هایده لرستانی از نگارگران همزمان ایرانی٬ آثار زیبایی از خود به جای گذاشته است. آثاری که به گفته خود او می‌توان زنانگی و ریشه ایرانی را در آثارش به خوبی حس کرد. رنگ٬ شادی٬ زنانگی و آثار نگارگری ایرانی نخستین احساساتی هستند که با دیدن آثار هایده لرستانی می‌توان آنها را دریافت.
هایده لرستانی متولد سال 1344 است وی کوشش‌های هنری خود را از سال 1358 با ورود به به دانشگاه هنرهای خوشگل وزارت ارشاد شروع کرد. هایده لرستانی ابتدا در هنرستان رشته نگارگری را برگزید. لفرستانی سال اول هنرستان را به شکل عمومی گذراند. در ادامه مصاحبه خبرنگار جونی با لرستانی را می‌خوانید.
هایده لرستانی از شاگردی تا معلمی
در سال اول شاگرد آقای با اعتبار بودم و طراحی را نزد ایشان آموختم. به عقیده من پایه اساسی طراحی من نزد این استاد ساختن شد؛ و از شاگردی استادانی همانند اردشیر مجرد تاکستانی و آقای مجید اوایل پاییز استفاده کردم.
سال 1364 درون دانشگاه الزهرا شدم. رشته نقاشی و نقاشی کلاسیک و دیگر سبک‌ها را در اون تاریخ آموختم. آخر نامه من درخصوص نقوص سفالینه‌ها در ادوار تاریخ ایران بود و نقاشی‌هایم را با رنگ روغن و تکنیک آبرنگ می‌کشیدم؛ داستان کار را نیز دنیا و مناظر ایران انتخاب کردم؛ برای انجام آخر نامه ام نیز با پزشک غلامعلی حاتم همکاری کردم.
در تاریخ آموزش دیدن هم در هنرستان و هم در دانشگاه در نمایشگاه‌های گروهی فراوان زیادی شرکت کردم. همانند خانواده آفتاب و باغ فردوس که در تاریخ هنرستان شرکت داشتم. در دوره لیسانس نیز در موزه هنرهای همزمان نمایشگاهی شرکت کردم و دو بار هم در مجموعه آزادی نمایشگاه داشتم.
نخستین نمایشگاه انفرادی من در نگارخانه سبز انجام شد که وابسته به استاد علی اکبر صادقی بود این نمایشگاه نیز فراوان برنده افتاد. من در این نمایشکاه توانستم تجربه فراوان خوبی را در روبرویی با مخاطبانم داشته باشم.
سال 1371 درون دوره مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران مرکز در رشته نقاشی شدم و سپس از آخر این دوره به آموزش روی آوردم. می‌توانم بگویم معلمی و تدریس را فراوان دوست داشتم و دارم؛ در دانشگاه های مختلفی درس دادم برای مثال دانشگاه آزاد تهران مرکز، دانشگاه یادگار امام، دانشگاه تهران جنوب و و دانشگاه آزاد تهران غرب. همچنان نیز در حال تدریس هستم.
همچنین در این دوره نمایشگاه های گروهی بسیاری را شرکت کردم همانند نمایشگاه گروهی فرهنگسرای ابن سینا که مدتی هم مدیریت گالری اون را بر وظیفه داشتم. در مقطعی هم در شهرداری منطقه در کارهای فرهنگی هنری می‌کردم.
هایده لرستانی از شکل گیری سبک منحصر به فرد خود می‌گوید
شکل گیری کارهای من از تاریخ هنرستان شروع شد. هنوز هم سپس از گذشت این همه سال شکل کار من و به عبارتی نقاشی من، راه ایرانی خود را دارد و در کارهایم یک درجه اصلی را دارد و می‌توانم بگویم شدیدا در کارهایم ریشه دارد.
حالا سپس از سالها به یک سبک کاری منحصر به فرد رسیده‌ام. سبک کاری من نوعی نقاشی است که آمیخته با طراحی ایرانی به دنبال نوعی نگرش جدید است که زن بودن و ایرانی بودن من را به نمایش می‌گذارد. من رنگ را فراوان دوست دارم و کوشش می‌کنم از رنگ فراوان استفاده کنم.
رنگ‌های من عواطف من را فراوان آشکار می‌کنند و زمانی که ناراحت هستم ابدا به جستجو رنگ نمی‌روم و با رنگ سیاه طراحی می‌کنم.
منظور هایده لرستانی به نقاشان جدید کار
برای نقاشانی که به تازگی درون این حوزه خواهند شد منظور من این است که هیچ چیز به اندازه صداقت و صحیح بودن و فراوان کار کردم و فراوان نمایشگاه دیدن به آنان کمک نخواهد کرد. من تمام این سال همیشه همانند یک تمرین و مشق دائمی به طراحی کردن ادامه دادم که البته این در کار من فراوان تاثیر مثبتی دارد..
هیچ چیزی به اندازه راستگو بودن و و فراوان دیدن کار دیگران برای آنها کمک کننده نیست. هیچ وقت به جایی نرسند که فکرکنند به اوج هنر خود رسیده‌اند. انسان هرچه قدر هم که در این زمینه پیشرفت کند دیگران هم در حال پیشرفت هستند و ممکن است که آرتیست با فکر رسیدن به اوج کار هنری خود از دیگران جا بماند. آرتیست باید هر روز کار کند و هر روز تمرین کند.
زیادتر بخوانید:
