شیرین کننده های مصنوعی همانند آسپارتام، ساخارین، استویا، نئوتام، ادوانتام و غیره راه حلی برای افراد علاقمند به شیرینی هستند که نمی خواهند کالری اضافی سپاس تصفیه شده یا سایر شیرین کننده های طبیعی همانند عسل، خرما یا شربت افرا را دریافت کنند. اما سوال این است که آیا شیرین کننده های مصنوعی تهدیدی برای سلامتی هستند؟ با مینویسم باشید تا درباره عوارض مصرف شیرین کننده های مصنوعی صحبت کنیم.
شیرین کننده های مصنوعی چه اثری بر روی بدن دارند؟
شیرین کننده های مصنوعی چه هستند؟
شیرین کننده های کم کالری که شامل شیرین کننده های مصنوعی و شیرین کننده های غیرمغذی می باشند، در نوشیدنی ها، غذاها، آبنبات، خمیر دندان و برخی از دارو استفاده می شوند. اون ها کالری کمی دارند یا ابدا کالری ندارند.
شیرین کننده های غیرمغذی از گیاهانی همانند گیاه شیرین برگ یا عصاره میوه مانک تهیه می شوند. از سو دیگر، شیرین کننده های مصنوعی از ترکیبات شیمیایی ساخته می شوند که حاوی سولفونامیدها، محصولات جانبی ساکارز، پپتیدها و مشتقات آنها می باشند.
شیرین کننده های مصنوعی ظرفیت شیرینی بالاتری نسبت به سپاس دارند و برای مزه دادن به غذاها و نوشیدنی ها ویژه مورد استفاده قرار می گیرند. برخی از این شیرین کننده ها می توانند 200 برابر تا 13000 برابر شیرین تر از سپاس ساده باشند. به همین سبب، مقدار کمی از اون ها برای مزه دادن به غذاها یا نوشیدنی ها مورد نیاز است و همین امر موجب می شود تا کالری به ازای هر گرم کاهش یابد.
الکل های قند یا پلی ال هایی همانند سوربیتول، زایلیتول، لاکتیتول، اریتریتول، مانیتول و مالتیتول کربوهیدرات هستند، اما به نام شیرین کننده های کم کالری طبقه بندی نمی شوند. آنها نسبت به سپاس ساده کالری کمتری دارند و قدرت شیرینی اون 25 تا 100 درصد شیرین تر از سپاس است.
الکل های قند در مواد غذایی همانند بیسکوییت ها، آبنبات، آدامس و بستنی و نیز خمیردندان و داروهای سرفه یافت می شوند. اون ها موجب افزایش ناگهانی گلوکز خون یا افزایش احتمال پوسیدگی دندان نمی شوند.
انواع شیرین کننده های مصنوعی
سازمان غذا و دارو (FDA) تا به امروز هشت شیرین کننده مصنوعی را تایید کرده است:
- آسه سولفام پتاسیم دنبال با سایر شیرین کننده های مصنوعی مورد استفاده قرار می گیرد و ممکن است در نوشابه های بدون قند یافت شود. این شیرین کننده با عنوان Sunett یا Sweet One به بازار عرضه می شود و می توانید در فروشگاه مواد غذایی نیز اون را بیابید.
- آسپارتام در طیف پهناور ای از مواد غذایی، نوشیدنی ها، آبنبات و نیز ویتامین ها و ملین ها یافت می شود. این شیرین کننده با عنوان Equal یا NutraSweet برچسب گذاری می شود. آسپارتام دارای طعمی 200 برابر شیرین تر از سپاس است. آسپارتام نباید توسط افراد مبتلا به فنیل کتونوری (PKU) که یک اختلال ژنتیکی نادر است، مصرف شود.
- نئوتام 7000 تا 13000 برابر شیرین تر از سپاس است. این شیرین کننده در مواد غذایی و نوشیدنی های یافت می شود و استفاده اون به اندازه موارد قبلی رایج نیست.
- ساخارین در سال 1879 کشف شد و کمی سپس از به مصرف تجاری رسید. ساخارین 200 الی 700 برابر شیرین تر از سپاس ساده است. این شیرین کننده با نام های Sweet’N Low، Sweet Twin و Sugar Twin به بازار عرضه می شود.
- سوکرالوز به سبب تطبیق پذیری به شهرت رسیده است. می توان اون را به جای سپاس در دستورهای پخت بکار برد و در غذاهای فرآوری شده و نیز نوشیدنی های پخته شده، محصولات لبنی و کنسروهای میوه یافت می شود. این شیرین کننده 600 برابر شیرین تر از سپاس است. سوکرالوز با نام Splenda و Equal Sucralose به بازار عرضه می شود.
- استویا یک شیرین کننده غیرمغذی تقریبا بدون کالری است. این شیرین کننده از برگ های گیاه استویا استخراج می شود و 200 تا 300 برابر شیرین تر از سپاس است. استویا را در طیف پهناور ای از مواد غذایی و نوشیدنی های می توان یافت. می توانید اون را در فروشگاه مواد غذایی محلی خود با نام های Truvia، Stevia in the Raw، SweetLeaf، Sweet Drops، Sun Crystals و PureVia پیدا کنید.
- عصاره میوه مانک یا Luo han guo یک شیرین کننده غیرمغذی بدون کالری است. 10 الی 250 برابر شیرین تر از سپاس است. به طور معمول با سایر شیرین کننده های غیرمغذی همانند استویا ترکیب می شود. میتوانید اون را در خواربارفروشی ها و فروشگاه های مواد غذایی محلی خود با نام Monk Fruit in the Raw پیدا کنید.
- ادوانتام جدیدترین شیرین کننده غیرمغذی تایید شده توسط سازمان غذا و دارو است که در سال 2014 تایید شد. این شیرین کننده 20000 برابر شیرین تر از سپاس است و کاربرد رایج ندارد. برخلاف آسپارتام، برای افراد مبتلا به فنیل کتونوری بی خطر است.
فواید و مضرات شیرین کننده های مصنوعی
در حالی که شیرین کننده های مصنوعی به ما اجازه می دهند که میزان کالری دریافتی خود از رژیم غذایی را کاهش دهیم و در عین حال از مزه شیرین مواد غذایی نهایت خوشی را ببریم، افراط در مصرف این نوع مواد غذایی نیز ساده تر چهره می دهد.
هم انجمن قلب آمریکا و هم انجمن دیابت آمریکا جایگزینی سپاس با شیرین کننده های مصنوعی را برای مبارزه با چاقی، سندرم متابولیک و دیابت و نیز کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی تایید می کنند، اما توصیه می کنند که احتیاط کنید و همچنان بر میزان کالری دریافتی خود نظارت داشته باشید.
با این وجود، مطالعات در فاز حیوانی علامت داده اند که شیرین کننده های مصنوعی می توانند دلیل افزایش وزن شوند و از اون بدتر موجب تومورهای مغزی، سرطان مثانه و سایر بیماری ها گردند. جامعه علمی در مورد ایمن و بی خطر بودن استفاده از شیرین کننده های مصنوعی به دو گروه تقسیم شده است.
صرف نظر از این داستان، تحقیقات علامت داده اند که شیرین کننده های مصنوعی میتوانند قطعه های مختلف بدن را تحت تاثیر قرار دهند.
می تواند سلامت روده را به خطر بیاندازد
اگرچه شیرین کننده های مصنوعی بدون کالری جاذبه نمی شوند، اما این احتمال وجود دارد که به میکروبیوم روده برسند و آرایش و ترکیب اون را تحت تاثیر قرار دهند و در ساختن سندرم متابولیک تاثیرگذار باشند.
در یک مطالعه، محققان ساخارین، سوکرالوز یا آسپارتام را به آب آشامیدنی موش های 10 هفته ای اضافه کردند. یازده هفته سپس، موش هایی که محلول آب قند مصرف کردند، بر خلاف موش های دیگر که آب، گلوکز یا ساکارز را به تنهایی مصرف می کردند، وابسته عدم صبر گلوکز شدند.
محققان به این نتیجه دست یافتند که عدم صبر گلوکز ناشی از مصرف ساخارین، میکروبیوم روده را تغییر داده است.
همچنین بخوانید: بدترین غذاها برای مغز
آیا شیرین کننده های مصنوعی دلیل سرطان می شوند؟
مطالعات اولیه علامت می دهند که ترکیبی از سیکلامات و ساخارین دلیل بروز سرطان در مطالعات در فاز حیوانی شده است. با این وجود، طبق سازمان غذا و دارو، مطالعات سرطان شناسی هیچ ارتباطی را بین سرطان و این شیرین کننده مصنوعی در انسان نیافته اند.
سایر مطالعات بر روی شیرین کننده های مصنوعی تایید شده توسط FDA علامت داده اند که هیچ ارتباطی بین این شیرین کننده ها و انواع مختلف سرطان در انسان وجود ندارد.
اشتها، ولع و وزن را افزایش می دهد
مطالعه ای علامت داد شرکت کنندگانی که به طور مرتب نوشیدنی های حاوی شیرین کننده مصنوعی می نوشند، BMI بالاتری نسبت به سایرین دارند. مطالعه دیگری دریافت که 2/7 تا 7/1 درصد از مصرف کنندگان شیرین کننده های مصنوعی در سنجیدن با دیگران وابسته اضافه وزن شدند.
مطالعات همچنین علامت داده اند که آب شیرین شده با آسپارتام دلیل افزایش اشتها در مردان بالغ با وزن طبیعی شده است. در مطالعه ای دیگر، آسپارتام، آسه سولفام پتاسیم و ساخارین همگی با خوردن زیادتر مرتبط بودند و آسپارتام به سبب نداشتن مزه تلخ، بیشترین نشان را داشت. بنابراین یکی از عوارض مصرف شیرین کننده های مصنوعی را می توان اضافه وزن فهمید.
ارتباطی بین ولع خوردن و مزه های ویژه همانند شیرین وجود دارد. شیرین کننده های مصنوعی می توانند شما را مجبور کنند که به دنبال شیرینی بگردید. برای کاهش این وابستگی، کارشناسان توصیه می کنند که مصرف سپاس یا سایر شیرین کننده های مصنوعی را به طور کامل حذف کنید.
درباره داروهای گیاهی ضد اشتها بخوانید.
عوارض استفاده از شیرین کننده های مصنوعی برای دیابتی ها
زیادتر شیرین کننده های مصنوعی بدون کالری هستند یا مقدار کمی کالری دارند. از آنجایی که این شیرین کننده ها دارای طعمی 200 برابر شیرین تر از سپاس ساده هستند، مقدار فراوان کمی از اون ها برای مزه دادن به مواد غذایی مورد نیاز است.
با این وجود، مطالعات علامت داده اند که مصرف بیش از حد مواد غذایی حاوی شیرین کننده های مصنوعی می تواند منجر به تغییرات در متابولیسم گلوکز یا نحوه هضم و استفاده از سپاس در بدن شود. مصرف بیش از حد شیرین کننده مصنوعی با افزایش وزن و عوارض سلامتی همانند دیابت نوع 2 در ارتباط است. همچنین شیرین کننده های مصنوعی جزو مواد غذایی مضر برای دیابتی ها هستند.
سردرد پس از استفاده طولانی زمان از شیرین کننده های مصنوعی
مطالعات ارتباط بین شیرین کننده های مصنوعی و سردرد را مورد مطالعه قرار داده اند و علامت داده اند که سردرد در درصد کمی از افراد می تواند توسط آسپارتام یا سوکرالوز ساختن شود. به گفته مرکز سردرد و درد شکل در موسسه علوم اعصاب دانشگاه سینسیناتی گاردنر، ارتباط بین آسپارتام و میگرن توانا تر است. سردرد ممکن است پس از استفاده طولانی زمان از شیرین کننده ها در نوشیدنی های رژیمی ساختن شود.
اثرات مصرف شیرین کننده های مصنوعی بر بهداشت دندان
باکتری های دهان دلیل ساختن حفره درون دندان می شوند. باکتری هایی که عمدتاً دلیل ساختن حفره می شوند عبارتند از استرپتوکوک موتانس، استرپتوکوک سوبرینوس و لاکتوباسیل ها که با وجود کربوهیدرات های قابل تخمیر همانند ساکارز، فروکتوز و گلوکز اسید تولید می شوند. محتوای مواد معدنی دندان شما به افزایش اسیدیته از تولید اسید لاکتیک حساس می شود.
شیرین کننده های مصنوعی برخلاف سپاس توسط باکتری های دهان تخمیر نمی شوند. همین امر موجب نشست مواد زائد بر روی سطح دندان می شود و مسئول کاهش PH در دهان است.
مطالعه زیادتر: دندان چگونه خراب می شود
شیرین کننده های مصنوعی برای چه افرادی مضر است؟
مصرف شیرین کننده های مصنوعی توسط سازمان غذا و دارو بی خطر اعلام شده است، اما افراد مبتلا به فنیل کتونوری باید از آسپارتام خودداری کنند که از تجزیه فنیل آلانین (یک اسید آمینه ضروری) پیشگیری می کند.
انجمن پزشکی آمریکا همچنین توصیه می کند در شکل بارداری از مصرف ساخارین خودداری کنید.
عوارض مصرف شیرین کننده های مصنوعی
الکل های قند (سوربیتول، مانیتول، زایلیتول، اریتریتول) از میوه ها و انواع توت تهیه می شوند. مصرف الکل های قند ممکن است بر سطح گلوکز خون تاثیرگذار باشد. اگر بیش از حد مصرف شوند، عوارض جانبی الکل قند ممکن است شامل نفخ و اسهال باشد.
سایر عوارض جانبی شیرین کننده مصنوعی ممکن است شامل میگرن یا سردرد، مشکلات پوستی، افسردگی، افزایش وزن، مشکلات عضلانی و تاری دید باشد.
سوالات متداول
برای چی شیرین کننده مصنوعی خوب نیست؟
اگرچه مطالعات در فاز حیوانی ارتباطی را بین مصرف شیرین کننده های مصنوعی و سرطان یافته اند، اما سازمان غذا و دارو و موسسه مردمی سرطان بیان می کنند که هیچ شواهد علمی مبنی بر ابتلا به سرطان یا سایر بیماری ها به سبب مصرف شیرین کننده های مصنوعی وجود ندارد.
با این وجود، مطالعات علامت داده اند که این شیرین کننده ها می توانند اشتها و ولع برای غذاهای شیرین را افزایش دهند. اگرچه خود این شیرین کننده های بدون کالری یا حاوی کالری کمی هستند، اما کالری اضافی سایر مواد می تواند موجب افزایش وزن شود.
شیرین کننده های مصنوعی چه هستند؟
شیرین کننده های مصنوعی جایگزین قندهای مصنوعی هستند که به نام افزودنی به جای سپاس ساده مورد استفاده قرار می گیرند. برخی از شیرین کننده ها به نام شیرین کننده های غیرمغذی طبقه بندی می شوند و از گیاهان یا میوه های خاصی که تقریبا هیچ کالری ندارند، تهیه می گردند. سایر شیرین کننده ها، الکل های قند استخراج شده از میوه ها و انواع توت هستند.
کدام شیرین کننده های مصنوعی بی خطر هستند؟
هشت شیرین کننده مصنوعی توسط FDA بی خطر اعلام شده اند. اینها عبارتند از: آسه سولفام پتاسیم، آسپارتام، نئوتام، ساخارین، سوکرالوز، استویا، عصاره میوه مانک و آدوانتام.
شیرین کننده های مصنوعی چگونه ساخته می شوند؟
شیرین کننده های مصنوعی از راه سنتز شیمیایی ساختن می شوند یا از گیاهان یا میوه ها استخراج می شوند.
