است. از دیگر هنرمندانی که ارائه دلیل‌ داشتند می‌توانم از رسول اولیا زاده، استاد سهراب هادی، استاد ابراهیم احمدی گرسپ، کامبیز برنجی، اکبر نیکان پور، هایده لرستانی، خانم یعقوب زاده را نام ببرم. دوستانی هم در قسمت عروسک سازی با ما همکاری داشتند که به شکل مستقل در زمینه تئاتر و خیمه شب‌بازی کوشش می‌کنند که خانم باد ملایم یاقوتی و همسرشان آقای عباس فرتوسی هستند.»

لیلا زمانی در خصوص آینده برگزاری این نمایشگاه گفت: «من حقیقتا سوگند خورده‌ام که تا زنده هستم این نمایشگاه را ادامه دهم و حتی اگر امکانات آماده باشد می‌خواهم اون را در درون ایران به نام جشنواره معرفی متن و در عرصه بین‌المللی نیز برگزار شود. در حال آماده نیز این نمایشگاه به نوعی کشوری است زیرا هنرمندان از تمام ایران دلیل‌ فرستاده‌اند.»

زیادتر بخوانید: حادثه آنلاین هوش مصنوعی در وب (Tensorflow.JS) + کد تخفیف اختصاصی جونی

مدیر عامل مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی: آسمانخراش آزادی با فرهنگ عامیانه مردم عجین است

در ادامه نیز در خصوص نمایشگاه رویای کودکی من با فرزاد آگاه پارسیان مدیرعامل مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی و آسمانخراش آزادی گفت و گو کردیم. آگاه پارسیان گفت: «آسمانخراش آزادی همیشه نماد کلاسیک ایرانیان و به نام نماد آزادی ایرانیان دارای درجه مخصوص‌ای در فرهنگ عمومی و همزمان است. آسمانخراش آزادی در واقع به یکی از مولفه‌های فرهنگی هنری تبدیل شده است».

از آنجایی که کودک و نوجوان قشر مورد هدف مرکز هنری فرهنگی انقلاب اسلامی و آسمانخراش آزادی هستند در طول سال برنامه‌های متنوع و جذاب چه به شکل پایدار که به شکل فرایند بازدید از مجموعه فرهنگ انقلاب اسلامی و بازدید از آسمانخراش شکل می‌گیرد و چه به شکل حادثه ایونت اساس طراحی شده است.

کوشش شده است تا در برنامه رویای کودکی من از قوه خلاقه کودک استفاده شود تا در واقع کودکان و نوجوانانی که به این مرکز می‌آیند خاطرات این همانی برایشان تداعی شود. خاطرات کودکان دهه شصت از آسمانخراش آزادی مشترک است و ما می‌خواهیم تا کودکان نسل جدید نیز خاطرات خوش مشترکی از مجموعه آزادی داشته باشند.»

دلیل‌ درناز خادم حسینی: از کودکی تا زنانگی

در این بین با یکی از شرکت کنندگان آرتیست به نام درناز خادم حسینی نیز صحبت کردیم تا در خصوص دلیل‌ خود توضیح دهد. خادم حسینی نام دلیل‌ خود را دلیل‌ یواش معرفی کرد و در خصوص سبک و تکنیک اون توضیح داد: سبک دلیل‌ من نوعی عکس شازی است که دنیای یواش کودکی را به عکس می‌کشد و با تکنیک آبرنک اجرا شده.

وی در ادامه گفت:« (یواش) رویای کودکی فراوان از بزرگسالان است که با گذر تاریخ و خفگی شدن در قوانین و چارچوبهای زنانگی مجبور می‌شوند تا دختر خوشحال و سرخوش درونشان را به ناچار دور و دور تر کنند. اما این رو میدانیم که تمام زنان در هر سن و سالی دختر ۵ ساله کوچکی را در قلبشان دارند که پر از مهر و عشق و سرزندگی و نیازمند توجه و مهربانی هست.»

هومن شیخ بشارتی تصویربردار و هنرمندی که سبک منحصر به فردش را ثبت نکردند

در ادامه با یکی از هنرمندان برتر این سومین دوره رویای کودکی من، به نام هومن شیخ بشارتی صحبت کردیم که با استفاده از تکنیک نوردهی طولانی در عکاسی سبکی جدید خلق شده است. بشارتی زیادتر درباره سبک و چگونگی آثارش توضیح می‌دهد. بشارتی در ابتدا خود را معرفی کرد و از چگونگی روند شکل‌گیری سبک خود گفت:«هومن شیخ بشارتی هستم کارشناس ارشد هنری در بنیاد رودکی».

«حدود بیست و پنج سالی هست که به شکل تخصصی به طراحی و ساخت دکور می‌پردازم و تخصص اصلی من نقاشی پرده‌های پرسکپکت اپرا است. همچنین طراحی منظره‌ و دکور. سالها در قسمت طراحی منظره‌ و دکور تالار وحدت کار کرده‌ام و جشنواره‌های بین‌المللی تئاتر فجر و برنامه‌های متعدد را طراحی کردم.»

بشارتی در ادامه توضیح داد:«دیگر تخصص من نقاشی است که در این رابطه نیز دانشکده هنری معماری تهران مرکز مدرس هستم البته قبل از اون هم در مراکز فرهنگی و هنری شهرداری کوشش داشتم. الآن در قطعه هنری آسمانخراش آزادی هستم.»

وی در ادامه در خصوص نحوه تولد سبک ویژه عکاسی خود گفت: «برای بزرگداشت شهدای خوزستان در ابعاد فراوان عظیم یک پرسپکت کشیدم که با طراحی منظره‌ آقای کزازی برنامه‌ریزی شده بود. تا قبل از اون نیز برنامه شهدای ماهشهر را داشتم. سپس از اون روال کار این شد که در تمام استان‌ها برنامه شهدا را داشته باشند. بک منظره‌ وحدت یکی از عظیم‌ترین بک‌های اپرا هال در خاورمیانه است و کسی که آنجا با اون هنرمندان به نام کار کند باید راضی باشد.»

بشارتی از لحظات خود با دوربین زیادتر توضیح داد و گفت: «چون در حوزه نقاشی در عرصه‌های وسیع از نظر ابعاد کار می‌کردم با دوربین عکاسی نیز آشنایی داشتم و عجین شدم. فراوان وقت‌ها نیمه شب روز یا ساعات مطالعه و غیره با دوربین مطالعه می کردم.»

بشارتی در توضیحات بیشتری گفت: «ژانرهای مختلفی در عکاسی را کار کردم. مدتی نیز با آقای شقاقی کار می‌کردیم. به نوعی، دیگر نقاشی، ساخت حجم و دکورهای خارجی و ایرانی مرا راضی نمی‌کردند. من به نوعی به دنبال زیبایی‌شناسی ذهنیت خود بودم تا بتوانم اون را در فضای تجسمی علامت دهم. تا اینکه یک تعدادی عکس را من از دید نقاشانه گرفتم. شبی در دفتر خودم در سالن حافظ بودم که یکی از دوستانم با داریوش محمدخوانی متخصص تصویربردار به دیدن من آمدند».

«داریوش محمدخوانی هنگامی که عکس‌های مرا دید با حالت وجد فراوان شدیدی از اینکه من در خصوص این عکس‌ها بیصدا کردهام مرا ملامت کرد و از من خواست که حتما این عکس‌ها را برای ملاقات عموم به اجرا دربیاورم. داریوش محمدخوانی مرا مجبور کرد که در مورد عکس‌هایم بنویسم.

در اون تاریخ مجله نقاشان امروز چاپ می‌‌شد، سپس از گفت و گویی با سردبیر این مجله چند صفحه‌ای به من اختصاص داده شد تا از عکس‌هایم بگویم. در اون تاریخ روی سبک عکاسی من نام هوموشن (هومن شن) گذاشته شد. عکس‌های من در حوزه فاین آرت قرار می‌گرفتند و خب قاعدتا خارج از چارچوب‌های عکاسانه بودند.

به موازات این اتفاق یک منتقد نیز در اداره تئاتر در سایت ایران تئاتر نام فتودراما را برای سبک عکاسی من انتخاب کرد. و در ادامه افزود که این عکس‌ها نوعی طراحی دراماتیک فراوان فوق‌العاده هستند که در روزنامه عدالت نیز به چاپ رسید.»

بشارتی در ادامه از کوشش خود برای ثبت سبک هنری خود گفت: «من به وزارت ارشاد مراجعه کردم و حدود ده تا از این عکس‌ها را به ثبت رساندم. اما هنگامی که به مرکز تجسمی رفتم اون دو افرادی که در آنجا بودند متاسفانه همکاری نکردند و سبک را به ثبت نرساندند. هنگامی که دلیل را جویا شدم گفتند که شما ممکن است از هر کسی که با این سبک کار کند شکایت کنید.

پاسخ من هم این بود که حتی ونگوگ نیز سبک خاصی دارد که دیگران نیز از اون سبک پیروی کرده و همانند اون نقاشی می‌کنند ولی در آخر سبک به ثبت نرسید ولی الآن در سرتاسر دنیا با این سبک عکاسی می‌شود و به نام خودشان به ثبت می‌رسد.»

وی در ادامه افزود: «حال می‌خواهم بگویم که این نوع زیبایی شناسی از کجا متولد شد. ما در فرهنگمان که یک فرهنگ شرقی است ذهن سیال داریم که البته در فرهنگ غربی نیز وجود دارد؛ در فرهنگ غربی اما به هست و نیست اعتقاد وجود دارد و کسی به برزخ یا دنیای بین بودن و نبودن اعتقادی ندارد. بر عکس فرهنگ شرقی که به فضای هست و نیست یا همان برزخ قائل است.

هنر مدرن در جایی قطع می‌شود اما هنر پست مدرن ادامه می‌یابد. حال نوع هنر ما پست مدرن است چون ما با هنر شرقی که حالتی دایره‌وار دارد در ترادف است اما هنر غربی ایستا است و در تضاد با هنر شرق قرار می‌گیرد. در این فضا ما پلاسمای ذهن را بنا گذاشتیم که در مجله نقاشی امروز به تفصیل در این خصوص نوشته شد. این نوع سیال بودن ذهن را با فضای پلاسما تعریف کردیم.

سپس از مدتی یکی از طراحان عکس‌های مرا برای یکی از اقوام خود در یک دانشگاه که متخصص اعصابی در هلند بود فرستاد. ایشان پرسیدند که چه کسی این عکس‌ها را انداخته است؟ زیرا کسانی که سپس از چندین ساعت بیهوشی از اتاق عمل خارج می‌آیند چنین تصاویری را مانند این عکس‌ها مشاهده می‌کنند.

اما الآن به دلیل شناخته شدن این نوع زیبایی شناسی، هنرمندان زیادی این سبک را کار می‌کنند حتی به شکل نقاشی، که البته فراوان هم طبیعی است، ولی متاسفانه در ایران این سبک ثبت نشد.»

سخن آخر

به نظر می‌رسد دوره‌های دیگری نیز از نمایشگاه رویای کودکی من در راه باشد. هنرمندان می‌توانند از سرتاسر سرزمین و همچنین از خارج از سرزمین در این نمایشگاه شرکت کنند و آثار خود را ارسال کنند.

زیادتر بخوانید:

نظر شما در خصوص سومین دوره نمایشگاه رویای کودکی من چیست؟ نظرات خود را در کامنت‌ها با جونی در بین بگذارید.