آیا زنان باردار می توانند از شیرین کننده مصنوعی استفاده کنند؟
از بین هشت شیرین کننده مصنوعی مورد تایید FDA، انجمن پزشکی آمریکا توصیه می کند که افراد باردار از مصرف ساخارین اجتناب کنند.
به جای شیرین کننده مصنوعی از چه چیزی می توان استفاده کرد؟
شما می توانید برای شیرین کردن مواد غذایی یا نوشیدنی های به جای سپاس یا شیرین کننده مصنوعی از عسل یا شربت افرا استفاده کنید. همچنین می توانید غذا را با میوه های شیرین همانند موز، سیب، هلو، بلوبری و انبه رسیده بپزید.
کدام شیرین کننده های مصنوعی دلیل اسهال می شوند؟
به طور معمول، شیرین کننده های مصنوعی نتیجه از الکل قند دلیل نفخ و اسهال می شوند.
سخن آخر
شیرین کننده های مصنوعی بدون کالری یا حاوی مقدار کمی کالری هستند، اما مطالعات علامت داده اند که ممکن است موجب افزایش وزن و خطر ابتلا به برخی از بیماری ها شوند. اگرچه سازمان غذا و دارو تاکید می کند که این شیرین کننده ها موجب سرطان نمی شوند، اما با افزایش میل خوردن غذاهای شیرین، پوسیدگی دندان و تغییرات در میکروبیوم روده در ارتباط هستند. اگر به جای سپاس از شیرین کننده های مصنوعی استفاده می کنید، مصرف در حد میانهروی را یاد بردن نکنید.
باتیا برای پروژه طراحی معماری مفهومی خود، به یک ابزار تصویربرداری هوش مصنوعی به نام Midjourney روی آورد که تصاویر مفصلی را بر پایه دستورهای نوشته شده تولید می کند. Midjourney با استفاده از مجموعهای از وصفهای متنی، شامل عباراتی همانند: «آسمانخراشهای آیندهنگر»، «علمی اتوپیایی»، «همزیستی» و «مواد بیولومینسنت»، مجموعهای از تصاویر دیجیتالی را ارائه کرد و باتیا در نهایت اونها را بهینه کرد.
باتیا گفت که ساخت هر یک از آثار هنری سورئال حداکثر ۲۰ دقیقه طول می کشد. او تقریباً ۱۰۰ بار در هر پروژه توضیحات خود را اصلاح می کرد و قبل از پاکیزه کردن تصاویر با استفاده از فتوشاپ، متن را ویرایش و به اون اضافه می کرد تا به نتایج دلخواه دست یابد.
در پروژه دیگری با عنوان «معماری همزیستی»، باتیا آینده ای را تصور کرد که در اون ساختمان ها از مواد زنده ساخته می شوند. او با استفاده از دستورات متنی همانند «غول جسم» و «توخالی» تصاویری از آنچه او «آینده اتوپیایی» نامید که در اون آپارتمانها در درون درختانی عظیم شکل میگیرند تولید کرد.
او می گوید که این درخت از هایپریون الهام گرفته شده است، یک درخت قرمز با ارتفاع ۱۱۵ متر در کالیفرنیا که تصور می شود بلندترین درخت زنده دنیا است. اما او همچنین از کار روزانه خود در شرکت معماری هندی Ant Studio استفاده کرد که پروژههای اون شامل مقاومسازی ساختمانها با نمای جدید برای تشویق تهویه طبیعی و کاهش مصرف انرژی است.
این معمار افزود: «با تولید چیزی فراتر از تصورات کاربران، هوش مصنوعی می تواند ایده های جدیدی را خلق کند و روند طراحی را غنی کند.» او حتی آیندهای را نزدبینی میکند که در اون هوش مصنوعی میتواند طرحهای سهبعدی تولید کند و در آرامافزاری که معماران برای مدلسازی آثارشان استفاده میکنند، ادغام شود.